Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2018

Παρουσίαση Καινούργιων Ταινιών: DAMIEN CHAZELLE "Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ" (THE FIRST MAN)

Αγαπητοί Συνοδοιπόροι και συνταξιδευτές...
Σήμερα σας έχω μια πολύ ευχάριστη έκπληξη.
Προς το παρόν λειτουργεί ως "ΠΡΕΜΙΕΡΑ" αλλά φιλοδοξούμε να της δώσουμε έναν τακτικό χαρακτήρα.
Ο Χώρος των ταινιών νέας κυκλοφορίας, ειδικά αυτών που πραγματικά αξίζουν της προσοχής μας, ήταν κάτι που εγώ "δεν το είχα", γιατί αυτό απαιτεί παρουσία δια ζώσης στον Κινηματογράφο.

Σήμερα λοιπόν ένας εξαίρετος Φίλος μας δίνει ένα πλήρες REVIEW μιας καινούργιας πολύ αξιόλογης ταινίας.
Πριν προχωρήσω στην παρουσίαση θεωρώ χρέος να κάνουμε τις συστάσεις:

Νίκος Παπακωνσταντίνου:  Μπορείτε να τον παρακολουθήσετε στο blog:  Χρεωκοπημένοι Καιροί
Είναι συντάκτης του blog. Μεταφραστής και έχει επίσης και το blog:  "Indebting Times"
Μία όχι-ακριβώς μετάφραση του εν λόγω ιστολογίου στα Αγγλικά. Επίσης αρθρογραφεί στον ιστότοπο Enternity.gr , ο οποίος ασχολείται με κινηματογράφο, videogames και όχι μόνο.


Μετά λοιπόν τις Συστάσεις, είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε στην παρουσίαση:







"Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ"

("THE FIRST MAN")

Γενικά στοιχεία της ταινίας

Πρεμιέρα:  11 Οκτώβρη 2018

Σκηνοθεσία:  DAMIEN CHAZELLE

Σενάριο:  JOSH SINGER βασισμένο στο Βιβλίο του JAMES HANSEN  

Μουσική:  JUSTIN HURWITZ

Κινηματογράφιση:  LINUS SANDGREN

Ενδυματολογία:  MARY ZOPHRES



Βραβεύσεις Ταινίας:

Damien Chazelle:  Σκηνοθέτης της χρονιάς για το Hollywood Film Award

Υποψήφιο για:
Βραβείο Κοινού στο TORONTO FILM FESTIVAL 2018
Χρυσό Λιοντάρι καλύτερης ταινίας στο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ 2018




Παρουσίαση

Το ταξίδι του Αετού, όπως μας διηγείται η νέα ταινία του Damien Chazelle με τίτλο First Man δεν ήταν καθόλου απλή υπόθεση. Δεν μιλάμε για το γνωστό αρπακτικό, βέβαια, αλλά για την ιστορική αποστολή Apollo 11, η οποία έστειλε για πρώτη φορά τρεις αστροναύτες στη Σελήνη, δύο εκ των οποίων περπάτησαν στην επιφάνειά της. Ο πρώτος ήταν ο γνωστός σε όλους Neil Armstrong.


Το "γνωστός" είναι ωστόσο κάτι το πολύ σχετικό. Το όνομά του έχει γραφτεί στην Ιστορία, αλλά οι λεπτομέρειες παραμένουν άγνωστες στους περισσότερους. Αυτό ανέλαβε να το αλλάξει ο συγγραφέας James Hamsen, στο έργο του οποίου βασίστηκε η ταινία. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο και δεν μπορώ να έχω γνώμη για την προσέγγιση του συγγραφέα, αλλά μπορώ να μιλήσω για εκείνη  του σκηνοθέτη.




Το "First Man", πιστό στον τίτλο του, εστιάζει στον άνθρωπο Neil καθώς και στα αγαπημένα του πρόσωπα, στους συνταξιδιώτες του στο Διάστημα και σε όσους βοήθησαν το κολοσσιαίο εγχείρημα της NASA, το οποίο χρειάστηκε γύρω στα επτά χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Η ταινία, ωστόσο, βάζει τους ανθρώπους στο επίκεντρο και κρατά το παράτολμο πρόγραμμα σε δεύτερο πλάνο. Ο Chazelle πλησιάζει όσο γίνεται στα πρόσωπα, επιμένει στα κοντινά πλάνα και ισορροπεί την πλοκή μεταξύ της προσωπικής ζωής του Armstrong και της αποστολής του. Σε αυτό έχει σύμμαχο το σεναριογράφο και διευθυντή παραγωγής Josh Singer, γνωστό από τα Spotlight και The Post. Πιθανόν η επιλογή του Singer να μην ήταν τυχαία, καθώς οι δύο πιο γνωστές του δουλειές αφορούν δημοσιογράφους και διατηρούν μια ανάλογη οπτική. Το First Man δεν διαφέρει από τη δεύτερη άποψη: παρόλο που η ταινία εστιάζει στα πρόσωπα, διατηρεί ταυτόχρονα μια αίσθηση ντοκιμαντέρ, με την κάμερα να παρακολουθεί τα τεκταινόμενα σαν να πρόκειται για ζωντανή κάλυψη.


Ταυτόχρονα, στις σκηνές των αποστολών η κάμερα χάνει την θέση του αντικειμενικού παρατηρητή και περνά σε πρώτο πρόσωπο. Οι μπουκαπόρτες κλείνουν μπροστά στα μάτια του θεατή, επικρατεί ένα κλειστοφοβικό ημίφως και οι κραδασμοί των πιλοτηρίων κάνουν τους χειρισμούς των αστροναυτών να φαντάζουν υπεράνθρωποι, όπως και είναι.
Δημιουργείται έτσι μια αντίφαση. Από τη μία παρακολουθούμε από κοντά τις προσωπικές στιγμές της οικογένειας Armstrong, ενώ ο σκηνοθέτης αποφεύγει συστηματικά το μελόδραμα, αποστασιοποιείται συναισθηματικά, όπως άλλωστε και ο πρωταγωνιστής, και από την άλλη βιώνουμε με σχεδόν βίαιο τρόπο τις απίστευτες δυσκολίες του Apollo και τις, ξεχασμένες για τους πολλούς, θυσίες που αυτό απαίτησε για να πραγματοποιηθεί.


Πολύ σύντομα η αντιπαραβολή των οικογενειακών στιγμών με τις επαγγελματικές δοκιμασίες του ήρωα παύει να υπάρχει, καθώς το κόστος, ψυχολογικό και ανθρώπινο, φέρνει κοντά τις οικογένειες των αστροναυτών και τα όρια σβήνουν. Είναι χαρακτηριστική η σκηνή όπου η εξαιρετική Claire Foy μαλώνει τους υπεύθυνους του προγράμματος Gemini σαν να είναι τα αγοράκια της που παίζουν με τα παιχνίδια τους, χωρίς να γνωρίζουν τις συνέπειες.
Ο Ryan Gosling είναι εξίσου άψογος στο ρόλο του Neil Armstrong που έχει δοθεί ολοκληρωτικά στο όραμα του Apollo και απομακρύνεται σταδιακά συναισθηματικά από την οικογένειά του, σαν να είναι ήδη καθ' οδόν για το λευκό μας δορυφόρο, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, όντας ακόμα στη Γη.


Η μουσική υπόκρουση του Justin Hurwitz, σταθερού συνεργάτη του Chazelle ισορροπεί μεταξύ ρομαντικών στιγμών, απόκοσμων ήχων και πολύ σπάνια ανεβάζει τις εντάσεις, παρά μόνο στην κορύφωση της ταινίας, εκεί που πλέον είναι απολύτως απαραίτητο. Η φωτογραφία του Linus Sandgren, ο οποίος ακολούθησε τον σκηνοθέτη μετά την συνεργασία τους στο La La Land, αποδίδει εξαιρετικά, ειδικά στο φινάλε, δίνοντας την αίσθηση της κλίμακας του διαστήματος και της ερημιάς του σεληνιακού τοπίου. Οι σκηνές στο διάστημα είναι οι μόνες στις οποίες ο φακός παίρνει αποστάσεις, με σκοπό φανερά να έρθει σε αντιδιαστολή με τα "ανθρώπινα" πλάνα.


Αξίζει να αναφερθεί η κατακραυγή που προκάλεσε η ταινία στην Αμερική, καθώς σκόπιμα παραλείφθηκε η στιγμή που οι αστροναύτες "φύτεψαν" τη σημαία των ΗΠΑ στην επιφάνεια της Σελήνης. Παρόλο που το Apollo 11 ήταν, ουσιαστικά, το τέλος μιας ψυχροπολεμικής κούρσας μεταξύ ΕΣΣΔ και ΗΠΑ και έχρισε τελικά νικητές τους Αμερικάνους, ο σκηνοθέτης θέλησε -ορθά- να αντιμετωπίσει την κατάκτηση της Σελήνης ως ένα επίτευγμα για όλη την ανθρωπότητα. Ίσως το πιο σημαντικό μέχρι σήμερα, καθώς ένωσε πάνω από μισό δις ανθρώπων που παρακολούθησαν ζωντανά την προσσελήνωση στις 20 Ιουλίου του 1969 και άγνωστο αριθμό άλλων που παρακολούθησαν ραδιοφωνικά την ιστορική στιγμή.


Το The First Man είναι ένα αξιοσημείωτο κινηματογραφικό επίτευγμα για τον Chazelle, καθώς αποτελεί την καταγραφή ενός κοσμοϊστορικού γεγονότος, τοποθετώντας τον Neil Armstrong στο επίκεντρο, μας ταξιδεύει στη Σελήνη πατώντας, ωστόσο, γερά στη Γη και απεικονίζει ένα ανθρώπινο δράμα, αποφεύγοντας συστηματικά οποιοδήποτε χολιγουντιανό τέχνασμα εντυπωσιασμού




Σε μια δύσκολη εποχή που η ανθρωπότητα έχει αρχίσει και πάλι να στρέφει το βλέμμα της ψηλά, προς τον Άρη, είναι ουσιαστικό να θυμόμαστε το πιο σημαντικό, πρώτο βήμα.









Προσωπικά θέλω να ευχαριστήσω τον Νίκο για το μεράκι του, την προσφορά του αλλά και την μεστή εξαίρετη παρουσίασή του. Ελπίζω δε, να τον έχουμε πάλι εδώ σε επόμενη παρουσίασή του.



Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

ATOM EGOYAN: "CHLOE" ("ΥΠΟΨΙΑ")



Αγαπητοί συνοδοιπόροι CINEFIL
Θα συνεχίσουμε να παραμένουμε στο Αμερικάνικο σύγχρονο κινηματογραφικό δραματολόγιο.
Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα Δραματικό Ψυχογράφημα πάνω στο ερωτικό πρόβλημα της Μέσης Ηλικίας με άφθονες πινελιές μυστηρίου.





Ο Αμερικανο-Αιγύπτιος Σκηνοθέτης και δημιουργός, γεννημένος το 1960,
("ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟ" 1997,  "ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ" 1993,  "ΑΡΑΡΑΤ" 2002,  "ADORATION"  2008)
έρχεται να προσθέσει το δικό του τρυφερό και γλυκά ανθρώπινο ύφος του στην ταινία αυτή.



"ΧΛΟΗ"

(Ελληνικός Τίτλος:   "ΥΠΟΨΙΑ")


Υπότιτλος

"Πόσο μακριά θα πήγαινες για να ανακαλύψεις την αλήθεια"

Διαβάθμιση Θέματος


ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ για ΠΑΙΔΙΑ
Κατάλληλο άνω των 15 ετών

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πρεμιέρα:  8 Απρίλη 2010 (Ελλάδα)

Σενάριο:  ERIN CRESSIDA WILSON

ANNE FONTAINE  (Motion Pictire:  "NATHALIE")

Μουσική:  MYCHAEL DANNA

Κινηματογράφιση:  PAUL SARROSY

Ενδυματολογία:  DEBRA HANSON

Διακόσμηση:  JIM LAMBIE



ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ





JULLIANE MOORE στο ρόλο της Γυναικολόγου CATHERINE STEWART



LIAM NEESON στο ρόλο του Καθηγητή DAVID STEWART και συζύγου






AMANDA SEYFRIED στο ρόλο της νεαρής CHLOE (Χλόης)




MAX THIEROT στο ρόλο του νεαρού γιου MICHAEL STEWART

ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ


Εκείνη, η CATHERINE STEWART. 
Μια ώριμη, όμορφη γυναίκα, σύζυγος, μητέρα και επιστήμων.
Καταξιωμένη Γυναικολόγος με μεγάλη οικονομική άνεση.

Οι απόψεις ενδεικτικά σε κάποια πράγματα μας δίνονται εδώ, στον διαλογό της με μία νεαρά πελάτισσά της

 “Ο Οργασμός είναι μια σειρά σπασμωδικών κινήσεων. 

Μόνο αυτό. Έρχεται αβίαστα μέσω των μυώνων σαν 

επισφράγισμα. Δεν υπάρχει κάτι μυστηριώδες ή μαγικό σ’ αυτόν”

H Catherine ζει μέσα στην Γυναικεία απόρριψη. Παντρεμένη από έρωτα χρόνια με τον σύζυγό της, ζουν σαν "φίλοι", εντελώς ξεκομμένοι από προσωπικές στιγμές.
Με τον νεαρό γιο της και την ανατροφή του κουβαλάει και μεταδίδει μια σειρά από αφόρητες νευρώσεις που καθιστούν τη ζωή του και τις σχέσεις του αφόρητες.


Εκείνος, ο DAVID STEWART
Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο. Ώριμος όμορφος και γοητευτικός άντρας.
Αναζητά την ξεχασμένη σχέση με τη γυναίκα του στο τρυφερό φλέρτ με τις νεαρές του φοιτήτριες. Ένα βήμα μέχρι εκεί. Τρυφερός, γεμάτος κατανόηση με άριστη σχέση με το παιδί του.



Η Χλόη....
Ο Καταλύτης στην ταινία. Ένα νεαρό κορίτσι, εκτυφλωτικά όμορφο, χυμώδες, προκλητικό.
Μια "κινούμενη βόμβα πάθους" που περιφέρεται στις σχέσεις και στις δράσεις της οικογένειας φέρνοντας στο φως όλη τους την παθογένεια.

Ερωτική συνοδός στο επάγγελμα, απόλυτα επαγγελματίας. Θα την δούμε όμως να ξεφεύγει από αυτό το ρόλο. Να υπερβαίνει τα όριά της, να αναζητά συναισθηματικά χαμένες στιγμές. Να ερωτεύεται παράξενα και ιδιαίτερα. Να βιώνει την απόρριψη, την χρησιμοποίηση. Να περνάει στο μίσος, στην παθιασμένη "εκδίκηση"

Θύτης και Θύμα μαζι...


Ο Michael....

Ο Νεαρός γιος. Ένα απίστευτα ευάλωτο συναισθηματικό νεαρό παιδί. Φοιτητής και Πιανίστας.
Ένα παιδί που προσπαθεί να ζήσει τις δικές του προσωπικές στιγμές πέφτοντας πάνω στις νευρώσεις και αποστάσεις των γονιών του.
Το πραγματικό Θύμα των τριβών τους.


ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας ζουν σε ένα μεσοαστικό πλούσιο περιβάλλον.
Ένα περιβάλλον αποστειρωμένο από το κοινωνικό γίγνεσθαι γύρω τους.
Ένα περιβάλλον, που είναι απίστευτα λαμπερό, όμορφο και πλούσιο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να συμβάλλει στην διαδικασία της προσωπικής τους προσέγγισης.

Πλάνο εσωτερικού χώρου στο σπίτι του ζευγαριού


Ο Σκηνοθέτης δίνει έμφαση στις σκηνές εσωτερικού χώρου, που εκτυλίσσονται σε τρία επίπεδα.
Στο σπίτι, σε χώρους συνάντησης-διασκέδασης-υπέροχα τα πλάνα σε μπαρ και καφέ, όπως και σε Ξενοδοχείο όπου και εκεί αναδεικνύεται μια εντυπωσιακή καλαισθησία και πλούτος.

Πλάνο εσωτερικό σε δωμάτιο ξενοδοχείου. Εντυπωσιακό το εύρημα του καθρέφτη. Γλυκύτατος ο φωτισμός με σημαντικό ρόλο στην αισθητική του πλάνου.
Πλάνο εσωτερικού χώρου στο δωμάτιο του Ξενοδοχείου
Η ΠΛΟΚΗ

Η Catherine Stewart διοργανώνει ένα πάρτυ γεννεθλίων στον άντρα της τον David.
Εκείνος καθυστερεί και χάνει το αεροπλάνο.
Με αφορμή το γεγονός αυτό, η Catherine αρχίζει να έχει την ΥΠΟΨΙΑ ότι ο άντρας της την απατά με κάποια από τις μαθήτριές του.
Ανεξέλεγκτη από μια εσωτερική παρόρμηση βρίσκει την νεαρή Χλόη, συνοδός πολυτελείας και της ζητά να προσεγγίσει ερωτικά τον άντρα της για να επαληθεύσει την Υποψία της. Φυσικά με την ανάλογη αμοιβή.



Η Νεαρή Χλόη, ξεκινά ένα παιχνίδι "γάτας με το ποντίκι" με την Catherine καθώς στην εκάστοτε αναφορά της για τα ραντεβού της με τον άντρα της, περιγράφει με έντονη σεξουαλικότητα τις ερωτικές τους επαφές κάτι που προκαλεί ερωτικό παροξυσμό και στην ίδια την Catherine.


Όμως το παιχνίδι αυτό αρχίζει να γίνεται συναισθηματικά και παθιασμένα ανεξέλεγκτο καθώς η νεαρή εκτυφλωτική Χλόη ερωτεύεται την Catherine.
Η Τελευταία, μέσα από αυτήν την ερωτική επαφή, θα γνωρίσει ξανά την ξεχασμένη γυναίκα μέσα της και θα ζήσει πρωτόγνωρες ερωτικές στιγμές.







Η Συναισθηματική πλοκή και εξέλιξη της ιστορίας θα αποδειχθεί έξω από κάθε πρόβλεψη και τότε ο δρόμος θα αρχίσει να γίνεται επικίνδυνα ολισθηρός και μοιραίος.

Η ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΦΟΡΜΑ

Ο ATOM EGOYAN φημίζεται για τους χαμηλούς τρυφερούς τόνους στις ταινίες του. Έτσι και στην "ΧΛΟΗ" περνάει αυτό το μοτίβο σε όλο το επίπεδο του φιλμ.
Ο Ρόλος της ερωτικής επιθυμίας γίνεται κυρίαρχος στην εξέλιξη και είναι εκείνος που θα ανατρέψει όλα τα κλισέ και τις καθιερωμένες αξίες και "ηθικές".
Ο Χώρος δράσης, εντοπίζεται στο σπίτι της οικογένειας όπου εκεί θα γίνει η τελική σύγκρουση και κάθαρση με ότι αυτό συμβολικά αναπαράγει.
Ο Σκηνοθέτης παίζει πολύ με το χώρο. Η Πλούσια διακόσμηση δίνουν μια βαριά αισθητική που λάμπει. Και επίσης η κάμερα παίζει με τα πρόσωπα των ηρώων για να αποδώσει την εσωτερική τους διαπάλη.




ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

JULIANNE MOORE


H, Γεννημένη το 1960, Αμερικανίδα μεγάλη Ηθοποιός έχει, μία ακόμα φορά, μια εντυπωσιακή ερμηνεία με εσωτερική εκφραστική δύναμη και απόδοση. Χωρίς εξάρσεις, συγκρατημένη, εκφραστική, μερικές φορές σιωπηρή. Ακόμα και στις περιπτώσεις που βγάζει προς τα έξω τις έντονες νευρώσεις της το κάνει με τρόπο ελεγχόμενο και πιστό.

LIAM NEESON


Οι συστάσεις είναι περιττές για τον μεγάλο ΒορειοΙρλανδό ηθοποιό. Στα 57 του χρόνια είναι επιβλητικός, γοητευτικός όσο ποτέ και ήρεμος ερμηνευτικά.
Με μεγάλη αυτοπεποίθηση αποδίδει τον ώριμο σύζυγο που ζει το γνωστό και επώδυνο σύνδρομο της συναισθηματικής απόστασης στο γάμο του.
Τρυφερός, με κατανόηση και ωριμότητα.

AMANDA SEYFRID



H 24χρονη εκρηκτική "βόμβα" του φιλμ. Αμερικανίδα ηθοποιός με καλές εμφανίσεις στην συνέχεια της καριέρας της.
Εδώ είναι ο καταλύτης της πλοκής.
Μια νεαρή γυναίκα στην οποία ενυπάρχουν με την μορφή του πάθους όλα εκείνα τα ακραία σημεία της ψυχής μας. Το καλό και το κακό συνυπάρχουν στον χαρακτήρα της και δίνουν μια συνεχή μάχη.
Τα μέσα που χρησιμοποιεί για τους σκοπούς της την εκθέτουν στο ηθικό συνειδητό επίπεδο ανεπανόρθωτα. Οι εσωτερικές ανάγκες στο ασυνείδητό της αναδεικνύουν ένα ευάλωτο τρυφερό πλάσμα που ψάχνει τον έρωτα και την ανθρώπινη επαφή.
Η "Χλόη" λοιπόν αποδεικνύεται περίτρανα το πρόσωπο κλειδί στην ταινία


MAX THIERIOT



Η ευχάριστη νότα στο φιλμ. Στα 21 του χρόνια ο Αμερικάνος νεαρός ηθοποιός κερδίζει με τη μία τις εντυπώσεις.
Γλυκύτατος, με χαμηλούς τόνους, τρυφερός και γοητευτικός. Αποδίδει με εξαίρετο τρόπο το ρόλο του ως τον νεαρό γιο της οικογένειας. Ερμηνεία που άφησε υποσχέσεις που τις υλοποίησε αργότερα στην φιλμογραφία του.

ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ 

Η Ταινία έχει 3 Διεθνή Βραβεία και ακόμα 5 Υποψηφιότητες.


Το κόστος της ταινίας ανήλθε στα 11 εκατομμύρια $




Σας δίνω εδώ έναν ΔΙΑΛΟΓΟ
Έναν διάλογο που απευθύνεται στις δικές μας ηλικίες των 50+
Και μέσα σ' αυτά τα συγκλονιστικά λόγια της Catherine προς τον άντρα της τον David, αν ψάξετε καλά, ίσως βρείτε τον εαυτό σας...!

"Γίνεσαι όλο και πιο όμορφος χρόνο με το χρόνο. Κάθε γκρίζα 

τρίχα, κάθε ρυτίδα. Ότι κι αν σου συμβαίνει σε κάνει όλο και πιο 

ποθητό. Και νιώθω πως αν με φυσήξεις θα εξανεμισθώ. Θα 

εξαφανισθώ. Ένιωθα τόσο αόρατη και τόσο γριά. Έκανα έρωτα 

μαζί της ! Παλιά κάναμε έρωτα τρεις φορές τη ημέρα, μετά μία 

και μετά μια φορά τη βδομάδα. Και ύστερα γεννήθηκε ο Μάικλ 

και γίναμε γονείς και γίναμε οι καλύτεροι Φίλοι. Και δεν ήξερα 

πως από φίλη σου θα γίνω ξανά ερωμένη σου. Έπαψες να με 

αγγίζεις, δεν μπορούσα να με κοιτάζω καν. Δεν ήξερα ποια 

ήμουν. Εγώ νομίζω ότι είμαι δεκαεννιά και κοιτάζομαι στον 

καθρέφτη και είμαι ένα πρόσωπο που δεν ξέρει πια πως να σε 

ξελογιάσει”








Αυτή φίλες και φίλες ήταν η "ΧΛΟΗ"

Σίγουρα μια πλοκή σχετικά συμβατή, χωρίς τις μεγάλες εκρήξεις ή αναζητήσεις, αλλά είναι ένα ψυχογράφημα ανθρώπινων χαρακτήρων πολύ ρεαλιστικό ανάμεσα στην καθημερινή μας ζωή.

Επιμέλεια Εικόνων:  Giannis Pit.