Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Οι Μεγάλες Στιγμές του Σοβιετικού Κινηματογράφου (Μέρος 2ο)




Φίλες και Φίλοι,
πριν λίγο καιρό στον ανωτέρω Σύνδεσμο, είχα ξεκινήσει μια παρουσίαση των Μεγάλων Στιγμών του Σοβιετικού Κινηματογράφου.
Πρωτοπόρος σε τεχνική, αισθητική, έβαλε τα θεμέλια στην παγκόσμια Κινηματογραφία.
Ακόμα στις μέρες μας, του 21ου αιώνα, οι Σοβιετικοί Σκηνοθέτες και δημιουργοί θεωρούνται δάσκαλοι στο είδος και τα έργα τους αποτελούν υλικό διδασκαλίας στους επίδοξους Κινηματογραφιστές.

Σήμερα θα προχωρήσουμε στο 2ο Μέρος αυτού του αφιερώματος.

*******************

  
MIKHAIL KALATOZOV  

(Μιχαήλ Κολοτόζωφ)


Μια ακόμα τεράστια μορφή στο χώρο των Σοβιετικών αλλά και παγκόσμιων Κινημτογραφιστών.
Γεννημένος το 1903 στην Γεωργία ο μεγάλος δημιουργός, ως το θάνατό του το 1973 στη Μόσχα έδωσε πολύ μεγάλες δημιουργίες που άφησαν εποχή

1957  "ΟΤΑΝ ΠΕΤΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ"


Ένα συγλονιστικό αντιπολεμικό αριστούργημα, που είχα την ευλογία να δώ, σε θερινό Κινηματογράφο παρακαλώ στα παιδικά μου χρόνια.
Μια ταινία με 4 διεθνή κινηματογραφικά βραβεία, με πρωταγωνιστές τους:  TATIANA SAMOYLOVA, ALEKSEY BATALOV, VASILIY MERKUREV


Βασισμένη στη σχολή του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού, η ταινία είναι από τις πρώτες που ανέδειξαν την επίδραση του πολέμου πάνω στην ανθρώπινη ψυχολογία και τις σχέσεις.
Οι ελπίδες, ο αγώνας, τα βάσανα του απλού λαού στις φλόγες του πολεμου.
Ο Καλατόζοφ παραδίδει μαθήματα κινηματογραφικής γεωμετρίας κάνοντας την ταινία να "τα σπάει" στη Δύση γνωρίζοντας τεράστια αναγνώριση και αποθέωση.


Μια ελεγεία στην ανθρώπινη ψυχή

1964  "EIMAI H KOYBA"  (SOY CUBA)


Τέσσερις σπονδυλωτές ιστορίες δοσμένες με υπέροχο τρόπο στην Κούβα του Μπατίστα λίγο πριν την μεγάλη Επανάσταση
Πρωταγωνίστησαν οι:  ENRIQUE PINEDA BARNET, EVGENIY EVTUSHENKO

Δύο διεθνή βραβεία για μια ταινία που απογειώνει ακόμα περισσότερο τον μεγάλο δημιουργό. Μια ταινία εμπειρία ζωής. Μέσα σε δύο ώρες παρελαύνει ένας ολάκερος λαός μέσα από μια ντοκουμενταρίστικη μυθοπλασία.
Ψυχή Κούβας, Κάμερα Σοβιετικής ενωσης σε έναν εκρηκτικό συνδυασμό.

ALEKSANDR PTUSHKO



Ένας ακόμα μεγάλος του Σοβιετικού Κινηματογράφου.
Ουκρανός στην καταγωγή, γεννημένος το 1900, έφυγε το 1973 στη Μόσχα
Μεγάλος δημιουργός τιμημένος με το Διεθνές ασημένιο λιοντάρι σκηνοθεσίας

1946  "ΤΟ ΠΕΤΡΙΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ"

(THE STONE FLOWER-KAMENNYY TSVETOK)


Ίσως η πιο εμβληματική ταινία του μεγάλου δημιουργού αλλά και ένα δημιούργημα λουσμένο στο χρώμα, στην παραμυθένια ατμόσφαιρα. Φτιαγμένη στα 1946, ξεπερνά σε δυναμική χρωμάτων και φαντασίας τις πιο σύγχρονες ψηφιακές παραγωγές του σημερινού Κινηματογράφου.


Μια ταινία που επίσης είχα την ευλογία να δω στα παιδικά μου χρόνια, πάλι στον ίδιο θερινό Κινηματογράφο με τους "Γερανούς". Για κοίτα επιλογές που κάνανε τότε οι αίθουσες έτσι ;
Αυτό που μου έχει μείνει αξέχαστο πραγματικά είναι η εναλλαγή σκηνών μέσα στο δάσος λουσμένες στο χρώμα, στον λυρισμό 

Η Ταινία τιμήθηκε στις Κάννες με καλύτερη Κινηματογραφία για το χρώμα της (όπως σας το είπα...)

DZIGA VERTOV


Τι να πει τώρα κανείς για έναν εκ των ιδρυτών του Κινηματογράφου στην κυριολεξία.
Γεννημένος το 1896 στην Πολωνία, έφυγε το 1954 στη Μόσχα, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο και μια ανεξίτηλη προσφορά.

Θεωρείται ο Κινηματογραφιστής της Οκτωβριανής Επανάστασης καθώς με την κάμερά του και τα ντοκιμαντέρ του φιλμογράφησε  τα ιστορικά εκείνα γεγονότα με μια σειρά δημιουργίες

1929  "Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ"

 Μια ταινία που αποτέλεσε και εργαλείο της τέχνης του Κινηματογράφου.
Ο Μεγάλος δημιουργός έχει ως αντικείμενο παρατήρησης μια πόλη και τη ζωή των κατοίκων της. Εκεί ένας άνθρωπος με μια κάμερα στο χέρι προσπαθεί να μελετήσει τη ζωή τους με τη δουλειά του.


Πειραματικός Κινηματογράφος που ενσωματώνει όλες τις πρωτοποριακές απόψεις του Βερτώφ για το Σοβιετικό Μοντάζ.


1934  "ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ"


Ο Βερτώφ διαλέγει τρία τραγούδια για γυρίσει μια ντοκουμενταρίστικη ταινία για τον μεγάλο ηγέτη της Οκτωβριανής επανάστασης. Στο πρώτο ο Λένιν εν ζωή, διδάσκει-καθοδηγεί, στο δεύτερο νεκρός , ο σπόρος της διδασκαλίας του έχει μπει στη Γη και στις συνειδήσεις και στο τρίτο η ΕΣΣΔ χωρίς τον ηγέτης, οικοδομεί και δημιουργεί.

GRIGORIY ALEKSANDROV


Μεγάλος Ρώσος δημιουργός, γεννημένος το 1903 στη Ρωσία, έφυγε το 1983 στη Μόσχα.
Σεναριογράφος και Σκηνοθέτης, μαζί με τον Σεργκέι Αϊζενστάιν έδωσαν μια σειρά ιστορικών ταινιών όπως ήδη τις αναφέραμε στο πρώτο μέρος.

1947  "VESNA"


Μια μουσική αισθηματική ρομαντική κωμωδία, ήταν ένα είδος που δεν ήταν εύκολο στην ΕΣΣΔ εκείνης της περιόδου. Παρ' όλα αυτά ο μεγάλος δημιουργός έδωσε μια εξαίρετη δημιουργία που τιμήθηκε με βραβείο διεθνούς παραγωγής στο Φεστιβάλ Βενετίας.


SERGEY VASILEV

Γεννημένος το 1900 στη Μόσχα, έφυγε το 1959 στη Μόσχα

Ο Δημιουργός του θρυλικού

"CHAPAEV"


H Tαινία αναδεικνύει την ηγετική εμβληματική μορφή του Βασίλη Ιβάνοβιτς Τσαπάγεφ, ήρωα του Σοβιετικού λαού στην περίδο της επίθεσης των "Λευκών" από τη Δύση λίγο μετά την Οκτωβριανή επανάσταση.

GRIGORI KOZINTSEV


Γεννημένος το 1905 στο Κίεβο, έφυγε το 1973 στο Λένινγκραντ
Ένας ακόμα εμβληματικός σκηνοθέτης στον σύγχρονο Σοβιετικό Κινηματογράφο.
Θα σταθούμε σε μία από τις μεγαλύτερες δημιουργίες του αντιπροσωπευτικά

1964  "ΑΜΛΕΤ


Θεωρείτα η πλέον ακριβής και αντιπροσωπευτική διεθνώς ταίνια που γυρίστηκε στην μεγάλη τραγωδία του Σαίξπηρ.
Μια ταινία που θριάμβευσε διεθνώς με την ποιότητά της και την αισθητική της.

5 Διεθνή βραβεία στα μεγάλα φεστιβάλς


Στο ρόλο του Άμλετ ο INNOKENTIY SMOKTUNOVSKIY
Στο ρόλο της Οφηλίας η ANASTASIYA VERTINSKAYA

SERGEY BONDARCHUK


Από τους μεγαλύτερους Σοβιετικους Σκηνοθέτες της σύγχρονης περιόδου
Γεννημένος το 1920 στην Ουκρανία, έφυγε το 1994 στη Μόσχα.
Σκηνοθέτης με 9 διεθνή βραβεία και μια σειρά ακόμα αναγνωρίσεις.

1966  "ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ"


Μια συγκλονιστική επική παραγωγή πάνω στο μεγάλο έργο του Λέοντος Τολστόϊ.
Μια ταινία πραγματικά συγκλονιστική που γνώρισε την παγκόσμια αναγνώριση με ένα Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας και 5 διεθνή βραβεία.
Ο Ίδιος ο δημιουργός πρωταγωνιστεί στο ρόλο του PIERRE BEZUHOV
η LYUDMILA SAVELEVA στο ρόλο της NATASHA ROSTOVA


1959  "Η ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ"

Η Συγκλονιστική ιστορία ενός ανθρώπου, που ο μεγάλος πατριωτικός πόλεμος έκοψε στα δύο τη ζωή του διαλύοντας την οικογένειά του.
Όλα δοσμένα με δραματικό τρόπο απαράμιλλης δημιουργίας.



*********************

Θεωρώ ότι ταξιδέψαμε αντιπροσωπευτικά πάνω σε επιλεγμένες ιστορικές στιγμές του Σοβιετικού Κινηματογράφου.
Φυσικά το υλικό είναι πραγματικά ανεξάντλητο και δεν μπορεί να καλυφθεί επαρκώς σε δύο αφιερώματα.
Απλά προσπάθησα να δώσω, όσο μπορώ πιο αντιπροσωπευτική γνωστική εικόνα πάνω στον Κινηματογράφο της χώρας και των σχολών που δούλεψαν  πάνω στην αισθητική και το μοντάζ του.
 όσο ελάχιστες



Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Επτά Χρόνια CINEFIL

Νοέμβρης 2010-Νοέμβρης 2017

Φίλες και Φίλοι του CINEFIL
Ένας ακόμα χρόνος προστίθεται σήμερα στην Ιστορία του προσωπικού αυτού Ιστολογίου.
Μια διαδρομή που ξεκίνησε δειλά-δειλά τον Νοέμβρη του 2010, κάνοντας πράξη την παθιασμένη μου Αγάπη για την Τέχνη του Κινηματογράφου σε όλες της τις μορφές και εκφάνσεις.

Αισίως φτάσαμε λοιπόν σήμερα στην 7η Επέτειο αυτού του χώρου, που ζει και αναπνέει με τη δική σας συμμετοχή, την συνεχή σας παρουσία, την αγάπη και την κριτική.


Προσωπικά για μένα ο Κινηματογράφος δεν είναι απλά κάποιες ώρες διασκέδασης ή ψυχαγωγίας.
Δεν είναι απλά μια διαδικασία να δω μια ταινία ή να διαβάσω κάποια ανάλυση ή παρουσίαση.
Για μένα ο Κινηματογράφος είναι μια Τέχνη που αγκαλιάζει τα πιο ψηλά ανθρώπινα αισθήματα.
Που αναδεικνύεει πολιτισμό, τέχνη, φιλοσοφία, αισθητική, αισθήσεις, συναισθήματα.
Που μέσα από τα καρέ του, τις σχολές και τεχνοτροπίες του παρελαύνει ολάκερη η κοινωνική εξέλιξη, οι αναζητήσεις και οι αγωνίες του ανθρώπου.


608 Εγγραφές θέματα μέχρι τώρα ανέβηκαν στο Ιστολόγιο πάνω σε όλα τα Κινηματογραφικά θέματα.
Μιλήσαμε, παρουσιάσαμε, αναλύσαμε μαζί ταινίες, κάναμε αναφορές σε Κινηματογραφικές σχολές, παρουσιάσαμε πτυχές της αισθητικής του Κινηματογράφου, επεξηγήσαμε όρους τεχνικούς πάνω στη λειτουργία του.
Σταθήκαμε πάνω στον Ελληνικό Κινηματογράφο με ξεχωριστή αγάπη, φορτωμένοι αναμνήσεις και νοσταλγία παλιότερων χρόνων μας.

Το CINEFIL επίσης συνεχίζει τη λειτουργία του και στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ειδικότερα στο Facebook με την δική του σελίδα εδώ:



  
Προσωπικά θέλω να σας ευχαριστήσω, μέσα απ την καρδιά μου, για την όμορφη αυτή σας παρουσία-στήριξη-συμμετοχή όλα αυτά τα χρόνια.
Για την ζεστή αυτή δικτυακή συντροφιά που οικοδομήσαμε εδώ βήμα το βήμα.

Συνεχίζουμε με το προσωπικό μας μεράκι.
Στον όμορφο ονειρικό Κινηματογραφικό μας κόσμο.
Στα καρέ των οραμάτων μας και στις στιγμές από τις αισθήσεις μας.

 

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

"Δεν έχει αρχή" μια Σκηνή μια ...Ιστορία ("ΛΟΛΑ")

Την ταινία του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ "ΛΟΛΑ" (Πρεμιέρα: 17 Φλεβάρη 1964), την θεωρώ ένα από τα καλύτερα Film Noir του Ελληνικού Κινηματογράφου.
Μια ταινία για την οποία η εγχώρια παραγωγή μας οφείλει πραγματικά να νιώθει Υπερήφανη για τη σύλληψη, το στήσιμο και τη δημιουργία της.

Ο ΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ, πήρε το υπέροχο Σενάριο του ΗΛΙΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ και σκηνοθέτησε ένα Φιλμ που στα καρέ του είναι μπολιασμένο με αρμονικό και ιδανικό τρόπο η Κλασική Αμερικάνικη σχολή του Film Noir αλλά και ο Ιταλικός Νεορεαλισμός του Fellini. 

H Κινηματογράφιση και η Φωτογραφία του ΝΤΙΝΟΥ ΚΑΒΟΥΚΙΔΗ, η Σκηνογραφία του ΜΑΡΚΟΥ ΖΕΡΒΑ, η χορογραφία του ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΣΤΡΙΝΟΥ, το Μοντάζ του μετέπειτα εξαίρετου σκηνοθέτη ΠΕΤΡΟΥ ΛΥΚΑ αλλά και το Μακιγιάζ των ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΕΛΕΣΙΔΗ και ΑΡΓΥΡΩΣ ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ. Αν στους παραπάνω προσθέσουμε και την μουσική του ανυπέρβλητου ΣΤΑΥΡΟΥ ΞΑΡΧΑΚΟΥ, με την οποία έντυσε το φιλμ τότε έχουμε όλο εκείνο το μοτίβο των ανθρώπων που συνέβαλαν με την ψυχή τους στο γέννημα αυτού του αριστουργήματος.


Τέλος, η FINOS FILMS βάζει τη δική της φυσικά σφραγίδα και αγκαλιά στην παραγωγή, όπως και σε κάθε μεγάλη δημιουργία του κλασικού Ελληνικού Κινηματογράφου.

Σήμερα θα δούμε μαζί κάτι διαφορετικό. Θα πιάσουμε μαζί μια Σκηνή της ταινίας από το άνοιγμά της σχεδόν και θα πλάσουμε τη δική της ιστορία καρέ-καρέ. Μέσα από αυτό το ξεφύλλισμα θα σταθούμε σε σημεία "κλειδιά", που αναδεικνύουν τη δύναμη αλλά και τους συμβολισμούς της σκηνοθεσίας. Επίσης την ερμηνευτική δύναμη των Ηθοποιών. Με λίγα λόγια την λατρεμένη τέχνη του Κινηματογράφου.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν:

"Δεν έχει αρχή" Μια Σκηνή μια Ιστορία...

Βρισκόμαστε στο Cabaret της Τρούμπας.  Στα στενά του Πειραιά κάπου στη δεκαετία του 1960.
Η Φίρμα του μαγαζιού και Ηρωίδα της ταινίας, η Λόλα μπαίνει στη Σκηνή για το δικό της τραγούδι:
"Δεν έχει αρχή..."



Η Μεγάλη μας Ηθοποιός, απέφευγε γενικά να τραγουδάει στις ταινίες της. Δεν το ήθελε. Πίστευε ότι η υποκριτική δεν έπρεπε να μπαίνει στα χωράφια του τραγουδιού. Παρ' όλα αυτά όταν το έκανε, το έκανε με τρόπο θα έλεγε κανείς μυσταγωγίας.



Η Σκηνή στο Καμπαρέ, εξαιρετική. Τα σκηνικά του Ζέρβα έρχονται από τον Ιταλικό Κινηματογράφου του 1960, σε θεατρικό φόντο. Η Αισθησιακή ξανθιά κοπέλα σε πρώτο φόντο, οι άντρες είτε να σνομπάρουν είτε να επιλέγουν τις ιερόδουλες για συντροφιά. Το τραγούδι του Σταύρου Ξαρχάκου έχει ήδη ξεκινήσει.


Η Κάμερα θα κάνει κάδρο en face στο υπέροχο πρόσωπο της Λόλας-Τζένης Καρέζη. Δίπλα στον στύλο του σκοτεινού και κακόφημου δρόμου ξεκινά το τραγούδι της. Πίσω τα φώτα της πόλης.
"Δεν έχει αρχή
δάκρυα βροχή,
τέλος δεν έχει ο ουρανός...."



Η Κάμερα ανοίγει και το πλάνο γίνεται Συνόλου στη σκηνή. Η Λόλα στέκεται ακίνητη, εκφραστική δεξιά ενώ στα αριστερά της έχουμε κίνηση στο δρόμο με επίδοξα ζευγάρια να προσπαθούν να ταιριάξουν στο βωμό του πληρωμένου έρωτα.
Προσέξτε αριστερά την κοπέλα, είναι η μόνη ακίνητη. Η Στάση του σώματός της, τα γυμνά της καλίγραμμα πόδια αναδεικύνουν έντονα τον ερωτισμό στη σκηνή.



"Ποιος θα βρεθεί,
βαριά η ψυχή
να μου το πει, που θα σταθώ
να σου το πω, γιατί να φύγεις...."

Η Λόλα τραγουδάει αργά, μελαγχολικά. Ξέρει ότι "εκείνος" βρίσκεται κάπου εκεί μπροστά της, στην αίθουσα που είναι γεμάτη από εκστασιασμένους πελάτες κάθε καρυδιάς καρύδι.
Προσέξτε τα μάτια της. Κοιτάζει χαμηλά, τρέμει στην ιδέα να τον αντικρύσει, φοβάται τον ίδιο της τον εαυτό.
Εκεί ξαφνικά ο Ντίνος Δημόπουλος κάνει την μαγική κίνηση με την κάμερά του.
Το Ζουμ είναι απότομο και έντονο. 



Η Κάμερα "κολλάει" στο κέντρο της αίθουσας όπου φιγουράρει εκείνος...! Ο Άρης-Νίκος Κούρκουλος...! Όλα τα πρόσωπα χάνονται από τα μάτια της Λόλας ως δια μαγείας. Εμείς, ως θεατές πλέον μπαίνουμε στο δικό της βλέμμα καρφωμένα ίσια σε εκείνον.
Το χέρι ανασηκωμένο, κλασικά ένα τσιγάρο εκεί και δεξιά στο τραπέζι το μπουκάλι Ουίσκυ.




"Για ένα φιλί, δεν έχει αρχή
τέλος δεν έχει μου ο καημός..."

Το Σοκ για τη Λόλα μεγάλο.Τα μάτια χαμηλώνουν. Ένα ασημένιο και πανάκριβο δάκρυ αυλακώνει αριστερά το μάγουλό της. Η Σκιά κάνει πραγματικά μαγικά παιχνίδια στα δεξιά του προσώπου της. Τα φωτισμένα "παράθυρα" δεξιά σπάνε το απόλυτο σκοτάδι πίσω της.



Η Κάμερα ξαναγυρίζει σε εκείνον. Η Γλυκιά έκφραση του Άρη-Νίκου Κούρκουλου, πλημμυρίζει από εσωτερική ηρεμία. Νιώθει σίγουρος, γαλήνιος. Πίσω του αναδεικνύονται πλέον και άλλα πρόσωπα. Πελάτες, ο Μπάρμαν και στα αριστερά με το κλασικό καπέλο ένας από τους ανθρώπους του "αφεντικού" με τη μορφή του Χρήστου Δοξαρά.



Ακόμα ένα μάθημα αισθητικής χώρου πλάνου από τον δάσκαλο Ντίνο Δημόπουλο.
Ο Άρης-Νίκος Κούρκουλος στρέφει το βλέμμα στα δεξιά του και πάνω, προεκτείνοντας νοηματικά τον χώρο εκτός πλάνου. Τα μάτια ψάχνουν κάτι. Εκείνη ; τα δικά της ; η σκέψη του θεατή παραμένει σε αγωνία και κινητοποίηση.




Νέα Πρόσωπα "εισβάλλουν" στη σκηνή με πλάνο μέτριας απόστασης.
Ο Στέλιος-Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, το αφεντικό του Καμπαρέ, ο κορυφαίος "κόντρα ρόλος" της ταινίας εμφανίζεται από την είσοδο του γραφείου του. Στα αριστερά μέσα στις κουρτίνες, ακαθόριστη η διάφανη φιγούρα του Χρήστου Δοξαρά να τον ψάχνει με το βλέμμα.



Το τραγούδι της Λόλας συνεχίζεται καθώς στην αίθουσα η κάμερα εξακολουθεί να ταξιδεύει σαρώνοντας πρόσωπα και καταστάσεις. Προσέξτε αυτό το πλονζέ (Μακρινό) πλάνο εδώ. Η Κάμερα πίσω από τον Άρη-Νίκο Κούρκουλο, με θέμα μπροστά της αλλά μακριά τις μικρές φιγούρες των καλλιτεχνών στη σκηνή. Πόσο ασήμαντες φαίνονται ε ; και αυτό το μπουκάλι στο τραπέζι εκεί ίσως σε ύψος πιο μεγάλο από αυτό της Λόλας που εξακολουθεί να κρατά το βλέμμα χαμηλά.



Δύο πρόσωπα, δύο εκφράσεις: Ο Στέλιος-Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, στον πιο μεγάλο, απαράμιλλο "κακό" της καριέρρας του, με ένα βλέμμα που ψάχνεται ενώ ο άνθρωπός του πάντα πίσω απ την κουρτίνα, σαν σκιά. Προσέξτε τα μάτια των ηθοποιών. Ποτέ δεν κοιτούν σε ευθεία γραμμή την κάμερα, κινηματογραφική αρχή αυτό.



Ένα ακόμα ζουμ στο εκφραστικό πρόσωπο της Λόλας πάντα στην ίδια ακριβώς θέση.



Εδώ ο Άρης-Νίκος Κούρκουλος, γίνεται μέρος ενός γενικότερου συνόλου. Πρόσωπα, ακίνητα, εκφραστικά. Η Κλίση των κεφαλιών προδίδει ότι η προσοχή είναι στραμμένη κάπου απόλυτα. Ο Καπνός που ανεβαίνει ψηλά από το τσιγάρο του Άρη, δίνει ένταση στην ήδη βεβαρυμένη ατμόσφαιρα.



Μια ακόμα θεατρική εικόνα λήψης εδώ. Η Λόλα-Τζένη Καρέζη, σε άλλη στάση, να στηρίζεται στον αναμμένο στύλο. Τα χέρια τυλιγμένα μπροστά, το κεφάλι γυρτό σαν σε αναπόληση.
Εδώ το ψηλά σκιστό φόρεμα και η προβολή του δεξιού της ποδιού προβάλλουν μια έξοχη αισθητική του ημίγυμνου, του ηδονικού.Τα κεφάλια των γυναικών πίσω είναι όλα γυρτά προς τα κάτω δείγμα της μελαγχολίας, της θλίψης.



"Πόνος πικρός, κόσμος μικρός.
για ένα φιλί, πικρό φιλί
δάκρυα βροχή, γιατί να φύγεις..."

Το φινάλε των στίχων του ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΚΟΥΦΑ. Η Λόλα κλείνει το τραγούδι της.
Η Κάμερα πάντα σε κοντινό πλάνο στο πρόσωπό της. Ο Σκηνοθέτης αναδεικνύει τον πόνο και τα γιατί, τα κρυφά δάκρυα, την αγωνία για τις στιγμές που θα ακολουθήσουν. Το πρόσωπο συσπάται από τις ερωτήσεις.



Η Κάμερα ακίνητη εστιασμένη στο ίδιο πλάνο.
Το φως αργοσβήνει, η εικόνα σκοτεινιάζει.
Τα φωτεινά παράθυρα δεξιά εξακολουθούν να παραμένουν σημείο αναφοράς στη σκηνή.
Ο Φωτισμός, προσέξτε τον, αναδεικνύει το φωτεινό περίγραμμα της Λόλας πίσω της απίστευτα διακριτικά, σαν χάδι...

Η Σκηνή τελειώνει......
Ο Θεατής είναι έτοιμος να μπει στην ψυχολογία της επόμενης.
Στο επερχόμενο σμίξιμο του Άρη και της Λόλας μετά τα όσα έχουν γίνει.

************************

Εδώ στο βίντεο που ακολουθεί, αγαπητές φίλες και φίλοι, μπορείτε να δείτε τη σκηνή σε όλη της την κανονική εξέλιξη.



Αυτή ήταν η περιβόητη σκηνή με το τραγούδι "Δεν έχει αρχή" με το στόμα της αλησμόνητης Θεάς Τζένης Καρέζη στην ταινία "Λόλα" του Ντίνου Δημόπουλου.

Το μπουζούκι του μεγάλου Γιώργου Ζαμπέτα που ξεχώριζε σε όλη τη διάρκεια του τραγουδιού δίνοντας την ένταση του συναισθήματος πλέον σταματά...
Όλα τελειώνουν.

"Δάκρυα βροχή, γιατί να φύγεις ;"

ή μόλις τώρα αρχίζουν ;




Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Ταξίδι στο Film Noir, OTTO PREMINGER: "ΑΓΓΕΛΟΙ στο ΒΟΥΡΚΟ" (FALLEN ANGEL)


"Γεννηθήκαμε για να τριγυρνάμε στη Γη σαν Άγγελοι. 
Για να αναζητούμε τον Παράδεισο σ' αυτήν την πλευρά του Ουρανού.
Αλλά σαν αγωνίζονται μόνοι σκοντάφτουν στο σκοτάδι και χάνουν τη χάρη τους.
Τότε, μόνο η Αγάπη μπορεί να κάνει έναν πεσμένο Άγγελο να ανατείλει.
Γιατί μόνο δυο Άγγελοι μαζί μπορούν να φτάσουν στον Παράδεισο"

Φίλες και Φίλοι του Cinefil
παίρνοντας ξανά την σκυτάλη των FILM NOIR του κλασικού Αμερικάνικου Κινηματογράφου,
έχω την τιμή σήμερα να σας παρουσιάσω ένα μεγάλο αλησμόνητο Κινηματογραφικό αριστούργημα.
Δημιουργός του ένας μεγάλος Σκηνοθέτης, για τον οποίον ήδη έχουμε μιλήσει εδώ στο Cinefil αρκετές φορές



"ΑΓΓΕΛΟΙ στο ΒΟΥΡΚΟ"

(FALLEN ANGEL)

Πρεμιέρα:  20 Μάρτη 1946


Οι "Άγγελοι στο Βούρκο" συμπεριλαμβάνονται στην κατηγορία της "ΝΕΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ" για τα film noir. Στις ταινίες δηλαδή εκείνες όπου στο φινάλε, στην κορύφωση θα βρεθεί ένα καινούργιο σημείο στήριξης και ισορροπίας. Αυτοί που πρέπει να "φύγουν", οι "αμαρτωλοί" , θα φύγουν, θα αποσυρθούν, και έτσι η κάθαρση θα δώσει την νέα ισορροπία.
Η "Νέα συμφωνία" δεν είναι τίποτα άλλο παρά η κινηματογραφική επέκταση του "NEW DEAL" του Φρανκλίνου Ρουζβελτ. Ο Καπιταλισμός για να επιβιώσει αμέσως μετά τον πόλεμο θέλει μια νέα συμφωνία, τους συμβιβασμούς του, την κάθαρσή του.

Εκεί ακριβώς βασίζεται και η ταινία που θα "δούμε" εδώ.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ


Βασισμένη στην Νουβέλα του MARTY HOLLAND 
Σενάριο:  HARRY KLEINER




ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ


ALICE FAYE στο ρόλο της JUNE MILLS



DANA ANDREWS στο ρόλο του ERIC STANTON



LINDA DARNELL στο ρόλο της STELLA



CHARLES BICKFORD στο ρόλο του Αστυνόμου MARK JUDD



ANNE REVERE στο ρόλο της CLARA MILLS



BRUCE CABOT στο ρόλο του DAVE ATKINS

JOHN CARRADINE στο ρόλο του Καθηγητή MADDLEY

PERCY KILLBRIDE στο ρόλο του POP


ΤΟ ΘΕΜΑ

Ο ERIC STANTON είναι ένας γοητευτικός νεαρός, που ξοδεύει τη ζωή του με λίγο τυχοδιωκτισμό και πολλές κατακτήσεις. Αδέκαρος σταματά σε μια στάση λεωφορείου σε μια μικρή πόλη και καταφεύγει σε ένα μπαρ. Εκεί θα γνωριστεί με την Στέλλα, μια πανέμορφη σερβιτόρα που γύρω της συγκεντρώνει όλα τα αρσενικά της ΄πόλης. Ένας από αυτούς είναι και ο Αστυνόμος Mark Judd που ζει διακριτικά στην σκιά της. Ο Eric ερωτεύεται τη Στέλλα αλλά αδέκαρος ων αποφασίζει, ως κλασικός μικρο-τυχοδιώκτης, να ...παντρευτεί την όμορφη πλούσια June Mills, να εκμεταλλευτεί πρόσκαιρα τα χρήματά της και στη συνέχεια να τα χαρεί με την Στέλλα.
Η Αδελφή της June, η Clara, ένας θηλυκός "Κέρβερος" αντιλαμβάνεται τι παίζεται και προσπαθεί να αποτρέψει την αδελφή της να παντρευτεί τον Eric.
Όμως ο έρωτας για τον γοητευτικό νεαρό είναι απίστευτα δυνατός.
Όλα αλλάζουν όμως δραματικά όταν η Στέλλα βρίσκεται δολοφονημένη και η σκιά του ύποπτου πέφτει και στον Eric.
Ο Αστυνόμος Judd ξεκινάει τις έρευνες και τις ανακρίσεις που θα οδηγήσουν σε συγκλονιστικό φινάλε.
Η Δύναμη του έρωτα και της αγάπης δεν θα αφήσουν αλώβητο και τον ίδιο τον Eric καθώς η στάση της June δίπλα του τον κάνει να αλλάξει σαν άνθρωπος.



ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΦΟΡΜΑ

Ο OTTO PREMINGER και οι συνεργάτες του, ειδικά ο φωτογράφος JOSEPH LA SHELLE δημιουργούν ένα φιλμ εκπληκτικής αισθητικής και γοητείας. 
Ειδικά ο τελευταίος κάνει μεγάλα πράγματα με την φωτογραφία του. Η Ατμόσφαιρα επιβλητική, σκοτεινή όπως πάντα στα noir. Τα ντεκόρ και η διακόσμηση του χώρου εκπληκτικά και η vintage νοσταλγία απλώνεται παντού και κύρια στην καρδιά σου, σαν θεατής.


Το κλίμα είναι ονειρικό, όπως ακριβώς ξέρει να το δημιουργεί ο μάγος του είδους OTTO PREMINGER. Βαρύ ντεκόρ και διάκοσμος, Γοτθικό στυλ. Μια αίσθηση μελαγχολίας σκεπάζει τα πάντα, ένα μυστήριο αιωρείται παντού και μια κάποια ματαιότητα.
Η Λύτρωση θα έρθει μέσα από δύσκολα μονοπάτια, δράματα, εκρήξεις και ανατροπές.
Η Δύναμη της αγάπης, λυτρωτική, καθαρτική, θα διαμορφώσει την καινούργια ισορροπία και κόσμο.


ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Είναι περιττό να τονίσουμε ότι όλο το κάστ στην ταινία δίνει τον καλύτερο εαυτό του ερμηνευτικά συμβάλλοντας έτσι σε μια υπέροχη ταινία που έμεινε αξέχαστη στο πέρασμα του χρόνου.
Ο DANA ANDREWS, αγαπημένος Ηθοποιός του Otto Preminger, στον Πρώτο Αντρικό ρόλο προσθέτει μια ακόμα χαρακτηριστική υπέροχη ερμηνεία. Κλασική Αμερικάνικη ερμηνεία εποχής με τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά που τα έχει όλα στο 100%. Όμορφος, εκφραστικός, "αλητάκος", εκρηκτικός, ο κλασικός άντρας του Noir. Ξεκινά αρχικά στις παρυφές του "καλού" και του "κακού" για να μπορέσει να βρει τα μέτρα που θα του ορίσουν τη δική του λύτρωση.



Η ALICE FAYE πραγματικά εκπληκτική...! Μια πληθωρική γυναίκα στον Α΄Γυναικείο ρόλο.
Ξεκινά την ερμηνεία-παρουσία της σαν μια ασήμαντη ευνουχισμένη Γυναίκα, κλεισμένη σε ένα αυστηρό συντηρητικό περιβάλλον της εποχής και μεταβάλλεται σε μια δυναμική ελκυστική προσωπικότητα που η δύναμη του έρωτα την απελευθερώνει, την οδηγεί στο να διεκδικήσει αποφασιστικά τον πρώτο λόγο στη ζωή και στις επιλογές της.



LINDA DARNELL. Επίσης Πρώτος Γυναικείος ρόλος στο να κλείσει το πρωταγωνιστικό τρίο της ταινίας.
Η "αμαρτωλή", η "εύκολη" Elena που κινείται στις παρυφές της ανομίας και του προσώπου που πρέπει να "αποσυρθεί" από την ταινία για να κυριαρχήσουν οι "καλοί". Θεματολογικά το χαρακτηρίζω προκλητική αδικία. Γιατί να είναι αυτή το θύμα ; η συντηρητική κοινωνία εκείνης της εποχής είναι δύσκολο να αφήσει αλώβητη στο φινάλε μια Γυναίκα ελεύθερων σχέσεων. Εκτός από ελάχιστες και δυναμικές εξαιρέσεις δημιουργών.
Ερμηνευτικά η Linda Darnell είναι εξαιρετική στο ρόλο της απλής Μοιραίας Γυναίκας που οδηγείται στη δολοφονία της με κίνητρο το ερωτικό πάθος ; ή τα οικονομικά κίνητρα ;



O CHARLES BICKFORD, στο ρόλο του Αστυνόμου Mark Judd είναι εκπληκτικός.
Το σωστό πρόσωπο με τον ακριβή ρόλο. Σκληρός, άκαμπτος, αινιγματικός, παθιασμένος.
Μια υποδειγματική ερμηνεία.

Οι υπόλοιποι ερμηνευτές, η ANNE REVERE στο ρόλο της αδελφής της "καλής νύφης", εξαιρετική. Συντηρητική αλλά συνάμα γεμάτη συναισθήματα, άδολα έτοιμη να υπερασπιστεί την ευτυχία της αδελφής της με κάθε κόστος.



PERCY KILBRIDE στο ρόλο του Barman. Χαρακτηριστική φιγούρα του επαγγελματικού χώρου. Ένα πρόσωπο στο οποίο είναι βαθιά χαραγμένα τα ακριβά του ανθρώπινα συναισθήματα για την Έλενα. Ερμηνεία υποστηρικτική που ξεχωρίζει.




Αυτοί ήταν οι "ΑΓΓΕΛΟΙ στο ΒΟΥΡΚΟ"
Η Πρεμιέρα της ταινίας έγινε στην Αργεντινή. Η Ταινία γυρίστηκε στις ΗΠΑ σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους (studio) από την 20th Century Fox.
Έχει διάρκεια 98' σε μονοφωνικό ήχο.

Μια ταινία που άφησε τη δική της εποχή μέσα στον μεγάλο θησαυρό των κλασικών Film Noir
Μια ταινία που θα αγαπήσετε τους χαρακτήρες της έναν προς έναν.