Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2019

Παρουσίαση νέων ταινιών: JULIAN SCHNABEL "Στην Πύλη της Αιωνιότητας"

Φίλες και Φίλοι
μετά τις δύο πρώτες παρουσίασεις των νέων ταινιών που ήδη έχουμε δει εδώ στο CINEFIL,



Ο αγαπητός Φίλος Νίκος Παπακωνσταντίνου
συνεχίζει την τρίτη του παρουσίαση μιας επίσης νέας ταινίας, που και αυτή ταράζει τα κινηματογραφικά νερά 

JULIAN SCHNABEL

"ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ"

"AT ETERNITY'S GATE"


Πρεμιέρα:  17 Ιούνη 2019 στην Ελλάδα

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγγραφή-Σενάριο:  JEAN CLAUDE CARRIERE-JULIAN SCNHABEL-LOUISE KUGELBERG

Σκηνοθεσία:  JULIAN SCHNABEL

Μουσική: TATIANA LISOVKAIA

Κινηματογράφιση:  BENNOIT DELHOMME

Ενδυματολογία:  KAREN MULLER-SERREAU

Film Editing:  LOUISE KUGELBERG & JULIAN SCHNABEL

Διακόσμηση:  CECILE VATELOT


Πρωταγωνιστικές ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

WILLEM DAFOE στο ρόλο του ζωγράφου VINCENT VAN GOGH

RUPERT FRIEND στο ρόλο του THEO VAN GOGH

OSCAR ISAAC στο ρόλο του PAUL GAUGHIN

MADS MIKKELSEN στο ρόλο του Ιερέα 

MATHIEU AMALRIC στο ρόλο του DR. PAUL GACHET

EMMANUELLE SEIGNER στο ρόλο της MADAME GINOUX


ΤΟ ΘΕΜΑ

Παρακολουθούμε τον κορυφαίο και διάσημο Ολλανδό ζωγράφο Βίνσεντ Βαν Γκογκ στη ζωή του στο ΑΡΛ της Γαλλίας. 
Εκεί, η μαγεία του τοπίου, το φως και τα χρώματα της φύσης θα εμπνεύσουν τον μεγάλο καλλιτέχνη να δημιουργήσει κάποια από τα πλέον ονομαστά και συγκλονιστικά του έργα:
"Έναστρη νύχτα", "Υπνοδωμάτιο στην Αρλ" και τα "Ηλιοτρόπια" αλλά και άλλα πολλά.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το να πει κανείς ότι ο Vincent Van Gogh είναι ένας από τους πιο διάσημους ζωγράφους όλων των εποχών είναι περιττό. Θα ήταν σαν να πει ότι η «Έναστρη Νύχτα» είναι ένας γνωστός πίνακας.
Ο Van Gogh δεν είναι απλώς διάσημος, αλλά είναι και ιδιαίτερα αγαπητός, ίσως λόγω της τραγικής ζωής του, ίσως εξαιτίας της μοναδικής ικανότητάς των καμβάδων του να αναβλύζουν τόσο ζωντανά χρώματα, ώστε μοιάζει σαν να τα βλέπει κανείς για πρώτη φορά. Ίσως επειδή οι μορφές και τα σχήματα που αποτύπωνε μοιάζουν με οπτικές παρομοιώσεις, παρά με μια κάποια απεικόνιση της πραγματικότητας: ηλιοτρόπια που φωτίζουν σαν ζωντανά άστρα, άστρα που στρεβλώνουν γύρω τους το χώρο σαν δίνες, χωράφια σαν κίτρινες θάλασσες από φλόγες και δύο μάτια, τα οποία ποτέ δε φαίνονται να έχουν το ίδιο χρώμα από τον ένα πίνακα στον άλλο. Δεν υπήρξε και ίσως δε θα υπάρξει άλλος ζωγράφος σαν τον Van Gogh.


Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι από τις κάπου δέκα ταινίες οι οποίες είναι αφιερωμένες στη ζωή του, μαζί με το «At Eternitys Gate» του Julian Schnabel, οι μισές προτιμούν μια έμμεση προσέγγιση του αντικειμένου τους: είτε εστιάζουν αποκλειστικά στο έργα, είτε στην τεχνοτροπία του καλλιτέχνη (όπως το πρόσφατο Loving Vincent) για να πουν μια άλλη ιστορία, είτε τον παρουσιάζουν αποκλειστικά μέσω της αλληλογραφίας του με τον αδερφό του. Υπάρχουν μια χούφτα ταινίες μόνο που τολμούν να δραματοποιήσουν τη ζωή του και αυτό δεν είναι τόσο παράδοξο, αν αναλογιστούμε το πώς έζησε, δημιούργησε και πέθανε ο μεγάλος Ολλανδός ζωγράφος: η ζωή του από μόνη της ήταν τόσο βουτηγμένη στο δράμα και το μυστήριο, ώστε ακόμα και ένα στεγνό ντοκιμαντέρ για αυτή συγκινεί και προβληματίζει βαθιά για την ανθρώπινη φύση, αλλά και για εκείνη της πραγματικότητας.
Ο Schnabel αποφάσισε, λοιπόν, να βουτήξει στα βαθιά και να προσπαθήσει να φθάσει εκεί που δεν τόλμησε ως τώρα κανένας άλλος σκηνοθέτης: μέσα στο μυαλό του Vincent, με σύμμαχο έναν ιδανικά επιλεγμένο Willem Dafoe, ο οποίος είναι σχεδόν εξίσου τραγικά υποτιμημένος όπως ήταν και ο Van Gogh στην εποχή του.


Τα όπλα του, εκτός από τον πρωταγωνιστή, είναι ο εξαιρετικός Oscar Isaac στο ρόλο του Gauguin, οι αξιόλογες ερμηνείες των Rupert Friend στο ρόλο του Theo Van Gogh, του Mads Mikkelsen και του υπόλοιπου καστ, το οποίο βρίσκεται όμως μοιραία στη σκιά του Dafoe, που μοιάζει πραγματικά γεννημένος για να παίξει αυτόν το ρόλο. Η κυριαρχία του ερμηνευτικά και φυσιογνωμικά πάνω στον χαρακτήρα φαίνεται από την πρώτη στιγμή τόσο απόλυτη, ώστε όποιος άλλος επιχειρήσει να τον υποδυθεί στο μέλλον θα έχει να ξεπεράσει έναν εξαιρετικά υψηλό πήχη.
Για να μπει μέσα στο μυαλό του Van Gogh, ο Schnabel χρειάζεται κάτι περισσότερο από μια Οσκαρική ερμηνεία. Εκεί μπαίνει ο γνωστός κινηματογραφιστής Benoît Delhomme (The Theory of Everything), ο οποίος πρέπει να… μαρτύρησε για να δώσει το αποτέλεσμα που επιθυμούσε ο σκηνοθέτης: η κάμερα εναλλάσσεται μεταξύ πρώτου προσώπου και κοντινών πλάνων στο πρόσωπο του Van Gogh. Ο Schnabel σπάνια ξεφεύγει από αυτό το μοτίβο και όταν το κάνει, είναι συνήθως για να τοποθετήσει τον ζωγράφο μέσα στον ίδιο του τον πίνακα. Η ταύτιση με τον ήρωα επιτυγχάνεται με συνεχή κίνηση - οι μόνες στιγμές που η κάμερα «ηρεμεί» είναι όταν αυτός ζωγραφίζει και όταν συνομιλεί με άλλα πρόσωπα.
Όταν η αφήγηση περνά στο πρώτο πρόσωπο, η κίνηση της κάμερας είναι αδιάκοπη, συχνά το κάτω μέρος της εικόνας θολώνει, άλλοτε τα χρώματα αλλοιώνονται με κίτρινο ή μπλε φίλτρο. Ο στόχος του σκηνοθέτη είναι προφανώς να μας βάλει στη θέση του Vincent και το αν αυτό είναι επιτυχημένο ή κουραστικό είναι κάτι το οποίο μόνο ο ίδιος ο θεατής μπορεί να αποφασίσει. Υπάρχουν πολλές θεωρίες, άλλωστε, για το αν ο Van Gogh υπέφερε από κάποια πάθηση, η οποία επηρέαζε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν την πραγματικότητα, πέρα από τη διαταραγμένη ψυχική του υγεία. Είναι φανερό από τα παραπάνω ότι στόχος του σκηνοθέτη δεν είναι να κάνει μια αντικειμενική εξιστόρηση των δύο τελευταίων χρόνων της ζωής του μεγάλου καλλιτέχνη, όσο το να μας μεταφέρει υποκειμενικά στην οπτική του, να μας δείξει τα τοπία που έβλεπε εκείνος και να μας δώσει μια όσο το δυνατόν αμεσότερη αίσθηση για τη δημιουργική διαδικασία.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το σενάριο του At Eternity's Gate (Jean-Claude Carrière, Julian Schnabel και Louise Kugelberg) είναι περισσότερο μια αλληλουχία πινάκων και λιγότερο σκηνών με διαλόγους. Οι τελευταίες βασίζονται ενίοτε στα λόγια του καλλιτέχνη, όπως αυτά σώζονται από τις επιστολές του, άλλοτε όμως δεν αποτελούν παρά σχόλια του ίδιου του Schnabel (ζωγράφος και ο ίδιος) για την Τέχνη ή εικασίες για τους πιθανούς διαλόγους του Van Gogh με τον Gauguin και άλλους.
Υπάρχουν, ωστόσο, μεγάλες σεκάνς χωρίς λόγια με μόνη συνοδεία το εξαιρετικό soundtrack της Tatiana Lisovkaia, λιτό και βασισμένο στο πιάνο και το βιολί, φανερώνοντας επιρροές από Phillip Glass κυρίως όταν η κρουστότητα του πιάνου χρησιμοποιείται για να μεταφέρει την ψυχική ένταση του πρωταγωνιστή. Η μουσική «δένει» με την εικόνα, γίνεται και αυτή μέσο μεταφοράς της αντίληψης του καλλιτέχνη και ενίοτε σταματά, όταν η προσοχή του Vincent αποσπάται από τον κόσμο γύρω του και εστιάζει σε κάτι συγκεκριμένο.

Το "At Eternitys Gate" δεν είναι ντοκιμαντέρ, ούτε βιογραφική ταινία με τη στενή έννοια του όρου. Αν ο θεατής περιμένει να δει μόνο ειδυλλιακά τοπία και χωράφια με ηλιοτρόπια με έναν Van Gogh να τα αποθανατίζει γαλήνια θα αιφνιδιαστεί, ίσως δυσάρεστα. Αποτελεί ματιά στην ψυχή ενός μοναδικού ζωγράφου από έναν άλλο ζωγράφο, ένα οπτικό δοκίμιο για τη δημιουργικότητα και, μέσα από αυτήν, μια σπουδή πάνω στη σχέση μας με την αιωνιότητα. Πάνω απ' όλα, όμως, είναι μια ερμηνεία καριέρας για τον Willem Dafoe και άλλος ένας λόγος για τον οποίο το φετινό Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου θα είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση.


ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Ήδη η ταινία έχει τιμηθεί με:
  • Το "Green Drop Award" του ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ για Α' αντρικό ρόλο και Σκηνοθεσία
  • Το "Voldi Vup" του ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ για Α' Αντρικό ρόλο
Ήταν επίσης ΥΠΟΨΗΦΙΟ για:
  • "Χρυσό Λιοντάρι" καλύτερης ταινίας για τον JULIAN SCHNABEL
  • "Χρυσή Σφαίρα" ΗΠΑ για τον Α' Αντρικό ρόλο
  • Φεστιβάλ Κινηματογράφου TORONTO για Α' Αντρικό ρόλο
και είναι Υποψήφιο στα Φετινά OSCAR Α' Αντρικού ρόλου


Επιμέλεια Εικόνων: Νίκος Παπακωνσταντίνου (Πηγη:  IMDB)






Νίκος Παπακωνσταντίνου:  Μπορείτε να τον παρακολουθήσετε στο blog:  Χρεωκοπημένοι Καιροί
Είναι συντάκτης του blog. Μεταφραστής και έχει επίσης και το blog:  "Indebting Times"
Μία όχι-ακριβώς μετάφραση του εν λόγω ιστολογίου στα Αγγλικά. Επίσης αρθρογραφεί στον ιστότοπο Enternity.gr , ο οποίος ασχολείται με κινηματογράφο, videogames και όχι μόνο.

Ένα ακόμα μεγάλο Ευχαριστώ από εμένα για την εξαίρετη και αισθαντική παρουσίαση της ταινίας από τον αγαπητό Φίλο.



Η Προσωπική μου Νουβέλα "ΕΛΟΥΑΖ" συνεχίζει να δημοσιεύεται στο "ΗΔΥΠΟΤΟΝ BLOG"
Για όσους επιθυμούν να την διαβάσουν, υπάρχει εκεί σε διαδοχικές δημοσιεύσεις.



Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2019

"Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ" ("THE FAVOURITE") του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΝΘΙΜΟΥ


Φίλες και Φίλοι
σήμερα σας έχω μια έκπληξη.
Και χωρίς πολλά λόγια αυτή αφορά σε μια πρώτη παρουσίαση μιας πολύ μεγάλης δημιουργίας ενός Σκηνοθέτη που αποτελεί ένα σημαντικό σημείο αναφοράς για τον σύγχρονο Κινηματογράφο.

Και, εκτός όλων αυτών, στο αίμα του, στη σκέψη του, τρέχει το φως της Ελληνικής Γης και του πνεύματος.

Είναι μια ταινία που ήδη έχει προκαλέσει τεράστιο θόρυβο στα παγκόσμια κινηματογραφικά φόρουμ, έχει ήδη απογειωθεί στο δρόμο της αναγνώρισης και περιμένει ελπιδοφόρα αυτόν της δόξας.

Κυρίες και Κύριοι

ΓΙΩΓΟΣ ΛΑΝΘΙΜΟΣ



στην ταινία

"Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ"

"THE FAVOURITE"


Αναφερόμαστε σε μια ταινία-δημιουργία που ήδη είναι Υποψήφια για
ΔΕΚΑ (10) OSCAR και εν όψει του Φλεβάρη θα έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε και να μάθουμε πολλά περισσότερο για αυτήν

Πάμε λοιπόν να κάνουμε μια γενική αναφορά


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγγραφή-Σενάριο:  DEBORAH DAVIS & TONY MCNAMARA

Σκηνοθεσία:  ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΝΘΙΜΟΣ

Κινηματογράφιση:  ROBBIE RYAN

Film Editing:  ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΥΡΟΨΑΡΙΔΗΣ

Σχεδιασμός Παραγωγής:  FIONA CROMBIE

Διακόσμηση:  ALICE FELTON

Ενδυματολογία:  SANDY POWELL

EMMA STONE & JOE ALWYN

ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

OLIVIA COLMAN στο ρόλο της Βασίλισσας Άννας

RACHEL WEISZ στο ρόλο της Λαίδη Σάρας

EMMA STONE στο ρόλο της ABIGAIL

JOE ALWYN στο ρόλο του MASHAM

JAMES SMITH στο ρόλο του GODOLPHIN

MARK GATISS στο ρόλο του Λόρδου Marlborough


Η ΠΛΟΚΗ του ΕΡΓΟΥ

Βρισκόμαστε στην αρχή του 18ου αιώνα. Στην Αγγλία όπου είναι σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Γαλλία. Παρ' όλα αυτά στο Βασιλικό περιβάλλον οι αγώνες στο κυνήγι της πάπιας και η κατανάλωση ανανά συνεχίζονται απτόητοι.
Η Βασίλισσα Άννα, με εύθραυστη υγεία κρατά το θρόνο ενώ στη θέση της κυβερνά τη χώρα η φίλη της, η Λαίδη Σαρα, η οποία όμως ακολουθεί τα ίδια βήματα με την Βασίλισσα.
Μια νέα και γοητευτική γυναίκα, η Abigail καταφτάνει στο παλάτι σαν υπηρέτρια και αμέσως μπαίνει κάτω από την εύνοια της Λαίδη Σαρας. Η Abigail το εκλαμβάνει αυτό σαν μια ευκαιρία να επιστρέψει στις αριστοκρατικές της ρίζες.
Ο Πόλεμος καλά κρατεί, οι πολιτικοί ασχολούνται με αυτόν και έτσι στο παρασκήνιο η νεαρή Abigail βάζει στόχο να πάρει εκείνη τη θέση της δίπλα στη Βασίλισσα.

EMMA STONE με τον ΓΙΩΡΓΟ ΛΑΝΘΙΜΟ

RACHEL WEISZ

RACHEL WEISZ με την OLIVIA COLMAN
Συνεπώς "Η ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΗ" είναι μια ταινία εποχής, που την εντάσσει κανείς στο είδος
του δράματος με αρκετά κωμικά στοιχεία.
Αυτό της δίνει όλα εκείνα τα πλούσια σκηνικά και ενδυματολογικά χαρακτηριστικά μιας ταινίας του είδους.

ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Για να δούμε τις μέχρι τώρα βραβεύσεις της ταινίας, που ήδη έχουν δημιουργήσει πολύ μεγάλο θόρυβο και εντύπωση.

Χρυσή σφαίρα Α' Γυναικείου ρόλου για την OLIVIA COLMAN

10 Βραβεία του Βρεταννικού ανεξάρτητου φεστιβάλ κινηματογράφου

3 Βραβεία του Φεστιβάλ GALECA

2 Βραβεία από το Hollywood Film Awards

2 Βραβεία στο Φεστιβάλ ΒΕΝΕΤΙΑΣ:  Καλύτερης σκηνοθεσίας για τον Γιώργο Λάνθιμο και Α' Γυναικείο ρόλο για την Olivia Colman


ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ OSCAR

Η Ταινία έχει κατοχυρώσει ΔΕΚΑ (10) Υποψηφιότητες στα επερχόμενα Βραβεία OSCAR
Για να τις αριθμήσουμε:


  1. Σενάριο 
  2. Σχεδιασμός Παραγωγής
  3. Ενδυματολογία
  4. Ταινία της χρονιάς
  5. Σκηνοθεσία
  6. Α' Γυναικείο ρόλο για την Olivia Colman
  7. Υποστηρικτικός ρόλος για την Emma Stone
  8. Υποστηρικτικός ρόλος για την Rachel Weisz
  9. Κινηματογράφιση για τον Robbie Ryan
  10. Film Editing για τον Γιώργο Μαυροψαρίδη




Μια ματιά στους πρωταγωνιστές



OLIVIA COLMAN-EMMA STONE
OLIVIA COLMAN: 45χρονη Αγγλίδα Ηθοποιός, 53 διεθνή βραβεία και 48 υποψηφιότητες

ΕΜΜΑ STONE:  31χρονη Αμερικανίδα ηθοποιός, 65 διεθνή βραβεία και 150 υποψηφιότητες, βραβευμένη πέρυσι με OSCAR Α' Γυναικείου ρόλου στο "LA LA LAND"

RACHEL WEISZ

RACHEL WEISZ:   49χρονη Αγγλίδα ηθοποιός. 32 διεθνή βραβεία και 68 υποψηφιότητες

JOE ALWYN

JOE ALWYN:  28χρονος Άγγλος ηθοποιός, 5 διεθνή βραβεία

Είναι η πρώτη φορά που ο σκηνοθέτης ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΝΘΙΜΟΣ δίνει μια ιστορική βάση σε ταινία του. Η Ταινία δεν μπορούμε να την κατατάξουμε στα ιστορικά φιλμ απλά τα όσα συνέβαιναν στο περιβάλλον της αυλής της Βασίλισσας Άννας αποτελούν και τη βάση του σεναρίου και της πλοκής.

Τρία πρόσωπα κυριαρχούν στην ταινία:
Η Βασίλισσα Άννα, ευάλωτη ψυχολογικά και σωματικά γυναίκα, η Λαίδη Σάρα, που στην κυριολεξία κυβερνά στο παλάτι, δυναμική, σκληρή, με κρυφό ερωτικό δεσμό με τη Βασίλισσα.
Καταλύτης στο δίδυμο αυτό θα είναι η νεαρή Abigail που θα μπει ανάμεσά τους αναζητώντας στην ευκαιρία να αναδειχθεί στην εξουσία του παρασκηνίου.

Ο Λάνθιμος ήταν δημιουργός του διαφορετικού, του περίεργου. Τώρα, με μεγάλη απήχηση, μπαίνει στο κλασικό είδος, στο σινεμά εποχής, που πάλι προσθέτει την προσωπική του σφραγίδα και τη δική του οπτική που τον χαρακτηρίζει.

Προσπαθεί να δώσει δεν και μια "διεστραμμένη" αλλά καλαίσθητη ματιά στον κρυφό ερωτισμό στην ταινία που μαζί με τη μουσική δίνει τη δική της ταυτότητα.

Τέλος, οι ερμηνείες, λένε, ότι είναι υπέροχες με το σπουδαίο καστ να ξεχωρίζει και να λειτουργεί ελεύθερα και δημιουργικά.


Αναμένουμε λοιπόν με το καλό την επίσημη έναρξη της ταινίας
Πολλές προσδοκίες, πολλές αναμονές.

Όπως και να έχει, να ευχηθούμε στον Έλληνα δημιουργό το καλύτερο καθώς μέσα από τη δική του καταξίωση, έστω και έμμεσα, επιφανειακά, ακούγεται και το όνομα της πατρίδας μας.

Πηγή Φωτογραφιών:  IMDB









Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2019

Περί Σεναρίου ο Λόγος (Μέρος 5ο): Η Σημασία της κρίσιμης σκηνής στο Σενάριο


Καιρός φίλες και φίλοι είναι να θυμηθούμε λίγο τις παλιές μας μελέτες πάνω στο ΣΕΝΑΡΙΟ. Καιρός είναι να ξεσκονίσουμε λίγο τα "βιβλία" μας εδώ. Να κάνουμε κάποιες αναδρομές, σύντομες επαναλήψεις και να προχωρήσουμε σε επόμενα βασικά επίπεδα.

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ τι ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ μέχρι τώρα στις προηγούμενες παρουσιάσεις:

Περί Σεναρίου ο Λόγος

Μέρος 3ο
Μέρος 4ο

Θα κάνουμε μια σημαντική μικρή επανάληψη στο πιο βασικό κομμάτι, που το διαβάσαμε στο 3ο μέρος και αφορούσε την ίδια τη δομή ενός Σεναρίου


ΣΥΝΟΨΙΖΟΥΜΕ-ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ

Μια ταινία κινηματογραφική διάρκειας 120' πατάει πάνω σε ένα Σενάριο, το οποίο είναι γραμμένο σε 120 σελίδες στην συντριπτική πλειοψηφία.
Αυτό σημαίνει ότι Μία σελίδα του γραπτού σεναρίου αντιστοιχεί σε Ένα λεπτό Κινηματογραφικού χρόνου.

ΟΡΙΣΜΟΣ: Σενάριο=Μια Ιστορία ειπωμένη με Εικόνες

Ο κινηματογράφος δραματοποιεί έναν Μύθο (Αυτό να το θυμάστε)

ΔΟΜΗ του ΣΕΝΑΡΙΟΥ

Αρχή Σεναρίου---------> Πράξη 1η  Εδώ έχουμε τη Δέση της Ιστορίας μας, Το τμήμα αυτό αντιστοιχεί στις σελίδες 1-30

ΠΡΩΤΗ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΚΗΝΗ---------> Την συναντάμε περίπου στην 25η σελίδα η στο 25' της ταινίας μας. Διεθνώς αναφέρεται και με τον όρο PLOT POINT.

Μέση Σεναρίου------>Πράξη 2η  Εδώ έχουμε την Σύγκρουση στην Ιστορία μας. Το τμήμα αυτό αντιστοιχεί στις σελίδες 30-90 και κατ αναλογία στα λεπτά αυτά της ταινίας.

Στο τέλος της Δεύτερης πράξης έχουμε την

ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΚΗΝΗ

Λύση Σεναρίου---------->Πράξη 3η.  Αντιστοιχεί στις σελίδες 90-120 του σεναρίου



Η ΣΗΜΑΣΙΑ της ΚΡΙΣΙΜΗΣ ΣΚΗΝΗΣ στο ΣΕΝΑΡΙΟ

Τι Ονομάζουμε "ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΚΗΝΗ"

 "Ονομάζουμε εκείνο το επεισόδιο ή το συμβάν που μπαίνει μέσα στην δράση και στρέφει την ροή του μύθου σε άλλη κατεύθυνση. κινεί δηλαδή το μύθο προς τα πρόσω"

(Syd Field:  "Το Σενάριο: η τέχνη και η τεχνική, Σελίδα 140)

Δεν υπάρχει Σενάριο χωρίς "Κρίσιμες Σκηνές". Στην παραδοσιακή του Δομή, υποχρεωτικά είναι δύο. Πιθανότατα να είναι και περισσότερες ανάλογα με το θέμα του σεναρίου. Να πούμε ότι ο χρονικός προσδιορισμός στη δομή του σεναρίου μπορεί να είναι αυστηρά καθορισμένος στις 2ωρες ταινίες, κύρια τις ξένες αλλά στις ταινίες των 90' που είναι ο συνήθης χρόνος στον Ελληνικό κλασικό κινηματογράφο αλλάζει ο χρόνος της δομής στο σενάριο χωρίς όμως να αλλάζει η ουσία του.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ:
Για να πάρουμε μια λατρεμένη μας ταινία:   "ΛΟΛΑ" του Ντίνου Δημόπουλου.
Το Σενάριο είναι του Βαγγέλη Γκούφα.

1η ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΚΗΝΗ: 



Είναι το 10' της ταινίας. Ο Μπράβος του Στέλιου (Διονύσης Παπαγιαννόπουλος), ιδιοκτήτη του Cabaret, του αναγγέλλει ότι ο Άρης (Νίκος Κούρκουλος), έφτασε στο μαγαζί ύστερα από την αποφυλάκισή του.
Ένα ΣΟΚ διαπερνά τον Στέλιο και τους ανθρώπους του. Βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με μια νέα ωμή πραγματικότητα. Πρέπει να αντιμετωπίσουν πρόσωπο με πρόσωπο τον ριγμένο πρώην συνεργάτη τους, που επιστρέφει με άγριες διαθέσεις.
Ο "Μύθος" του σεναρίου μας κινείται προς τα εμπρός ! Χωρίς την επιστροφή του Άρη στο cabaret δεν θα υπήρχε το σενάριό μας.

2η ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΚΗΝΗ:



Είμαστε στο 31' της ταινίας. Ο Άρης (Νίκος Κούρκουλος), παίρνει την Λόλα (Τζένη Καρέζη) και φεύγει από το cabaret σε μια ντε φάκτο βίαιη κίνηση και απαίτησή του.
Η Σκηνή είναι ΚΡΙΣΙΜΗ καθώς αυτή ακριβώς ανοίγει και όλη τη συνέχεια της ταινίας. Αν δεν έπαιρνε την Γυναίκα μαζί του, δεν θα είχαμε την υπόλοιπη εξέλιξη.

Είδαμε λοιπόν δύο παραδείγματα Κρίσιμων Σκηνών στην ίδια ταινία για να αντιληφθούμε τη σημασία τους.
Είναι αυτό το "Κάτι" που θα σκαρφιστείτε ως συγγραφείς ή σεναριογράφοι για να πάτε την ιστορία σας μπροστά ή να της αλλάξετε ροή εντελώς.

3η ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΚΗΝΗ (Προς την Τρίτη Πράξη του Σεναρίου)



Βρισκόμαστε στο 69' της ταινίας. Ο Άρης μονομαχεί με τον "Μαύρο" (Σπύρος Καλογήρου) ενώ η Λόλα τον περιμένει. Εκεί βρίσκει τον φίλο του χτυπημένο. Οι μπράβοι του Στέλιου έχουν αρπάξει και απαγάγει τη Λόλα. Ο Άρης δια φωνής Νίκου Κούρκουλου αναφωνεί:

"Μπορεί να θυμηθώ τον παλιό Άρη...."

Η Σύγκρουση δραματοποιείται κατακόρυφα. Η Ιστορία ανεβάζει στροφές απότομα καθώς ο Άρης πλέον δεν έχει άλλο δρόμο από αυτόν της μετωπικής σύγκρουσης με την συμμορία του Στέλιου, που θα οδηγήσει στην κορύφωση του δράματος.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΚΗΝΗ

Από τις λατρεμένες μου σκηνές στην ταινία. Σας την παραθέτω αυτούσια με το video που έχω δημιουργήσει:


Η Ύστατη κρίσιμη σκηνή στην ταινία. Η Σκηνή που κάνει την Ανατροπή. Ο Άρης πηγαίνει στο cabaret να χτυπηθεί με τον Στέλιο. Η Λόλα επιστρέφει στον Πατέρα της (Παντελής Ζερβός), ύστερα από πολλά χρόνια που την έδιωξε. Ο Πατέρας της αποφασίζει να παρέμβει στην σύγκρουση αυτή, να προλάβει.

"Θα τινάξω την Τρούμπα στον αέρα" αναφωνεί στο φινάλε της σκηνής ο Παντελής Ζερβός αλλάζοντας τα πάντα στην εξέλιξη του σεναρίου. ΑΥΤΟΣ θα είναι που θα χτυπηθεί με τον Στέλιο παραμερίζοντας τον Άρη την ύστατη στιγμή.

Είναι ίσως η πιο κρίσιμη σκηνή της ταινίας.


Δεν ξέρω αν κατάφερα να σας παρουσιάσω τη σημασία των κρίσιμων σκηνών σε ένα Σενάριο για τη ροή μιας Κινηματογραφικής ταινίας. Τώρα έχετε αντιληφθεί τη σημασία τους και τη δυναμική τους. Και τέτοιες σκηνές μπορείτε να τις εμπνευστείτε και σε άλλα είδη γραφής, εκτός σεναρίου. Σε ένα μυθιστόρημα, σε μια νουβέλα, σε ένα διήγημα που έχει δράση, χαρακτήρες και πλοκή.

Να πούμε ότι υπάρχουν και Σεναριογράφοι και ταινίες παράλληλα που οι Κρίσιμες σκηνές στο σενάριο δεν είναι τόσο της δράσης ή τόσο οπτικοποιημένες σαν αυτές που αναφέραμε.

Τέτοια περίπτωση πιο "θεματικών" Κρίσιμων σκηνών είναι αυτές που βλέπουμε στην ταινία:

"ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΤΡΙΤΟΥ ΤΥΠΟΥ" 

Εδώ τι έχουμε: Για προσέξτε την δομική ανάλυση


Στενή επαφή, πρώτου τύπου είναι η οπτική θέα ενός Α.Τ.Ι.Α., δευτέρου τύπου είναι η φυσική μαρτυρία ενός Α.Τ.Ι.Α. και τρίτου τύπου είναι η επαφή με ένα Α.Τ.Ι.Α.
Θέα, φυσική μαρτυρία και επαφή. Η ταινία δραμα- τοποιεί οπτικά αυτό το σχήμα. Η πρώτη πράξη είναι η οπτική θέα του Α.Τ.Ι.Α.. η δεύτερη η φυσική μαρτυρία και η τρίτη η επαφή.
Ας κάνουμε, τώρα, το διάγραμμα της σεναριακής δομής:


(Στο ίδιο Βιβλίο, σελίδα 157)



Πηγη:  "Το Σενάριο: η τέχνη και η τεχνική" του SYD FIELD. 1979, Εκδόσεις Κάλβος. Σεναριογράφος στο Hollywood στην εταιρεία CINEMOBIL SYSTEM, Καθηγητής Σεναρίου

(Έχω την τύχη να έχω αυτό το υπέροχο βιβλίο στα χέρια μου από μια εξαίρετη φίλη σπουδάστρια Σεναριογραφίας-Σκηνοθεσίας, Θεατρολόγο), την οποία και ευχαριστώ θερμά. 

Άσκηση για τον εαυτό σας:
Σε κάποια ταινία που θα δείτε. Προσπαθείστε να βρείτε τις κρίσιμες σκηνές που αλλάζουν το Σενάριο. Επίσης δώστε την προσοχή σας στα πρώτα 25' της ταινίας. Σημειώστε αυτό το σημαντικό που θα συμβεί και θα κινήσει το μύθο του σεναρίου μπροστά.




Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Κλασικό Film Noir: "Με Διπλή Ταυτότητα" ("Double Indemnity") του Billy Wilder

Αγαπημένοι μου φίλοι και φίλες
επανέρχομαι σήμερα στον "προνομιακό" και αγαπημένο χώρο του κλασικού Film Noir.
Μετά από πολύ καιρό σήμερα θα σας παρουσιάσω μια ακόμα από τις πιο σημαντικές αλλά και αριστουργηματικές ταινίες του είδους.

Tρεις  μεγάλες μορφές του Noir



O συγγραφέας: JAMES CAIN


Ο Σεναριογράφος:  RAYMOND CHANDLER  (Οι συστάσεις περιττές....)

Ο Σκηνοθέτης:  BILLY WILDER  (Επίσης το ίδιο...)



ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν μια μεγάλη ταινία βασισμένη πάνω στο είδος αυτό του noir που προωθούσε ιδεολογικά και καλλιτεχνικά το NEW DEAL προς την νέα κοινωνία των ΗΠΑ, που ανοίγονταν αμέσως μετά τον Β' παγκ. πόλεμο.

"ΜΕ ΔΙΠΛΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"

(Δεύτερος τίτλος:  "ΚΟΛΑΣΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ")

"DOUBLE INDEMNITY"



Πρεμιέρα:  6 Ιούλη 1944 στις ΗΠΑ

Να πούμε λίγα λόγια για τον όρο "Double indemnity"

Αυτός συναντάται στην ασφαλιστική αγορά, η οποία, όπως είναι γνωστό, αποτελούσε τον έναν από τους δύο πυλώνες της αγοράς στις ΗΠΑ από τον μεσοπόλεμο και ύστερα.
Έτσι λοιπόν "double indemnity"=Διπλή αποζημιώση σε ένα ασφαλιστικό συμβόλαιο εποχής, έπαιρνε κάποιος από την ασφαλιστική εταιρεία όταν ο ασφαλιζόμενος έχανε τη ζωή του σε ατύχημα. Έτσι ο δικαιούχος των ασφαλίστρων δικαιούταν διπλή αποζημίωση.

Πάνω σε αυτόν τον Ασφαλιστικό όρο, στήνεται μια από τις πιο συγκλονιστικές δραματικές Αστυνομικές noir ταινίες του παγκόσμιου Κινηματογράφου.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Για τους τρεις βασικούς δημιουργούς (Βιβλίο, Σενάριο, Σκηνοθεσία), ήδη κάναμε αναφορά.
Παραθέτουμε τους υπόλοιπους

Μουσική:  MIKLOS ROZSA

Κινηματογράφιση:  JOHN SEITZ

Casting:  HARVEY CLERMONT

Διακόσμηση-Σκηνογραφία:  BERTRAM GRANGER

Ενδυματολογία:  EDITH HEAD



Ερμηνείες

FRED MACMURRAY  στο ρόλο του Ασφαλιστή WALTER NEFF

BARBARA STANWYCK στο ρόλο της PHYLLIS DIETRICHSON

EDWARD ROBINSON στο ρόλο του BARTON KEYES προϊσταμένου του τμήματος ασφάλειας ζωής

JEAN HEATHER στο ρόλο της νεαρής κόρης LOLA DIETRICHSON

TOM POWERS στο ρόλο του συζύγου Mr. DIETRICHSON

BYRON BARR στο ρόλο του NINO ZACHETTI
RICHARD GAINES στο ρόλο του Mr. Norton διευθυντού της ασφαλιστικής εταιρείας


ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ

Η Οικογένεια Dietrichson. Ο σύζυγος, η χυμώδης και αισθησιακή δεύτερη γυναίκα του, Phyllis και η νεαρή κόρη Lola από τον πρώτο του γάμο. Επίσης ο νεαρός φίλος της Nino Zaccheti

Ο Δεύτερος κύκλος των χαρακτήρων είναι ο Walter Neff, ένας νεαρός γοητευτικός και επιβλητικός άντρας, έμπειρος ασφαλιστής σε μεγάλη εταιρεία και ο άμεσα προϊστάμενός του, ώριμος Barton Keyes, ένας δαιμόνιος και οξυδερκής μάνατζερ της ασφαλιστικής εταιρείας. O Kύκλος κλείνει με τον Mr. Norton, τον διευθυντή, έναν άνθρωπο που δεν διστάζει μπροστά σε τίποτα για τα συμφέροντα της εταιρείας



ΤΟ ΘΕΜΑ-Η ΠΛΟΚΗ

Ο Walter Neff ζει το αδυσώπητο κυνήγι των στόχων για την σύναψη επικερδών συμβολαίων ζωής σε μια μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία. Στην προσπάθειά του αυτή θα γνωριστεί με την χυμώδη, αισθησιακή μα συνάμα και αδυσώπητη Phyllis Dietrichson, η οποία του ζητά να φτιάξει ένα ασφαλιστικό συμβόλαιο ζωής για τον άντρα της, ο οποίος αρχικά είναι επιφυλακτικός.



O Walter Neff παρασύρεται στο ερωτικό κάλεσμα της Phyllis, εγκλωβισμένος στην σαγήνη και τη λαγνεία της. Όμως εκείνη του προτείνει κάτι σατανικό:  Να δολοφονήσουν τον άντρα της για να εισπράξουν τα ασφάλιστρα του συμβολαίου.
Ο Walter κάνει ένα βήμα παρακάτω: Οργανώνει την δολοφονία του συζύγου να φανεί ως ατύχημα έτσι ώστε η Phyllis να εισπράξει το Διπλάσιο ποσό σύμφωνα με τον νόμο.


Όταν το πτώμα του συζύγου βρίσκεται στις γραμμές του τραίνου το παράνομο ζευγάρι θα αρχίσει να βρίσκεται σταδιακά αντιμέτωπο τόσο με τις έρευνες της αστυνομίας αλλά το κυριότερο, στις έρευνες της ίδιας της ασφαλιστικής εταιρείας, που με επικεφαλής τον δαιμόνιο προϊστάμενο Barton Keyes, θα αρχίσουν να υποπτεύονται ότι κάτι δεν πάει καλά και οι πιέσεις στις έρευνές τους θα γίνονται ασφυκτικές.

Fred MacMurrey & Barbara Stanwyck στους ρόλους του παράνομου ζευγαριού


Οι εξελίξεις αυτές θα επηρεάσουν άμεσα τις σχέσεις των παράνομων εραστών σε σημείο μιας μεγάλης ανατροπής με τραγικές και δραματικές εξελίξεις.

Edward Robinson ως αδυσώπητος ασφαλιστής Barton Keyes


ΤΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΜΟΤΙΒΟ

Η "Διπλή Ταυτότητα" θεωρείται και είναι ένα από τα μεγάλα κλασικά αριστουργηματικά Film Noir της χρυσής εποχής του Hollywood. Κάποιοι, όχι άδικα, το θεωρούν το Φιλμ πάνω στο οποίο θεμελιώθηκε όλο το είδος..
Ένας συγκλονιστικός Billy Wilder παραδίδει μαθήματα σκηνοθεσίας και ύφους για την ταινία.

Ο Συγγραφέας του Βιβλίου, ο James Cain, έχει ήδη διαπρέψει με το υπέροχο "Ο ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΠΑΝΤΑ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ" και οι εκδότες τον πιέζουν για νέα επιτυχία. Αυτή έρχεται με την "ΔΙΠΛΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ", η οποία θα δημοσιευθεί σε 8 συνέχειες. Όμως το έργο δεν θα επιτραπεί να ανέβει σε ταινία καθώς η Επιτροπή Λογοκρισίας των ΗΠΑ, θεωρεί ότι υπερβαίνει τα όρια της ηθικής.


Η PARAMOUNT ξεκίνησε σειρά προσπαθειών για να ξεπεράσει τις απαγορεύσεις και να γυρίσει την ταινία. Ο BILLY WILDER αναλαμβάνει και δίπλα στον συγγραφέα έρχεται ένα ακόμα "ιερό τέρας" του αστυνομικού μυθιστορήματος, ο RAYMOND CHANDLER να βελτιώσουν το σενάριο.
Έτσι, παρά τις συγκρούσεις σεναριογράφου-συγγραφέα, το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό.

Ο WILDER επέλεξε την BARBARA STANWYCK για το ρόλο της κλασικής Femme Fatale της ταινίας. Συνάντησε τις επιφυλάξεις της, καθώς η ίδια μέχρι τότε απέδιδε ρόλους αποδεκτού ηθικού προφίλ. Όμως οι δισταγμοί ξεπεράστηκαν και έτσι η μεγάλη Ηθοποιός έγραψε μια λαμπερή πραγματικά ιστορία.


Στην Κινηματογράφιση ανέλαβε ο JOHN SEITZ, ένας καλλιτέχνης κινηματογραφιστής που έδωσε άπειρους πόντους στο ύφος του φιλμ με καθαρά Γερμανικά εξπρεσσιονιστικά στοιχεία που παραπέμπουν σε ανάλογα φιλμς.

Ο BILLY WILDER παρέδωσε μαθήματα Σκηνοθεσίας.
Τα παιχνίδια με τις σκιές και το φως είναι μοναδικά. Το επιβλητικό σκοτεινό ύφος του φιλμ σε βουλιάζει στην κυριολεξία στην ατμόσφαιρά του. Τα πλάνα του στα πρόσωπα, η αγωνία τους σε οδηγούν να τους συνοδεύεις στα τραγικά τους αδιέξοδα.



Το ξεκίνημα της ταινίας εισάγει τον θεατή αμέσως στην θανάσιμη αγωνία του πρωταγωνιστή της. Ο Walter Neff φτάνει σε άθλια κατάσταση στα γραφεία της εταιρείας. Σε ένα σκηνικό εκπληκτικό πραγματικά ανάγλυφο του ύφους και του θέματος.

Η Μέθοδος που ακολουθεί είναι το περιγραφικό flash back όπου ο ίδιος ο πρωταγωνιστής θα αφηγηθεί την σειρά των γεγονότων ηχογραφώντας την εξομολόγησή του στον προϊστάμενό του.

Προσέξτε το σκηνικό με το πλάνο βάθους πεδίου στα γραφεία της εταιρείας Δείτε την ατμόσφαιρα που αναδύει.
ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Ότι και να πει κανείς για τις ερμηνείες στην ταινία καθίσταται περιττό.
Τρεις Ηθοποιοί είναι εκείνοι που τραβούν τα κύρια φώτα της προσοχής μας.
Φυσικά θα ξεκινήσουμε από μία Μεγάλη Κυρία, μια πολύ μεγάλη Ηθοποιό.


BARBARA STANWYCK

Στα 37 της χρόνια η Αμερικανίδα Ηθοποιός, δίνει στην "ΔΙΠΛΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ" μια ανεπανάληπτη ερμηνεία, που αποτελεί σχολή.
Μια κλασική femme fatale, μια Γυναίκα μοιραία που σημαδεύει με την παρουσία της όλο το σενάριο.

Όμορφη, εκτυφλωτική, σαγηνευτική, δαιμονική, χθόνια, σκοτεινή.αποτελεί ερμηνευτικά ένα "είδωλο" για το film noir η ερμηνεία της. Φυσικά δικαιωματικά κερδίζει υποψηφιότητα για OSCAR Α' Γυναικείου ρόλου.
Η Λάμψη στα μάτια της, το τσιγάρο στο χέρι της, ο γυμνός της αστράγαλος, τα ξανθά της μαλλιά, τα γραμμένα χείλη. Ένα όνειρο τυλιγμένο στο σκοτάδι και τον εφιάλτη.
Η Δική της δράση είναι αυτή που παρασύρει τους πάντες στο φιλμ στην τελική έξοδο.

FRED MACMURREY


Θα μπορούσε άραγε ένας ...ασφαλιστής να κερδίσει και να γράψει ιστορία σε ένα film noir ;
Αν αυτός βαδίζει στους διαλόγους του Raymond Chandler και τον λένε Fred MacMurrey τότε ναι.
Και να που συγκλονίζει στον Α' Αντρικό ρόλο.
Με την αρχική του αφέλεια, ένας κλασικός άντρας του ποδόγυρου, αφήνεται να παρασυρθεί άκριτα και άναρχα από μια σκοτεινή γυναίκα. Και  δεν μπορεί στο παραμικρό να υποψιαστεί σε ποια μονοπάτια θα τον οδηγήσει.

EDWARD ROBINSON


Το ποιος είναι ο μεγάλος Αμερικάνος ηθοποιός δεν χρειάζονται συστάσεις. Εμβληματική μορφή στον κλασικό Αμερικάνικο Κινηματογράφο, εδώ στα 51 του χρόνια παρίσταται και φωνάζει, κραυγάζει θα έλεγα με την ποιότητά του.
Σε ρόλο ουδέτερου κριτή, τιμωρού αν θέλετε, πατάει πάνω στους καταιγιστικούς διαλόγους του Raymond Chandler και δεν "πιάνεται" πουθενά. Ο Ευφυέστατος προϊστάμενος, το γεράκι της εταιρείας που το μυαλό του ξεπερνά σε στροφές και μεθοδολογία τον καλύτερο ντέτεκτιβ, χώνει τη μύτη του στην μαύρη αυτή ιστορία και κατορθώνει να εγείρει όλα εκείνα τα ερωτηματικά που την καθιστούν έωλη.

JEAN HEATHER


Στα 23 της χρόνια εδώ η νεαρή Αμερικανίδα Ηθοποιός σε δεύτερο γυναικείο ρόλο.
Εξαιρετική. Βοηθούμενη και από την εξωτερική της παρουσία και εμφάνιση δίνει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά της νεαρής κόρης που στέκεται ανάμεσα στον πατέρα της και την μητριά της.
Εξαιρετική πραγματικά.

ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Η Ταινία διεκδίκησε 7 OSCAR, γεγονός αξιοθαύμαστο, αλλά δυστυχώς δεν πήρε κανένα.
Ήταν υποψήφια για Βραβεία:
Α' Γυναικείου ρόλου για την BARBARA STANWYCK
Φωτογραφία για τον JOHN SEITZ
Σκηνοθεσία για τον BILLY WILDER
Σενάριο για τους RAYMOND CHANDLER & BILLY WILDER
Μουσική για τον MIKLOS ROZSA
Ήχο για τον LOREN RYDER

Επίσης η ταινία πήρε δύο βραβεία και είχε δύο ακόμα υποψηφιότητες.


Η Ταινία αγαπήθηκε πάρα πολύ από το κοινό αλλά και τους ανθρώπους του Κινηματογράφου.
Θα έλεγε κανείς λατρεύτηκε, ειδικά στην συνέχειά της.
Ο Ίδιος ο ALFRED HITCHCOK ταύτισε τον Κινηματογράφο του είδους με τον BILLY WILDER.


Αν μιλήσουμε για το είδος του FILM NOIR δεν έχουμε παρά να σταθούμε στις εξής ταινίες που άνοιξαν το δρόμο σ' αυτό:

1941  "ΤΟ ΓΕΡΑΚΙ ΤΗΣ ΜΑΛΤΑΣ"

1941  "ΛΑΟΥΡΑ"

1944  "MURDER MY SWEET"

και 1944 "ΔΙΠΛΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"

Η Ταινία αυτή αγαπητές φίλες και φίλοι, θεωρείται πλέον σήμερα, το ΑΡΧΕΤΥΠΟ του FILM NOIR.
Για μια σειρά λόγους: σεναριακούς, ατμοσφαιρικούς, σκηνοθετικούς, αισθητικούς.
Για την σύνδεση της σεξουαλικότητας με τον θάνατο, για την απίστευτη πνιγηρή κλειστοφοβική ατμόσφαιρα, για τον εξπρεσσιονισμό που εκφράζει, για τους σατανικούς-δολοφονικούς διαλόγους, ειδικά στο φινάλε της ταινίας.


Η "Διπλή ταυτότητα" άλλαξε όλον τον τρόπο και το συναίσθημα με το οποίο ο θεατής προσέγγιζε μέχρι τώρα το κινηματογραφικό είδος.
Το βλέμμα μας μετά την "ΔΙΠΛΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ" αλλάζει εντελώς. Δεν θα είναι ποτέ αθώο, ήσυχο, ήρεμο.Θα μπολιαστεί με την ενοχή, το φόνο, την υποψία, την πλεκτάνη.



Πως μπορεί αλήθεια μια κλασική "νοικοκυρά", μια παντρεμένη γυναίκα να αναστραφεί σε έναν δαίμονα. Ποια απελπισία, ποιο κακό θα την οδηγήσει εκεί ;
Και πως ένας έμπειρος άντρας, βουτηγμένος στη δυναμική της αγοράς μπορεί να είναι τόσο αφελής.

Ανθρώπινοι χαρακτήρες που παίζουν με τις αντιφάσεις των κόσμων τους.



Αυτή, φίλες και φίλοι, είναι η "ΔΙΠΛΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ"
Για όσους Σινεφιλ αγαπούν το Film Noir αλλά ακόμα και για αυτούς που δεν είναι πρώτη επιλογή τους, να την θεωρήσετε ότι μαζί με την "ΛΑΟΥΡΑ" του OTTO PREMINGER θεωρούνται τα δύο αριστουργήματα στο συγκεκριμένο αυτό είδος που λατρεύτηκε στη συνέχεια αποκτώντας ένα τεράστιο κοινό που καλά βαστά μέχρι σήμερα.

Εξυπακούεται ότι κάθε Σινεφιλ που ...σέβεται την αγάπη του οφείλει να την δει αρκετές φορές.