Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2018

"The GrandMaster" Στον Αριστουργηματικό Κινηματογραφικό Κόσμο του Wong Kar Wai

Εικόνα
Φίλες και Φίλοι του CINEFIL Την λατρεία μου και την Αγάπη μου για τον Μεγάλο Κινέζο Σκηνοθέτη και Κινηματογραφιστή WONG KAR WAI, έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους του σύγχρονου παγκόσμιου Κινηματογράφου, την έχω καταθέσει σε προηγούμενες αναρτήσεις και παρουσιάσεις του έργου του.
Δυστυχώς το κλείσιμο του Pathfinder πήρε μαζί του και τις προηγούμενες αναφορές και παρουσιάσεις των έργων του και τώρα οφείλω να ξεκινήσω απ΄την αρχή σχεδόν.
Σήμερα λοιπόν θα έχω την τιμή αλλά συνάμα και τη συγκίνηση να ανεβάσω μια παρουσίαση μιας από τις μεγάλες σύγχρονες ταινίες του
"THE GRANDMASTER"
("YI DAI ZONG SHI")


Διαβάθμιση καταλληλότητας Θέματος:  

Κατάλληλο 

Πρεμιέρα:  5 Σεπτέμβρη 2013
Πριν ξεκινήσουμε την παρουσίαση της ταινίας αυτής να πούμε δύο σύντομα εισαγωγικά λόγια για τον αισθητικό και κινηματογραφικό κόσμο του WONG KAR WAI Ο Μεγαλύτερος Εικονοπλάστης δημιουργός θέλει και την αντίστοιχη αισθητική αλλά και νοητική προσέγγιση στον κόσμο του. Είναι ένας σκηνοθέτης που αναδεικνύει τη …

Ασκήσεις Σεναρίου: "Πες το με Εικόνες": Συμμετοχές εκτός διαγωνισμού

Εικόνα
Φίλες και Φίλοι, όπως σας είχα προαναγγείλει, η Πρώτη Άσκηση Σεναρίου εδώ στο CINEFIL με θέμα "Πες το με Εικόνες" θα κλείσει σήμερα με δύο πράγματα:

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΕΚΤΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
Δημοσιεύονται στη συνέχεια δύο Συμμετοχές στην Άσκησή μας, εκτός διαγωνισμού.

“Το σόλο της Ευανθίας”


Επιλεχθείσα Κατάσταση: [«Αρκετά σε ανέχτηκα, χωρίζουμε»]
Από την:  Νατάσα Νικολάου και το Μολύβι και Χαρτί



Είχε φύγει με φουρτούναॱ στη διάθεση, στη φωνή, στα μάτια. Εκείνη, έπρεπε να μαζέψει πάλι τα αμάζευτα. Είκοσι έξι χρόνια, μια ζωή μαζί του, αυτό έκανε: μάζευε τα αμάζευτα. Έριξε μια ματιά στην κουζίνα, που θύμιζε Κοσσυφοπέδιο, και μαζί με τα σπασμένα γυαλιά, το χυμένο γάλα και τα σκορπισμένα φρούτα, άρχισε να μαζεύει τους θυμούς της και να τους πλάθει οργή, σαν τους κεφτέδες που της έριξε παραγγελιά να του ετοιμάσει για το μεσημέρι. Ο ήλιος τρύπωνε από τα φτηνά, συνθετικά κουρτινάκια —να τ’ αλλάξω, γάριασαν πια!— και την κορόιδευε για το σκοτάδι της, τα λαδωμένα μαλλιά, πιασμένα όπως-όπως με το πλαστικ…