Cinefil

 "Δεν έχει αρχή" Το Σινεμά είναι στιγμές. Είναι αυτές οι στιγμές που μένουν για πάνα ανεξίτηλες στην καρδιά σου και σε στοιχειώνουν. Το Σινεμά είναι μουσική. Είναι αυτές οι συγχορδίες, που απλώνουν την αγκαλιά τους να σε πάρουν σε ένα ταξίδι που δεν ξέρεις αν έχει γυρισμό. Το Σινεμά είναι εικόνα, είναι ματιές, είναι το παιχνίδισμα στα βλέφαρα, είναι δυο δάκρυα που υγραίνουν τα μάτια. Είναι ένα σφίξιμο στο λαιμό. Είναι οι σκιές και εκείνα που κρύβουν στο σκοτάδι.  Το σινεμά είναι σκηνές, από εκείνες που μπαίνουν στο μυαλό σου για πάντα, ταράζουν τις μνήμες, ταυτίζεσαι μαζί τους, γίνεσαι ένα μ' αυτές, δένεσαι. Το 1964, το Ελληνικό σινεμά θα γνωρίσει ένα από τα καλύτερα φιλμ νουάρ της δημιουργίας του. Ένα πραγματικό αισθητικό και δραματολογικό διαμάντι, που στο πέρασμά του χάρισε τα πάντα: Ατμόσφαιρα, σκηνοθεσία, εποχή, χαρακτήρες, μουσική, ερμηνείες, φωτογραφία, μοντάζ, σκηνογραφία.  "ΛΟΛΑ" Σενάριο: ΗΛΙΑΣ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΣ Σκηνοθεσία: ΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ Μουσική: ΣΤΑΥΡΟ...

Την ταινία του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ "ΛΟΛΑ" (Πρεμιέρα: 17 Φλεβάρη 1964), την θεωρώ ένα από τα καλύτερα Film Noir του Ελληνικού Κινηματογράφου. Μια ταινία για την οποία η εγχώρια παραγωγή μας οφείλει πραγματικά να νιώθει Υπερήφανη για τη σύλληψη, το στήσιμο και τη δημιουργία της. Ο ΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ , πήρε το υπέροχο Σενάριο του ΗΛΙΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ και σκηνοθέτησε ένα Φιλμ που στα καρέ του είναι μπολιασμένο με αρμονικό και ιδανικό τρόπο η Κλασική Αμερικάνικη σχολή του Film Noir αλλά και ο Ιταλικός Νεορεαλισμός του Fellini.  H Κινηματογράφιση και η Φωτογραφία του ΝΤΙΝΟΥ ΚΑΒΟΥΚΙΔΗ , η Σκηνογραφία του ΜΑΡΚΟΥ ΖΕΡΒΑ , η χορογραφία του ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΣΤΡΙΝΟΥ, το Μοντάζ του μετέπειτα εξαίρετου σκηνοθέτη ΠΕΤΡΟΥ ΛΥΚΑ αλλά και το Μακιγιάζ των ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΕΛΕΣΙΔΗ και ΑΡΓΥΡΩΣ ΚΟΥΡΟΥΠΟΥ. Αν στους παραπάνω προσθέσουμε και την μουσική του ανυπέρβλητου ΣΤΑΥΡΟΥ ΞΑΡΧΑΚΟΥ , με την οποία έντυσε το φιλμ τότε έχουμε όλο εκείνο το μοτίβο των ανθρώπων που συνέβαλαν με την ψυχή τους στο γέννημα αυ...

"Την Κυριακή ξοφλάς...!" Ο Παλιός Δοσίλογος χαφιές έβγαζε μία προς μία τον κατάλογο με τους συμμαθητές του, που Αυτός, ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΕΝΙΕΡΗΣ , ο   "Γιος του Χαφιέ" , έδωσε με καταναγκασμό τα ονόματά τους στον Δοσίλογο πατέρα του γιατί του έβαλαν φωτιά στην τουαλέτα του Δημοτικού.. "Δέκα παιδία πέρασαν τη πόρτα της Γκεστάπο...."   ακούστηκε σατανικά χυδαία η φωνή του παλιού δοσίλογου και νυν εκβιαστή. "Πέντε από αυτά διάβηκαν τα κρατητήρια της Οδού Μέρλιν"   συνέχισε εκείνος..... "Δύο από αυτά, εκτελέστηκαν στην Καισαριανή"   συμπλήρωσε... "Μα τότε δεν ήμουν παρά οκτώ χρονών και ...εκείνος με χτυπούσε..."   τραύλισε ο Βενιέρης   "Πως μπορείς..." "Τι σημασία έχει ; άμα σου πετάξω λάσπη στα μούτρα  άντε μετά να τη βγάλεις από πάνω σου...εκτός αν.....εκτός αν....κάνεις αυτό που θέλουμε"   δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει, νιώθοντας την έκρηξη του ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΕΝΙΕΡΗ που τον πέταξε από το γρα...