Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

Το Film Noir στον Ελληνικό Κλασικό Κινηματογράφο

Μάρω Κοντού-Μιχάλης Νικολινάκος "Έγκλημα στο Κολωνάκι"



Η Δεκαετία του 1940, σηματοδοτεί την εμφάνιση στον Αμερικάνικο Κινηματογράφο, μιας ξεχωριστής κατηγορίας. Η Αστυνομική λογοτεχνία διαπερνά όλη τη δομή της τότε κοινωνίας. Το κυνήγι ενός χαμένου ονείρου. Την πλήρη κατάρρευση κάθε συστήματος αξιών. Την επικυριαρχία στο κοινωνικό γίγνεσθαι χαρακτήρων που συγκροτούν την τάξη του Υπόκοσμου και του περιθωρίου της.
Χαρακτήρες στην κυριολεξία “αντί-ήρωες” που δρουν και βιώνουν έναν σκοτεινό κόσμο, ερμητικά κλειστό, στον οποίον και προσπαθούν να επιβιώσουν, πολλές φορές με παντελώς άνομα αλλά και σκληρά μέσα.

Όλο αυτό αποτέλεσε μια ολάκερη σχολή, αυτή του Film Noir, που σημάδεψε την ιστορία του Κινηματογράφου για δεκαετίες, προσφέροντας ανεπανάληπτα αριστο
υργήματα, που θεωρούνται συλλεκτικά έργα κινηματογραφικής και αισθητικής τέχνης.



Το κύμα αυτό, δεν θα ήταν δυνατόν να μην επηρεάσει και την εποχή της ακμής του κλασικού Ελληνικού Κινηματογράφου. Έτσι λοιπόν έχουμε την παραγωγή μιας σειράς ταινιών που μπορούμε να πούμε ότι συγκρότησαν την σχολή του Ελληνικού Film Noir.

Η έναρξη αυτής της εποχής ξεκινά το 1959 με το πρώτο film noir του Ελληνικού Σινεμά. Ο Τζανής Αλιφέρης σκηνοθετεί το αριστούργημα του Γιάννη Μαρή “ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΚΟΛΩΝΑΚΙ”, προκαλώντας πάταγο στο Ελληνικό Κινηματογραφικό κοινό. Και κράτησε τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1960.

Βιβέττα Τσιούνη-Νίκος Κούρκουλος  "ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ"


Το λογοτεχνικό υλικό άντλησης

Το λογοτεχνικό και σεναριακό υλικό, από το οποίο άντλησε εμπνεύσεις το Ελληνικό Noir, κατά βάση ήταν τα μυθιστορήματα του Γιάννη Μαρή, του μεγάλου αυτού “Ιεράρχη” του αστυνομικού μυθιστορήματος στην πατρίδα μας. Επίσης υλικό έδωσε και ο Νίκος Φώσκολος με κάποια του έργα κύρια θεατρικά. Τέλος υλικό έδωσαν και τα σενάρια αυτών καθ’ εαυτών των σκηνοθετών.

Άννα Τάρη-Θάνος Μυλωνάς "Ο Θάνατος θα ξανάρθει"


Οι Επιρροές

Εκείνη την εποχή, πέραν από το κλασικό Αμερικάνικο Film Noir μεσουρανούσε και ο μεγάλος Άλφρεντ Χίτσκοκ, δημιουργός του ψυχολογικού θρίλερ τρόμου. Το μεγάλο έργο του “Η ΨΥΧΩ” δεν άφησε αδιάφορο το Ελληνικό Σινεμά. “Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ” του Ερρίκου Ανδρέου το 1961, σε μια ιδέα του Γιάννη Μαρή, αποτέλεσε το ύψιστο κόσμημα Ελληνικού ψυχολογικού θρίλερ τρόμου. 

Βούλα Χαριλάου-Μιχάλης Νικολινάκος "Ο Εφιάλτης"


Επίσης μια άλλη πηγή επιρροής είναι το κλασικό αστυνομικό είδος “whodunit” (ποιος το έκανε), με την μεγάλη Αγκάθα Κρίστι να παραδίδει μαθήματα έμπνευσης.

“Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ” του Ερρίκου Θαλασσινού το 1961 σε ένα θεατρικό του Νίκου Φώσκολου. Ένα αστυνομικό noir κλειστού χώρου με όλα εκείνα τα στοιχεία του κλειστοφοβικού.

"Ο Θάνατος θα ξανάρθει" Πλονζέ σε πλάνο συνόλου


Τέλος ο χώρος του κοινωνικού περιθωρίου, η Τρούμπα στον Πειραιά, αποτέλεσε την μεταφορά του Αμερικάνικου υπόκοσμου του Hard Boiled αστυνομικού μυθιστορήματος (Ρέημοντ Τσάντλερ, Μάικλ Κέιν, Ντάσιελ Χάμμετ) στα Ελληνικά δρώμενα με την συγκλονιστική “ΛΟΛΑ” του Ντίνου Δημόπουλου να αποτελεί στολίδι πραγματικό.

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος στην "Λόλα" σε ερμηνεία συγκλονιστική


Ο Ιστορικός περίγυρος

Χρονικά το Ελληνικό Noir άντλησε τεράστιο μέρος από το μυστηριώδες “σκοτάδι” του στα χρόνια της Κατοχής. Δοσίλογοι, εγκληματίες, με μαύρο παρελθόν, αποτέλεσαν ένα πρώτης τάξεως υλικό χαρακτήρων που “έδρασαν” στην Φιλμογραφία του είδους. Επίσης η έναρξη της δεκαετίας του 1960, βρίσκει την Ελληνική κοινωνία διχασμένη με την αστική της τάξη, το λούμπεν λαϊκό στοιχείο και τα αντίστοιχα μεσοστρώματά της.

Νίκος Κούρκουλος στην "Λόλα" του Ντίνου Δημόπουλου


Οι Μόνιμοι Χαρακτήρες

Ο Αστυνόμος Μπέκας μεταφέρθηκε με εξαίρετη επιτυχία στην κινηματογραφική αλλά και στην συνέχεια τηλεοπτική οθόνη. Πρώτοι διδάξαντες ο μεγάλος ΤΙΤΟΣ ΒΑΝΔΗΣ, επίσης ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΕΡΤΟΣ, ο ΛΙΑΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ  και τέλος στην τηλεόραση ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΕΝΙΔΗΣ.
Οι επόμενοι δρώντες χαρακτήρες που πρωταγωνίστησαν ήταν Δημοσιογράφοι, Δικηγόροι, Καλλιτέχνες, Αρτίστες.

Μιχάλης Νικολινάκος στον "Εφιάλτη"


Οι Ταινίες

Ας κάνουμε μια γενική αναφορά σε μεγάλα Ελληνικά Film Noir που άφησαν τη δική τους βαριά ιστορία:

    • 1959  “ΕΓΚΛΗΜΑ στο ΚΟΛΩΝΑΚΙ” του ΤΖΑΝΗ ΑΛΙΦΕΡΗ σε σενάριο ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ
    • 1960  “Ο ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΠΟΛΥ” του ΙΩΝΑ ΝΤΑΪΦΑ σε δικό του σενάριο
    • 1960  “ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ” του ΓΡΗΓΟΡΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ σε σενάριο ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ
    • 1961  “Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ” του ΕΡΡΙΚΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ πάνω σε μια ιδέα του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ
    • 1961 “Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ” του ΕΡΡΙΚΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ σε σενάριο του ΝΙΚΟΥ ΦΩΣΚΟΛΟΥ
    • 1963  “ΧΩΡΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ” του ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ σε σενάριο ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ
    • 1964  “ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ” του ΓΡΗΓΟΡΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ βασισμένο στο θεατρικό του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΗ
    • 1964  “ΛΟΛΑ” του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ σε σενάριο ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΚΟΥΦΑ
    • 1966 “Ο ΖΕΣΤΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ” του ΣΩΚΡΑΤΗ ΚΑΨΑΣΚΗ σε δικό του σενάριο.
    • 1969  “ΠΑΝΙΚΟΣ” του ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΣΙΩΛΗ σε δικό του σενάριο



Οι Ερμηνευτές

Τους χαρακτήρες στο Ελληνικό Noir ερμήνευσε μια μεγάλη ομάδα από τους Ηθοποιούς μας, άντρες και γυναίκες. Πρωταγωνιστές, δεύτεροι και υποστηρικτικοί ρόλοι. Άπαντες έδωσαν ρεσιτάλ ερμηνειών σε βαθμό τέτοιο που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τις μεγάλες ξένες ταινίες.
Ενδεικτικά να αναφέρουμε:
Τίτος Βανδής, Αλέκος Αλεξανδράκης, Χρήστος Τσαγανέας, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Θάνος Μυλωνάς, Μάρω Κοντού, Τζένη Καρέζη, Μαίρη Χρονοπούλου, Δημήτρης Μυράτ, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Ελένη Χατζηαργύρη, Μιχάλης Νικολινάκος, Δέσπω Διαμαντίδου και πάρα πολλοί ακόμα ερμηνευτές.

Μάρω Κοντού-Αλέκος Αλεξανδράκης στο "Έγκλημα στα παρασκήνια"


Δίπλα τους ότι καλύτερο είχε το Ελληνικό Σινεμά στο ...παρασκήνιό του. Μοντέρ, Σκηνογράφοι, Κινηματογραφιστές, Συνθέτες, Μακιγιέρ, Ενδυματολόγοι.

Αυτό είναι το Ελληνικό Film Noir της κλασικής περιόδου του Ελληνικού Κινηματογράφου. Μια σπουδή πάνω σε ένα είδος που παραδοσιακά συγκινεί, μαγεύει, εμπνέει, άμεσα συνδεδεμένο με τα πάθη και τα σκοτάδια της ανθρώπινης πηγής.

Άννα Τάρη-Θάνος Μυλωνάς "Ο Θάνατος θα ξανάρθει"

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2018

ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ CINEFIL: Κλήρωση Δώρου Επετείου




Φίλες και Φίλοι,
Ο επετειακός Νοέμβρης για το CINEFIL έριξε χθες το βράδυ αυλαία.
Ο 9ος κύκλος της ζωής αυτού του ιστολογίου μόλις ξεκίνησε με το καλό.

Όπως σας είχα υποσχεθεί στην ανωτέρω Ανάρτηση, όλοι οι αγαπημένοι φίλοι και φίλες επισκέπτες που θα σχολίαζαν στις δύο  επετειακές αναρτήσεις, θα έμπαιναν συμβολικά σε μια διαδικασία 
ΚΛΗΡΩΣΗΣ ενός μικρού και ταπεινού δώρου, έτσι για το καλό.

ΤΟ ΔΩΡΟ





Ένα Βιβλίο αφιέρωμα-παρουσίαση σε έναν μεγάλο Σκηνοθέτη και Δημιουργό του Κινηματογράφου.
Τον Billy Wilder.

Θέλω να ευχαριστήσω ΟΛΕΣ και ΟΛΟΥΣ αφήσατε τις γλυκές και τρυφερές σας ευχές στα επετειακά αφιερώματα εδώ του CINEFIL.
Επαναλαμβάνω ότι, χωρίς εσάς, δεν είχε νόημα ή χρώμα αυτός εδώ ο χώρος.

Πάμε λοιπόν στην διαδικασία της κλήρωσης.


Η Λίστα με τους συμμετέχοντες



35 Συμμετέχοντες μπήκαν στην διαδικασία της λίστας και μέσα από το πρόγραμμα δημιουργήθηκε η λίστα που βλέπετε με ανάμιξη των ονομάτων. Κάθε φίλος/φίλη που συμμετέχει, πήρε έναν αύξοντα αριθμό από το 1 έως το 35.

Αυτή η αριθμητική λίστα θα μπει στην συνέχεια της κλήρωσης.
Ο Αριθμός που θα επιλεγεί από το πρόγραμμα θα αντιστοιχεί και στο όνομα του συμμετέχοντα.




Εδώ έχουμε βάλει τους αριθμούς συμμετοχής στην γεννήτρια κλήρωσης.
Αριθμοί 1 έως 35




Ιδού ο ....Τυχερός μας αριθμός !

Ο Αριθμός 4

Για να δούμε σε ποιον αντιστοιχεί ο αριθμός "4"


H Μαρίνα Τσαρδακλή

Η Αγαπημένη Φίλη με το "Εκεί που ερωτεύομαι τη ζωή"


Μαρίνα μου μπράβο κορίτσι μου !!!

Θα συνεννοηθούμε για τα ...περαιτέρω για την παραλαβή του δώρου σου.

Για μια ακόμα φορά, φίλες και φίλοι, να σας ευχαριστήσω με την καρδιά μου, για την αγάπη που δείχνετε σε τούτο το θεματικό ιστολόγιο.
Να είμαστε καλά, να γιορτάζουμε πάντα και να δημιουργούμε.


Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018

ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ CINEFIL: Αυτά που αγαπήσατε




Συνεχίζω Φίλες και Φίλοι, την αναφορά μου στα Οκτώ Χρόνια CINEFIL. 

Σήμερα θα κάνουμε μια Αναδρομή στην Ιστορία του Blog, στις Αναρτήσεις του και φυσικά θα σταθούμε στις δικές σας επιλογές και προτιμήσεις, όπως τις αποτυπώσατε στις επισκέψεις σας όλα αυτά τα χρόνια. 

Ξεκινάμε λοιπόν:

Σε όλη αυτή τη διαδρομή το Blog έχει 425 αναρτήσεις.
Από τις Ετικέτες μπορούμε να δούμε τις μεγάλες και πολυπληθέστερες κατηγορίες θεμάτων
Είχαμε λοιπόν:

  • 114 Θέματα αφορούσαν τον Ελληνικό Κινηματογράφο σε όλες τις κατηγορίες θεμάτων
  • 15 Θέματα ξεχωριστά αφορούσαν τον Σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο των ημερών μας.
  • 10 Αναρτήσεις είναι αφιερωμένες ειδικά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Σαν Υποκατηγορίες μέσα στην θεματολογία του Ελληνικού Κινηματογράφου είχαμε:
  • 17 Θέματα για Έλληνες Ηθοποιούς
  • 7 Θέματα για το Ελληνικό κλασικό Film Noir
  • 5 Θέματα αφιερώματα για Έλληνες σκηνοθέτες


Στην ιστορία και θεματολογία του CINEFIL φυσικά έχουν θέματα-παρουσιάσεις πάνω στην ίδια τη δομή, τη θεωρία, τις σχολές, την ιστορία και την αισθητική του Κινηματογράφου
Έτσι είχαμε επιγραμματικά

  • 10 Θέματα για την Αισθητική του Κινηματογράφου
  • 14 Θέματα για την Ιστορία του Κινηματογράφου
  • 19 Θέματα για τα διάφορα Κινηματογραφικά Φεστιβάλς ανά τον κόσμο
  • 10 Θέματα για την Μουσική στον Κινηματογράφο

Πάμε τώρα να δούμε σχετικά αφιερώματα με ταινίες σε Κινηματογράφους διάφορων χωρών

  • Αμερικάνικος Κινηματογράφος 13 Θέματα
  • Γαλλικός Κινηματογράφος 13 Θέματα
  • Ιταλικός Κινηματογράφος 13 Θέματα
  • Ισπανικός Κινηματογράφος 8 Θέματα
  • Σοβιετικός Κινηματογράφος 4 Θέματα
  • Λατινοαμερικάνικος Κινηματογράφος 2 Θέματα
  • Κινέζικος Κινηματογράφος 2 Θέματα
  • Σκανδιναβικός Κινηματογράφος 2 Θέματα
  • Κορεάτικος Κινηματογράφος 1 Θέμα 
Για να δούμε την Θεματολογία ανά Κινηματογραφικό είδος λίγο:

  • 86 Παρουσιάσεις ταινιών
  • 27 Αφιερώματα σε Ηθοποιούς
  • 17 Αφιερώματα σε Σκηνοθέτες
  • 15 Θέματα για το κλασικό FILM NOIR
  • 10 Αφιερώματα σε Χριστουγεννιάτικες ταινίες
  • 10 Θέματα για το Animation και Κινούμενα σχέδια
  • 9 Αφιερώματα στον Αισθησιακό Κινηματογράφο



ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ που ΑΓΑΠΗΣΑΤΕ

Έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε ποια θέματα αγαπήσατε με τις επισκέψεις σας μέσα σε αυτήν την 8ετία του CINEFIL

  1. Θριαμβευτικά θα έλεγε κανείς την πρώτη θέση στις προτιμήσεις κατέχει, με τεράστια διαφορά το θέμα εδώ:  Ένα ταξίδι στον Ελληνικό Αισθησιακό Κινηματογράφο με 11.723 αναγνώσεις Μια "ηδονοβλεπτική" ματιά σε όλη τη διαδρομή του Ελληνικού ερωτικού Σινεμά, ακόμα και στις περιόδους της παρακμής του.
  2. Shaillene Woodley: Ορμητικά και σταθερά στο Κινηματογραφικό στερέωμα  με 3.143 αναγνώσεις. Πραγματική έκπληξη για την αποδοχή που είχε αυτό το αφιέρωμα στην νέα και εξαίρετη Ηθοποιό, που διαπρέπει με την πορεία της το σύγχρονο Σινεμά στις ΗΠΑ. Πρόσφατα την βλέπουμε στην σειρά της ΕΡΤ "Big Little Lies"
  3. Monica Bellucci: Αστέρια που λάμπουν  με 1.035 αναγνώσεις.Δεν προκαλεί έκπληξη το αφιέρωμα στην απαστράπτουσα Ιταλίδα Ηθοποιό.
  4. Ελληνικός Κινηματογράφος: Δεύτεροι ρόλοι σε πρώτο πλάνο: 8ο Μέρος  με 996 αναγνώσεις. Το 8ο μέρος του μεγάλου αφιερώματος στους δεύτερους ρόλους στο Ελληνικό Σινεμά.
  5. Ασκήσεις Σεναρίου: "Πες το με Εικόνες" Έναρξη-Δημοσίευση συμμετοχών  με 977 αναγνώσεις. Θυμάστε την Άσκηση σεναρίου μας ναι ; και μην την ξεχνάτε καθώς υπάρχει και η σκέψη για το 2ο μέρος της.
  6. Αστέρια του σύγχρονου Ελληνικού Κινηματογράφου  με 761 αναγνώσεις. Ένα αφιέρωμα στους σύγχρονους Έλληνες Ηθοποιούς που ανέβηκε το 2013.
  7. ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΠΑ: Η "Ιέρεια" του Ελληνικού Κινηματογράφου  με 742 αναγνώσεις. Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην μεγάλη μας Ηθοποιό που επίσης αγαπήσατε.
  8. ΜΕΓΑΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΔΡΑΜΑ  με 727 αναγνώσεις. Και πάλι ένα θέμα από το Ελληνικό Σινεμά. Ένα αφιέρωμα σε ζευγάρια που διέπρεψαν στο δραματολόγιο.
  9. Ασκήσεις Σεναρίου: "Πες το με Εικόνες"  με 598 αναγνώσεις. Η προκήρυξη της πρώτης άσκησης σεναρίου που διοργανώσαμε.
  10. Πριν Αλέκτορα Φωνήσαι  με 586 αναγνώσεις. Ένα απόσπασμα από την συγκλονιστική ταινία του MEL GIBSON "Τα Πάθη του Χριστού"

Αυτές είναι οι δημοφιλέστερες αναρτήσεις του Blog αγαπητοί συνοδοιπόροι.
Βλέπετε κάτι σημαντικό: 5 από αυτές αφορούν τον Ελληνικό Κινηματογράφο, 2 από αυτές την Άσκηση Σεναρίου και 3 από αυτές θέματα του ξένου Κινηματογράφου.


Εδώ κλείνει και η ....στατιστική παρουσίαση της διαδρομής του CINEFIL
Εσείς γράφετε, με την αγάπη σας, την ιστορία του όλα αυτά τα χρόνια.
Συνεχίζω με την ίδια αγάπη και λατρεία αυτό που ξεκίνησε εδώ και 8 χρόνια.
Μαζί !


ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ:


Μέχρι 30 Νοέμβρη τα μεσάνυχτα, μπορείτε, όσοι δεν το έχετε κάνει,  να αφήσετε το σχόλιό σας και να διεκδικήσετε ένα συμβολικό δώρο "Κέρασμα" για την αγάπη σας και την παρουσία σας στο blog.

17ο Παιχνίδι με τις Λέξεις-Διαβάστε και βαθμολογείστε 23 Εξαίρετες συμμετοχές



Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ CINEFIL BLOG: Επέτειος και Δωροθεσία




Επετειακός Μήνας CINEFIL

14 Νοέμβρη 2010-2018

8 Χρόνια στο Διαδίκτυο

Φίλες και Φίλοι,
ήταν 14 Νοέμβρη του 2014 όταν στον υποφαινόμενο γράφοντα, η λατρευτική υστερία του για τον Κινηματογράφο, βρήκε διέξοδο σε μια διαδικτυακή δημιουργία.
Ένα Blog για να φιλοξενήσει και να εκφράσει τον άσβηστο πόθο και την αγάπη μου για την Έβδομη Τέχνη.

Στον φιλόξενο χώρο του Pathfinder.gr τότε λοιπόν, στις 14 Νοέμβρη έκανε την εμφάνισή της αυτή εδώ η ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ στην τότε διεύθυνση του blog




Αυτή η πρώτη Ανάρτηση με την Φωτογραφία της "Θεάς" Γκρέτας Γκάρμπο, ήταν και το ...εναρκτήριο λάκτισμα στο CINEFIL.




Όλα αυτά τα χρόνια τούτος εδώ ο χώρος, καταξιώθηκε με την δική σας αγάπη. Τη δική σας συμμετοχή, τα σχόλια και τις επισκέψεις σας.
Έτσι χτίστηκε μια πολύ ζεστή αμφίδρομη σχέση που κρατά μέχρι τώρα οκτώ ολάκερα χρόνια.

Μέσα από αυτή τη διαδρομή:

"Είδαμε" μαζί ταινίες κάθε είδους και χρονικής περιόδου
Σταθήκαμε σε αναλύσεις πάνω στην ιστορία του Κινηματογράφου
Μιλήσαμε για όλα τα μυστικά της Κινηματογραφικής τέχνης τόσο στο προσκήνιο όσο και στα παρασκήνια της δημιουργίας του.
Παρουσιάσαμε τεχνοτροπίες, πρόσωπα και μεγάλες μορφές συντελεστών παραγωγής και ερμηνευτών.
Ταξιδέψαμε σε όλες τις περιόδους του Ελληνικού Κινηματογράφου για να θυμηθούμε ταινίες, πρόσωπα και στιγμές που λατρέψαμε και αγαπάμε.




Αυτός ο Νοέμβρης θα έχει λοιπόν έναν ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ χαρακτήρα εδώ στο CINEFIL
Θα προσπαθήσω σε επόμενη ανάρτηση να αναδείξω πτυχές τις ιστορίας του blog, όπως αυτές καταγράφονται στο στατιστικό του πέρασμα.
Έτσι να θυμηθούμε μαζί πάλι στιγμές και αναρτήσεις που αγαπήσατε και σταθήκατε σε αυτές ιδιαίτερα.




Πολλοί ίσως θα με ρωτήσετε "τι είναι για μένα ο Κινηματογράφος ; τι εκφράζει ; πως βιώνω αυτή τη σχέση μαζί του ;"

Η Απάντηση είναι φορτισμένη και γεμάτη συναισθήματα.
Ο Κινηματογράφος είναι μια "άλλη ζωή" για μένα. Είναι ο χώρος, το πεδίο δημιουργίας στο οποίο προβάλλονται ιδεατές, επιθυμητές, απωθημένες, ανολοκλήρωτες, καταστάσεις και βιώματα.
Και πιστεύω για όλους. Δεν είναι μια απλή διαδικασία "διασκέδασης" σε κάτι soft και light.
Πόσες και πόσες φορές δεν "είδαμε" τον επιθυμητό εαυτό μας μέσα σε κινηματογραφικά καρέ.
Πόσες φορές δεν αφεθήκαμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας οριακά, να ταυτιστούμε με ήρωες, αντι-ήρωες και χαρακτήρες.
Πόσες φορές δεν μετατραπήκαμε σε "ηδονοβλεψίες" της ζωής και της στιγμής.





ΔΩΡΟΘΕΣΙΑ

Γιορτάζουμε λοιπόν φίλες και φίλοι
Και μέσα στη γιορτή μας αυτή, επιτρέψτε μου να κάνω μια εντελώς συμβολική Δωροθεσία, έτσι σαν ένα απλό και ταπεινό ανθρώπινο κέρασμα στους αναγνώστες και επισκέπτες του blog

Έτσι λοιπόν:
Από τη στιγμή της δημοσίευσης αυτής της ανάρτησης μέχρι τις :

30 Νοέμβρη και ώρα 12 μ.μ.

θα καταγραφούν όλες οι φίλες και οι φίλοι, που θα σχολιάσουν ΕΔΩ.
Σε έναν από αυτούς θα κληρωθεί το παρακάτω Βιβλίο:


Ένα Βιβλίο-Λεύκωμα για έναν από τους μεγαλύτερους κλασικούς Σκηνοθέτες του παγκόσμιου Κινηματογράφου. Τον BILLY WILDER 

Μια αναλυτική παρουσίαση στο έργο του, τη Φιλοσοφία του για τον Κινηματογράφο, τις ιδεολογικές πινελιές του στα μεγάλα του films και τον τρόπο δουλειάς του με τεράστιες μορφές του κλασικού Hollywood.




Και πάλι απ την καρδιά μου
ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς γιατί η δική σας αγάπη και παρουσία δίνει ζωή σε αυτόν τον χώρο έκφρασης.






Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

Παρουσίαση καινούργιων ταινιών: BRYAN SINGER: "BOHEMIAN RHAPSODY"

Φίλες και Φίλοι του CINEFIL
στις 27 Οκτώβρη ξεκινήσαμε εδώ μια καινούργια στήλη:
Την παρουσίαση εντελώς νέων Κινηματογραφικών ταινιών.

Σας είχα συστήσει τότε τον αγαπητό Φίλο: Νίκο Παπακωνσταντίνου,
δεδηλωμένο "Σινεφίλ" με πάθος και τεκμηρίωση, ο οποίος και μας έκανε την πρώτη παρουσίαση, την οποία είδατε εδώ:

Σήμερα λοιπόν συνεχίζουμε με την παρουσίαση μιας νέας Κινηματογραφικής παραγωγής, η οποία ήρθε ως "Βόμβα" στα Σινε-δρώμενα.

Προχωράμε λοιπόν:




"BOHEMIAN RAPSODY"

Γενικά στοιχεία της ταινίας

Πρεμιέρα:  1 Νοέμβρη 2018 στην Ελλάδα

Σκηνοθεσία:  BRYAN SINGER

Σενάριο:  ANTHONY MCCARTEN-PETER MORGAN

Casting:  SUSIE FIGGIS

Κινηματογράφιση:  NEWTON THOMAS SIGEL

Σχεδίαση παραγωγής:  AARON HAYE

Ενδυματολογία:  JULIAN DAY


Ερμηνείες

RAMI MALEK στο ρόλο του FREDDIE MERCURY

LUCY BOYNTON στο ρόλο της MARY AUSTIN

GWILYM LEE στο ρόλο του BRIAN MAY

BEN HARDY στο ρόλο του ROGER TAYLOR

JOSEPH MAZZELLO στο ρόλο του JOHN DEACON (as JOE MAZZELLO)



Παρουσίαση


Η ταινία με την οποία θα ασχοληθούμε αυτή τη φορά είναι επίσης βιογραφική, όπως και το First Man, αλλά ταυτόχρονα πολύ διαφορετική. Αφορά το πασίγνωστο συγκρότημα Queen και τον αξέχαστο Freddie Mercury, η ζωή, το έργο και ο θάνατος του οποίου έχουν απασχολήσει εκατομμύρια ανθρώπους τα περασμένα 40 χρόνια. Σε αντίθεση με τον Neil Armstrong, ο οποίος ήταν μάλλον ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, για τον οποίο ελάχιστα γνωρίζουν οι περισσότεροι πέρα από την ιστορική αποστολή στην οποία συμμετείχε, ο Mercury ήταν ένας σούπερσταρ της ροκ, με πληθωρική προσωπικότητα και εκρηκτική σκηνική παρουσία.



Ίσως θα έπρεπε εδώ να αποφασίσουμε τι είναι αυτό που περιμένουμε από μια ταινία του συγκεκριμένου είδους και αν δύο τόσο διαφορετικές ταινίες, ανήκοντας θεωρητικά στην ίδια κατηγορία μπορούν να κριθούν με τα ίδια κριτήρια.
Όταν ακούμε τον όρο «βιογραφική ταινία» τι ακριβώς μας έρχεται στο μυαλό; Κατά πάσα πιθανότητα κάτι σαν το Λόρενς της Αραβίας του David Lean, η οποία θεωρείται και κορυφαίο παράδειγμα του είδους ή το Γκάντι του Richard Attenborough ή το πιο πρόσφατο Jackie του Pablo Larrain. Μια ταινία που θα καταπιάνεται με σημαντικά ιστορικά πρόσωπα και θα αναδεικνύει, ενδεχομένως, άγνωστες πτυχές της ζωής τους, καθώς και το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο έζησαν και έδρασαν.
Ωστόσο, ακόμα και μια ταινία όπως ο Λόρενς της Αραβίας έχει δεχθεί κριτική για ιστορικές ανακρίβειες. Ήταν ομολογουμένως ιδιαίτερα πιστή στην κύρια πηγή της, η οποία ήταν η αυτοβιογραφία του ίδιου του Lawrence. Το κατά πόσο ένα τέτοιο βιβλίο μπορεί να είναι ιστορικά αντικειμενικό, το αφήνω στην κρίση σας.



Η ουσία είναι ότι το λεγόμενο biopic, όπως αποκαλείται αγγλιστί, είναι μια δραματοποιημένη εκδοχή της πραγματικότητας και όχι ένα ντοκιμαντέρ. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο σπουδαίος κριτικός Roger Ebert, όποιος αναζητά την αλήθεια για κάποιον στην ταινία που έχει θέμα τη ζωή του, θα μπορούσε κάλλιστα να ρωτήσει την αγαπημένη γιαγιά του εν λόγω ανθρώπου.
Στην περίπτωση του Bohemian Rhapsody, αυτό γίνεται ακόμα πιο αντιληπτό, αν λάβουμε υπόψη την επιλογή του σκηνοθέτη. Ο Bryan Singer έγινε γνωστός από το εξαιρετικό Συνήθεις Ύποπτοι, αλλά πλέον είναι διάσημος ως ο σκηνοθέτης των περισσότερων ταινιών της σειράς X-Men, (και των καλύτερων, αν εξαιρέσουμε το μέτριο X-Men: Apocalypse).



Θα ήταν άτοπο, λοιπόν, να περιμένουμε την ντοκιμαντερίστικη προσέγγιση του Chazelle. O Singer πιάνει, όπως και στους Υπόπτους, το νήμα της ιστορίας από το τέλος, ακολουθώντας τον Freddie Mercury στο δρόμο για την ιστορική συναυλία Live Aid του 1985. Σύντομα, ωστόσο, θα επιστρέψουμε στο 1970, με τον παγκοσμίως άγνωστο Farrokh Bulsara να εργάζεται ως αχθοφόρος, αγνοώντας το μέλλον που τον περίμενε.
Η συνάντηση με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, τα πρώτα βήματα και η θεαματική άνοδος προς τη δόξα συνοδεύονται από τη μουσική των Smile (του πρώτου συγκροτήματος των Brian May και Roger Taylor) και φυσικά τις πρώτες επιτυχίες της μπάντας, που έμελλε να γράψει ιστορία στη ροκ.
Η μουσική παίζει, φυσικά, κεντρικό ρόλο στην ταινία και ο σκηνοθέτης μας δίνει μια άποψη για τη διαδικασία που οδήγησε στη δημιουργία ορισμένων από τα σημαντικότερα τραγούδια του συγκροτήματος, μεταξύ των οποίων και το εμβληματικό Bohemian Rhapsody. Καθώς το νήμα της αφήγησης ξετυλίγεται, η σχέση του Freddie με την Mary Austin, με τα υπόλοιπα μέλη των Queen, την οικογένεια και το ευρύτερο περιβάλλον του δοκιμάζονται από την πραγματικότητα του lifestyle που εναλλάσσεται μεταξύ στούντιο και περιοδειών, της ξαφνικής δόξας και του προσωπικού αγώνα του frontman να αποδεχθεί τη σεξουαλικότητά του.



Εδώ πρέπει να δοθούν εύσημα στην Susie Figgis που είναι υπεύθυνη για το casting: πέρα από τον εκπληκτικό Rami Malek στο ρόλο του Freddie, οι ηθοποιοί που επιλέχθηκαν για να υποδυθούν τα άλλα τρία μέλη του συγκροτήματος, πολλές φορές το κάνουν δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι δεν είναι... κλώνοι, ειδικά ο Joe Mazzello στο ρόλο του μπασίστα John Deacon.
Κάτι που ίσως δε θα γνωρίζουν οι περισσότεροι, είναι ότι ο Malek δεν ήταν η πρώτη, ούτε καν η δεύτερη επιλογή για τον απίστευτα απαιτητικό ρόλο του Mercury. Πρώτος ήταν ο κωμικός Sacha Baron, (γνωστός από την ταινία Borat), ο οποίος αποχώρησε από την παραγωγή καθώς επέμενε ότι ήθελε να εστιάσει στην ομοφυλοφιλία του Freddie και στα ξέφρενα πάρτι που εκείνος διοργάνωνε στις αρχές της δεκαετίας του '80.
Αυτό προφανώς δεν βρήκε σύμφωνα τα υπόλοιπα μέλη των Queen και η ταινία άλλαξε κατεύθυνση αναλόγως. Ο σεναριογράφος που ανέλαβε τελικά είναι ο Anthony McCarten, υπεύθυνος για το σενάριο των επιτυχημένων biopics The Theory of Everything (Η Θεωρία των Πάντων) και Darkest Hour (Η Πιο Σκοτεινή Ώρα). Η συμβολή των Queen στο σενάριο είναι πάντως φανερή, καθώς ορισμένα γεγονότα δεν είναι τόσο πιστά στην πραγματικότητα ή, τουλάχιστον, όχι σε αυστηρή χρονολογική σειρά.



Ωστόσο, σε γενικές γραμμές δεν παραλείπεται τίποτα το απαραίτητο: μέσα σε λίγες, αλλά ουσιαστικές σκηνές ο Singer αποδίδει τον αγώνα του Mercury ενάντια στις καταχρήσεις, στις προκαταλήψεις της εποχής και στην σκανδαλοθηρική διάθεση του Τύπου, στη σχεδόν άγνωστη τότε ασθένεια που αντιμετώπιζε, αλλά και στην απόλυτη αφοσίωσή του στην μουσική, που δεν έπαψε ως το τέλος της ζωής του.
Ο Singer συγκεντρώνει όλο και περισσότερη συναισθηματική ενέργεια, καθώς πλησιάζει προς την κορύφωση του Bohemian Rhapsody με τη συναυλία Live Aid στο Wembley. Είναι δύσκολο για εμάς να νιώσουμε πλήρως από ένα βίντεο στο YouTube την ανεπανάληπτη εμπειρία που βίωσε το κοινό των 72.000 ατόμων στο ιστορικό στάδιο εκείνη την ημέρα, αλλά και τα 1,9 δις που παρακολούθησαν τη συναυλία ζωντανά από την τηλεόραση - σχεδόν το 40% του πληθυσμού του πλανήτη.
Παρόλα αυτά, ο σκηνοθέτης κάνει τα αδύνατα δυνατά και δίνει την καλύτερη, ίσως, αναπαράσταση συναυλίας που έχουμε δει στη μεγάλη οθόνη, όπως ταιριάζει σε μια από τις κορυφαίες στιγμές στην ιστορία της ροκ μουσικής. Οι Queen μέσα σε είκοσι λεπτά κατάφεραν αυτό που άλλα συγκροτήματα μόνο ονειρεύονται σε όλη τους τη συναυλιακή πορεία και ο Freddie επιβεβαίωσε τη θέση του στο πάνθεον των μεγαλύτερων ερμηνευτών όλων των εποχών.



Είναι και το σημείο όπου η επιλογή σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή δικαιώνονται απόλυτα. Όπως και ο Gary Oldman στο περσινό βιογραφικό Darkest Hour κέρδισε δικαιωματικά το Oscar, έτσι και ο Rami Malek φέτος διεκδικεί με αξιώσεις τη θέση του στο βάθρο, σε έναν ρόλο στον οποίο πολύ εύκολα θα μπορούσε να γίνει καρικατούρα, ίσως κάτι σαν αυτό που οραματιζόταν ο Sacha Baron. Ο πραγματικός θρίαμβος του Malek είναι ότι δεν συλλαμβάνει μόνο αυτό που γνωρίζουμε όλοι, την φανταχτερή και πληθωρική σκηνική περσόνα του Freddie Mercury, αλλά και τον χαμηλών τόνων, συνεσταλμένο Fred που γνώριζαν μόνο τα πιο κοντινά του πρόσωπα.



Όσοι περιμένουν μια ταινία-κλειδαρότρυπα στα άδυτα της ζωής του αξέχαστου ερμηνευτή, θα απογοητευτούν: το Bohemian Rhapsody δεν είναι ντοκιμαντέρ, πόσο μάλλον φθηνή απόπειρα κιτρινισμού ενός θρύλου με το πρόσχημα της «αναζήτησης της αλήθειας». Όπως περιγράφει ο Freddie το ομώνυμο τραγούδι, έτσι και η ταινία είναι ένα επικό ποίημα το οποίο οι κριτικοί δε θα καταλάβουν (όπως δεν κατάλαβαν ούτε το τραγούδι όταν κυκλοφόρησε), αλλά το κοινό θα λατρέψει.










Νίκος Παπακωνσταντίνου:  Μπορείτε να τον παρακολουθήσετε στο blog:  Χρεωκοπημένοι Καιροί
Είναι συντάκτης του blog. Μεταφραστής και έχει επίσης και το blog:  "Indebting Times"
Μία όχι-ακριβώς μετάφραση του εν λόγω ιστολογίου στα Αγγλικά. Επίσης αρθρογραφεί στον ιστότοπο Enternity.gr , ο οποίος ασχολείται με κινηματογράφο, videogames και όχι μόνο.



Προσωπικά θέλω να ευχαριστήσω τον Νίκο για το μεράκι του, την προσφορά του αλλά και την μεστή εξαίρετη παρουσίασή του. Ελπίζω δε, να τον έχουμε πάλι εδώ σε επόμενη παρουσίασή του.