Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

Σύγχρονος Ελληνικός κινηματογράφος. Σωτήρη Τσαφούλια : "Κοινός παρονομαστής"

Φίλες και Φίλοι
εγκαινιάζω την Φθινοπωρινή σαιζόν του CINEFIL με την παρουσίαση μιας ταινίας του
σύγχρονου Ελληνικού κινηματογράφου.
Μεταφερόμαστε λοιπόν σε ένα χώρο-χρόνο που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για το Σινεμά των ημερών μας.

Θα πάμε πάλι σε έναν εξαίρετο νέο σκηνοθέτη μας, που εδώ τον έχω παρουσιάσει ...ανάποδα χρονικά.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΑΦΟΥΛΙΑΣ


"ΚΟΙΝΟΣ ΠΑΡΟΝΟΜΑΣΤΗΣ"

Πρεμιέρα:  11 Δεκέμβρη 2014

Πάει αρκετός καιρός που σας έχω παρουσιάσει και το δεύτερο έργο του ίδιου σκηνοθέτη, μια αριστουργηματική ταινία, δείτε εδώ:


Σήμερα θα πάμε τρία χρόνια πίσω για να συναντήσουμε την πρώτη δημιουργία του σκηνοθέτη, που πλέον αποτελεί μια πολύ μεγάλη θετική υπόσχεση για το Ελληνικό σινεμά των ημερών μας.


Υπότιτλος:   "Οτι κοιτάμε όλοι το ίδιο δεν σημαίνει ότι βλέπουμε το ίδιο"

"Η Ζωή είναι σαν τον καφέ, πότε γλυκιά, πότε πικρή. Μα ποτέ άγευστη. Βάζεις το νερό χαλαρό, μια κουταλιά καφέ και λίγο ζάχαρη. Τον ανακατεύεις τόσες φορές όσες και τα χρόνια αυτουνού που θα τον πιει. Από σεβασμό..."


"Ο Σκύλος είναι το δώρο του Θεού στον άνθρωπο και ο καθρεφτισμός του στη Γη.
Για αυτό αν διαβάσεις τη λέξη 'Θεός' στα Αγγλικά ανάποδα, σου δίνει τη λέξη 'σκύλος', God-Dog"



ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο-Σκηνοθεσία-Παραγωγή:  ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΣΑΦΟΥΛΙΑΣ

Κινηματογράφιση: ΑΡΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ

Μουσική: ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΙΤΖΕΛΟΣ

Μοντάζ:  ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

Ενδυματολογία:  ΖΩΗ ΞΑΝΘΗ


ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ



ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ στο ρόλο του Κυρ Πλάτωνα



ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ στο ρόλο του Νίκου


ΡΕΝΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ στο ρόλο του Δημήτρη




ΠΥΓΜΑΛΙΩΝ ΔΑΔΑΚΑΡΙΔΗΣ στο ρόλο του Αλέξανδρου



ΜΑΡΚΕΛΛΑ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ στο ρόλο της Ανδριάννας



ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ και ΘΑΝΑΣΗΣ ΝΑΚΟΣ στο ρόλο των ταβλαδόρων



ΠΕΤΡΟΣ ΓΙΑΣΕΜΗΣ στο ρόλο του πελάτη

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας είναι ένας από τους πλέον δυναμικούς αλλά και ποιοτικούς σκηνοθέτες των νέων καιρών του κινηματογράφου μας.
Η Τέχνη του ξεπερνά κάθε πεπερασμένο όριο τετριμμένων κατευθύνσεων και ο κινηματογράφος του έχει ξεφύγει από τα κλασικά Ελληνικά πλαίσια.
Άνετα μπορεί να σταθεί ανάμεσα σε πολύ απαιτητικές κινηματογραφικές σχολές χωρίς το παραμικρό πρόβλημα. 

Εδώ, στην πρώτη του ταινία, γράφει το σενάριο, σκηνοθετεί, ακόμα γράφει και τους στίχους του τραγουδιού των τίτλων της ταινίας.

Τι είναι ο "Κοινός Παρονομαστής"

Μια ταινία "κλειστού" θεατρικού τύπου, όπου το δράμα εξελίσσεται σε έναν χρόνο (εδώ θυμίζει ανάλογο τρόπο χειρισμού που ακολούθησε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ στον "Βρόχο") και ένα χώρο.
Ένα δράμα ανθρώπινων χαρακτήρων. Μια αφορμή να ανοίξει μια βαθύτατη φιλοσοφική και κοινωνική αναζήτηση πάνω στο πως διαφορετικοί χαρακτήρες προσεγγίζουν, κύρια, το θέμα της ερωτικής σχέσης.

Μια ταινία, η οποία, παρά τον θεατρικό της χαρακτήρα, σε μια μάλιστα πράξη, παρά τον κλειστό της χώρο, είναι γεμάτη εξαιρετικό χρώμα, διακόσμηση και σκηνικό που σου γαληνεύει την ψυχή και σου δίνει τη δυνατότητα να αφεθείς στην κουβέντα που ανοίγεται.

Τα πλάνα του σκηνοθέτη εναλλάσσονται είτε σε κοντινά γκρο πλαν, όπου αναδεικνύεται ορθότατα η ψυχολογία των ηρώων, είτε σε πλάνο μερικού συνόλου, όπου παρακολουθούμε το σύνολο των ηρώων ως μια παρέα να αλληλεπιδρά γύρω από ένα τραπέζι.


"Ο Άνθρωπος προέρχεται από το χώμα. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να εξελίσσεται. Ο Εξελισσόμενος λοιπόν, κατά κανόνα, δεν μπορεί ποτέ να είναι τέλειος. Γιατί το τέλειο δεν γίνεται να εξελιχθεί..."

Το Θέμα-Η πλοκή

Μια ταινία γραμμένη για τέσσερις άντρες. Τέσσερις εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες.
Και κοινός παρονομαστής όλων, τι άλλο. Η Γυναίκα. Η κάθε γυναίκα που έχουν επιλέξει στη ζωή τους. Που βαραίνει με την παρουσία της τις σκέψεις, τα σχέδια και τα βιώματά τους.

Για να τους δούμε αυτούς τους χαρακτήρες λοιπόν:

Ο Κυρ Πλάτωνας- Πατέρας
Η συνεκτική μορφή όλων. Ιδιοκτήτης του καφενείου. Πατέρας. 
Μια συγκλονιστική μορφή γεμάτος συναισθήματα. Φιλοσοφημένη προσέγγιση στη ζωή. Λεύτερος στη σκέψη, διαλεκτικός, συγκαταβατικός. Ποτισμένος με την μεγάλη εμπειρία στη ζωή έχει τη δυνατότητα να κάνει υπερβάσεις, να σκέφτεται ήρεμα, γαλήνια, χωρίς ακρότητες και εξάρσεις.
Με το λόγο του αποτελεί τον καταλύτη της γαλήνης, της σοφίας, της ηρεμίας.


Ο Αλέξανδρος
Νεαρός, σύγχρονος, απόλυτα ρομαντικός. Αναζητά τη σχέση στη ζωή του με ηρεμία, με διάθεση προσφοράς. Προσεγγίζει τη γυναίκα με σεβασμό, με αποδοχή. Ένας ονειροπόλος του διαδικτύου.


Ο Δημήτρης
Ένας ήρεμος νεαρός άντρας. Γεννημένος για τον κόσμο του σπιτιού, της οικογένειας. Ένας σύζυγος.


Ο Νίκος
Ο "κόντρα" άντρας. Εραστής. Ριγμένος, πληγωμένος. Ακροβατεί στα όρια της χυδαιότητας απέναντι στη γυναίκα. Το δικό του προσωπικό πρόβλημα στη σχέση του το κάνει κανόνα ζωής, το γενικεύει, το ισοπεδώνει.

"Ένα λιοντάρι μπορεί να κρύβει μέσα του ένα ποντίκι και ένα ποντίκι μπορεί να κρύβει μέσα του ένα λιοντάρι"


Αυτοί λοιπόν είναι οι τέσσερις χαρακτήρες μας. Που θα συναντηθούν όλοι μαζί στο καφενείο του κυρ Πλάτωνα, ο καθένας έχοντας να περιμένει το δικό του ραντεβού με τη γυναίκα της ζωής του.


Τέσσερις άντρες που η αρχική τους συζήτηση, οι συμφωνίες αλλά και οι συγκρούσεις θα τους φέρει συνομιλητές σε ένα τραπέζι. Εκεί θα έχουμε μια διαλεκτική ματιά για τη γυναίκα, την ερωτική σχέση, την αγάπη, τη ζωή. Πάντα με "διαιτητή" τον Πατέρα.

Εκεί, στη συζήτηση αυτή, θα ανοίξουν τεράστια ζητήματα, παντελώς ακραία και έντονα συγκρουόμενα μεταξύ τους. 
Μην προσπαθήσετε να πάρετε το μέρος κανενός!
Στη ζωή δεν υπάρχει μαύρο-άσπρο. 

"Η Αλήθεια δεν βρίσκεται στα χρώματα αλλά στις αποχρώσεις"

Πόσο μεγάλη κουβέντα πραγματικά. Πόσες σκέψεις και συναισθήματα θα κατατεθούν σε αυτό το τραπέζι του πανέμορφου καφενείου, που θα μετατραπεί σε χώρο φιλοσοφικής αναζήτησης για αλήθειες της ζωής.

"Σε αυτόν τον κόσμο τίποτα δεν είναι αποκλειστικά δικό μας. Κανείς δεν είναι κανεός"


Η Εικόνα αυτή και η αναφορά στον Σκύλο και στον τρόπο που αυτός αντιλαμβάνεται την αγάπη προς τον άνθρωπο , έχει μεγάλη σημασία στην ταινία και στην φιλοσοφική της.
Οι αναφορές σε αυτόν, ως τρόπο αγάπης και αξία, έχουν μεγάλη σημασία.

Έτσι η φράση:  "Για να αγαπάς χωρίς όρους και ανταλλάγματα ή σκύλος πρέπει να 'σαι ή γονιός"
είναι καθοριστικής σημασίας.

Και όσο περνάει η ώρα και εξελίσσεται η πλοκή και κορυφώνεται η σύγκρουση, θα έρθει εκείνη η μοιραία στιγμή της παρουσίας του "κοινού παρονομαστή".
Εκεί, σεναριακά, με έναν υπέροχο τρόπο, θα δούμε τους χαρακτήρες-ήρωες να αποχωρούν και να μένουν οι κεντρικές εκείνες μορφές που κρίνουν το τέλος.


Ο Πατέρας και η κόρη
Καθόλου τυχαία, σε αυτήν την σκηνή, η απόσταση μεταξύ τους. Προσέξτε, με ποιο υπέροχο τρόπο ο σκηνοθέτης χτίζει την απόσταση που από το χώρο μεταφέρεται στην καρδιά.


Και επίσης πως εδώ, με τον ίδιο τρόπο, αυτήν την απόσταση, θα την "μαζέψει" αποδίδοντάς την εικαστικά με τρόπο δυνατό και συγκινητικό.


Ναι η ταινία έχει, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ένα σεναριακό κοινωνιολογικό κενό.
"Ρίχνει", δηλαδή υποβαθμίζει τον γυναικείο χαρακτήρα. Ναι, η ταινία είναι μια "αντρική ματιά" πάνω στην γυναίκα και στην ερωτική σχέση, ναι εκείνοι είναι πρωταγωνιστές, όμως δεν παύει ο "κοινός παρονομαστής" να έχει σημασία καταλύτη για τη ζωή του καθένα.
Θεωρώ ότι "χάνεται" η γυναικεία μορφή, η παρουσία σε μια συζήτηση που έτσι δεν αναπτύσσει όσο της αξίζει και το δεύτερο ισοβαρές σκέλος της.

"Ο Έρωτας είναι αν την διαθήκη. Ο Τελευταίος αναιρεί όλους τους υπόλοιπους"

Οι Ερμηνείες

Θεωρώ τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών στην ταινία εξαιρετικές, μία προς μία.
Η Τετράδα των αντρών, συναγωνίζεται η μία την άλλη προς το βάθος, την ένταση και την ποιότητα.

Κορυφαίος ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ. Τεράστιο βάθος εμπειρίας. Κύρος, ήθος. Μια μορφή σαν προσωπογραφία που βγάζει καλοσύνη, συναισθήματα και γαλήνη.

Ο ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ με εκπλήσσει. Αν και έχει τη "στάμπα" του κόντρα, φαινομενικά αντιπαθητικού ρόλου, η ερμηνεία του είναι υπέροχη. Κύρια στις στιγμές που βγάζει την απόλυτη ένταση από την ψυχή του.


Ο ΡΕΝΟΣ ΧΑΛΑΡΑΜΠΙΔΗΣ, πιο ώριμος από ποτέ. Με μια εκφραστική αρμονία που καθηλώνει. Μια πραότητα που μεταφέρει την εσωτερική σιγουριά του ψυχολογικού του κόσμου.
Έχει δίπλα του τη σύζυγό του, τη γυναίκα που τον εκφράζει απόλυτα.

Ο ΠΥΓΜΑΛΙΩΝ ΔΑΔΑΚΑΡΙΔΗΣ, προσωπικά τον θεωρώ ανερχόμενη δύναμη στην ερμηνεία, γλυκός, τρυφερός, ρομαντικός. Κουβαλά στην καρδιά του το όνειρο και το βγάζει εξωτερικά.


Μένει η ΜΑΡΚΕΛΛΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ στο ρόλο της Αντριάννας.
Η μόνη γυναικεία παρουσία στην ταινία.
Δεν μπορείς να πεις ότι έχει μεγάλο βάρος συμμετοχής. Όμορφη παρουσία αλλά η σεναριακή υποβάθμιση του ρόλου, της στερεί την δυνατότητα να δείξει αν μπορεί κάτι το περισσότερο



Η Φωτογραφία του ΑΡΗ ΣΤΑΥΡΟΥ, τα "σπάει" στην κυριολεξία.
Η Μουσική του ΑΝΤΩΝΗ ΜΙΤΖΕΛΟΥ πολύ όμορφη, υποστηρικτική, αναδεικνύει την ατμόσφαιρα των συναισθημάτων.
Το τραγούδι του τέλους από την ΜΕΛΙΝΑ ΑΣΛΑΝΙΔΟΥ εξαιρετικό.

Άριστο το Ηχητικό μοντάζ από τους εξαίρετους ΑΡΗ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟ & ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΥΜΠΟΜΠΙΩΤΗ

Η ΕΛΕΝΗ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ έχει επιμεληθεί την σκηνογραφία και την διακόσμηση του καφενείου. Υποκλινόμαστε στο γούστο, στη δουλειά και στην αισθητική της. Ιδανικότερο δεν θα μπορούσε να γίνει.


Ένα από τα μεγάλα μηνύματα της ταινίας δοσμένο με όμορφο τρόπο.

"Η Τιμωρία δεν είναι δική μας δουλειά. Είναι δουλειά αλλουνού. Δική μας δουλειά είναι η προσφορά και η εξέλιξη"

Σας συμβουλεύω, προτείνω, ανεπιφύλακτα να δείτε την ταινία. Ο Σωτήρης Τσαφούλιας, προς τιμήν του, δίνει ΕΛΕΥΘΕΡΑ την ταινία του στο κοινό, μέσω you tube.
Σας αφήνω να συζητήσετε, να οργιστείτε, να θυμώσετε, να νοσταλγήσετε, να συμφωνήσετε, να πείτε την άποψή σας, να αγαπήσετε, ίσως και να δακρύσετε.








Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2019

Μεγάλα Ζεϊμπέκικα στον Ελληνικό Κινηματογράφο (Μέρος 2ο)



Φίλες και Φίλοι μου του CINEFIL
Παίρνουμε την σκυτάλη από εδώ ακριβώς που την είχαμε αφήσει:


και συνεχίζουμε την μουσική και χορευτική αναφορά μας στον μεγάλο αυτό παραδοσιακό χορό και στο πέρασμά του από την Φιλμογραφία μας.
Σήμερα θα συνεχίσουμε με το 2ο Μέρος του αφιερώματός μας και θα ολοκληρώσουμε αυτήν την πραγματικά μεγάλη χορευτική και εκφραστική μυσταγωγία όπως τη ζήσαμε όλα αυτά τα χρόνια.

Αφεθείτε λοιπόν, μία ακόμα φορά. Αφήστε τις μνήμες να τρέξουν πίσω. Βάλτε ένα ποτήρι κρασί στο ποτήρι σας και ...Ώπα να θυμηθούμε.


1966  "ΔΙΠΛΟΠΕΝΝΙΕΣ"

Οι πρώτες απόπειρες του Ελληνικού κινηματογράφου να πατήσει περισσότερο σε μουσικό χρώμα.
Πολλά τραγούδια, έμφαση σε λαϊκή μουσική.
ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ γράφει το σενάριο, ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΛΕΝΑΚΗΣ σκηνοθετεί.
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ γράφει μια ακόμα εκπληκτική μουσική

Ένας μεγάλος του κινηματογράφου μας, ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ
τραγουδά και χορεύει ένα όμορφο ζεϊμπέκικο

"ΜΕ ΤΙ ΚΑΡΔΙΑ"



1968  "ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ ΣΤΑ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ"

Αλλάζουμε ύφος εδώ φίλες και φίλοι. Περνάμε στο Ελληνικό musical, το οποίο και έδωσε υπέροχα τραγούδια και μουσική.
Ο μαίτρ του είδους ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ γράφει και σκηνοθετεί.
Ποιος άλλος; ο ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ γράφει τη μουσική.
Και μια απίστευτη Γυναικάρα (!), η ΜΑΙΡΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ τραγουδά αλλά και χορεύει ένα
υπέροχο ζεϊμπέκικο

"ΤΟΥ ΑΓΟΡΙΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ"


Εβίβα γυναικάρα μου!

1968 "ΓΟΡΓΟΝΕΣ και ΜΑΓΚΕΣ"

Musical συνέχεια, μην ρωτάτε ποιου η δημιουργία.
Γιάννης Δαλιανίδης ξανά!
ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ ξανά.

Σε μια ταινία γεμάτη χρώμα, στα μαγικά στενά της Ύδρας, η Μαρινέλα με την ανεπανάληπτη φωνή της, τραγουδά ένα ζεϊμπέκικο που θα αφήσει ιστορία. Χιλιοτραγουδισμένο.
Και ένας μεγάλος χορευτής, ένας αέρινος γόης, ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΕΙΛΗΝΟΣ δίνει τα ρέστα του

"ΑΝΟΙΞΕ ΠΕΤΡΑ"




1969  "ΟΤΑΝ Η ΠΟΛΙΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ"

Ο ΝΙΚΟΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ γράφει ένα από τα εκλεκτά του κοινωνικά δράματα που κυριαρχούσαν εκείνη την εποχή.
Και ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ δηλώνει, μία ακόμα φορά, μεγαλοπρεπώς το παρών.
Στα στούντιο της ΦΙΝΟΣ δημιουργείται ένα εξαίρετο film noir με υπέροχες ερμηνείες.
Ο Μεγάλος μουσουργός ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΝΙΣΗΣ γράφει, εκτός από τη μουσική και ένα αξέχαστο, αισθαντικό, μελαγχολικό ζεϊμπέκικο.

"ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΥ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ"

Για μια ακόμα φορά, η ΜΑΙΡΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ, δίνει ζωή με τη φωνή της σε ένα από τα πιο μεγάλα ζεϊμπέκικα.


Η έκφραση πόνου και συναισθήματος στο τραγούδι της μοναδική!



1969   "Η ΠΑΡΙΖΙΑΝΑ"

Musical συνέχεια. Φυσικά ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ, δεν το συζητάμε αυτό όταν μιλάμε για το είδος.
Μουσική και πάλι του ΜΙΜΗ ΠΛΕΣΣΑ
Όμορφα χρώματα, πάθος, αναστεναγμοί, ντέρτι
Ο μοναδικός ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, στις δόξες του εκείνη τη χρυσή εποχή σε ένα υπέροχο τραγούδι.
Χορεύει, με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο, μία ακόμα φορά ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΣΕΙΛΗΝΟΣ

"ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΣ ΓΙΑ ΧΩΡΙΣΜΟ"


Άηντε να πάνε τα φαρμάκια κάτω!

1972  "ΤΟ ΚΟΡΟΪΔΑΚΙ της ΠΡΙΓΚΗΠΕΣΣΑΣ"

Σε ένα ακόμα musical φυσικά και πάλι του ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ, αυτή τη φορά ένας άλλος μεγάλος μας ηθοποιός ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΑΡΑΒΑΣ, σε μουσική ΜΙΜΗ ΠΛΕΣΣΑ, τραγουδάει και χορεύει με την εσωτερική εκφραστικότητα της ψυχής του ένα πικρό ζεϊμπέκικο 

"ΠΕΣ ΜΟΥ ΖΩΗ ΤΙ ΦΤΑΙΞΑΜΕ"


Ο Σταύρος Παράβας ανέκαθεν είχε το δικό του ιδιαίτερο τρόπο να εκφράζει τα εσωτερικά του αισθήματα. Και εδώ είναι πράγματι υπέροχος σε ένα ανάλογο τραγούδι.



Θα κλείσω το μεγάλο αυτό αφιέρωμα με τρία ζεϊμπέκικα που άφησαν ιστορία στις Κινηματογραφικές μας αίθουσες. Για εντελώς διαφορετικούς λόγους το καθένα.
Πάμε να τα θυμηθούμε

1970  "ΟΡΑΤΟΤΗΣ ΜΗΔΕΝ"

Είναι η εποχή των μεγάλων κοινωνικών δραμάτων του ΝΙΚΟΥ ΦΩΣΚΟΛΟΥ. Σενάριο και Σκηνοθεσία δική του.
Η Μουσική και εδώ του ΜΙΜΗ ΠΛΕΣΣΑ.
Ο Μεγάλος ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ δίνει το δικό του βροντερό παρών με μια κινηματογραφική σκηνή που γράφει ιστορία.

"ΒΡΕΧΕΙ ΦΩΤΙΑ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΑ ΜΟΥ"

Με τη φωνή του μεγάλου ΣΤΡΑΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ


Κάθε σχολιασμός σταματά μπροστά στην εκφραστική δύναμη της στιγμής. Χιλιοτραγουδισμένο!

1969  "ΓΥΜΝΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ"

"Το Ζεϊμπέκικο του Θανάτου"

Εδώ ο σύγχρονος χορός συναντά το αρχαίο Ελληνικό δράμα με έναν μοναδικό αισθαντικό τρόπο.
Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ μεταφέρει στον κινηματογράφο το θεατρικό δράμα του ΙΑΚΩΒΟΥ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗ "Γειτονιά των Αγγέλων"

Ο τεράστιος ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ γράφει τη μουσική.

Ίσως σε μία από τις πιο μεγάλες στιγμές στο Ζεϊμπέκικο, ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ δίνει και την ψυχή του σε έναν χορό που δεν για διασκέδαση αλλά ύψιστη τιμή και σέβαση στον αποχαιρετισμό ενός ανθρώπου που φεύγει νέος.
Μπροστά στα εμβρόντητα μάτια της Ζωής Λάσκαρη και του Ανδρέα Μπάρκουλη και στην βουβή συμμετοχή των πενθούντων νιώθουμε την ανατριχίλα.


Ο Γιάννης Δαλιανίδης παραδίδει μεγάλα μαθήματα σκηνοθεσίας εδώ. Προσέξτε τα κινηματογραφικά καρέ, την είσοδο του χορευτή στο πλάνο, το πλάνο στο χέρι του, τις γωνίες λήψεις, τα πλονζέ, το ποτήρι με το κρασί. 

Όταν ο αδελφικός μου φίλος ο Μάκης, έφυγε απ τη ζωή στα 32 του, ένα τέτοιο ζεϊμπέκικο τον τύλιξε συντροφιά....


1971  "ΕΥΔΟΚΙΑ"

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΣ γράφει και σκηνοθετεί μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου.
Η Ελληνο-Κύπρια ΜΑΡΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ στο ρόλο της Ευδοκίας αλλά και ο εμβληματικός ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΤΟΥΖΗΣ πρωταγωνιστούν σε ένα ερωτικό κοινωνικό συγκλονιστικό δράμα.

Στην ταινία ο μεγάλος ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ γράφει ένα από τα πιο θρυλικά ζεϊμπέκικα της σύγχρονης Ελληνικής λαϊκής μουσικής.

"Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας"

Και ο Γιώργος Κουτούζης το χορεύει με το δικό του μοναδικό τρόπο.


Θεωρείται ένα από τα πλέον εκφραστικά στο είδος και έχει γράψει μια τεράστια ιστορία.



Ελπίζω να απολαύσατε αυτές τις μοναδικές αυθεντικές σκηνές που μας χάρισε το δικό μας λαϊκό Σινεμά.
Ένας χορός που έχει τη δική του βαριά ιστορία στο πέρασμα του χρόνου.
Και δεν θα μπορούσε να λείψει από τα κινηματογραφικά καρέ.

Πάντα, κάθε τέτοιος χορός είναι βήματα στα ανθρώπινα συναισθήματα. Είναι ακροβασία στα πάθη.
Είναι ισορροπία ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.
Στην αέναη αυτή συνύπαρξη.


ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ:  Έρχεται στο "ΗΔΥΠΟΤΟΝ" ένα μεγάλο αφιέρωμα ψυχής για την ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ και τα ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ. Εν αναμονή!

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Μεγάλα Ζεϊμπέκικα στον Ελληνικό Κινηματογράφο (Μέρος 1ο)

Φίλες και Φίλοι,
μπήκαμε αισίως στο δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου.
Γεγονός που σημαίνει ότι, παραδοσιακά, αυτή η βδομάδα είναι η τελευταία του μέγιστου κύματος των διακοπών.
Το καλοκαίρι καλά κρατεί, σε τόνους αποδεκτούς, τουλάχιστον κλιματολογικά.

Στην συνέχεια της Κινηματογραφικής μας καλοκαιρινής στράτας, σήμερα σας έχω κάτι διαφορετικό. Κάτι ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό. Ένα θέμα γεμάτο χορό, και μάλιστα τι χορό!

Το κλασικό ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ έχει τη δική επιβλητική παρουσία στο Ελληνικό κλασικό σινεμά.
Χορός γεμάτος πάθος, πλημμυρισμένος από άκρατα συναισθήματα, γεμάτος έκφραση.
Έδωσε στα κινηματογραφικά καρέ τεράστια σημειολογική σημασία.
Τα γέμισε με πάθος, με ομορφιά, με λυρισμό, με συναισθήματα.

Έτσι λοιπόν σήμερα θα σταθούμε σε κάποια πολύ μεγάλα Ζεϊμπέκικα, που έγραψαν τη δική τους τεράστια ιστορία στις ταινίες που αγαπήσαμε.
Αφεθείτε λοιπόν. Αφήστε το κορμί σας να γεμίσει από την ένταση του χορού. 
Βάλτε ένα ποτήρι καλό κρασί δίπλα σας και ....φύγαμε:

ΜΕΓΑΛΑ  ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΑ του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ




1960  "ΠΟΤΕ την ΚΥΡΙΑΚΗ"

Ο Μεγάλος ΖΥΛ ΝΤΑΣΕΝ σκηνοθετεί μια ταινία που έμεινε θρύλος για το Ελληνικό σινεμά.
Στην μουσική του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ, παρακολουθούμε τον αλησμόνητο ΤΙΤΟ ΒΑΝΔΗ, να ρίχνει τις στροφές του σε ένα ορχηστρικό ζεϊμπέκικο μπροστά στα έκθαμβα μάτια του Ζυλ Ντασέν.



Άηντε στην υγεία μας!

1950  "ΕΛΑ ΣΤΟ ΘΕΙΟ"

Φεύγουμε πολλά χρόνια πίσω. Στα 1950. Ο ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΦΟΡΟΣ γράφει και σκηνοθετεί μια υπέροχη ηθογραφία εποχής. 
Το ΝΤΟΥΟ ΧΑΡΜΑ, τραγουδάει ένα παλιό θρυλικό ζεϊμπέκικο. 
"Το ξυράφι και τ' ακόνι"
Και, παρακαλώ την προσοχή σας! Η ΣΜΑΡΟΥΛΑ ΓΙΟΥΛΗ είναι η ΠΡΩΤΗ Ελληνίδα Ηθοποιός που σπάει όλα τα ταμπού και φέρνει τις βόλτες της στην ταβέρνα χορεύοντας.
Έκπληκτοι ολόγυρά της κάποιες μεγάλες μορφές του κινηματογράφου μας: Μίμης Φωτόπουλος, Νίκος Σταυρίδης, Γιάννης Ιωαννίδης, Σπεράντζα Βρανά.
Απολαύστε την!


Ωχ Παναγία μου και θα με φάει το ...κάγκελο


1955  "ΛΑΤΕΡΝΑ ΦΤΩΧΕΙΑ και ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ"

Προχωράμε στα χρόνια σε δύσβατες εποχές γεμάτες νοσταλγία και αναμνήσεις.
ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ στα δύο κλασικά του αριστουργήματα που άφησαν ιστορία στα κινηματογραφικά καρέ.
Με την αλησμόνητη χαρακτηριστική φωνή του ΒΑΣΙΛΗ ΑΥΛΩΝΙΤΗ και με τους γλυκούς ήχους της λατέρνας του, θα χορέψουμε ένα ζεϊμπέκικο αξέχαστο σε μουσική επίσης του ΜΑΝΟΥ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ.


"Αχ βρε παλιομισοφόρια τι τραβάν για σας τα αγόρια"
Ώπα Παναγία μου!


1955  "ΛΑΤΕΡΝΑ ΦΤΩΧΕΙΑ και ΦΙΛΟΤΙΜΟ"

Είναι δυνατόν να αφήσουμε έξω το "Είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω";
Με την εκπληκτική φωνή των ΜΙΜΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ και ΒΑΣΙΛΗ ΑΥΛΩΝΙΤΗ,
ο ΤΟΛΗΣ ΧΑΡΜΑΣ χορεύει ένα ακόμα θρυλικό ζεϊμπέκικο υπό το άγριο βλέμμα της ....Αντριώτισσας ...συζύγου.


Ώπα λέμε να πάνε τα φαρμάκια κάτω!



1956  "Ο ΔΡΑΚΟΣ"

Αλλάζουμε εντελώς κλίμα.
Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ σκηνοθετεί την μεγαλύτερη ταινία στην ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου. Ένα συγκλονιστικό κοινωνικό δράμα με την αύρα και μορφή αρχαίας Ελληνικής τραγωδίας.
Ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ γράφει την μουσική.
Θα παρακολουθήσουμε ένα εξαιρετικά ΣΠΑΝΙΟ ζεϊμπέκικο, που το χορεύουν στην ταβέρνα όλα τα μέλη της συμμορίας με επικεφαλής τον ΓΙΑΝΝΗ ΑΡΓΥΡΗ αγκαλιά με τον ΝΤΙΝΟ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ στην μεγαλύτερη ερμηνεία της ζωής του. Τραγουδάει η ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ 
Στιγμές πραγματικά αρχαίου χορού.
Πάμε λοιπόν στο "Ο ΗΛΙΟΣ ΕΣΒΗΣΕ"





1961  "ΣΥΝΟΙΚΙΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ"

Έξι χρόνια μετά, περπατάμε στις ματωμένες πέτρες στις φτωχογειτονιές των Πετραλώνων.
Ο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ τολμά μια συγκλονιστική ταινία, που προκαλεί την οργή της αστικής τάξης και φυσικά της κυβέρνησης Καραμανλή. Η Ταινία λογοκρίνεται άγρια αλλά γράφει τη δική της ιστορία.
Παρακολουθούμε τον θρυλικό μας ηθοποιό να χορεύει ένα από τα μεγαλύτερα ζεϊμπέκικα του Ελληνικού σινεμά.
Σε μουσική ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ και με την στεντόρεια φωνή του ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ ακούμε το "ΒΡΕΧΕΙ στην ΦΤΩΧΟΓΕΙΤΟΝΙΑ"


Πραγματικό δέος!


1962  "ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ"

Ένα χρόνο αργότερα θα σταθούμε σε ένα ερωτικό δράμα σε σκηνοθεσία του ΕΡΡΙΚΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΥ.
Δεν θα μπορούσε να λείψει από αυτό το μεγάλο προσκλητήριο των ηθοποιών που τίμησαν το ζεϊμπέκικο ένας αυθεντικός άντρας. Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΟΥΝΤΑΣ σε μουσική ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ χορεύει το "Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΟΣ" με τη φωνή της ΓΙΩΤΑΣ ΛΥΔΙΑ στις πενιές του ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ.


Κάθε σχόλιο περιττεύει.


1955  "ΣΤΕΛΛΑ"

Κλείνω το πρώτο μέρος του αφιερώματος, ταξιδεύοντας πάλι πίσω.
Σε μια επίσης από τις μεγαλύτερες ταινίες από δημιουργίας του κινηματογράφου μας.
Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ σκηνοθετεί και ο ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ μας χαρίζει ξανά ανεπανάληπτες μουσικές στιγμές.
Με την αλησμόνητη φωνή της ΜΕΛΙΝΑΣ ΜΕΡΚΟΥΡΗ θα ακούσουμε ένα αργό, μελαγχολικό ζεϊμπέκικο.
"ΑΓΑΠΗ που 'ΓΙΝΕΣ ΔΙΚΟΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ"



Δεν υπάρχουν λόγια να ξεχωρίσεις τις στιγμές.


Στην υγεία σας λοιπόν αγαπημένοι μου φίλοι και φίλες.
Να πάνε τα φαρμάκια κάτω.
Το αφιέρωμα συνεχίζεται σε επόμενο μέρος.


Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019

Καλοκαιρινοί ....Γαμπροί της Ευτυχίας

Αγαπημένοι μου φίλοι και φίλες,
ξέρω ότι σας βρίσκω σε καλοκαιρινή ραστώνη.
Και επίσης παρακαλώ και εύχομαι να σας βρίσκω σε μια τέτοια κατάσταση και να απολαμβάνετε τις καλοκαιρινές σας διακοπές ή τουλάχιστον όμορφες χαλαρές ημέρες.

Το CINEFIL είναι εδώ κοντά σας. Είτε σε όσους παραμένουν ...οίκαδε στα σπιτικά τους είτε σε αυτούς που έχουν εκδράμει έξω από αυτά.

Στόχος μου, να σας κρατήσω όμορφη, χαρούμενη, καλοκαιρινή παρέα στην κάψα του Αυγούστου.

Πάμε λοιπόν σήμερα να θυμηθούμε μία από τις καλύτερες κλασικές Ελληνικές κωμωδίες, που φυσικά έχει πολύ έντονο καλοκαιρινό άρωμα.



Σωκράτη Καψάσκη

"ΟΙ ΓΑΜΠΡΟΙ της ΕΥΤΥΧΙΑΣ"

Πρεμιέρα:  17 Οκτώβρη 1962

Οι: ΠΟΛΥΒΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ και ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΦΟΡΟΣ
γράφουν ένα εξαίρετο Σενάριο, μια απίστευτη comedy που στην συνέχεια ο καλός σκηνοθέτης Σωκράτης Καψάσκης θα πάρει από μια εκπληκτική ομάδα Ηθοποιών τον καλύτερο εαυτό τους.

Αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί μια ξεκαρδιστική κωμωδία με έντονο καλοκαιρινό χρώμα που αφήνει μεγάλη ιστορία στην κλασική Ελληνική κινηματογραφία


Συντελεστές

Παραγωγή:  ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΚΟΝΙΤΣΙΩΤΗΣ

Εταιρεία:  ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

Μουσική:  ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΟΥΡΑΜΠΑΣ

Κινηματογράφιση:  ΒΑΡΙΑΝΟ ΤΖΙΟΒΑΝΙ

Μοντάζ:  ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Σκηνογραφία:  ΤΑΣΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ


ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Στις ερμηνείες έχουμε μια ομάδα Ηθοποιών από αυτούς που στην κυριολεξία θεμελίωσαν τον κλασικό Ελληνικό Κινηματογράφο στο είδος της κωμωδίας

ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ στο ρόλο της Ευτυχίας Ταρνιάτη


ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ στο ρόλο του Βαγγέλη Ταρνιάτη, αδελφού της Ευτυχίας


ΝΙΚΟΣ ΡΙΖΟΣ στο ρόλο του Κλεομένη


ΕΛΣΑ ΡΙΖΟΥ στο ρόλο της νεαρής Γιούλας Ταρνιάτη, ανιψιάς της Ευτυχίας


ΠΟΠΗ ΛΑΖΟΥ στο ρόλο της Λίνας, μνηστής του Βαγγέλη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ στο ρόλο του επίδοξου εραστή Κούλη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΙΟΥΛΑΚΗ στο ρόλο της Σόφης


Η Πλοκή

Ο ...δύστυχος Ευάγγελος Ταρνιάτης, είναι ηθικά επιφορτισμένος με την αποκατάσταση της ....ιδιόρρυθμης αδελφής του Ευτυχίας. Μια αποκατάσταση που αργεί ...χρόνια καθώς οι επίδοξοι γαμπροί της Ευτυχίας σκορπούν έντρομοι άμα τη ...εμφανίση της!
Έτσι ταλαιπωρείται μαζί του και η μνηστή του η Λίνα, που περιμένει και αυτή τη δική τους σειρά να προχωρήσει η χρόνια σχέση τους.
Κοντά στα αδέλφια ζει και η νεαρή Γιούλα, ανιψιά τους.

Ανάμεσα στους επίδοξους γαμπρούς εμφανίζεται και ο Κλεομένης, ο οποίος αγαπά τη Γιούλα και για εκείνη βρίσκεται κοντά στα αδέλφια και όχι για την Ευτυχία.
Ένας ακόμα επίδοξος γαμπρός, ο Κούλης, φίλος του Κλεομένη, εισβάλλει στο σπίτι αλλά εκείνος μπερδεύει την επίδοξη νύφη με την Λίνα.

Η απίστευτη αυτή παρεξήγηση μεταφέρει το χώρο δράσης της στην πανέμορφη Ύδρα εκείνης της εποχής, όπου όλοι αποφασίζουν να περάσουν τις διακοπές τους.
Διακοπές όμως που οδηγούν σε μια ανεπανάληπτη κωμωδία παρεξηγήσεων της οποίας η ...κορύφωση και λύση περνάει μέσα από ξεκαρδιστικές και ανεπανάληπτες στιγμές.


Η Σκηνοθετική φόρμα

Η Σκηνοθεσία που ακολουθεί ο καλός σκηνοθέτης Σωκράτης Καψάσκης, χωρίζεται σε δύο μοτίβα.
Το "θεατρικό μέρος" εσωτερικών χώρων, που κατά βάση κυριαρχεί.
Μεγάλο μέρος της δράσης και των σκηνών έχει καθαρά θεατρική μορφή, καθώς ο χώρος είναι κλειστός και η παρουσία των ερμηνευτών συλλογικά θεατρική. Τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος της ταινίας.
Το άλλο μέρος είναι το ανοιχτό, η σκηνοθεσία ανοιχτών χώρων. Εκεί, με φόντο την υπέροχη Ύδρα, έχουμε πάρα πολύ όμορφα πλάνα δράσης και σκηνές στις οποίες εντάσσονται με γλυκό και μοναδικο τρόπο οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας.



ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Στους "Γαμπρούς της Ευτυχίας" κυριαρχεί καθολικά η ερμηνευτική και σκηνική παρουσία της μεγάλης μας Ηθοποιού, της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ.
Η Απόλυτη πρωταγωνίστρια, η σταρ της ταινίας. Χωρίς την παραμικρή αμφισβήτηση.
Ένα τεράστιο ταλέντο σε έναν ρόλο κομμένο στα δικά της μέτρα και στα ερμηνευτικά της πρότυπα.


Η Ευτυχία Ταρνιάτη λοιπόν γίνεται σύμβολο χαρακτήρα όπου τα υποτιθέμενα αρνητικά εξωτερικά της χαρακτηριστικά (εμφάνιση), γίνονται ένα τεράστιο πλεονέκτημα καθώς λειαίνουν από την μοναδική της έκφραση και ερμηνεία.

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ ως πρώτος αντρικός ρόλος, δεσπόζει επίσης δίπλα της. Ένα ερμηνευτικό δίδυμο που έγραψε τη δική του ιστορία καθώς οι δύο αυτοί μας ηθοποιοί, κατά κάποιο τρόπο, ταίριαξαν φτιάχνοντας ένα αριστουργηματικό ερμηνευτικό δίδυμο.


Ο ΝΙΚΟΣ ΡΙΖΟΣ κλείνει το υπέροχο αυτό ερμηνευτικό τρίο ως δεύτερος αντρικός ρόλος.
Οι τρεις αυτοί μας ηθοποιοί: ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ-ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ-ΡΙΖΟΣ θα στήσουν τη δική τους ιστορία στον κλασικό Ελληνικό κινηματογράφο και θα οδηγήσουν την Κωμωδία σε απίστευτα υψηλά πρότυπα.
Έτσι και εδώ ο χαρισματικός μας ηθοποιός είναι εξαιρετικός.

Την ερμηνευτική "πρώτη γραμμή" της ταινίας κλείνουν δύο ακόμα εξαίρετες γυναίκες ηθοποιοί.
Η ΠΟΠΗ ΛΑΖΟΥ, μια ηθοποιός που ξεχώρισε εκείνη την εποχή στην κινηματογραφική μας κωμωδία όπως και η ΕΛΣΑ ΡΙΖΟΥ, που πλέον είχε καθιερώσει την κινηματογραφική της παρουσία και καταξίωσή της.


Οι Ατάκες

Οι "γαμπροί της Ευτυχίας" έμειναν στην ιστορία και για τις απίστευτες ατάκες της.
Φυσικό και αναμενόμενο. Βασιλειάδης και Τσιφόρος οι σεναριογράφοι, τι περιμέναμε άλλωστε.

Δεν έχουν τέλος οι ατάκες που μας αφήνουν, ακόμα και σήμερα, ξερούς από τα γέλια. Δείγμα της έμπνευσης και της ποιότητας των διαλόγων εκείνης της εποχής.



Θα κλείσω με ένα εξαιρετικό αρνητικό παράδοξο για την υποδοχή της ταινίας αυτής εκείνη την εποχή.
Σαιζόν 1962-63. Η Ταινία, σε πρώτη προβολή, έκοψε 21770 εισιτήρια (!!!).
Ήρθε στην 33η θέση ανάμεσα σε 82 ταινίες.
Πραγματικά ένα απίστευτο παράδοξο καθώς η ταινία είναι μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες και αγαπημένες κωμωδίες του Ελληνικού Κινηματογράφου.

Καλή συνέχεια καλοκαιριού