Καλή χρονιά με κλασικό Ιταλικό σινεμά: Ettore Scola: "Μια ξεχωριστή μέρα"

 Φίλες και φίλοι

Καλή χρονιά και Χρόνια Πολλά


Το CINEFIL σας εύχεται ολόψυχα μια καινούργια χρονιά γεμάτη υγεία πάνω από όλα, χαμόγελα, δημιουργία και κοινωνική αφύπνιση-χειραφέτηση. Η τέχνη χρειάζεται να παίξει το δικό της καθοδηγητικό ρόλο στην αφύπνιση του κόσμου και της κοινωνίας. Έχει σοβαρή δουλειά μπροστά της. Ο Κινηματογράφος, κομμάτι των τεχνών, έχει ένα ακόμα ιδιαίτερο ρόλο καθώς τα σύγχρονα μέσα που διαθέτει τον καθιστούν διεισδυτικό σε κάθε σκέψη και λογισμό.

Θε ξεκινήσω την νέα χρονιά λοιπόν με μια κλασική ταινία που βγαίνει μέσα από το καμίνι του Ιταλικού κινηματογραφικού Νεορεαλισμού. Μια ταινία με πολλά μηνύματα σε πολλά πλαίσια. Με μια αισθητική που έχει αφήσει τη δική της ιστορία.

Πάμε λοιπόν φίλες και φίλοι

"ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΕΡΑ"

(UNA GIORNATA PARTICOLARE)





Μια ταινία που, κατά την ταπεινή μου γνώμη, την θεωρώ από τις ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ του ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ καθώς διαπερνά τεράστια ζητήματα της ένταξης του ανθρώπου μέσα στο Κοινωνικό μοντέλο, στους ρόλους, στη σύγκρουση ανάμεσα στο ψεύτικο και στο αληθινό

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

12 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1977

ΣΕΝΑΡΙΟ:  MAURIZIO CONSTANZO, RUGGERO MACCARI, ETTORE SCOLA
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:  ETTORE SCOLA
ΠΑΡΑΓΩΓΗ:  CARLO PONTI
ΜΟΥΣΙΚΗ:  ARMANDO TROVAJOLI
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ:  PASQUALINO DE SANTIS
FILM EDITING:  RAIMONDO CROCIANI
ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ:  ENRICO SABBATINI
DECORATION:  LUCIANO RICCERI




ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

SOPHIA LOREN στο ρόλο της ANTONIETTA

MARCELLO MASTROIANNI στο ρόλο του GABRIELE


JOHN VERNON στο ρόλο του EMANUELE συζύγου της ANTONIETTA
FRACOISE BERD στο ρόλο της ΘΥΡΩΡΟΥ




ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΤΙΒΟ της ΤΑΙΝΙΑΣ

ΙΤΑΛΙΑ 1938
Το Φασιστικό καθεστώς του ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ στο απόγειο της δύναμης και της τρομοκρατίας του.
Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ έχει απλώσει τον τρόμο του στην Ευρωπη. Ο ΧΙΤΛΕΡ επισκέπτεται τη ΡΩΜΗ σε μια ΜΕΓΑΛΕΙΔΩΔΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑ γεμάτη ΦΑΝΦΑΡΑ.

Η Ιταλική Κοινωνία είναι βουτηγμένη στον απόλυτο ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ των πάντων. Κάθε ενάντια φωνή έχει εξανδραποδιστεί και κάθε αντιφασίστας θεωρείται εν δυνάμει εχθρός του έθνους.
Κάθε ιδιαίτερη και τρυφερή σκέψη ισοδυναμεί με αντίσταση κατά της αρχής και εξορίζεται πάραυτα στην ΣΑΡΔΗΝΙΑ.




Μια ξεχωριστή μέρα λοιπόν

8 Μάη του 1938.......

Η Ρώμη έχει φορέσει τα "καλά" της για να υποδεχτεί τον ΑΔΟΛΦΟ ΧΙΤΛΕΡ και το επιτελείο του σε μια Φαραωνική τελετή στην οποία το κλασικό ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ περίττωμα "απογειώνεται".
Όλα τα σπίτια είναι στολισμένα με Ιταλικές και Γερμανικές φασιστικές σημαίες, τα σχολεία, οι δημόσιες υπηρεσίες οδηγούνται εν στολή στην τελετή.
Μικροί, μεγάλοι με το χαμόγελο ζουν τη δική τους ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ ενός ανείπωτου Φανφαρονικού αλαζονικού φασισμού που διαπερνούσε κάθετα την Ιταλική Κοινωνία που κολυμπούσε στην αυταπάτη της αναβίωσης του ....μεγαλείου της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας....

Μια ξεχωριστή μέρα λοιπόν για τους Ενοίκους ενός πολύ μεγάλου Οικοδομικού μπλοκ συνοικίας της Ρώμης, βουτηγμένου στο γκρίζο και στο μουντό. Όλοι ετοιμάζονται για την ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ.
Τα ραδιόφωνα σε όλακερα τα οικοδομικά τετράγωνα μεταδίδουν φασιστικά εμβατήρια και φυσικά την όλη τελετή σε απ' ευθείας μετάδοση από τα μεγάφωνα.

Μια ξεχωριστή μέρα λοιπόν θα ξημερώσει και για μια Όμορφη Γυναίκα, την ANTONIETTA  (SOPHIA LOREN), που ετοιμάζει τον ΦΑΣΙΣΤΑ σύζυγό της EMANUELE καθώς και τα Έξι (!!!) της παιδιά, για να πάνε όλοι στη παρέλαση...

Μια ΓΥΝΑΙΚΑ, ΣΥΖΥΓΟ, που έχει αποδεχτεί ΠΛΗΡΩΣ το ρόλο που της δίνει το καθεστώς, που μισεί τους αντιφασίστες θεωρώντας τους κάτι σαν μιάσματα, και με την ίδια να έχει σιωπηρά αποδεχτεί το ρόλο του ΥΠΟΖΥΓΙΟΥ και ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ του ΕΠΙΒΗΤΟΡΑ ΣΥΖΥΓΟΥ της όπως επιτάσσει ο ΜΟΥΣΟΛΙΝΙ

"Ο Άντρας πρέπει να τσακίζει τη μέση της Γυναίκας, όπως τη μέρα κάνει στη μέση του αλόγου του"

Έτσι η ANTONIETTA δέχεται ως "φυσιολογικό" να την χρησιμοποιεί σεξουαλικά ο ΕΠΙΒΗΤΟΡΑΣ άντρας της, όποτε θέλει, όπως θέλει, μονάχα ως Αντικείμενο γονιμοποίησης παιδιών. Έτσι εξηγείται η πολυτεκνία στο φασισμό εκείνης της εποχής.
Δέχεται ως "φυσιολογικό" ο άντρας της να "ξενοπηδάει",  να επιβεβαιώνεται στους Οίκους ανοχής.
Και θα φτάσει να ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙ αυτήν την "αλήθεια" πάρα πολύ αργότερα, εκείνη τη μοιραία Ξεχωριστή μέρα, όταν εξομολογηθεί ότι ο Άντρας-Επιβήτορας κάνει ερωμένη μια δασκάλα...
Εκεί θα την τσακίσει η απόρριψη......!
Όχι σαν Γυναίκα αλλά και σαν ΑΝΘΡΩΠΟ......!
("Είμαι αμόρφωτη.......εκείνη είναι δασκάλα.....εγώ ένα τίποτα.....")




Για ΕΚΕΙΝΗ λοιπόν,  η Μέρα που ξημερώνει δεν δείχνει να έχει τίποτα μα τίποτα ξεχωριστό.
Θα σηκωθεί πρώτη από όλους, θα ετοιμάσει το πρωινό για το σύζυγο και τα ...έξι παιδιά τους.
Θα φτιάξει τα ρούχα τους, θα τα ετοιμάσει, θα τους σερβίρει..........θα βρεθεί μετά μονάχη στον συνεχή ήχο της ραδιοφωνικής μετάδοσης της φασιστικής παράτας....Ο Χίτλερ έρχεται....ω τι μεγαλείο.
Θα βρεθεί να μαζεύει πιάτα εκεί φυλακισμένη στο μικροαστικό διαμέρισμά τους, να στρώνει κρεβάτια, να απλώνει μπουγάδα......

Τίποτα δεν προμηνύει κάτι από τη γεύση μιας ΞΕΧΩΡΙΣΤΗΣ  ΜΕΡΑΣ ώσπου.............

Ώσπου η μέρα γίνεται πράγματι ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ  όταν συναντιέται συγκυριακά με ΕΚΕΙΝΟΝ...!

Ο GARBIELE  (MARCELLO MASTROIANNI)

Εκφωνητής Δημόσιου ραδιοφωνικού σταθμού, χαρακτηρισμένος αντιφασίστας, υπό διωγμό από το καθεστώς λόγω του "ανοίκειου" χαμηλού προφίλ του και της καλυμμένης του ιδιαιτερότητας, την οποία ο φασισμός αποκαλεί "ΑΝΩΜΑΛΙΑ", κάτι που δεν συνάδει με το μοντέλο ΑΝΤΡΑ ΕΠΙΒΗΤΟΡΑ των φασιστών.
Τρυφερός, ρομαντικός, διαβασμένος, με την ανάγκη να χαμογελάσει, να εκφραστεί...

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ τους είναι ο ΚΑΤΑΛΥΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ για να μετατρέψει αυτήν ακριβώς τη μέρα, σε ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΕΡΑ για την ίδια τη ζωή τους.

Μια ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ που θα βάλει φωτιά ανάμεσα στο αληθινό και στο ψεύτικο.
Μια συνάντηση που θα εκφράσει ΜΥΧΙΟΥΣ ΠΟΘΟΥΣ, που θα ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΟΡΜΕΣ αλλά συνάμα μέσα από μια ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΡΗΞΗ ανάμεσα στο στημένο "ΕΙΝΑΙ" της ANTONIETTA και στην αλήθεια του GABRIELE.

Η Κορύφωση της σύγκρουσης έχει διακύβευμα τον ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΟΘΟ......
την ΕΝΤΑΣΗ της ΣΤΙΓΜΙΑΙΑΣ ΗΔΟΝΗΣ.....την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ

"Πεδίο" μάχης και ρήξης αυτής της συνύπαρξης ο χώρος της ΤΑΡΑΤΣΑΣ της πολυκατοικίας και τα απλωμένα ρούχα....

Εκεί θα έχουμε τις αποκαλύψεις, το ΣΟΚ, τις συναισθηματικές αντιδράσεις, τις ολοκληρωτικές ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ.

Οι σκηνές είναι εκπληκτικές, γεμάτες ανθρώπινα αισθήματα, πλημμυρισμένες από πάθη, απωθημένα, ορμές και μια τελική και σιωπηρή γαλήνη



ΤΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΦΟΝΤΟ και η ΝΟΡΜΑ του ETTORE SCOLA

Εξαρετικά ΔΥΣΚΟΛΗ και ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ του μεγάλου δάσκαλου 

Xώρος σχεδόν ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ. Κλειστά διαμερίσματα μιας δαιδαλώδους Πολυκατοικίας, σκάλες, ύψη. 

ΑΠΟΛΥΤΗ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ.

Κάδρα απόλυτα με μαθηματική ακρίβεια τοποθετημένα το ένα μετά το άλλο δίνοντας τεράστια ένταση στο δράμα.
Αίσθηση ΚΛΕΙΣΤΟΥ ΧΩΡΟΥ με σαφή τα στοιχεία της ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ και του ΓΚΕΤΟ.

Σκηνοθεσία ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, γεγονός σπάνιο για Κινηματογραφική ταινία. Το έχει κάνει και ο ΧΙΤΣΚΟΚ σε μία και μοναδική του ταινία ("Ο ΒΡΟΧΟΣ").
Η Πλοκή  εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο, δηλαδή αυτό που βλέπουμε γίνεται την ίδια συγκεκριμένη ώρα
Τα χρώματα φυσικά είναι σκούρα, μουντά, με έντονο το στοιχείο του στρατιωτικού χακί, κάτι φυσικά καθόλου τυχαίο.

Και προσέξτε το ΠΟΥ και ΠΩΣ εξελίσσετται το δράμα:

Το διαμέρισμά της: η πρώτη γνωριμία και δράση

Το διαμέρισμά του:  η αντίθετη δράση και εξέλιξη

Η Ταράτσα με τα ρούχα:  Η Σύγκρουση και η σύνθεση

ΘΕΣΗ-ΑΝΤΙΘΕΣΗ-ΣΥΝΘΕΣΗ

 Ο Ορισμός του Διαλεκτικού Υλισμού πάνω στη δομή των γεγονότων






Όταν η ANTONIETTA επιστρέψει στο διαμέρισμά της, τίποτα δεν είναι το ίδιο όπως πριν μέσα της.....
Η Επιστροφή των λοιπών μελών της Οικογένειας από την φασιστική παράτα την βρίσκουν ΑΛΛΟ ΑΝΘΡΩΠΟ με ΑΛΛΑ ΒΙΩΜΑΤΑ και ΣΚΕΨΕΙΣ.

Το ΦΙΝΑΛΕ της ταινίας δείχνει ΜΑΥΡΟ και ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟ.....χωρίς ίσως το αναμενόμενο κλασικό Happy End...
Αλλά εδώ μιλάμε για Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο, δεν μιλάμε για Αμερικανιά.
Ναι.....! αυτή την εικόνα δείχνει και αυτή τη γεύση αφήνει με την εξέλιξή του...

Οι φασίστες καραδοκούν, ο GABRIELE μένει μετέωρος.......

Παρ' όλα αυτά, παρά το επικρεμάμενο μαύρο φινάλε, στις δεύτερες ματιές αναδεικνύονται οι νίκες και οι υπερβάσεις.......

Η Διεκδίκηση της ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ, οι ΣΤΙΓΜΕΣ ΗΔΟΝΙΚΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ, το ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ των ΑΥΤΑΠΑΤΩΝ, η ΥΠΕΡΒΑΣΗ θεωρούμενων ρόλων 

Και το μέγιστο και διαχρονικό μήνυμα αυτό για τη σύγκρουση του ανθρώπου με την ΑΡΧΟΥΣΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ και δη αυτή του ΦΑΣΙΣΜΟΥ που κραδαίνει τον εφιάλτη της επίκαιρα και πάλι.

Η ΑΡΧΟΥΣΑ ΙΔΕΛΟΓΙΑ που έρχεται μέσα από τα εργαλεία της: Κράτος, παιδεία, οικογένεια, θρησκεία να αλλοτριώνει κάθε φυσική και ανθρώπινη άποψη .


ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Το έργο του ETTORE SCOLA είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΓΡΑΜΜΕΝΟ και στημένο για ΔΥΟ ΡΟΛΟΥΣ.
Κάτι δηλαδή έντονα ΘΕΑΤΡΙΚΟ

Δύο ρόλους που ο Κινηματογράφος είχε την ευλογία να τους ερμηνεύουν δύο ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ

SOPHIA LOREN & MARCELLO MASTROIANNI

συγκροτούν ένα δίδυμο που συγκλονίζει.
Μέσα πλέον στο απόγειο της ωριμότητάς τους. Τι άλλοι να ζητήσει κανείς 
Απλοί, καθημερινοί, σχεδόν "βουβοί" και πνιγμένοι στις συναισθηματικές τους εκρήξεις
Mια μεγάλη Βαμπ του παγκόσμιου ΚΙνηματογράφου, διαπιστώνει κανείς ότι τα "τρόπαια" της ποιότητάς της δεν κρύβονται ή βασίζονται σε ...αλαβάστρινες και χολυγουντιανές υποδομές.
Και ένας μέγιστος ηθοποιός που το καθάριο Μεσογειακό του στυλ του δίνει μια μοναδική γλυκύτητα στην έκφραση.

ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

13 ΔΙΕΘΝΗ ΒΡΑΒΕΙΑ και 2 ακόμα ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΕΣ 

κοσμούν τη μεγάλη τούτη ταινία........

2 Υποψηφιότητες για OSCAR (Καλύτερης ξένης ταινίας & Α' Αντρικού ρόλου)
ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΗΠΑ για καλύτερη ταινία
2 Βραβεία DAVID DI DONATELLO (Σκηνοθεσίας και Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ)
3 ΧΡΥΣΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΙΤΑΛΙΑΣ (Καλύτερη ταινία, Αντρικός και Γυναικείος ρόλος)
3 Βραβεία ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 
Χρυσός Φοίνικας ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ καλύτερης σκηνοθεσίας 2014 restored film






Μια ξεχωριστή λοιπόν μέρα..........
στη ζωή δύο ανθρώπων.......

Μια ταινία που πραγματικά συγκλονίζει με τα θέματα και τις σκηνοθετικές της φόρμες...

Μια ξεχωριστή Μέρα που καραδοκεί στις ζωές όλων.......σαν θρυαλλίδα που αλλάζει τα πάντα απρόσμενα, ανατρεπτικά, καταλυτικά....




Μια ακόμα φορά να σας ευχηθώ ολόψυχα

Καλή χρονιά.






Σχόλια

  1. Γιάννη φίλε μου καλή χρονιά. Και για τον νέο χρόνο μας παρουσιάζεις μια ιταλική ταινία. Την συγκεκριμένη ταινία δεν την έχω δει, όμως τρέφω ιδιαίτερη εκτίμηση για τον ιταλικό κινηματογράφο, ο οποίος έχει καταπιαστει επιτυχώς με πολλά είδη.
    Όπως είπα δεν έχω δει την ταινία, όμως, η παρουσίασή σου μου έδωσε μια ιδέα.
    Φυσικά με ονόματα σαν την Sophia Loren και τον Marcello Mastroianni δεν μπορώ να περιμένω κάτι λιγότερο από θεσπέσιο. Η δε παραγωγή του Carlo Ponti και σκηνοθεσία του Ettore Scola είναι οι σφραγίδες ποιότητας.
    Όσον αφορά την σκηνοθεσία πραγματικού χρόνου, θα πρόσθετα και την ταινία Boyhood του Richard Linklater.
    Καλη χρονιά και καλό ξεκίνημα για το αγαπημένο μπλογκ σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα αγαπημένε φίλε και συνοδοιπόρε,
      Καλή χρονιά και από μένα. Επίσημη ...πρεμιέρα λοιπόν για το Σινεφίλ για το 2021 με Ιταλικό σινεμά. Και όπως είπες με εμβληματικούς δημιουργούς. Κρατώ σημείωση για την αναφορά σου. Σε ευχαριστώ πολύ Γιώργο για την συνεχή και συνεπή σου παρουσία εδώ φίλε μου. Καλή χρονιά.

      Διαγραφή
  2. Ξεκίνημα της νέας χρονιάς με ιταλικό κινηματογράφο και μια εμβληματική ταινία. Εξαιρετική η περιγραφή και η κοινωνιολογική ανάλυσή σου, όπως πάντα άλλωστε. Παραπέμπει και σε άλλες κορυφαίες ταινίες που αφορούν τη συγκεκριμένη περίοδο στην Ιταλία. Ο Κονφορμίστας του Μπερτολούτσι για παράδειγμα, με την αξεπέραστη σκηνοθεσία και τα εντυπωσιακά πλάνα.
    Γιάννη μου, καλό ξεκίνημα στη νέα σου σινεφίλ χρονιά! Μέσα απ' την δική σου οπτική, ξαναβλέπουμε ή πρωτοβλέπουμε ταινίες-σταθμούς.
    Τα φιλιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, ξεκινάμε λοιπόν σήμερα πρεμιέρα με το αγαπημένο σου και "μου" Ιταλικό σινεμά με μια εμβληματική ιστορική πια ταινία. Ένα δίδυμο που άφησε τη δική του ερμηνευτική ιστορία και παράγει τέχνη σε θεατρικό μοτίβο. Σε ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου φίλη. Να είσαι καλά και ορμητική για την νέα χρονιά. Φιλιά.

      Διαγραφή
  3. Επιτέλους, Γιάννη, και μια ταινία που έχω δει και δεν έχω λόγια.. Μόνο και μόνο που μιλάμε για το συγκεκριμένο δίδυμο, δεν χρειάζαται τίποτα άλλο, είναι εγγύηση. Ωστόσο ήταν από τις ταινίες που μου άρεσαν πολύ, είχαν εκείνη την στόφα τού παλιού καλού σινεμά.. Καλή χρονιά με υγεία και ωραίες κινηματογραφικές προτάσεις! (εγώ θα προτείνω θέατρο 😉) Καλό μας σ/κ 🎅

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Πέτρα μου! Στο θέατρο καλή μου ειδική είσαι εσύ και το εννοώ. Έχεις την πείρα των παραστάσεων. Έχεις και την παρουσίαση. Συνεπώς θα μας χαρίσεις έξοχες παρουσιάσεις.
      Η στόφα των δύο ιστορικών πρωταγωνιστών είναι κάτι σαν κάδρο της παλιάς εποχής. Μεγάλες προσωπικότητες Πέτρα μου, τι να λέμε τώρα.
      Καλή χρονιά καλή μου φίλη. Φιλιά πολλά και σε ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  4. Καλή χρονιά με υγεία Γιάννη και κάθε χαρά και ευτυχία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κώστα φίλε μου, καλή χρονιά να έχεις. Σε ευχαριστώ για τις ευχές και την παρουσία σου.

      Διαγραφή
  5. Ταινία σταθμός και πραγματικά -επειδή την έχω δει -μου έμεινε αξέχαστη. Νομίζω ότι η Λορεν και ο Μαστρογιάννη ως φοβεροί ηθοποιοί άφησαν τη σφραγίδα τους στο έργο.
    Ωραία παρουσίαση και ανάλυση αλλά το τέλος απλά αφήνει πίκρα ότι τίποτε στην ζωή δεν αλλάζει, ακόμη κι αν το θέλουμε.
    Καλή αρχή στο σινεφίλ και καλή παραγωγική χρονιά γεμάτη δημιουργία
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Άννα μου ευχαριστώ για την γλυκιά σου ευχή. Μεγάλη ταινία, θεατρική, ρεσιτάλ ερμηνείας αλλά και ένα γλυκόπικρο φινάλε. Ίσως ο ρεαλισμός του Σκόλα να ήταν πολύ μουντός και να έμεινε εκεί. Δεν θα δεχτούμε να είμαστε μοιρολάτες, παλεύουμε, δημιουργούμε. Από τις ταινίες που γράφουν ιστορία Άννα μου.
      Καλή χρονιά κορίτσι μου.

      Διαγραφή
  6. Είναι όπως τα λες Γιάννη! Μια ταινία που παρουσιάζει ένα σκληρό, απάνθρωπο περίγυρο, ακόμα και η οικογένεια της Αντονιέττα έτσι φαντάζει, που έρχεται σε αντίθεση με την τρυφερότητα δύο ανθρώπων, που προσπαθούν απλώς να επιβιώσουν μέσα σε όλη αυτή τη τρέλα.
    Υπέροχη ταινία, δύο αληθινά μεγάλοι ηθοποιοί, ένας εξίσου σπουδαίος σκηνοθέτης ! Μια από τις πολλές καλές στιγμές του Ιταλικού κινηματογράφου, που δεν διστάζει να κρίνει με αιχμηρό τρόπο, τις ασχήμιες του παρελθόντος τους.
    Έκανες μία άριστη αρχή, για το 2021, φίλε μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ιδιαίτερα Βασίλη μου που μπορώ να σου δίνω κάτι που σου αρέσει. Μεγάλες κινηματογραφικές στιγμές από τις σπάνιες εκείνες που μένουν και αφήνουν το στίγμα τους να το ακολουθήσουμε διαχρονικά. Όσο για τις ερμηνείες, παραδίδουν μαθήματα.
      Καλή χρονιά φίλε και σε ευχαριστώ πολύ για την παρουσία σου.

      Διαγραφή
  7. Μια ξεχωριστή ταινία για ξεχωριστούς ανθρώπους μιας ξεχωριστής εποχής με ξεχωριστή παρουσίαση από σένα!!!
    Σ'ευχαριστώ πολύ που μου τη θύμισες.
    Καλή Χρονιά Γιάννη μου !
    Καλή Χρονιά Cinefil!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είχα καλή ιδέα τελικά Μαρία έτσι; Σε ευχαριστώ κορίτσι μου. Ξέρω ότι ένα τέτοιο θέμα, σε αυτό το πλαίσιο είναι από εκείνα που αγαπάς και θέλεις να ταξιδέψεις μαζί τους.
      Κρατώ τις πανάκριβες ευχές σου στην καρδιά μου. Καλή χρονιά καλή μου.

      Διαγραφή
  8. Τι όμορφα που παρουσίασες την ταινία Γιάννη μου, ειλικρινά απόλαυσα την ανάρτηση σου. Παρότι δεν είμαι φαν του ευρωπαικού κινηματογράφου, ωστόσο έχω δει αρκετές ευρωπαικές ταινίες και τις έχω απολαύσει. Και φυσικά έχω δει ιταλικές με το δίδυμο Λόρεν -Μαστρογιάννι
    που ομολογώ είναι αχτύπητο. Γενικά ο ευρωπαικός κινηματογράφος έχει κάτι μουντό, αλλά γάργαρο, που κυλάει μέσα στη καθημερινότητα χωρίς τα αμερικάνικα εφέ και τις σάλτσες. Είναι πιο πολύ ταινίες που ασχολούνται με την ψυχοσύνθεση του ατόμου με την ιδιοσυγκρασία του.
    Δεν παύουν ωστόσο να είναι όμορφες, απλά οι αμερικάνικες έχουν καταφέρει να είναι παντός καιρού, να χτίζουν μύθο, και να ρουφάνε πολύ χρήμα. Έχει αδικηθεί ο ευρωπαικός έναντι του αμερικάνικου θεωρώ, αλλά έχει την δική του ιδιαίτερη ομορφιά!
    Καλή χρονιά Γιάννη μου με υγεία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ξεκινώ από τις άκρως ενδιαφέρουσες και σωστές σου παρατηρήσεις Μαίρη μου. Το Ευρωπαϊκό σινεμά είναι μια κατηγορία μόνο του. Με απείρως χαμηλότερο μπάτζετ, με θεματολογία διαφορετική όπως και προσέγγιση. Λογικό είναι. Άλλες αξίες, άλλη κουλτούρα, ιστορία και επιρροές. Έμφαση στον άνθρωπο, στην ψυχή του. Αυτό δεν σημαίνει απόρριψη της άλλης πλευράς του Ατλαντικού έτσι; Άλλωστε υπάρχουν τόσες έξοχες επιλογές και στις δύο πλευρές για να τις ενώσουμε.
      Ευχαριστώ πολύ καλή μου φίλη και να έχουμε καλή χρονιά με την καρδιά μας.

      Διαγραφή
  9. Γιάννη μου εξαιρετική η ανάλυση σου για άλλη μια φορά.
    Ομολογώ πως δεν έχω ξεμακρύνει σε κινηματογράφους άλλων χωρών όσο θα ήθελα. Δεν υπήρχε κι ο χρόνος... υπήρχε πολύ διάβασμα χαχα
    Θα την αναζητήσω.
    Σε ευχαριστούμε για την όμορφη προσπάθεια που κάνεις σε αυτόν εδώ τον χώρο.
    Ειδικά σε καιρούς καραντίνας, το να είμαστε cinefil είναι μια όμορφη διέξοδος.
    Σε φιλώ!
    Καλή και δημιουργική χρονιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα συμφωνήσω μαζί σου Μαρίνα μου ότι, σε καιρούς καραντίνας και γκρίζων αποχρώσεων, ο κινηματογράφος είναι ανάσα ζωής και πολιτισμού.
      Το σινεμά άλλων χωρών και δη το Ιταλικό είναι από αυτά που λέμε "βάση" της έβδομης τέχνης. Μιλάμε για κουλτούρα μεγάλη, ολάκερη σχολή που σημάδεψε τα κινηματογραφικά δρώμενα.
      Ευχαριστώ καλή μου για τα σχόλιά σου, τα συναισθήματα και την παρουσία σου. Καλή χρονιά κορίτσι μου.

      Διαγραφή
  10. Για κείνη τη στόφα του παλιού καλού κινηματογράφου, όπως αναφέρει η Πέτρα, θα μιλήσω και γω. Ένα ρεσιτάλ ερμηνείας (σε ποια ταινία δεν είναι άλλωστε) απ’ το δίδυμο Λόρεν- Μαστρογιάννη. Ποιος δεν την έχει δει. Θέματα επίκαιρα της εποχής, κοινωνικά, πολιτικά και ηθικά και προπάντων κοινωνικά αδιέξοδα κάνουν τρυφερή και ανθρώπινη την περιπλάνηση στο ανέφικτο. Δεν είναι Χόλυγουντ βέβαια, ωστόσο ο ιταλικός κινηματογράφος άφησε μια εύθραυστη ισορροπία που αξίζει.
    Η εξαιρετική ανάλυση-παρουσίαση κάνει την ταινία ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.
    Σ' ευχαριστούμε Καλή δημιουργική χρονιά Γιάννη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αννίκα μου, εδώ έχουμε ναι, Ευρωπαϊκό κινηματογράφο. Άλλη κουλτούρα, κοινωνία, δρώμενα και πολιτισμό. Με το Μεσογειακό χρώμα να κυριαρχεί. Ο Έττορε Σκόλα δάσκαλος στο σινεμά κοινωνικού ρεαλισμού μας δίνει αριστουργήματα απλότητας. Το δίδυμο Λόρεν-Μαστρογιάννι, γράφει ιστορία.
      Εγώ απολαμβάνω την παρουσία σου, το σχόλιο και την κατάθεση σκέψης σου. Ειλικρινά σε ευχαριστώ. Καλή χρονιά συνταξιδιώτισσα.

      Διαγραφή
  11. Γιάννη καλή χρονιά, με υγεία, αισιοδοξία και να αποκτήσεις κάθε ποθούμενο..!
    Και εμείς να απολαμβάνουμε τα εξαιρετικά κείμενα σου
    με την πλούσια εικονογράφηση..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τάσο μου, καλέ μου φίλε και συνοδοιπόρε, καλησπέρα. Καλή χρονιά να έχεις ολόψυχα. Φωτεινές διαδρομές και δημιουργίες. Σε ευχαριστώ από καρδιάς για την παρουσία και συμμετοχή.

      Διαγραφή
  12. Γιάννη, το έκανες πάλι το θαύμα σου!
    Έξοχη παρουσίαση σε μια ξεχωριστή... ταινία! Είναι για μένα ένα έργο τέχνης! Οι πρωταγωνιστές είναι πάρα πολύ αγαπημένοι μου! Θαυμάσιοι και συγκλονιστικοί στις ερμηνείες τους στη συγκεκριμένη ταινία! Θα πρέπει να την ξαναδώ και μάλλον θα παροτρύνω και την κόρη μου, η οποία θέλει να βλέπει ό,τι ιδιαίτερο έχει δώσει η έβδομη τέχνη μέχρι σήμερα.
    Μπράβο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι ειλικρινά για την κόρη σου Γλαύκη μου ιδιαίτερα. Γιατί θεωρώ ότι έχεις βάλει το "χεράκι" σου σε αυτήν την κατεύθυνση και είναι άκρως σημαντικό. Βέβαια το μεγάλο μπράβο ανήκει σε εκείνη, που έχει ανοιχτό μυαλό πάνω στο σινεμά και αυτό, πίστεψέ με, δεν το συναντάς μήτε σε μεγάλους ανθρώπους.
      Όσον αφορά την ταινία είναι από αυτές που θεωρούμε "μάθημα" τέχνης! Στην κυριολεξία. Σε καλησπερίζω καλή μου και στέλνω φιλιά.

      Διαγραφή
  13. Απαντήσεις
    1. Μαρία μου, ευχαριστώ πολύ καλή μου φίλη, να είσαι καλά. Καλή σου χρονιά.

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις τελευταίου μήνα

"CONTRATIEMPO" Κάθε Ιστορία έχει δύο πλευρές. Η αλήθεια μόνο Μία.

Τζένη Καρέζη: 84 Χρόνια από την Γέννησή της.

"Μικροί και Μεγάλοι εν Δράσει" σε Καλοκαιρινή αύρα