Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

Καιρός για Animation: "ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ" (UP)

Φίλες και Φίλοι
σας είχα υποσχεθεί μια στροφή του CINEFIL σε ένα κινηματογραφικό είδος που δεν του έχω δώσει την παρουσία που αξίζει στο χώρο μας.
Ένα είδος που αγαπάμε και έχει πιστούς φίλους παντού.
Μιλάω για το 
ANIMATION

Θα παρουσιάσω λοιπόν κάποιες ταινίες του είδους, που αγαπήθηκαν από μικρούς και μεγάλους.
Σήμερα λοιπόν θα παρουσιάσω την δημιουργία της μοναδικής PIXAR

"ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ"

("UP")

Πρεμιέρα:  10 Σεπτεμβρη 2009


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:  PETE DOCTER & BOB PETERSON

ΣΕΝΑΡΙΟ:  PETE DOCTER, BOB PETERSON, TOM MCCARTHY

ΜΟΥΣΙΚΗ:  MICHAEL GIACCHINO

Η Παραγωγή είναι από την PIXAR, μια εταιρεία παραγωγό, που τα τελευταία χρόνια κρατάει τα σκήπτρα της animation παραγωγής στον Κινηματογράφο με μοναδική ποιότητα και τέχνη.


"ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ" λοιπόν.....!
Εκεί που τα όνειρα βρίσκουν το δικό τους προνομιακό χώρο για να πετάξουν, για να εκπληρωθούν.
Εκεί που τα συναισθήματα απελευθερώνονται, που μέσα στη δύναμη του αγέρα και την ομορφιά της εικόνας ταξιδεύουν χωρίς όρια στον στόχο που βάζουμε.

Το "UP" είναι μια έντονα συναισθηματική ταινία, που η φόρτισή της και η συγκίνησή της ξεκινάει σχετικά άμεσα στο ξεκίνημά της.
Πολλές ανατροπές, όμορφες αξίες, αυτές της συμβίωσης, της Αγάπης και του σεβασμού.
Πανέμορφες εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη από ψηλά στα μάτια μας.
Πολύ καλή μουσική.
Έντονη δράση, αγωνία, συγκρούσεις, κορυφώσεις.
Στην ταινία συνυπάρχουν τόσο τα δραματικά στοιχεία με τη μορφή της μελαγχολικής διάθεσης όσο και τα κωμικά.
Ένας δύσκολος συνδυασμός που ισορροπεί με αρμονικό τρόπο ως το τέλος.


ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Τις φωνές των χαρακτήρων ερμηνεύουν στην πρωτότυπη ταινία οι:

EDWARD ASNER στο ρόλο του CARL FREDRICKSEN

CHRISTOPHER PLUMMER στο ρόλο του CHARLES MUNTZ

JORDAN NAGAI στο ρόλο του μικρού RUSSELL

BOB PETERSON στο ρόλο της DUG

ELIE DOCTER στο ρόλο της νεαρής ELLIE


ΤΟ ΘΕΜΑ

H ταινία εστιάζει σε δύο αρχικά πρόσωπα που τα βλέπουμε στην νεαρή τους ηλικία, τότε που τα πρώτα όνειρα και πρότυπα δημιουργούνται.
Ο νεαρός FREDRICKSEN που μαγεύεται από τον ήρωα-πρότυπο, τον πιλότο εξερευνητή των αιθέρων CHARLES MUNTZ, και η νεαρή ELLIE.
Οι ζωές τους συναντιούνται όπως συναντιούνται οι δρόμοι δύο νεαρών ανθρώπων.
Στη στράτα της Αγάπης και του Έρωτα. Στον κόσμο των ονείρων, των ταξιδιών.

Ο FREDRICKSEN και η ELLIE ερωτεύονται, ζουν μαζί, κάνουν οικογένεια, γράφουν τη δική του ιστορία μέσα στο χρόνο.
Το όνειρο ζωής τους στο δικό τους όμορφο σπιτικό είναι να επισκεφτούν τους Παραδείσιους καταρράκτες και να ζήσουν τη μαγεία τους.
Ο Χρόνος περνά, η φθορά της φύσης αποτυπώνεται με μοναδικά όμορφο, τρυφερό τρόπο επάνω τους.
Η Μελαγχολική διάθεση της "αναχώρησης" κάνει την εμφάνισή της σταδιακά και έντονα.
Το νεαρό ζευγάρι το βλέπουμε πια ηλικιωμένο. Γεράκοι και οι δύο, πάντα με μια μοναδική τρυφερότητα στη σχέση τους, αφοσίωση και Αγάπη.
Η Ellie θα "φύγει" και ο Κύριος FREDRICKSEN πλέον, απομένει μόνος, ανήμπορος, να υπομένει όχι μονάχα τη μοναξιά του αλλά και την αρπακτική μανία της "επιχειρηματικότητας" δίπλα στο πανέμορφο σπιτάκι τους, το οποίο καραδοκούν για να το αφανίσουν.
Τότε ο Κύριος FREDRICKSEN μπροστά στον κίνδυνο της καταστροφής κάνει κάτι "μαγικό".
Απογειώνει το παλιό σπιτικό ...ΨΗΛΑ στον ΟΥΡΑΝΟ με τη βοήθεια κάποιων Μπαλονιών.
Έτσι, ξεκινάει το ταξίδι της μεγάλης υπόσχεσής του στην πολυαγαπημένη του ELLIE, πέρα εκεί στους Παραδεισένιους καταρράκτες κάπου στη Λατινική Αμερική.
Στην πορεία αυτή θα βρεθεί κοντά με τον μικρό εξερευνητή, τον RUSSELL που τον ακολουθεί για να ζήσει την εμπειρία.
Στο διάβα τους θα συναντήσουν πολλά, εμπόδια, ανατροπές, κινδύνους, απειλές, κατατρεγμούς, δοκιμασίες με αποτέλεσμα το ανεκπλήρωτο όνειρο να μπει άμεσα σε κίνδυνο.


Η ΦΟΡΜΑ της ΤΑΙΝΙΑΣ

Το "ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ" σέβεται απόλυτα την παιδική ψυχή αλλά ταιριάζει αρμονικά και με κάθε ηλικία χωρίς διάκριση.
Οι σκηνές του είναι πανέμορφες, ένα υπέροχο ταξίδι δεμένο με έντονα συναισθήματα.
Πόσο πιο όμορφα, νοσταλγικά, ανθρώπινα να νιώσει κανείς σαν βλέπει έναν συμπαθητικό Παππού να κουβαλάει στην "πλάτη" του το σπιτικό του για να πάει εκεί που η λατρεμένη του σύντροφος ονειρευόταν να πάει.
Σαν ταινία animation-cartoon έχει όλα τα αναγκαία στοιχεία: Δράση, χιούμορ, φαντασία, περιπέτεια.
Οι χαρακτήρες της με άριστη ψηφιακή επεξεργασία και προσωπικότητα.
Έντονη η παρουσία των σκυλιών στην ταινία με το δικό τους σημαντικό ρόλο.

Η Ταινία στην πορεία ολοκλήρωσής της, ανεβάζει ρυθμούς, αγωνία και άγχος μέχρι την τελική της κορύφωση. 


Στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΓΛΩΤΙΣΣΗ τις φωνές τους χάρισαν με μοναδικό τρόπο οι:

ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ στο ρόλο του κ. FREDRICKSON
ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΣΑΛΤΑΜΠΑΣΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΠΟΥΤΖΙΔΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Η Ταινία αγαπήθηκε πάρα πολύ παγκόσμια και αυτό είχε άμεση ανταπόκριση στις διακρίσεις της.
Τιμήθηκε με 73 Διεθνή βραβεία και ακόμα 76 Υποψηφιότητες.
Πολύ μεγάλος αριθμός πραγματικά. Ανάμεσά τους 2 OSCAR (Καλύτερης animation ταινίας και μουσικής), Χρυσή σφαίρα ΗΠΑ, 2 BAFTA Βραβεία, Βραβείο ANNIE, Βραβείο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ


ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

  • Το κόστος της ταινίας ανήλθε στα 175 εκατομμύρια $
  • Οι παραδείσιοι καταρράκτες είναι πραγματικοί και βρίσκονται στην ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ



Αυτό λοιπόν, φίλες και φίλοι, είναι το "ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ"
Μια γλυκύτατη ταινία που θα σας συγκινήσει και θα σας συναρπάσει.

Γιατί στη ζωή μας, τα ανεκπλήρωτα όνειρα μπορεί να βρουν κάποιο άλλο δημιουργικό "λιμάνι".
Ένα παλιό όνειρο, εκεί που δείχνει να χάνεται μπορεί να δώσει τη θέση του σε μια νέα προσδοκία στη ζωή μας, σε ένα νέο καθήκον όπου μέσα από αυτό βρίσκει και εκείνο την συνέχειά του.



Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

ALAIN RESNAIS: "ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ"

Φίλες και Φίλοι του CINEFIL
Σήμερα θα επιστρέψουμε στον ΓΑΛΛΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ στο λυκόφως της δεκαετίας του 1950, σε μια ταινία που θεωρείται κλασικό δοκίμιο πάνω στην Κινηματογράφιση της ψυχρογραφίας δύο ανθρώπων με φόντο το δράμα του πολέμου και την επίδρασή του.

Μια ταινία, που δεν μπορεί να την αγνοήσει κάποιος που θέλει να λέει για κάποια στοιχειώδη υποδομή πάνω στην Κινηματογραφική δημιουργία.

Πάμε λοιπόν:

Θα σταθούμε στο αριστούργημα του 

ALAIN RESNAIS

"ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ"

HIROSHIMA MON AMOUR


Μια ταινία που απαιτεί τη μέγιστη προσοχή του θεατή, βασισμένη στο Βιβλίο της
MARGUERITE DURAS


ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πρεμιέρα:  10 Ιούνη 1959 στη Γαλλία

Σενάριο:  MARGUERITE DURAS
Σκηνοθεσία:  ALAIN RESNAIS

Κινηματογράφιση:  MICHIO TAKAHASHI & SACHA VIERNY
Μουσική:  GEORGE DELERUE & GIOVANNI FUSCO
Ενδυματολογία:  GERARD COLLERY


ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

EMMANUELLE RIVA στο ρόλο της ELLE

EIJI OKADA στο ρόλο του LUI



ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΟΤΙΒΟ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Βρισκόμαστε στην Ιαπωνία. Αύγουστος του 1957. Είμαστε στην μαρτυρική ΧΙΡΟΣΙΜΑ, στην πόλη της απόλυτης φρίκης και της εγκληματικής ανθρωποσφαγής του πυρηνικού ολέθρου.
Η Πόλη βρίσκεται σε προχωρημένη φάση ανοικοδόμησης και επιφανειακά απόλυτα τίποτα δεν δείχνει να θυμίζει τον πυρηνικό εφιάλτη. Εξαίρεση το ιστορικό κτίριο, που μοναδικό στέκει εφιαλτικό απομεινάρι του ολέθρου στο κέντρο της Πόλης.
Οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεχάσουν. Εξωτερικά έτσι δείχνουν αλλά στα βάθη της καρδιάς τους, όσοι επιβίωσαν προσπαθούν να καλύψουν τις πληγές τους. Πληγές τρομακτικές, σωματικές και ψυχολογικές.


ΤΟ ΘΕΜΑ

Κάπου ανάμεσα σε αυτό το περιβάλλον θα βρεθούμε στο γλυκό ερωτικό ημίφως μιας κάμαρας. Η Κάμερα παρακολουθεί με τον ανάλογο σεβασμό ένα ζευγάρι νεαρών ανθρώπων αγκαλιασμένο. Γυμνοί στη δική τους απόλυτη τρυφερή ερωτική στιγμή.
Είναι η Elle, μια 30χρονη Γαλλίδα ηθοποιός που έχει φτάσει την Χιροσίμα να γυρίσει μια ταινία για την Ειρήνη.
Εκείνος είναι ο Lui, Ιαπωνέζος αρχιτέκτονας από την ίδια πόλη.
Είναι και οι δύο παντρεμένοι αλλά αυτή η στιγμή τους έφερε μαζί σε ένα άδολο, όμορφο ερωτικό σμίξιμο


Η ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΦΟΡΜΑ

Το "ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ" δεν είναι ταινία δράσης, πλοκής ή και γρήγορου ρυθμού. 
Όχι...! είναι μια δύσκολη ταινία με αργό σκηνοθετικό ρυθμό, που ίσως σας κουράσει κάποιες στιγμές καθώς απαιτεί την συνεχή προσοχή σας. Είναι ένα ψυχογράφημα δύο ανθρώπων χτυπημένων από τη φρίκη του πολέμου άμεσα και έμμεσα.

Η Ταινία έχει πολύ έντονα τα στοιχεία του ντοκυμαντέρ καθώς σε συνεχείς προβολές βλέπουμε τη φρίκη του πυρηνικού ολέθρου στη μαρτυρική πόλη και τον εφιάλτη των ανθρώπων να επιζήσουν. Οι σκηνές είναι από πραγματικά επίκαιρα για να διατηρούν το ρεαλισμό τους.

Ο ALAIN RESNAIS (Αλέν Ρενέ), διαλύει στην κυριολεξία τον γραμμικό χρονικό ιστό της ταινίας. Τα flash back είναι συνεχή. Την ώρα που μιλούν οι πρωταγωνιστές παρεμβάλλονται σκηνές από την καταστροφή της Χιροσίμα και την ανακατασκευή της.

Με μια εκπληκτική πραγματικά φωτογραφία σου δίνει την εντύπωση ότι δεν υπάρχει σαφής χρόνος σε αυτό που παρακολουθείς


Το ταξίδι της κάμερας πάνω στα κορμιά του ζευγαριού είναι στην κυριολεξία σαν χάδι. Ερωτικό μεν αλλά τόσο λεπτό και διακριτικό μαζί που η ισορροπία του κινείται στα όρια της άριστης αρμονίας.


Η Τρυφερότητα αναδεικνύεται με υπέροχο σκηνοθετικά τρόπο χωρίς ίχνος παραμόρφωσης.

Το ζευγάρι το ενώνει η φρίκη του Πολέμου σε δύο σημεία.
Στην Χιροσίμα για τον Lui καθώς ζούσε εκεί αλλά την μέρα της φρίκης έλειπε στα πολεμικά μέτωπα. Είχε όμως εκεί τους δικούς του.
Στο Γαλλικό Νεβέρ, εκείνη, ερωτευμένη με έναν απλό Γερμανό στρατιώτη, σχέση για την οποία τιμωρήθηκε, διαπομπεύτηκε τόσο από την οικογένειά της όσο και από τον περίγυρό της με τρόπο ατιμωτικό αφήνοντας τα σημάδια επάνω της.


Δεν υπάρχουν νικητές και νικημένοι σε αυτήν την ταινία. Σε αυτήν την ψυχογραφία υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν ανθρώπινες ψυχές όπου ο πόλεμος τους οδήγησε να βιώσουν τον Πόνο, την Απώλεια, την Τραγωδία, γεγονότα και βιώματα που έχουν περάσει στα απωθημένα και των δυό τους.

Η Δική τους όμως ερωτική σχέση και στιγμή θα έχει συνέχεια ; θα κρατήσει ; ή θα περάσει και αυτή στη Λήθη όπως κάθε ερωτική ιστορία και ανθρώπινη πράξη.
Εδώ έχουμε μια μελαγχολική διάθεση στη θεώρηση των στιγμών της ζωής.

Η Ερωτική τους σχέση είναι εξ ορισμού καταδικασμένη να πεθάνει όπως γεννήθηκε. Δεν θέλουν ή δεν μπορούν να της δώσουν συνέχεια. Δηλώνουν ευχαριστημένοι από τον προσωπικό τους γάμο, τα πρόσωπα του οποίου φυσικά δεν εμφανίζονται πουθενά. Έτσι, η δική τους επαφή, λειτουργεί περισσότερο σαν δικλείδα ασφαλείας που ανοίγει για να εκτονωθεί η ψυχολογική τους ένταση, για να ενώσουν τον Πόνο τους, για να ομορφύνουν τις μνήμες τους.



ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Το "ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ" είναι έργο γραμμένο για ΔΥΟ...!
Για το ζευγάρι του κεντρικού ρόλου.
Αυτοί κρατούν το 99% της ερμηνείας στην ταινία.
Μάλιστα ο ρόλος της ELLE είναι περισσότερο ενεργητικός θα έλεγε κανείς καθώς εκείνη συγκεντρώνει τις πρωτοβουλίες και κατευθύνει τη ροή του σεναρίου.
Τις δικές της σκέψεις ακολουθούμε και ο LUI είναι εκείνος που ακολουθεί.

Η EMMANUELLE RIVA, γεννημένη το 1027, είναι εκπληκτική στην ερμηνεία της.


Ερμηνεία χαμηλών τόνων αλλά ιδιαίτερης συναισθηματικής έντασης. Πρόσωπο όμορφο, λιτό, ρεαλιστικό, χωρίς φτιασίδια και υπερβολές, ένα χαμόγελο που μαγνητίζει με τη ζεστασιά του και την ανθρωπιά του. Μια ψυχούλα στην κυριολεξία.

Ο EIJI OKADA, γεννημένος το 1920, Ιάπωνας ηθοποιός, έχει πεθάνει στα 75 του, είναι επίσης θαυμάσιος στην ερμηνεία του. Χωρίς ίχνος υπερβολής, απλός, ανθρώπινος, ρεαλιστικός


ΟΙ ΒΑΒΕΥΣΕΙΣ

Η Ταινία έχει τιμηθεί με 6 διεθνή βραβεία και ακόμα 6 υποψηφιότητες.

Πήρε Βραβείο BAFTA Σκηνοθεσίας του ALAIN RESNAIS, και Βραβείο BAMBI καλύτερης ξένης ταινίας.
Ήταν ακόμα Υποψήφια για OSCAR καλύτερου Σεναρίου, επίσης Υποψήφια στο Φεστιβάλ των Καννών για καλύτερη Σκηνοθεσία

ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Η ταινία είναι Γαλλο-Ιαπωνική παραγωγή, κατά βάση όμως Γαλλική θα έλεγε κανείς και μάλιστα η φιλμογραφία του ερωτικού της μέρους χαρακτηρίζεται για την τολμηρότητά της εκείνης της εποχής.



Η Ταινία θεωρείται "δοκίμιο εργασίας" για τους απανταχού Σινεφίλ και πραγματικά συνίσταται στο να την δείτε και να μελετήσετε την ατμόσφαιρά του.
Αυτή η επιφανειακή ηρεμία ανακατεμένη με μια έκδηλη μελαγχολία που υποβόσκει πραγματικά συγκλονίζει και την καθιστά από τις κλασικές ταινίες που δεν πρέπει να χάσετε.

Παρακολουθείστε την εκπληκτικής ερωτικής ομορφιάς σκηνή του ανοίγματος







Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Νοέμβρης 2010-Νοέμβρης 2016: Έξι χρόνια στο Διαδίκτυο


Αγαπητές Φίλες και Φίλοι, έχουμε ...Γεννέθλια...!
Αισιως το CINEFIL κλείνει αυτόν τον μήνα, έξι χρόνια λειτουργίας του στον ανοιχτό κόσμο του διαδτικτύου.

Ήταν η 14η Νοέμβρη του 2010, όταν στον Φιλόξενο, Ελληνικής κατασκευής, δικτυακό χώρο φιλοξενίας, τον Pathfinder, όταν το CINEFIL έδωσε στον αέρα την ΠΡΩΤΗ του ΕΓΓΡΑΦΗ

Εδώ: ΧΩΡΟΣ υπό ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

Μια απλή πρώτη εικόνα, που ανήγγειλε και επίσημα την έναρξη ενός ιστολογίου αφιερωμένου στον μαγικό κόσμο του Κινηματογράφου.
Και την αμέσως επόμενη μέρα, 15 Νοέμβρη 2010, ανέβηκε το πρώτο επίσημο Θέμα, εισαγωγικό στον κόσμο του Κινηματογράφου και στην ιστορία του
Εδώ:  Μια Τέχνη γεννήθηκε κάτω απ τα μάτια μας

Τι ήταν άραγε εκείνο που με ώθησε να δημιουργήσω αυτό το Ιστολόγιο, ανάμεσα σε πολλά που δραστηριοποιούνται στο χώρο ;
Προσωπικά για μένα ο Κινηματογράφος, η Έβδομη Τέχνη, σημειολογικός αριθμός το "επτά", δεν είναι απλά μια ώρα διασκέδασης και ψυχαγωγίας και μόνο.
Πάντα το ΣΙΝΕΜΑ αποτελούσε το προσωπικό μου κρυφό καταφύγιο για τους κόσμους εκείνους και τους χαρακτήρες που έπαιρναν μέσα μου μορφή απόλυτη, ιδανική, παρορμητική και συναισθηματική.
Ανάμεσα στα συναισθήματα φυσικά είναι το γέλιο, η λύπη, η χαρά, η θλίψη, η απόλαυση, η οργή, το πάθος, ο ερωτισμός, ο σεβασμός, οι κοινωνικές παράμετροι του κινηματογράφου.
Πολλές φορές προσωπικά έκλεινα το κελάρι της σκέψης μου σε κόσμους noir, σε κόσμους συγκρούσεων, σε κόσμους συναισθημάτων. Προέβαλαν μέσα μου χαρακτήρες με τους οποίους γινόμουνα ένα, ταυτιζόμουνα, αποτελούσαν για τον ψυχισμό μου ένα είδος alter egoαυτού που δεν μπόρεσα ποτέ να γίνω εγώ.
Ο Κινηματογράφος έχει μια απίστευτη δύναμη. Η Εικόνα, η Μουσική, τα χρώματα, σε καθηλώνουν κατά κάποιο τρόπο ηδονοβλεπτικά.



Η ΠΡΩΤΗ ΤΑΙΝΙΑ που ανέβηκε και παρουσιάστηκε στο CINEFIL ήταν στις 15 Νοέμβρη 2010 και ήταν το εξαίρετο δράμα του BUZ LUHRMANN  "MOULIN ROUGE"

Εδώ:  BUZ LUHRMANN: "MOULIN ROUGE"



Η Πρώτη Ελληνική ταινία που ανέβηκε στο CINEFIL ήταν  στις 5 Δεκέμβρη 2010 και ήταν το υπέροχο film noir του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ  "ΛΟΛΑ"

Εδώ:  Η Ταινία της Εβδομάδας: Ντίνου Δημόπουλου "ΛΟΛΑ"

Στις 16 Νοέμβρη 2010 μπήκε σε παράλληλη λειτουργία το CINEFIL και στο χώρο του BLOGGER στο Blogspot.gr όπου πλέον λειτουργούν παραλληλα με την ίδια θεματογραφία.

Μέσα στα έξι αυτά χρόνια έχουν ανέβε 562 αναρτήσεις σε πάρα πολλά tags στην ανοιχτή θεματολογία του Κινηματογράφου.

Φυσικά περίοπτη θέση, πως θα γινόταν αλλιώς άλλωστε, έχει ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ και κύρια ο Κλασσικός Ελληνικός Κινηματογράφος που τόσο λατρέψαμε και ακόμα ζούμε στην αύρα του και στην προσφορά του. Αυτό δεν σημαίνει ότι παραμελούνται οι νεώτερες περίοδοι του Κινηματογράφου της πατρίδας μας.

Το CINEFIL και εγώ προσωπικά, ΔΕΝ είμαστε κριτικοί Κινηματογράφου και δεν έχουμε κάνει σπουδές πάνω στο είδος.
Στόχος μου είναι να παρουσιάσω στους πολλούς επισκέπτες την Ιστορία, την Αισθητική, τις Σχολές, τα Πρόσωπα, τους Συντελεστές του Κινηματογράφου σε Ελλάδα και παγκόσμια έτσι ώστε να γίνουμε κοινωνοί του μαγικού του κόσμου.

Να ταξιδέψουμε σε Φεστιβάλς, να δούμε πίσω από την σκήνη τι ακριβώς συμβαίνει, να πλησιάσουμε πρόσωπα και χαρακτήρες όσο και σχολές.



 Ομολογώ ότι το ανέβασμα κάθε θέματος εδώ, είναι δύσκολη και ιδιαίτερα κουραστική υπόθεση. Απαιτεί πάνω απ όλα την έμπνευση, τη διάθεση. Θέλει την ποικιλία θεμάτων. Χρειάζεται την προετοιμασία, την ανεύρεση πηγών σε Ελληνόφωνες και Διεθνείς πηγές. Θέλει τις αντίστοιχες επιλογές, τις μεταφράσεις. Θέλει την προσωπική άποψη, στο να έχω δει την ταινία, να την κατανοήσω, να την παρουσιάσω. Έχει ανάγκη από εικόνες, αναζήτηση, επεξεργασία, πολλές φορές και δημιουργία σε διάφορα collage.
Θα με ρωτήσετε, γιατί τα λέω όλα αυτά, για προσωπική προβολή ; όχι φυσικά....! δεν είμαι επαγγελματίας και δεν επιδιώκω τυχόν όφελος.
Απλά την κατανόηση ζητάω αν καθυστερούν θέματα και αναρτήσεις ή αν έχουν ατέλειες γιατί ο Σεβασμός είναι αρχή μου όταν κάποιος κάτι διαβάσει να αξίζει το χρόνο του.



Το συστατικό ζωής του CINEFIL είστε ΕΣΕΙΣ φίλες και φίλοι...!!!

Η Δική σας παρουσία όλα αυτά τα χρόνια, η δική σας συμμετοχή, η στήριξη και η αγάπη είναι το οξυγόνο της λειτουργίας του CINEFIL.
Χάρη στη δική σας παρουσία, στις επισκέψεις σας, στις παρατηρήσεις και σχόλιά σας, υπάρχει ετούτος ο χώρος.
Και η ανταπόκρισή σας είναι ΜΕΓΑΛΗ, ΤΙΜΗΤΙΚΗ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ και ΖΕΣΤΗ...!

Από μένα ένα μεγάλο ευχαριστώ για την παρουσία σας εδώ όλα αυτά τα έξι χρόνια.



Όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν θέματα που αγαπήσατε και τα αναδείξατε με χιλιάδες επισκέψεων διαγράφοντας έτσι ένα target group προτιμήσεών σας.
Στο ιστολόγιο λειτουργούν με συνεχή ανανέωση της βάσης δεδομένων τους, δύο σελίδες με αναλυτικά ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ για τις προτιμήσεις των επισκεπτών, τις οποίες φυσικά μπορείτε να βλέπετε για όσους έχουν μια αριθμητική λαγνεία στη σκέψη τους.


Μαζί επίσης εδώ, ζήσαμε γιορτές: Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιές, Πάσχα με την ανάλογη ατμόσφαιρα εδώ. Ξαναγίναμε παιδιά, γιορτάσαμε, χαρήκαμε, ευχηθήκαμε.
Σε έναν τομέα που ομολογώ έχω ένα έλλειμμα εδώ είναι ο χώρος του ΚΙΝΟΥΜΕΝΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ και του ANIMATION πάνω στον οποίο δεν έχουν ανεβεί πολλά θέματα.
Αδυναμία είναι αυτή και πρέπει να την βελτιώσω ομολογουμένως.



Κλείνω λοιπόν τη σημερινή ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ με το να σας ευχαριστήσω απ την καρδιά μου για μια ακόμα φορά που περπατάμε μαζί τον υπέροχο και μαγικό κόσμο του Κινηματογράφου.
Κάθε παρατήρησή σας, κριτική σας, σχόλιά σας είναι ευπρόσδεκτα και πολύτιμα στο να γίνεται ετούτος ο χώρος πάντα ζεστός και το κυριότερο χρήσιμος.

Προχωράμε λοιπόν ...όσο αντέχουμε







 

Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ εν Δράσει στον ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Μπαμπάς......
η κλασική μορφή και συνάμα φιγούρα της παραδοσιακής Ελληνικής Οικογένειας.
Μορφή με καίριο ρόλο στη ζωή και στη γαλούχηση όλων μας.

Αλήθεια πως θα μπορούσε άραγε η μορφή του παραδοσιακού χιουμοριστικά "ΜΠΑΜΠΑ" να ξέφευγε της προσοχής και της σημαντικότητας του κλασικού Ελληνικού Κινηματογράφου ;
Θεωρείτε πως ήταν ποτέ δυνατόν να μην τύχαινε της δικής του προβολής, της δικής του ανάδειξης ;
Φυσικά Όχι...!

Ο Ελληνικός Κινηματογράφος, στο είδος της Κωμωδίας και της Comedy, ασχολήθηκε πάρα μα πάρα πολύ με τους ....παραδοσιακούς Μπαμπάδες μιας ολάκερης εποχής από το 1950 ως το τέλος της δεκαετίας του 1970.

ΘΡΥΛΙΚΟΙ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ

λοιπόν....! 



Άλλοτε "βλοσυροί", άλλοτε χαμογελαστοί, άλλοτε φωνακλάδες και άλλοτε τρυφεροί, άλλοτε κυρίαρχοι, "αφέντες" και επιβλητικοί και άλλοτε χαμογελαστές χαριτωμένες μαριονέτες στα καλομαθημένα παιδιά τους.
Άλλοτε αυστηροί συνήθως συντηρητικοί, εποχή γαρ, άλλοτε ελεύθεροι προοδευτικοί πάντα στα μέτρα της εποχής.

Και, το άλλο που το βάζετε ; Ο Κλασικός Ελληνικός Κινηματογράφος ανέδειξε με εμφαντικό και πανηγυρικό τρόπο τη μορφή του "ΜΠΑΜΠΑ" στην κωμωδία αλλά συνάμα συνέθεσε το δίδυμο
ΜΠΑΜΠΑΣ-ΚΟΡΗ 
το οποίο και κατέστη συντριπτικά κυρίαρχο σε αντίθεση με το δίδυμο 
ΜΠΑΜΠΑΣ-ΓΙΟΣ
που υστέρησε σε προβολή.

Η Εξήγηση δεν είναι τυχαία μήτε αυθαίρετη και βέβαια πηγάζει από την ίδια τη ζωή.
Η Σχέση ΜΠΑΜΠΑ-ΚΟΡΗΣ στην Ελληνική παραδοσιακή Οικογένεια ήταν εκείνη που είχε πολλά χαρακτηριστικά που έδιναν αστείρευτο υλικό για την Κωμωδία, το Γέλιο, το χαμόγελο

Πάμε λοιπόν σήμερα να θυμηθούμε κάποιους ....ΘΡΥΛΙΚΟΥΣ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ που ανέδειξε η Ελληνική Κωμωδία και άφησαν αξέχαστο στη μνήμη μας το άπλετο και αυθόρμητο γέλιο, τις ξεκαρδιστικές καταστάσεις, τις σχετικές γκάφες και παρεξηγήσεις που μας δίνουν ανάσα φρεσκάδας μέχρι σήμερα

Ποιοι Έλληνες Ηθοποιοί μας ...διακρίθηκαν σε ρόλο κλασικού Μπαμπά στον Κινηματογράφο μας ;
Πολλοί....! και φυσικά Μεγάλοι Ηθοποιοί
Να κάνουμε μια αρίθμηση :
ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗΣ, ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ, ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ, ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ, NIKHΤΑΣ ΠΛΑΤΗΣ

Ηθοποιοί που σε πρώτο κατά βάση ρόλο ερμήνευσαν το ρόλο του Μπαμπά στο Σινεμά μας.

Για να σταθούμε επιλεκτικά σε κάποιους τέτοιους ....θρυλικούς Μπαμπάδες λοιπόν που τους βιώσαμε τόσο μα τόσο εμφαντικά

******************

ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΙΔΗΣ

Ο Μεγάλος μας ηθοποιός συνήθως δεν έπαιξε πολύ το ρόλο του "Μπαμπά" στον Κινηματογράφο. Όμως σε μια εξαίρετη ταινία του ήταν εκεί, παρών, στο ρόλο του Πατέρα 

1958 "ΕΝΑΣ ΗΡΩΣ ΜΕ ΠΑΝΤΟΥΦΛΕΣ"

του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ σε Σενάριο και Σκηνοθεσία δική του

Ποιος δεν θυμάται αλήθεια τον ...ένδοξο απόστρατο Στρατηγό Λάμπρο Δεκαβάλλα να αντιμετωπίζει το δράμα της αγαπημένης του κόρης, Πόπης Δεκαβάλλα  (ΙΛΙΑ ΛΙΒΥΚΟΥ) που στενάζει από το ξεπούλημα του απατεώνα μέλλοντα γαμπρού τους Κώστα Στουπάτη (ΒΥΡΩΝ ΠΑΛΛΗΣ)


***************

ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Μεγάλος μας Ηθοποιός δεν έχει παίξει πολλούς ρόλους "Πατέρα" στην τεράστια Θητεία του στον Κινηματογράφο μας.

Παρ' όλα αυτά σταχυολογούμε μία από τις πιο κλασικές και υπέροχες εμφανίσεις του ως κλασικός "Μπαμπάς"

1962  "Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΝΝΟ"


Στο ανθρώπινο και εξαίρετο Σενάριο του ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ και την κλασική αυθεντική Σκηνοθεσία του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ, ο ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
ερμηνεύει τη φιγούρα του κλασικού Μπαμπά της Εποχής.

Ο Θόδωρος λοιπόν, πατέρας παλαιών και συντηρητικών αρχών, που δεν αφήνει την όμορφη και γλυκιά κόρη του Χριστίνα (ΣΜΑΡΟΥΛΑ ΓΙΟΥΛΗ) να πάρει ανάσα στην κυριολεξία.
Το κλασικό ....δίκαννο μένει ως "όπλο" απειλής και εφαρμογής της διαφέντευσης της οικογένειάς του, που όμως στην κυριολεξία καθίσταται στην πράξη ανίσχυρο να ανακόψει τη δύναμη του έρωτα και της αγάπης


Μια εκπληκτική ερμηνεία του ΜΙΜΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ως αυστηρός Μπαμπάς, που όμως έχει καρδιά που ζει στην αγωνία για την τύχη της αγαπημένης του κόρης.
Δύο ακόμα μεγάλες Γυναίκες τον πλαισιώνουν, η ΣΜΑΡΟΥΛΑ ΓΙΟΥΛΗ στο ρόλο της κόρης του και η ΝΙΤΣΑ ΤΣΑΓΑΝΕΑ στο ρόλο της γυναίκας του.

***********************

ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ

Εντάξει... εδώ έχουμε "πρόβλημα"...! και μάλιστα σοβαρό πρόβλημα. Ο Μεγάλος μας Ηθοποιός είναι ο πιο κλασικός καταξιωμένος "ΜΠΑΜΠΑΣ" στο Ελληνικό Σινεμά.
Τόσο στο κλασικό δράμα όσο βέβαια και στις αθάνατες Κωμωδίες.
Από που να τον ξεκινήσουμε.
Από τον "ΜΕΘΥΣΤΑΚΑ", από τον "ΓΡΟΥΣΟΥΖΗ" ; από το "ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ", από το θρυλικό "ΑΜΑΞΑΚΙ" ;
Από το "ΟΔΟΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ 288"; ή αν περάσουμε στις Κωμωδίες στις οποίες και σήμερα εστιάζουμε:
Στην "Η ΚΥΡΑ ΜΑΣ Η ΜΑΜΜΗ", "Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ", "Η ΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ" ; και τόσες άλλες

Πάμε λοιπόν να διαλέξουμε δύο:

1957  "Η ΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ"


Μπαμπάς ο Ορέστης Μακρής και μάλιστα όχι μιας κόρης αλλά δύο, τριών, ....τεσσάρων παρακαλώ...!
Η Αξέχαστη ταινία του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ σε δικό του Σενάριο δίνει τη δυνατότητα στον τεράστιο αυτόν Ηθοποιό μας να διαμορφώσει τον χαρακτήρα και το ρόλο ενός "ΜΠΑΜΠΑ" που μένει αξέχαστος στον Κινηματογράφο αλλά και στη ζωή μας.


Ο ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ πλαισιώνεται επάξια από την μεγάλη ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ως την "τρελή" Θεία που έρχεται από το Σικάγο για να σαρώσει με την παρουσία της το "αραχνιασμένο" από ιδέες σπιτικό του Χαρίλαου που ζει με την γυναίκα του, την ΕΛΕΝΗ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ που αγωνιά για την τύχη των κοριτσιών της.


Η Δαιμόνια Θεία όμως και το θαυματουργό ...κανάτι της θα φροντίσει για όλα.

1964  "Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ"

Ο ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΜΑΤΣΑΣ γράφει και ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΖΩΓΡΑΦΑΚΗΣ σκηνοθετεί μια εξαίρετη κωμωδία, στην οποία η διαχρονική φιγούρα του Πατέρα ΟΡΕΣΤΗ ΜΑΚΡΗ κυριαρχεί πάλι ανάμεσα στα τρία του κορίτσια και στην έρμη την οικονόμο του την Ευδοκία.


Μια απολαυστική ερμηνεία από τον Ορέστη Μακρή ως κ. Αριστείδη, χήρο φιλόλογο καθηγητή που ζώντας με την οικονόμο του την Ευδοκία (ΣΜΑΡΩ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ), και τα τρία του κορίτσια, περιορισμένα αυστηρά να προσπαθούν να ζήσουν λίγο από τα νιάτα τους.


ΜΠΑΜΠΑΣ λοιπόν ο ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ και στις δύο αυτές ταινίες και μάλιστα ...Πολύτεκνος...!

********************

ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ

Άλλος ένας κλασικός ΜΠΑΜΠΑΣ της μεγάλης Οθόνης.
Ο Μεγάλος μας ηθοποιός διέπρεψε σε συγκεκριμένους ρόλους αναδεικνύοντας το ρόλο του Πατέρα τόσο σε κορίτσια όσο και σε αγόρια παιδιά.

Θα σταθούμε σε δύο εξαίρετες ταινίες στις οποίες ο μεγάλος μας Ηθοποιός μεγαλούργησε στην κυριολεξία ως Πατέρας.

1962  "Ο ΓΑΜΠΡΟΣ ΜΟΥ Ο ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ"



Ένας πατέρας συγκλονιστικός εδώ ο Νίκος Σταυρίδης στο εξάιρετο σενάριο του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΖΑΡΙΔΗ και σε Σκηνοθεσία του ΟΡΕΣΤΗ ΛΑΣΚΟΥ

Ερμηνεία και συναισθήματα που άφησαν εποχή για το που μπορεί να φτάσει και τι μπορεί να κάνει ένας Μπαμπάς για να σώσει την ευτυχία του παιδιού του κάνοντας στην άκρη τα δικά του "θέλω".


Ο Μελέτης Καψομανώλης λοιπόν ως Μπαμπάς (ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ) με την μονάκριβη κόρη του Αργυρούλα (ΜΙΡΚΑ ΚΑΛΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ) μπαίνει σε χοντρούς μπελάδες με τον Γαμπρό του Μικέ Λογαρά (ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΖΑΣ), ο οποίος πολιορκείται στο σπίτι του από δύο πρώην ερωμένες του, την Βιολέτα (ΜΠΕΑΤΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ) και την Ζαζά (ΑΝΝΑ ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΗ).
Ο Μπαμπάς ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ τρέχει και δεν φτάνει για να βρει λύση και άκρη μπροστά στην επερχόμενη δυστυχία της κόρης του κάνοντας ένα σωρό πράγματα και κινήσεις στο περιθώριο.


1967  "Ο ΧΑΖΟΜΠΑΜΠΑΣ"

Ταινία που, εξ ορισμού, αναδεικνύει περίτρανα το ρόλο του κλασικού Έλληνα "χαζομπαμπά" που στα μάτια του κανακάρη του βλέπει ολάκερο τον κόσμο αδιαφορώντας για το στραβό καλομάθημά του, που οδηγεί σε αδιέξοδο και σύγκρουση.


Με το σενάριο ζωής του ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΛΑΧΟΥ και την εξαίρετη σκηνοθεσία του ΟΡΕΣΤΗ ΛΑΣΚΟΥ παρακολουθούμε την ιστορία του Χαράλαμπου Νούφαρου (ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ), όπου με τη Γυναίκα του Σοφία (ΜΠΕΑΤΑ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ) μεγαλώνουν τον μονάκριβο γιό τους, τον Απόστολο (ΝΙΚΟΣ ΔΑΔΙΝΟΠΟΥΛΟΣ).

Ίσως μια από τις καλύτερες και πιο Ηθογραφικές προσεγγίσεις του Χαζομπαμπά στον Ελληνικό Κινηματογράφο με τον Σταυρίδη να παραδίδει μαθήματα συναισθημάτων και των πόθων ενός Πατέρα που μεγαλώνει το γιο του με απίστευτη καλομάθεια, μέσα από χίλιους μύριους κόπους ζωής για να τον φτάσει στην προκλητική κακομάθεια.



Η Ίδια η παρέμβαση του Πατέρα είναι αυτή που θα δώσει και την τελική λύση
Ακολούθησαν και άλλες ταινίες από τον εξαίρετο Ηθοποιό μας στο ρόλο του Μπαμπά:
"ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΑΚΗΣ", "Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΡΟΛΟΪ", "ΜΠΕΤΟΒΕΝ ΚΑΙ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ"

********************

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ακόμα μια τεράστια μορφή στα Κινηματαγραφικά μας καρέ, που ίσως ταυτίστηκε με το ρόλο και τη φιγούρα του "ΜΠΑΜΠΑ" στη μεγάλη Οθόνη.
Καλοσυνάτος, ευκολόπιστος, ταλαιπωρημένος, αγωνιστής, προσπαθεί να επιβιώσει μέσα από χίλιες δυό καταστάσεις που του σκαρώνουν οι κόρες του και οι γιοί του.

Για να τον ξεχωρίσουμε σε δύο κλασικές προσωπικότητες "ΜΠΑΜΠΑ"

1966  "ΦΟΥΣΚΟΘΑΛΑΣΣΙΕΣ"


Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος ως Καπετάν Νικολής Σφακιανός στην Άνδρο σε μια από τις καλύτερες Ηθογραφίες του Ελληνικού Κινηματογράφου με το σενάριο του ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΖΑΡΙΔΗ και την σκηνοθεσία του ΟΡΕΣΤΗ ΛΑΣΚΟΥ.

Ένας Μπαμπάς επιβλητικός εδώ ο Παπαγιαννόπουλος, ένας καπετάνιος που επιστρέφει στο νησί του στο σπιτικό του με την Χρυσούλα τη γυναίκα του, υπέροχη η ΜΑΙΡΗ ΑΡΩΝΗ κοντά του, και τις τρεις τους κόρες.


Ένας Πατέρας επιβλητικός αλλά συνάμα και τρυφερός, φορτωμένος τα συντηρητικά ήθη της εποχής αλλά ανοιχτός στην πραγματική αγάπη. Ένας Πατέρας που παλεύει με κάθε τρόπο για την ευτυχία των κοριτσιών του.


Μαθήματα ερμηνείας από τον μεγάλο μας ηθοποιό....! σε μια ταινία που η λέξη "Πατέρας" είναι αυτή καθ' εαυτή η ψυχή της.

1964  "ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ"


Αν ένας ρόλος αναδεικνύει τον Μπαμπά που είναι ....παντού στα φουστάνια της Κόρης του, δεν είναι άλλος από τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο στην ανεπανάληπτη κωμωδία των ΑΣΗΜΑΚΗ ΓΙΑΛΑΜΑ-ΚΩΣΤΑ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ και σκηνοθεσία του ΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ.
Επίξεντρο, ποιός άλλος, η μονάκριβη κόρη του η Αθηνά, η λατρεμένη μας ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ, στις οποίας κυριολεκτικά το φουστάνι φέρεται και άγεται ο γλυκύτατος Μπαμπάς της.


Φροντίζει για το πρωινό της, για το ντύσιμό της, για την επιμέλειά της, για την ίδια τη ...δουλειά της στην ...αρχιτεκτονική, για τα φλέρτ της, για την αποκατάστασή της...!
Τώρα, εδώ που το σκέφτομαι, ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε, ΚΑΠΟΙΟΝ επίσης μου θυμίζει αυτός ο ρόλος του ΜΠΑΜΠΑ :)


Στην κυριολεξία μια ερμηνεία ζωής και όχι επαγγελματικής υποκριτικής.
Ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος έχει σειρά ταινιών στις οποίες ...έδρασε στην κριολεξία ως ΜΠΑΜΠΑΣ.
Σχεδόν το 80% της φιλμογραφίας του ήταν ένας κλασικός ΜΠΑΜΠΑΣ πάντα εν δράσει. Που δηλαδή να τον ξεχάσουμε:
Στο "ΤΖΕΝΗ ΤΖΕΝΗ", στο "Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΤΑΙ". στο "ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ",  στο "ΚΟΡΟΪΔΑΚΙ ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΙΔΑΣ", στην "ΨΕΥΤΡΑ", στις "ΚΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ" ; που αλήθεια ;

**********************

ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

Ένας ακόμα μεγάλος μας Ηθοποιός που θήτευσε το ρόλο του ...Πολύπαθου Μπαμπά στη μεγάλη οθόνη με μεγάλο πεδίο δράσης.
Δεκάδες ήταν οι ταινίες του μεγάλου μας ερμηνευτή στις οποίες ήταν ένα ταλαίπωρος Μπαμπάς.
Άλλοτε μιας καλομαθημένης κόρης στην οποία συνήθως είχε αδυναμία και η οποία τον έσερνε από τη μύτη ως συνήθως
Όπως στις ταινίες "Η ΛΙΖΑ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ", "ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ", ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ", "ΜΙΚΡΟΙ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΝ ΔΡΑΣΗ", "ΛΑΘΟΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ"
είτε επίσης σαν Μπαμπάς κάποιου αγοριού που του φόρτωνε μια σειρά μπελάδες. "ΥΙΕ ΜΟΥ ΥΙΕ ΜΟΥ"

Απίστευτα δύσκολο να ξεχωρίσεις. Σταχυολογώ δύο ρόλους του ως ΜΠΑΜΠΑΣ

1968  "Ο ΣΤΡΙΓΓΛΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΑΡΝΑΚΙ"


Όχι ένας, μήτε καν δύο αλλά δυστυχώς τρεις ολάκεροι μαντραχαλάδες και αυτός έρμος και μόνος, σαν ΜΠΑΜΠΑΣ, να προσπαθήσει να κουλαντρίσει ένα σπιτικό που μάλλον μοιάζει με ...Ροντέο.
Η Εκπληκτική κωμωδία ηθών του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ σε δικό του σενάριο, αναδεικνύει τον Λάμπρο Κωνσταντάρα ως έναν ΜΠΑΜΠΑ στα πρόθυρα ....νευρικής κρίσης...!


Μια εκπληκτική ερμηνεία του μεγάλου μας καλλιτέχνη με τα "παιδιά" του: ΠΑΥΛΟ ΛΙΑΡΟ, ΘΑΝΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ, ΒΑΓΓΕΛΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ και την ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ που θα λειτουργήσει ως καταλύτης στο καθημερινό τους τρελοκομείο.

Μπαμπάς, που προσπαθεί να καλύψει το κενό της Μάνας, Μπαμπάς που ζορίζεται να ρεγουλάρει τους τρεις μαντραχαλάδες του.

"Το νου σας Ρεμάλια....!" επαναλαμβάνει με εμφανή αγωνία επιβίωσης.

1966  "Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΑ"


Στην εξαίρετη και διαχρονικά επίκαιρη δημιουργία του ΑΛΕΚΟΥ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ ο Κωνσταντάρας είναι ένας ΜΠΑΜΠΑΣ που ως γνήσιος και κλασικός καπιταλιστής της παλιάς εποχής και της σκληρής εργοδοτικής νοοτροπίας θα βρεθεί να ...κυνηγιέται με την ...Σοσιαλίζουσα κόρη του, φορέα των νέων ιδεών της ενσωμάτωσης και του συμβιβασμού ΑΛΙΚΗΣ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ


Ένας ΜΠΑΜΠΑΣ σε κόντρα ρόλο στην ταινία νιώθει τον κόσμο πάνω στον οποίο υποτίθεται στήριξε την ανατροφή της κόρης του να τρέμει και να κλονίζεται κάτω από τα πόδια του.
Θα μπορέσει να το διαχειριστεί ; θα μπορέσει να βρει τη χρυσή τομή με τον άνεμο αλλαγής στην κοινωνία εκείνη την εποχή (γιατί σήμερα έχουμε το ανάποδο...χαχαχαχα)


ή θα τον βλέπουμε να παριστάνει τον ...Κωνσταντίνο Παλαιολόγο πολιορκούμενος από την ίδια του την κόρη.

***********************

ΝΙΚΗΤΑΣ ΠΛΑΤΗΣ

Ο Εξαίρετος Ηθοποιός μας συνήθως δευτερο-ρολίστας, έχει και αυτός σειρά ...δράσεων ως ΜΠΑΜΠΑΣ σε μια σειρά ταινιών πρώτης ή δεύτερης σειράς.

Θα ήθελα όμως να τον ξεχωρίσω σε έναν ρόλο που πραγματικά συγκινεί και προκαλεί έντονα συναισθήματα

1965  "ΤΕΝΤΥ ΜΠΟΫ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ"


Ο Εξαίρετος ηθοποιός μας, εδώ σε δεύτερο πλην όμως τον κυριότερο αντρικό ρόλο, στην θεατρική κωμωδία του ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ σε σκηνοθεσία ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ, ερμηνεύει το ρόλο ενός πατέρα, που πάντα με το χαμόγελο, βρίσκεται στο μέσο μιας πραγματικής καταιγίδας ζωής.

Με τον γιο του ΚΩΣΤΑ ΒΟΥΤΣΑ βρίσκεται αντιμέτωπος με τα καμώματά του, με την κρυφή αισθηματική του σύντροφο την ΝΑΝΑ ΣΚΙΑΔΑ ακροβατούν ανάμεσα στα κοράκια τους συγγενείς που τους κατατρέχουν.


Από ποιον να φυλαχτεί ; που να ισορροπήσει ; στο γιό του, στην επίδοξη νύφη του ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ ; στους συγγενείς της κόρης του που καταφτάνουν για να διεκδικήσουν ; από που ;
Και στο τέλος τι να προτιμήσει ; την δική του στερνή προσωπική ευτυχία ; ή την ευτυχία του παιδιού του με τον ίδιο να αποδέχεται την παραμονή του στο περιθώριο. Πολύ μεγάλο ζήτημα αλήθεια.


Θεωρώ ότι ο Κινηματογραφικός τίτλος αδικεί κατάφορα το ίδιο το έργο, ο τίτλος του θεατρικού είναι "ΖΗΤΩ Η ΖΩΗ" πιο συμβατός με το θέμα.
Από τους καλύτερους ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ του Ελληνικού Κινηματογράφου σε μια ταινία που την είδαν 350.000 άνθρωποι στην πρώτη προβολή της αλλά στην συνέχεια αδικήθηκε.

********************

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΖΕΡΒΟΣ

Ένας από τους "αιώνιους" Πατεράδες στον Ελληνικό Κινηματογράφο με ανεξίτηλο πέρασμα αλλά κυρίαρχα τον συναντάμε στο Δράμα.
Στην κωμωδία τον συναντάμε σε μία και μοναδική εμφάνιση, η οποία όμως δεν μπορεί με τίποτα να περάσει απαρατήρητη. Για να δούμε ποια είναι :

1962  "Ο ΑΤΣΙΔΑΣ"


H Aξέχαστη μεγάλη επιτυχία του ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ που συνάμα αποτελεί και καυστική σάτιρα μιας συγκεκριμένης σχολής σκέψης "περί τιμής" στην κλασική Ελληνική Οικογένεια εκείνης της εποχής.

Ο Παντελής Ζερβός λοιπόν, πατέρας του Ντίνου Ηλιόπουλου και της Ζωής Λάσκαρης, επιβάλλει με παντελώς δύο μέτρα και δυό σταθμά τις απόψεις του περί "τιμής", περί ευθυνών του "αδελφού" και της επίλυσης των εν δυνάμει σχέσεων με την απειλή και το φόβο.


Έχουμε λοιπόν μπροστά μας ένα πρότυπο ΜΠΑΜΠΑ που θεωρεί τα πράγματα κατά το ίδιο συμφέρον και έτσι οι απόψεις, οι κατευθύνσεις του και οι ερμηνείες του αλλάζουν άρδην κατά 180% μέσα σε λίγες στιγμές.

Ο Μεγάλος μας Ηθοποιός είναι απολαυστικός στον "αυστηρό" του πατρικό ρόλο στην έξοχη αυτή κωμωδία.


**************

Φίλες και Φίλοι
έκανα μια γενική παρουσίαση των κλασικών "ΜΠΑΜΠΑΔΩΝ" στην Ελληνική Κινηματογραφική Κωμωδία.
Επιλεκτικά σταχυολόγησα κάποιους χαρακτηριστικούς ρόλους ανάμεσα σε δεκάδες από αυτούς που διέπρεψαν στο είδος και στον πλούτο της Φιλμογραφίας μας.
Μπαμπάδες που καλύπτουν όλο το ....φάσμα των χαρακτήρων συμπεριφοράς τους.

Φυσικά στο πίσω μέρος του παρασκηνίου καραδοκούν οι .....ΜΑΜΑΔΕΣ για τις οποίες θα μιλήσουμε σε επόμενο θέμα μας.