Cinefil

 "Δεν έχει αρχή" Το Σινεμά είναι στιγμές. Είναι αυτές οι στιγμές που μένουν για πάνα ανεξίτηλες στην καρδιά σου και σε στοιχειώνουν. Το Σινεμά είναι μουσική. Είναι αυτές οι συγχορδίες, που απλώνουν την αγκαλιά τους να σε πάρουν σε ένα ταξίδι που δεν ξέρεις αν έχει γυρισμό. Το Σινεμά είναι εικόνα, είναι ματιές, είναι το παιχνίδισμα στα βλέφαρα, είναι δυο δάκρυα που υγραίνουν τα μάτια. Είναι ένα σφίξιμο στο λαιμό. Είναι οι σκιές και εκείνα που κρύβουν στο σκοτάδι.  Το σινεμά είναι σκηνές, από εκείνες που μπαίνουν στο μυαλό σου για πάντα, ταράζουν τις μνήμες, ταυτίζεσαι μαζί τους, γίνεσαι ένα μ' αυτές, δένεσαι. Το 1964, το Ελληνικό σινεμά θα γνωρίσει ένα από τα καλύτερα φιλμ νουάρ της δημιουργίας του. Ένα πραγματικό αισθητικό και δραματολογικό διαμάντι, που στο πέρασμά του χάρισε τα πάντα: Ατμόσφαιρα, σκηνοθεσία, εποχή, χαρακτήρες, μουσική, ερμηνείες, φωτογραφία, μοντάζ, σκηνογραφία.  "ΛΟΛΑ" Σενάριο: ΗΛΙΑΣ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Σκηνοθεσία: ΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ Μουσική: ΣΤΑΥΡΟ...

Ένα γλυκό καλωσόρισμα σε όλες τις φίλες και τους φίλους του Σινεφίλ. Καλό μήνα Σεπτέμβρη αγαπημένοι μου. Γυρίσαμε σελίδα στο φετινό καλοκαίρι αλλά στην ουσία, το γλυκό του φως ακόμα μένει κοντά μας να μας χαρίζει την ομορφιά και τη μαγεία του.  Στο λυκόφως του φετινού καλοκαιριού, έρχομαι να υποδεχτούμε τον καινούργιο μήνα με μια Ελληνική ταινία από το παρελθόν, που γέμισε ομορφιά, νοσταλγία και αισθήσεις την καρδιά μας. Θα ανοίξουμε λοιπόν την πόρτα μας στο Σεπτέμβρη με τα: Μια ακόμα κινηματογραφική δημιουργία, που φέρει και αυτή τη φωτεινή υπογραφή του ίδιου κινηματογραφικού δημιουργού με το προηγούμενο θέμα μας ("Εκείνο το καλοκαίρι") για να δώσει ένα ιδιαίτερο χρώμα και φως στις καλοκαιρινές μας στιγμές. ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ στη σκηνοθεσία Μια ταινία, που έχει τη σεναριακή υπογραφή ενός μεγάλου λογοτέχνη μας. ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ στο σενάριο και την επίσης καθοριστική υπογραφή ενός παραγωγού, με πολύ μεράκι και αγάπη για το σινεμά των αισθήσεων, των συναισθημάτων και των ε...

 "ΕΚΕΙΝΟ το ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ" του ΒΑΣΙΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ Ήταν καλοκαίρι του 1976, στα όμορφα εκείνα, ας πούμε, ξέγνοιαστα χρόνια της ώριμης εφηβείας μας. Ο καλοκαιρινός κινηματογράφος της γειτονιάς μας, ο "Αρίων" έπαιζε την ταινία "Εκείνο το καλοκαίρι" . Λάτρεις και ακόλουθοι τότε του Ελληνικού κινηματογράφου, παρακολουθούσαμε πιστά πολλές δημιουργίες και προβολές. Το ...τρέηλερ εκείνης της εποχής ήταν τα φωτογραφικά καρέ, που αναρτούσε ο κινηματογράφος έξω στην είσοδό του σε ανάλογους πίνακες όπως και τα στιγμιότυπα στα "προσεχώς", που πάντα μάς έβαζε ως υπενθύμιση κάλεσμα. Το θέμα της ταινίας φάνταζε πολύ ελκυστικό. Οι ηθοποιοί εξαιρετικοί, ο Γιάννης Σπανός με τον Βασίλη Γεωργιάδη αποτελούσαν εγγύηση αλλά αυτό το "κάτι" μέσα μου, που σιωπηρά με καλούσε οπωςσδήποτε να δω την ταινία. Ναι! Αυτό το κάτι είχε δίκιο! Τα δικά μου εφηβικά καλοκαίρια ήταν γεμάτα από μια έντονη μελαγχολία, μια γλυκιά θλίψη, μια αίσθηση μοναξιάς και αναζήτησης. Βλέπετε, ο έρ...