Τρίτη, 23 Απριλίου 2019

Ο STEPHEN KING στον ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ (Μέρος 1ο)




Φίλες και Φίλοι,
για το ποιος ακριβώς είναι ο Stephen King δεν χρειάζεται να το αναλύσω περαιτέρω.
Ίσως ο πιο εμπορικός συγγραφέας στο χώρο του Μυθιστορήματος τρόμου, το οποίο αποτελεί μια μεγάλη κατηγορία από μόνο του σε όλα τα μέσα της εικαστικής τέχνης.
Ξέρουμε καλά την ένταση και την επιρροή που ασκεί πάντα το σκοτεινό, το άγνωστο, το παραψυχολογικό στον άνθρωπο. Είτε είναι στη θέση του αναγνώστη ενός βιβλίου είτε στη θέση του θεατή μιας Κινηματογραφικής ταινίας.

Ξέρουμε ότι η Λογοτεχνία είναι μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για τον Κινηματογράφο.
Μια μεγάλη σειρά από λογοτεχνικά έργα διασκευάστηκαν σε σενάρια και ανέβηκαν στη μεγάλη Οθόνη. Βέβαια η επιτυχία αυτής της μετατροπής δεν ήταν πάντα επιτυχημένη. Υπήρξαν και κατακρεουργήσεις υπήρξαν και έργα που τίμησαν τις πηγές τους.

Το παρών θέμα δεν έχει σκοπό να κρίνει τον Stephen King στο χώρο της λογοτεχνίας. Υπάρχουν ένθεν και ένθεν σημαντικά αποκλίνουσες απόψεις για αυτό.  Γενικά το είδος του "Μυθιστορήματος Τρόμου" κουβαλάει έντονες αντιπαραθέσεις ιστορικά μέσα στην ακαδημαϊκή κοινότητα.

Όμως, γνωρίζουμε καλά, ότι στην λογοτεχνική ιστορία, μεγάλα αριστουργήματα τρόμου έχουν μείνει ανεξίτηλα στην ανθρώπινη πνευματική δημιουργία. Τα διηγήματα της Δάφνης ντυ Μωριέ, της Μαίρης Σέλλεϋ, του Μπραμ Στόουκερ, του Άλφρεντ Χίτσκοκ και τόσων ακόμα μεγάλων συγγραφέων και δημιουργών.

Ο Stephen King είναι ο "Βασιλιάς" της Κινηματογραφικής μεταφοράς στην μεγάλη οθόνη έργων της κατηγορίας αυτής. Θα σταθώ λοιπόν επιλεκτικά σε κάποιες τέτοιες ταινίες, οι οποίες έτυχαν μεγάλης αναγνώρισης, είχαν τεράστια επιτυχία και αποτελούν ξεχωριστό κομμάτι στην σύγχρονη Κινηματογραφική δημιουργία.




Είναι ώρα όμως να αρχίσω να σταχυολογώ τις πιο μεγάλες και σημαντικές Κινηματογραφικές μεταφορές του στον Κινηματογράφο.

1976  "ΕΚΡΗΞΗ ΟΡΓΗΣ-ΚΑΡΡΥ"   (CARRIE)



Το Βιβλίο γράφτηκε το 1974

Σενάριο: LAWRENCE COHEN

Σκηνοθεσία:  BRIAN DE PALMA

Κινηματογράφιση:  MARIO TOSI & ISODORE MARKOWSKY

Μουσική:  PINO DONAGGIO

Ερμηνείες

SISSY SPACEK στο ρόλο της Carrie White

PIPER LAURIE στο ρόλο της μητέρας της Margaret White

AMY IRVING στο ρόλο της Sue Snell

JOHN TRAVOLTA στο ρόλο του Billy Lolan

NANCY ALLEN στο ρόλο της Chris Hargensen


JOHN TRAVOLTA
Ένας μεγάλος σκηνοθέτης δημιουργεί ένα κλασικό αριστουργηματικό θρίλερ τρόμου με τεράστια μηνύματα, βασισμένο στην πρώτη συγκροτημένη ιστορία του μεγάλου συγγραφέα.

ΘΕΜΑ

Η Νεαρή έφηβη μαθήτρια Κάρρυ Γουάιτ ζεί με μια υστερική θρησκόληπτη μητέρα, η οποία την υποβάλλει σε απίστευτες ενοχές και αποστειρώσεις απέναντι στην ηλικία της.
Έτσι η νεαρή κοπέλα βιώνει ένα πρωτοφανές μπούλινγκ στο σχολείο από τους συμμαθητές της.
Ανάμεσα στα κρυφά της χαρίσματα είναι αυτό της τηλεκίνησης που μένει καλά κρυμμένο μέσα της.
Όταν η νεαρή Κάρρυ σε μια γιορτή του σχολείου θα κάνει την απόπειρα να παρουσιαστεί όπως πραγματικά είναι, δηλαδή μια όμορφη και ελκυστική νεαρή γυναίκα, τότε στημένα θα συναντήσει τον δημόσιο εξευτελισμό της από τους συμμαθητές της.
Η Απάντησή της θα είναι μια ανείπωτη έκρηξη οργής βουτηγμένης στον τρόμο και στο αίμα


PIPPER LAURIE & SISSY SPACEK
Ένα έργο μνημείο αναφοράς πραγματικό στις ταινίες τρόμου. Ένα ψυχολογικό θρίλερ που ανοίγει το θέμα του βιασμού της ανθρώπινης ψυχής με τις προκαταλήψεις αλλά και την λειτουργία της συλλογικής κοινωνικής συνείδησης δίκην τιμωρού και βασανιστή.
Τεράστια τα μηνύματα του έργου του STEPHEN KING, που γράφει πραγματικά ένα αριστούργημα, το οποίο είχαμε την ευλογία να δούμε σε αντάξια μεταφορά στον Κινηματογράφο.


SISSY SPACEK
Η Ταινία προτάθηκε για δύο OSCAR Α' και Β' Γυναικείων ρόλων. Για τις δύο συγκλονιστικές ερμηνείες στην κόρη και στη μητέρα. Δυστυχώς δεν τιμήθηκε με κανένα από αυτά.

Παρ' όλα αυτά τιμήθηκε με 3 διεθνή βραβεία και ακόμα 5 υποψηφιότητες.

Η "Έκρηξη οργής" αποτελεί ένα από τα λατρεμένα μου φιλμ τρόμου με έναν συγγραφέα να συγκλονίζει αλλά και να βάζει προ των ευθυνών μας πολλούς εξ ημών.

Η δε φρίκη του Brian de Palma αποτυπώνεται στον έσχατο βαθμό προκαλώντας πραγματική ανατριχίλα σε κάθε ανύποπτο θεατή, ο οποίος δεν υποπτεύεται καν τι τον περιμένει στην συνέχεια.


SISSY SPACEK ως CARRIE: Μια νεαρή γυναίκα. Μια νεαρή ψυχή. Ένα χαμόγελο που μετατρέπεται σε θάνατο βουτηγμένο στο αίμα. Μια βιασμένη ψυχή που ωθείται στα άκρα. Μια ερμηνεία-ταύτιση που έχει μείνει ανεξίτηλη.






1980  "Η ΛΑΜΨΗ"   (THE SHINING)



Το Βιβλίο γράφτηκε το 1977

Σενάριο-Σκηνοθεσία:  STANLEY KUBRICK

Συντελεστές

Κινηματογράφιση:  JOHN ALCOTT

Μουσική:  WENDY CARLOS & RACHEL ELKIND

JACK NICHOLSON στο ρόλο του Jack Torrance

SHELLEY DUVALL στο ρόλο της Wendy Torrance

DANNY LLOYD στο ρόλο του νεαρού Danny

SCATMAN CROTHERS στο ρόλο του Hallorran


JACK NICHOLSON
Ένας πολύ μεγάλος σκηνοθέτης, παίρνει μια από τις δυνατές νουβέλες του King και δημιουργεί μια ανατριχιαστική ταινία τρόμου, η οποία καθιερώνεται στα πλέον εμβληματικά φιλμ του είδους.

ΘΕΜΑ

O Jack Torrance αναχωρεί με την οικογένειά του για το Κολοράντο σε ένα παλιό ξενοδοχείο στο οποίο αναλαμβάνει ρόλο επιτηρητή. Ως συγγραφέας θεωρεί ότι το μέρος είναι ιδανικό να αποτελέσει πηγή έμπνευσης του νέου του βιβλίου.
Πριν ξεκινήσουν, θα γνωριστούν με τον Σεφ του ξενοδοχείου, τον παράξενο Ντικ Χάλοραν, ο οποίος έχει τηλεπαθητικές ικανότητες, τις οποίες έχει και ο ίδιος ο Τζακ. Οι δύο άντρες αναλαμβάνουν να ειδοποιήσει ο ένας τον άλλον αν κάτι άσχημο συμβεί εκεί.
Όμως το ξενοδοχείο είναι στοιχειωμένο με τα πνεύματα των προηγούμενων επιτηρητών του, τα οποία επηρεάζουν αρνητικά και παρανοϊκά τον Τζακ.
Η Συνέχεια θα είναι βουτηγμένη στο αίμα.


SHELLEY DUVALL
Μεταξύ του αρχέτυπου έργου στο Βιβλίο του King και της κινηματογραφικής απόδοσής του, υπάρχουν αρκετές μικρές αλλά και ουσιαστικές διαφορές.
Η Βασική έχει να κάνει με την ίδια την Πηγή του Κακού, όπου και αποτελεί την κεντρική ιδέα του έργου.
Στο Βιβλίο, το κέντρο του κακού, η πηγή είναι αυτό καθ' εαυτό το Ξενοδοχείο ενώ στην ταινία κεντρική πηγή γίνεται ο συγγραφέας ο Τζακ Τόρανς.
Και ενώ στο Βιβλίο ο άνδρας διχάζεται ψυχολογικά ανάμεσα στην οικογένειά του και το ξενοδοχείο, στην ταινία, ο Τζακ αμέσως διαλέγει την δαιμονική πλευρά την οποία και υιοθετεί.


DANNY LLOYD
Η Ταινία γίνεται ένα πραγματικό αριστούργημα στην κατηγορία του και πιστώνεται σε έναν τεράστιο σκηνοθέτη από τις μεγάλες μορφές του σινεμά. Τον STANLEY KUBRICK.
O JACK NICHOLSON δίνει μια ερμηνεία πραγματικά ανατριχιαστική και συγκλονιστική, στην κυριολεξία μετουσιώνεται στον ρόλο του σχιζοφρενή Τζακ και έκτοτε αυτή του η ερμηνεία παραμένει σύμβολο που τον ακολουθεί.

Η Ταινία έχει τιμηθεί με 4 βραβεία Διεθνούς Κινηματογράφου και ακόμα 7 υποψηφιότητες.
Θεωρείται ανάμεσα στις 100 καλύτερες ταινίες του σύγχρονου σινεμά και από τις κορυφαίες στο είδος του τρόμου.

Τα βραβεία ήταν της Αμερικάνικης ακαδημίας ταινιών επιστημονική φαντασίας και τρόμου.



Η Συγκεκριμένη σκηνή εδώ είναι μία από τις, εικαστικά, κορυφαίες στην ταινία.
Ο Τζακ Τόρανς, μελετά την μακέτα του λαβύρινθου. Καθώς η κάμερα ζουμάρει στις πτυχές του λαβύρινθου θα δούμε ανάμεσά του να κινείται η γυναίκα και το μικρό παιδί του.. Δείγμα του αρρωστημένου εγκεφάλου του.

Όμως, υποδόρια δημιουργούνται και άλλες ερμηνείες. Έμφαση στην αποσύνθεση της Αμερικάνικης κοινωνίας και στον θεσμό της οικογένειας, τον μισογυνισμό που κυριαρχεί μέσα από τον Τζακ αλλά και τις κοινωνικές ανισότητες όπως αυτές θα προταχθούν μέσα από την αναβίωση των εφιαλτών στις αίθουσες του ξενοδοχείου.





1983  "CHRISTINE"   ("Κριστίν")



Το Βιβλίο γράφτηκε το 1983 και η ταινία επίσης την ίδια χρονιά.

Σκηνοθεσία:  JOHN CARPENTER

Σενάριο:  BILL PHILLIPS

Συντελεστές

KEITH GORDON στο ρόλο του Arnie Cunnigham

JOHN STOCKWELL  στο ρόλο του Dennis Guilder

ALEXANDRA PAUL στο ρόλο της Leigh Cabot

ROBERT PROSKY στο ρόλο του Will Darnell

HARR DEAN στο ρόλο του Detective Rudolph Junkins

ALEXANDRA PAUL
ΘΕΜΑ

Μια κόκκινη Plymouth κατασκευάζεται το 1957 στο Detroit. Το αυτοκίνητο εμπλέκεται σε δύο σοβαρά ατυχήματα, ένα θανατηφόρο, και παραμένει στα αζήτητα.
Το 1978, ένα σπαστικό αγόρι, ο Άρνολντ βρίσκει με τον φίλο του Ντένις το αυτοκίνητο σε μια μάντρα. Γοητεύεται και το αγοράζει με σκοπό την ανακατασκευή του. Το αυτοκίνητο το ονομάζει "Κριστίν".
Με το καινούργιο του αυτοκίνητο ο Άρνολντ μεταμορφώνεται ριζικά σε έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Γοητευτικός και ερωτικός. Το αυτοκίνητο όμως αρχίζει και παρουσιάζει κάποια πολύ παράξενα και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά υπερπροστασίας στον ιδιοκτήτη του.

KEITH GORDON


Ο Μεγάλος σκηνοθέτης, JOHN CARPENTER, δημιουργεί μια συγκλονιστική ταινία τρόμου, η οποία μένει στα κλασικά φιλμ του είδους. Ο Σκηνοθέτης βέβαια κάνει μια υπέρβαση. Δίνει βάση περισσότερο στις εκδικητικές διαθέσεις του Arnie παρά στην ερωτική του σχέση με το αυτοκίνητο.

Σε σχέση με το Βιβλίο η ταινία έχει σημαντικές μεταβολές όπως συνήθως συμβαίνει σε όλες αυτές τις μεταφορές.
Στην ταινία για παράδειγμα "εξαφανίζεται" εντελώς ο αρχικός ιδιοκτήτης της "Κριστίν" σε αντίθεση με το βιβλίο, όπου εκεί παραμένει ο κύριος χαρακτήρας στην πλοκή.



Τι συμβολίζει άραγε η "Κριστίν" για ένα "σημαδεμένο" και καταφρονεμένο αρσενικό;
Το αρχικά σκουριασμένο αυτοκίνητο συμβολίζει την κακομοιριά, την απόρριψη. Επίσης το αυτοκίνητο είναι και ένα φετίχ επιβεβαίωσης για κάθε αρσενικό.
Ο Άρνι λοιπόν, καταπιεσμένος από όλο το κοινωνικό του περιβάλλον, βρίσκει στην "Κριστίν" πολλά πράγματα.
Την αυτοεκτίμησή του, η οποία ανεβαίνει στα ύψη καθώς μεταμορφώνει ένα ξεχασμένο σαράβαλο σε ένα κόσμημα με τα χέρια του.
Την ξεχασμένη του δύναμη, η οποία ξυπνά μέσα από τις τρομακτικές επιρροές του αυτοκινήτου στην ψυχή του. Σε σημείο που θα ταυτιστεί απόλυτα μαζί του.



Η Ερμηνεία του Keith Gordon στην ταινία είναι πραγματικά εκπληκτική. Κερδίζει όχι απλά τις εντυπώσεις αλλά σε κάνει να ανατριχιάζεις. Η Μεταμόρφωσή του από ένα "ασχημόπαπο" άσημο και φοβισμένο σε μια μορφή με βαθύτατα απρόσιτα ίσως και σκοτεινά χαρακτηριστικά είναι μοναδική. Όπως πάντα στις περιπτώσεις που εκρήγνυται η ψυχή, το αποτέλεσμα είναι τραγικό όχι όμως μόνο για τον περίγυρο αλλά και για τον ίδιο.





2001  "ΚΑΡΔΙΕΣ στην ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ"  
("Hearts in Atlantis")



Το Βιβλίο γράφτηκε το 1999

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σενάριο:  WILLIAM GOLDMAN

Σκηνοθεσία:  SCOTT HICKS

Κινηματογράφιση:  PIOTR SOBOCINSKI

ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

ANTHONY HOPKINS στο ρόλο του Ted Brautigan

ANTON YELCHIN στο ρόλο του Bobby Garfield

HOPED DAVIS στο ρόλο της Liz Garfield

MIKA BOOREM στο ρόλο της Carol Gerber


Anthony Hopkins

ΘΕΜΑ

Ο Bobby Garfield, φωτογράφος, επιστρέφει στην γενέτειρά του για την κηδεία ενός φίλου του. Εκεί επιστρέφουν οι αναμνήσεις της παιδικής του ηλικίας. Επιστρέφουμε πίσω στο 1966 όπου ο μικρός τότε Bobby θα ζήσει μια παράξενη και μεγάλη εμπειρία. Στο σπίτι τους θα φτάσει ένας παράξενος άνθρωπος, ο Ted Brautigan, με περίεργα υπερφυσικά χαρίσματα.
Η Επαφή του μικρού Bobby με τον άνθρωπο αυτό θα τον οδηγήσει να ανακαλύψει τα συναισθήματα της φιλίας και της αγάπης και να βυθιστεί στον μαγικό κόσμο της Ατλαντίδας μέσα από μια γλυκύτατη περιπέτεια.



Το αποτέλεσμα της μεταφοράς του βιβλίου στην οθόνη είναι εξαιρετικό. Με ερμηνείες που ξεχωρίζουν, εντάξει δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε κάτι διαφορετικό από τον γίγαντα που ακούει στο όνομα Anthony Hopkins, αλλά και από το υπόλοιπο cast.
Τα flash back είναι εξαιρετικά και στην οθόνη η σχέση του Ted με τον νεαρό τότε Bobby περνάει και αποδίδεται με πολύ όμορφο και τρυφερό τρόπο.






2 Διεθνή Βραβεία και 8 ακόμα υποψηφιότητες τίμησαν την ταινία στις προβολές της.

Εδώ, φίλες και φίλοι, κλείνει το πρώτο μέρος του σχετικού αφιερώματός μας, για την μεταφορά των έργων του Stephen King στον Κινηματογράφο.





10 σχόλια:

  1. Γιάννη έπιασες αγαπημένο θέμα. Ο συγκεκριμένος κύριος έχει γράψει, για εμένα, ορισμένα από τα πιο τρομακτικά και καθηλωτικά έργα.
    Πάντα χαίρομαι όταν ακούω για τυχόν μεταφορές, γιατί έχω την ευκαιρία να δω πως οπτικοποιείται κάτι που διάβασα και έζησα. Οι ταινίες όσο και οι σειρές και οι τηλεταινίες δεν ήταν φυσικά πάντα επιτυχημένες - ίσως θα της θεωρούσα και προσβολή ορισμένες.
    Άλλες συμβαδίζουν με το έργο και άλλες ακολουθούν δική τους ρότα, όπως η εξαίσια Λάμψη, την οποία έχει πολεμήσει ο ίδιος ο Κινγκ.
    Μπράβο Γιάννη, αναμένω και το δεύτερο μέρος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αμ το ήξερα Γιώργο μου! ήξερα ότι ακριβώς αυτό το αφιέρωμα θα ήταν ένα από τα αγαπημένα σου. Το είδος της λογοτεχνίας του παράλογου, του μεταφυσικού και του τρόμου, είναι το αγαπημένο σου και γνωρίζω ότι το αγαπάς και το υπηρετείς.
      Προσπαθώ να κάνω κάποιες επιλογές από τις μεγάλες πραγματικά ταινίες αυτές που και σκηνοθετικά αλλά και σαν παραγωγή στάθηκαν με σεβασμό στο έργο του μεγάλου συγγραφέα.
      Ευχαριστώ αγαπητέ φίλε και χάρηκα πολύ που σου άρεσε.

      Διαγραφή
  2. Τα έχω δει όλα και θυμάμαι πως είχα κατατρομάξει!!!
    Ξέρεις, το χέρι μπροστά στα μάτια και τα δάχτυλα να ανοιγοκλείνουν στις τρομακτικές σκηνές. Αλλά εκεί, δεν κούνησα από τη θέση μου μέχρι το τέλος.
    Γενναία χρόνια!!!!! :) :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου,
      αυτήν ακριβώς την απίστευτη σκηνή με τα τρομακτικά μάτια της Σίσυ Σπέησεκ βουτηγμένη στο αίμα να λοξοκοιτά το πλήθος δεν την έχω ξεχάσει ποτέ! Είναι από τις κινηματογραφικές εκείνες σκηνές που γράφουν ιστορία και αποθηκεύονται στο θυμικό μας.
      Αλλά και την τελευταία σκηνή την θυμάσαι; πωπωπωπωπω, τι σοκ είναι αυτό Χριστέ μου.
      Άστα Μαρία μου, άστα!
      Καλησπέρα κορίτσι μου και τις ευχές μου για ένα καλό Πάσχα.

      Διαγραφή
  3. Γιάννη μου, δεν αγαπώ τις ταινίες τρόμου αλλά υποκλίνομαι στον Άντονι Χόπκινς και στον Τζακ Νίκολσον και έχω δει ό,τι έργο κι αν έχουν παίξει. Ακόμη και τα δυνατά τους θρίλερ. Καλό Πάσχα, φίλε μου. Εξαιρετικό αφιέρωμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μία μου εστίασες σε δύο ιερά "τέρατα" του κινηματογράφου. Ότι και να πούμε για αυτούς είναι λίγο μπροστά στα χνάρια τους στην έβδομη τέχνη.
      Και εγώ δεν έχω λατρεία στο είδος του τρόμου και αν δω κάποιο θα είναι αυστηρά επιλεγμένο.
      Καλό βράδυ καλή μου και ευχές για ένα καλό Πάσχα απ την καρδιά μου.

      Διαγραφή
  4. Θα πω και θα ξαναπώ και θα ξαναλέω για τα κινηματογραφικά σου αφιερώματα. Ένα τέτοιο να είχα κάνει, θα αισθανόμουν περήφανος!

    Θυμούνται και χαίρονται οι μυημένοι, μυούνται οι αμύητοι. Στην κατηγορία του τρόμου ανήκω μάλλον στους δεύτερους, αλλά ποτέ δεν είναι αργά. (Έτσι λέμε, δηλαδή, αλλά όλο και περνάει η ώρα, ο χρόνος..)

    Ευχαριστίες, λοιπόν, συγχαρίκια και ευχές, Γιάννη. Να' σαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διονύση μου,
      Φίλε και Δάσκαλε. Ποτέ δεν είναι αργά για τίποτε. Πάντα η ζωή αφήνει ανοιχτά παράθυρα ή πόρτες για να διαβούμε και να παρατηρήσουμε γόνιμα. Μεγάλη αλλά συνάμα και δημοφιλής αυτή η κατηγορία, πάντα έχει τη δύναμη να συγκινεί ή να ...φοβίζει. Όμως έχει και τα αριστουργήματά της.
      Σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα λόγια σου. Χάρηκα που σου άρεσε και το βρήκες χρήσιμο.
      Καλή συνέχεια και καλό Πάσχα Διονύση μου να περάσετε.

      Διαγραφή
  5. Πάντα σε παρακολουθώ, σπανίως ια σχολιάζω (δε το ξέρω κιολας τούτο), αλλά σήμερα πατησες ευαίσθητη χορδή με τον King κι έκανε ντίν! Εξαιρετικό το αφιέρωμά σου όπως πάντα (αν και θα διαφωνήσω για το συγγραφέα Χίτσκοκ). Είμαι σε αναμονή για τα υπόλοιπα! Καλή Ανάσταση, γενικώς και ειδικώς εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωωωωω τι ευχάριστη έκπληξη είναι αυτή Πριγκηπέσσα!
      Να το κάνεις πιο συχνά. Ο Σχολιασμός δεν είναι δύσκολος. Προφίλ έχεις στην google οπότε μπορείς άνετα καλή μου φίλη.
      Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Θα ακολουθήσει ναι συνέχεια στο αφιέρωμα καθώς και εμένα με συγκινεί.
      Καλή Ανάσταση να έχεις με την καρδιά μου.

      Διαγραφή