Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Ταξίδι στο Film Noir: Otto Preminger "ΚΗΛΙΔΕΣ στο ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ"

Αγαπητές Φίλες και Φίλοι,
συνεχίζοντας τις περιπλανήσεις μας στον Σκοτεινό αλλά και Μαγικό κόσμο του κλασικού Αμερικάνικου Film Noir σήμερα σας έχω ένα ακόμα αριστούργημα του μεγάλου Σκηνοθέτη

OTTO PREMINGER


"ΚΗΛΙΔΕΣ στο ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ"

("Where the Sidewald Ends")

Μια ακόμα κλασική ταινία πάνω στο ύφος του μεγάλου δραματουργού αλλά και μάστορα του είδους, που συνεχίζει την μεγάλη του παράδοση.

Πρεμιέρα:  Αύγουστος 1950 στις ΗΠΑ

Συντελεστές

Βασισμένο στην Νουβέλα του WILLIAM STUART
Σενάριο:  BEN HECHT
Σκηνοθεσία:  OTTO PREMINGER
Παραγωγή: OTTO PREMINGER
Κινηματογράφιση: JOSEPH LASELLE
Μουσική:  CYRIL MOCKRIDGE
Ενδυματολογία:  OLEG CASSINI
Film Editing:  LOUIS LOEFFLER
Decoration:  THOMAS LITTLE & WALTER SCOTT
Art Derection: J. RUSSELL SPENCER & LYL WHEELER

Ερμηνείες

DANA ANDREWS στο ρόλο του Detective Mark Dixon

GENE TIERNEY στο ρόλο της Morgan Taylor

KARL MALDEN στο ρόλο του Yπαστυνόμου Thomas

GARRY MERILL στο ρόλο του Μαφιόζου Tommy Scalise

TOM TULLY στο ρόλο του Jiggs Taylor, Πατέρα της Μorgan

RUTH DONNELLY στο ρόλο της Μάρθας

BERT FREED στο ρόλο του detective Paul Klein


ΤΟ ΘΕΜΑ

Ο Detective MARK DIXΟΝ, γιος ενός παλιού διαρρήκτη, αγωνίζεται χρόνια να αποβάλλει απ τη ζωή του το στίγμα και τη σκιά του πατέρα του. Οι μέθοδές του απέναντι στο έγκλημα πολλές φορές ξεφεύγουν από τα όρια της νομιμότητας, γίνονται σκληρές, επιθετικές.
Το γεγονός αυτό τον καθιστά ευάλωτο στην Υπηρεσιακή του εξέλιξη και του στοιχίζει σε ποινές και προβλήματα.
Στο στόχο του αυτή τη φορά είναι ο σκληρός μαφιόζος TOMMY SCALISE, τον οποίο όμως δεν μπορεί με τίποτα να βάλει στο χέρι καθώς εκείνος φροντίζει πάντα να είναι καλυμμένος.
Αυτή τη φορά η μοίρα και η ζωή θα παίξουν ένα εφιαλτικό παιχνίδι στον Detective Dixon.
Ερευνώντας τον ύποπτο θάνατο ενός θαμώνα, που έγινε σε μια παράνομη χαρτοπαικτική λέσχη του γνωστού μαφιόζου, θα κυνηγήσει έναν βασικό ύποπτο, ξοφλημένο αλλά αναγνωρίσιμο ήρωμα του πολέμου. Σε ένα ξενοδοχείο θα συμπλακεί μαζί και θα τον σκοτώσει χωρίς να ξέρει ποιος είναι.
Στον πανικό του θα ξεφορτωθεί το πτώμα.
Ο Νεκρός είναι σύζυγος εν διαστάσει μιας γοητευτικής κοπέλας, της MORGAN TAYLOR της οποίας ο Πατέρας και οδηγός ταξί JIGGS TAYLOR θα θεωρηθεί και θα συλληφθεί ως βασικός ύποπτος της δολοφονίας.
Ο DIXON, ερωτευμένος με την MORGAN, ζώντας και την αγνότητα και την αγάπη του πατέρα της για την ίδια, θα ξεκινήσει να ζει έναν αδυσώπητο αγώνα με τον ίδιο του τον εαυτό.
Ένα κυνήγι στο οποίο θα μετατρέψει τον ίδιο του τον εαυτό ως στόχο για τον μαφιόζο που κυνηγά.

Ποιο θα είναι το τραγικό τέλος ; Θα μπορέσει ψυχολογικά ο Detective να αντέξει το βάρος της πραγματικής ενοχής ; πως θα διαχειριστεί την αγάπη του για την νεαρή κόρη του ανθρώπου που αθώα βρίσκεται στη φυλακή ;

Ποιο θα είναι το τελικό κόστος σε αυτό το ατόπημα ;




Η ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΗ ΦΟΡΜΑ

Ο Μεγάλος OTTO PREMINGER, για μια ακόμα φορά, στα έργα του, χειρίζεται υπαρξιακά διλήμματα σε ακραίες καταστάσεις. Το είχε κάνει και στην "ΛΑΟΥΡΑ", το κάνει και εδώ.
Οι "ΚΗΛΙΔΕΣ στο ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ" είναι αυτό ακριβώς που περιγράφουν στον Ελληνικό τίτλο.
Κάποιες κηλίδες που βάφουν το πεζοδρόμιο της ζωής και του εγκλήματος. Εκεί που διαπράττεται η ανομία και βιώνει η ενοχή.
Ακόμα και ο πρωτότυπος τίτλος της ταινίας "WHERE THE SIDEWALK ENDS"  (Εκεί που τελειώνει το πεζοδρόμιο), είναι αντιπροσωπευτικός των δρώμενων στην όλη ταινία.


Ο Σκηνοθέτης, παίρνει τον μεγάλο του Κινηματογραφιστή συνεργάτη JOSEPH LASELLE και μεγαλουργούν. Μια ταινία σκοτεινή, ένα noir στο απόλυτο σκοτάδι. Στους δρόμους και τα πεζοδρόμια του εγκλήματος. Ρυθμός έντονος που κορυφώνεται προς την ολοκλήρωση και την κάθαρση. Τα ντεκόρ και οι χώροι, αυτή τη φορά, δεν είναι οι υπέροχοι και πλούσιοι χώροι της "ΛΑΟΥΡΑΣ" αλλά δωμάτια φτηνών ξενοδοχείων, σκοτεινά κτίρια και γκαράζ της ανομίας, χαρτοπαιχτικές λέσχες.


Και μέσα σε όλο αυτό το ντεκόρ, οι άνθρωποι...!
Ένας detective που αγωνίζεται να αποδείξει την προσήλωσή του στο κυνήγι του εγκλήματος ξεπερνώντας άπειρες φορές τα όρια, αυτή τη φορά σκοτώνει ο ίδος έστω και σε ατύχημα αλλά στη συνέχεια διαβαίνει το πεζοδρόμιο και κρύβει το πτώμα.
Μια κοπέλα που αγωνίζεται να υπερασπιστεί τον Πατέρα της που άδικα κατηγορείται.
Ένας Πατέρας που βίωνε τα ξυλοφορτώματα της κόρης του από τον σύζυγό της, να του φορτώνουν ένα έγκλημα που δεν έκανε.
Ένας σκληρός, αδίστακτος μαφιόζος, που επιβώνει, φροντίζοντας πάντα για την απόκρυψή του.
Ένας αστυνομικός διοικητής που γνωρίζει την αγνότητα του υφισταμένου του αλλά δεν μπορεί να ανεχτεί και τις εκτροπές του.
Όπως και οι συνάδελφοί του.



Ένα εκρηκτικό σύνολο που οδεύει στην τελική έκρηξη.
Ποιος θα πληρώσει στο τέλος ;


ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Ο OTTO PREMINGER βασίζεται και σε αυτήν την ταινία στο αγαπημένο του ερμηνευτικό πρωταγωνιστικό δίδυμο των:

DANA ANDREWS & GENE TIERNEY

και φυσικά αποζημιώνεται με το παραπάνω για αυτό


Λες και "κουμπώνουν" ο ένας δίπλα στον άλλο, οι δύο μεγάλοι Ηθοποιοί είναι εξαιρετικοί.


Αυτή τη φορά το μεγάλο βάρος πέφτει στους ώμους του DANA ANDREWS καθώς αυτός είναι το επίκεντρο του "κόσμου" στις "ΚΗΛΙΔΕΣ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ".
Ο Τρόπος που αναδεικνύει τις εσωτερικές του αντιθέσεις, ο τρόπος που ερμηνεύει το εσωτερικό του μαρτύριο, ο τρόπος που εκφράζει την απόλυτη ατυχία στα περιστατικά που καλείται να διαχειριστεί, ο τρόπος που μοιραία πέρνει τις αποφάσεις του είναι συγκλονιστικός.



Η GENE TIERNEY, λεπτή, τρυφερή, απλή, χωρίς μεγαλομανίες και εκφραστικές ακρότητες, είναι ακριβώς αυτή που πρέπει και διαπρέπει ερμηνευτικά για μια ακόμα φορά.
Μια απλή ερωτευμένη γυναίκα που παλεύει με νύχια και δόντια να αποδείξει την αθωότητα του πατέρα της στο πλαί του ανθρώπου που έμμεσα τον ενοχοποίησε.


Καθοριστικό ρόλο στην επιτυχία της ταινίας θα παίξουν και οι λοιποί ερμηνευτές ηθοποιοί είτε στους κόντρα είτε στους θετικούς ρόλους.


Εξαιρετικός, λαμπερός και πειστικός ο μεγάλος KARL MALDEN


Εκπληκτικός ο GARY MERRILL ως μαφιόζος SCALISE


Ρεσιτάλ από τον εξαίρετο TOM TULLY ως Πατέρα


Πολύ καλός BERT FREED ως αστυνομικός συνάδελφος του Dixxon

Μια πραγματικά έξοχη ταινία, που θα σας καθηλώσει μέχρι την τελευταία σκηνή στην αναζήτηση της όποιας κορυφωτικής λύτρωσης ή κόστους.
Η ταινία, ως το τέλος, θα παίξει μαρτυρικά μέχρι τα τελευταία ερωτήματα:

Θα λυτρωθεί ο Detective Dixxon ;

Ποια θα είναι η τελική του στάση, ηθικά και επαγγελματικά, καθώς βλέπει έναν αθώο, τον πατέρα της αγαπημένης του να ενοχοποιείται αντ' αυτού ;

Ποιο θα είναι το τελικό Τίμημα που θα κληθεί να πληρώσει ;

Στον αδυσώπητο κόσμο των Film Noir ουδείς βγαίνει "ατσαλάκωτος", αλώβητος χωρίς τη δική του προσωπική δίκη.






Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου 2017

"Αστέρι μου Φεγγάρι μου" Μια Σκηνή μια Ιστορία... ("ΦΑΙΔΡΑ")



Το 1962 ο μεγάλος JULES DASSIN 
παίρνει το υπέροχο Σενάριο της ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ (σε μια ελεύθερη απόδοση της μεγάλης τραγωδίας του Ευρυπίδη "Ιππόλυτος") και δημιουργεί την:

"ΦΑΙΔΡΑ"




Ο Θάνος, ένας διάσημος εφοπλιστής, παντρεύεται την κατά πολύ νεώτερή του Φαίδρα.
Όταν εκείνη γνωρίζεται με τον Αλέξη, τον γιο του από τον πρώτο του γάμο, μια ερωτική σχέση, γεμάτη πάθος, γεννιέται και εξελίσσεται ανάμεσα στους δύο.
Μια σχέση που όμως δεν έχει διέξοδο. 
Μια σχέση που βήμα το βήμα κορυφώνεται στον όλεθρο και στην καταστροφή. 


Το πρωταγωνιστικό αλλά και ερμηνευτικό τρίο της ταινίας το απαρτίζουν, με συγκλονιστικές ερμηνείες οι:




ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ στο ρόλο της ΦΑΙΔΡΑΣ


RAF VALLONE στο ρόλο του ΘΑΝΟΥ


ANTHONY PERKINS στο ρόλο του ΑΛΕΞΗ


Εδώ, θα παρακολουθήσουμε μαζί, καρέ-καρέ την συγκλονιστική και αλησμόνητη ερωτική σκηνή της ταινίας.
Μια σκηνή πραγματικά που γράφει τη δική της μεγάλη Κινηματογραφική Ιστορία.
Προσωπικά την θεωρώ μία από τις πλέον ερωτικές και εκφραστικές σκηνές στον Κινηματογράφο.
Αφηνόμαστε λοιπόν στην μαγική μουσική του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ σε στίχους του ΓΙΑΝΝΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ.
Η Μαεστρική σκηνοθετική μπαγκέτα του JULES DASSIN μας οδηγεί .

Πάμε λοιπόν:


Η Φαίδρα με τον Αλέξη.
Η Μητριά με τον θετό γιο.
Το Ερωτικό Πάθος εκτός ορίων. Άναρχο, ανεξέλεγκτο, ισοπεδωτικό. Δεν λογάει τα χρόνια, τη θέση, τα πρέπει.
Ο DASSIN εστιάζει με την κάμερά του σε ζουμ πάνω στα πρόσωπα των δύο εραστών.


"Αστέρι μου Φεγγάρι μου, της Άνοιξης κλωνάρι μου..."
Εναλλακτικά ο Σκηνοθέτης μας δίνει τα πρόσωπα των δύο εραστών ως το απόλυτο φόντο στην εικόνα.
Ο Anthony Perkins σε μια απίστευτη διαυγέστατη ματιά...


"...Κοντά σου θάρθω πάλι,
κοντά σου θάρθω μιαν αυγή
για να σου πάρω ένα φιλί
και να με πάρεις πάλι...."

Το φιλί....! Η Φαίδρα με τον Αλέξη, σμίγουν. Σε ένα φιλί που έρχεται λες από την φωτιά της κόλασης. Εξ ου και στο background της εικόνας ο Dassin εμφανίζει τη φωτιά στο τζάκι.
Ένα φιλί που λιώνει στη φωτιά. Στη φωτιά της ηδονής, του έρωτα αλλά και του "μιάσματος"


Και πάλι εδώ ο Dassin εξακολουθεί να αποσπά τα μάτια των ηρώων του με τρόπο απόλυτο.



"Αγάπη μου, αγάπη μου, η νύχτα θα μας πάρει
τ' άστρα κι ο ουρανός, το κρύο το φεγγάρι...."

Αχ αυτά τα μάτια της Μελίνας....! με μια μοναδική απίστευτη εσωτερική δύναμη να αλλάζουν συναισθήματα με τις στιγμές.
Ένα κρυστάλλινο δάκρυ σαν διαμάντι κυλά στο μάγουλό της.




"Θα σ' αγαπώ, θα ζω μες το τραγούδι,
θα μ' αγαπάς, θα ζω με τα πουλιά.
Θα σ' αγαπώ, θα γίνουμε τραγούδι,
θα μ' αγαπάς, θα γίνουμε πουλιά..."

Η Αλλαγή των συναισθημάτων. Το δάκρυ που δίνει τη θέση του ίσως σε ένα από τα πιο εκπληκτικά χαμόγελα στον Κινηματογράφο. Τα πανέμορφα "γεμάτα" μάτια της Μελίνας γεμίζουν την Οθόνη με λάμψη, με ζωή. Καθάρια όσο ποτέ.



Εδώ η κάμερα του Dassin αφήνει τα πρόσωπα των δύο εραστών και αρχίζει να εστιάζει σε συμβολισμούς.
Το τζάκι που καίει με τη φωτιά να θεριεύει, όπως θεριεύει και το πάθος των δύο εραστών.


Εδώ η κάμερα αρχίζει να περιπλανιέται σε αντικείμενα του δωματίου.
Πραγματικά αντικείμενα υψηλής αισθητικής.


Όπως εδώ. Και όπως βλέπετε δεν είναι τυχαίο ότι τα αντικείμενα εκπέμπουν φως, όπως και η ερωτική σκηνή που ήδη εκτυλίσσεται στα μάτια μας...


Και εδώ, όπως θα το δούμε αργότερα στο Βίντεο, ο φακός κάνει ένα δυναμικό ζουμ στο παράθυρο του δωματίου. Καθόλου τυχαία καθώς έξω από αυτό εκτυλίσσεται μια δυνατή καταιγίδα την ίδια ακριβώς στιγμή που η φλόγα του τζακιού αντανακλά στα τζάμια. 
Μια υπέροχη συμβολική σκηνή που και αυτή ζωγραφίζει τη δύναμη του πάθους και των συναισθημάτων.


"Ο Ποταμός είναι ρηχός
κι ο ωκεανός είναι μικρός,
να πάρουν τον καημό μου...."

Εδώ πλέον οι εικόνες εστιάζουν στα σώματα των δύο εραστών. 
Τη στιγμή που γίνονται "ένα" σε μια επαφή πάθους.
Οι εικόνες των ασύμμετρων σωμάτων, που η κάμερα δεν τα αναδεικνύει ολόκληρα αλλά μέρη αυτών, και κύρια των πιο εκφραστικών, των χεριών...


Τα χέρια στην ερωτική πράξη χορεύουν στο δικό τους ρυθμό..
Ο Dassin το ξέρει και μας το δίνει με υπέροχο τρόπο.
Στις ερωτικές του εικόνες προσθέτει ένα γλυκύτατο υπέροχο θολό φόντο.
Σαν οι δύο εραστές να είναι τυλιγμένοι σε μια ομίχλη πάθους.





Μια υπέροχη λήψη εδώ με τη φωτιά πίσω να διαμορφώνει μια εξαίρετη ατμόσφαιρα.


Η Ερωτική πράξη κορυφώνεται. Το ένα πρόσωπο διαχέεται μέσα στο άλλο.
Το θολό της εικόνας σε παραπέμπει στον άναρχο κόσμο της ηδονής και του πάθους.
Το πλάνο ηθελημένα δεν είναι καθαρό...
Η Αισθητική σύλληψη δίνεται σκηνοθετικά από τον JULES DASSIN μέσα σε μια έκρηξη πραγματική εικόνων. Εικόνων που εναλάσσονται με μεγάλη ταχύτητα εναλλαγής καρέ.
Λουσμένα πρόσωπα στο φως, στη φωτιά, στο θολό της έντασης. Μια καταιγίδα που σαρώνει τα πάντα.
Μια φωτιά που κατακαίει τα πάντα στο διάβα της. Πρόσωπα, το εικονοστάσι (συμβολισμός). Μέσα φωτιά, έξω τα νερά της καταιγίδας σαν κύματα. Το παράθυρο σαν σύνορο ενός κόσμου.
....................


"Να διώξουνε τα μάτια σου,
να πνίξουνε τους όρκους σου
από το λογισμό μου...."

Οι δύο εραστές, η Φαίδρα και ο Αλέξης, είναι ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Αποκαμωμένοι βιώνουν το πέρασμα του οργασμού.
Ο Σκηνοθέτης "καθαρίζει" το πλάνο. Διώχνει την ονειρική θολούρα, επαναφέρει τους δύο εραστές και εμάς μαζί στον "γήινο" ρεαλισμό και στην πραγματικότητα.
Ο Έρωτάς του σφραγίζει τα γενόμενα αλλά και τα μελλούμενα.
Και αυτά ειδικά τα τελευταία είναι που ανοίγουν τους Ασκούς του Αιόλου.
Η Κάθαρση θα έρθει. Αλλά θα είναι ισοπεδωτικά καταστροφική για όλους.
Το ερωτικό τρίγωνο θα καεί από την ίδια τη φωτιά του...


Εδώ, φίλες και φίλοι,
σας δίνω όλη την θρυλική ερωτική σκηνή της "ΦΑΙΔΡΑΣ", όπως αυτή χαράχτηκε ανεξίτηλα στα Κινηματογραφικά δρώμενα.



Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017

Οι Μεγάλες Στιγμές του Σοβιετικού Κινηματογράφου (Μέρος 2ο)




Φίλες και Φίλοι,
πριν λίγο καιρό στον ανωτέρω Σύνδεσμο, είχα ξεκινήσει μια παρουσίαση των Μεγάλων Στιγμών του Σοβιετικού Κινηματογράφου.
Πρωτοπόρος σε τεχνική, αισθητική, έβαλε τα θεμέλια στην παγκόσμια Κινηματογραφία.
Ακόμα στις μέρες μας, του 21ου αιώνα, οι Σοβιετικοί Σκηνοθέτες και δημιουργοί θεωρούνται δάσκαλοι στο είδος και τα έργα τους αποτελούν υλικό διδασκαλίας στους επίδοξους Κινηματογραφιστές.

Σήμερα θα προχωρήσουμε στο 2ο Μέρος αυτού του αφιερώματος.

*******************

  
MIKHAIL KALATOZOV  

(Μιχαήλ Κολοτόζωφ)


Μια ακόμα τεράστια μορφή στο χώρο των Σοβιετικών αλλά και παγκόσμιων Κινημτογραφιστών.
Γεννημένος το 1903 στην Γεωργία ο μεγάλος δημιουργός, ως το θάνατό του το 1973 στη Μόσχα έδωσε πολύ μεγάλες δημιουργίες που άφησαν εποχή

1957  "ΟΤΑΝ ΠΕΤΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΑΝΟΙ"


Ένα συγλονιστικό αντιπολεμικό αριστούργημα, που είχα την ευλογία να δώ, σε θερινό Κινηματογράφο παρακαλώ στα παιδικά μου χρόνια.
Μια ταινία με 4 διεθνή κινηματογραφικά βραβεία, με πρωταγωνιστές τους:  TATIANA SAMOYLOVA, ALEKSEY BATALOV, VASILIY MERKUREV


Βασισμένη στη σχολή του Σοσιαλιστικού Ρεαλισμού, η ταινία είναι από τις πρώτες που ανέδειξαν την επίδραση του πολέμου πάνω στην ανθρώπινη ψυχολογία και τις σχέσεις.
Οι ελπίδες, ο αγώνας, τα βάσανα του απλού λαού στις φλόγες του πολεμου.
Ο Καλατόζοφ παραδίδει μαθήματα κινηματογραφικής γεωμετρίας κάνοντας την ταινία να "τα σπάει" στη Δύση γνωρίζοντας τεράστια αναγνώριση και αποθέωση.


Μια ελεγεία στην ανθρώπινη ψυχή

1964  "EIMAI H KOYBA"  (SOY CUBA)


Τέσσερις σπονδυλωτές ιστορίες δοσμένες με υπέροχο τρόπο στην Κούβα του Μπατίστα λίγο πριν την μεγάλη Επανάσταση
Πρωταγωνίστησαν οι:  ENRIQUE PINEDA BARNET, EVGENIY EVTUSHENKO

Δύο διεθνή βραβεία για μια ταινία που απογειώνει ακόμα περισσότερο τον μεγάλο δημιουργό. Μια ταινία εμπειρία ζωής. Μέσα σε δύο ώρες παρελαύνει ένας ολάκερος λαός μέσα από μια ντοκουμενταρίστικη μυθοπλασία.
Ψυχή Κούβας, Κάμερα Σοβιετικής ενωσης σε έναν εκρηκτικό συνδυασμό.

ALEKSANDR PTUSHKO



Ένας ακόμα μεγάλος του Σοβιετικού Κινηματογράφου.
Ουκρανός στην καταγωγή, γεννημένος το 1900, έφυγε το 1973 στη Μόσχα
Μεγάλος δημιουργός τιμημένος με το Διεθνές ασημένιο λιοντάρι σκηνοθεσίας

1946  "ΤΟ ΠΕΤΡΙΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ"

(THE STONE FLOWER-KAMENNYY TSVETOK)


Ίσως η πιο εμβληματική ταινία του μεγάλου δημιουργού αλλά και ένα δημιούργημα λουσμένο στο χρώμα, στην παραμυθένια ατμόσφαιρα. Φτιαγμένη στα 1946, ξεπερνά σε δυναμική χρωμάτων και φαντασίας τις πιο σύγχρονες ψηφιακές παραγωγές του σημερινού Κινηματογράφου.


Μια ταινία που επίσης είχα την ευλογία να δω στα παιδικά μου χρόνια, πάλι στον ίδιο θερινό Κινηματογράφο με τους "Γερανούς". Για κοίτα επιλογές που κάνανε τότε οι αίθουσες έτσι ;
Αυτό που μου έχει μείνει αξέχαστο πραγματικά είναι η εναλλαγή σκηνών μέσα στο δάσος λουσμένες στο χρώμα, στον λυρισμό 

Η Ταινία τιμήθηκε στις Κάννες με καλύτερη Κινηματογραφία για το χρώμα της (όπως σας το είπα...)

DZIGA VERTOV


Τι να πει τώρα κανείς για έναν εκ των ιδρυτών του Κινηματογράφου στην κυριολεξία.
Γεννημένος το 1896 στην Πολωνία, έφυγε το 1954 στη Μόσχα, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο έργο και μια ανεξίτηλη προσφορά.

Θεωρείται ο Κινηματογραφιστής της Οκτωβριανής Επανάστασης καθώς με την κάμερά του και τα ντοκιμαντέρ του φιλμογράφησε  τα ιστορικά εκείνα γεγονότα με μια σειρά δημιουργίες

1929  "Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ"

 Μια ταινία που αποτέλεσε και εργαλείο της τέχνης του Κινηματογράφου.
Ο Μεγάλος δημιουργός έχει ως αντικείμενο παρατήρησης μια πόλη και τη ζωή των κατοίκων της. Εκεί ένας άνθρωπος με μια κάμερα στο χέρι προσπαθεί να μελετήσει τη ζωή τους με τη δουλειά του.


Πειραματικός Κινηματογράφος που ενσωματώνει όλες τις πρωτοποριακές απόψεις του Βερτώφ για το Σοβιετικό Μοντάζ.


1934  "ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΝΙΝ"


Ο Βερτώφ διαλέγει τρία τραγούδια για γυρίσει μια ντοκουμενταρίστικη ταινία για τον μεγάλο ηγέτη της Οκτωβριανής επανάστασης. Στο πρώτο ο Λένιν εν ζωή, διδάσκει-καθοδηγεί, στο δεύτερο νεκρός , ο σπόρος της διδασκαλίας του έχει μπει στη Γη και στις συνειδήσεις και στο τρίτο η ΕΣΣΔ χωρίς τον ηγέτης, οικοδομεί και δημιουργεί.

GRIGORIY ALEKSANDROV


Μεγάλος Ρώσος δημιουργός, γεννημένος το 1903 στη Ρωσία, έφυγε το 1983 στη Μόσχα.
Σεναριογράφος και Σκηνοθέτης, μαζί με τον Σεργκέι Αϊζενστάιν έδωσαν μια σειρά ιστορικών ταινιών όπως ήδη τις αναφέραμε στο πρώτο μέρος.

1947  "VESNA"


Μια μουσική αισθηματική ρομαντική κωμωδία, ήταν ένα είδος που δεν ήταν εύκολο στην ΕΣΣΔ εκείνης της περιόδου. Παρ' όλα αυτά ο μεγάλος δημιουργός έδωσε μια εξαίρετη δημιουργία που τιμήθηκε με βραβείο διεθνούς παραγωγής στο Φεστιβάλ Βενετίας.


SERGEY VASILEV

Γεννημένος το 1900 στη Μόσχα, έφυγε το 1959 στη Μόσχα

Ο Δημιουργός του θρυλικού

"CHAPAEV"


H Tαινία αναδεικνύει την ηγετική εμβληματική μορφή του Βασίλη Ιβάνοβιτς Τσαπάγεφ, ήρωα του Σοβιετικού λαού στην περίδο της επίθεσης των "Λευκών" από τη Δύση λίγο μετά την Οκτωβριανή επανάσταση.

GRIGORI KOZINTSEV


Γεννημένος το 1905 στο Κίεβο, έφυγε το 1973 στο Λένινγκραντ
Ένας ακόμα εμβληματικός σκηνοθέτης στον σύγχρονο Σοβιετικό Κινηματογράφο.
Θα σταθούμε σε μία από τις μεγαλύτερες δημιουργίες του αντιπροσωπευτικά

1964  "ΑΜΛΕΤ


Θεωρείτα η πλέον ακριβής και αντιπροσωπευτική διεθνώς ταίνια που γυρίστηκε στην μεγάλη τραγωδία του Σαίξπηρ.
Μια ταινία που θριάμβευσε διεθνώς με την ποιότητά της και την αισθητική της.

5 Διεθνή βραβεία στα μεγάλα φεστιβάλς


Στο ρόλο του Άμλετ ο INNOKENTIY SMOKTUNOVSKIY
Στο ρόλο της Οφηλίας η ANASTASIYA VERTINSKAYA

SERGEY BONDARCHUK


Από τους μεγαλύτερους Σοβιετικους Σκηνοθέτες της σύγχρονης περιόδου
Γεννημένος το 1920 στην Ουκρανία, έφυγε το 1994 στη Μόσχα.
Σκηνοθέτης με 9 διεθνή βραβεία και μια σειρά ακόμα αναγνωρίσεις.

1966  "ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ"


Μια συγκλονιστική επική παραγωγή πάνω στο μεγάλο έργο του Λέοντος Τολστόϊ.
Μια ταινία πραγματικά συγκλονιστική που γνώρισε την παγκόσμια αναγνώριση με ένα Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας και 5 διεθνή βραβεία.
Ο Ίδιος ο δημιουργός πρωταγωνιστεί στο ρόλο του PIERRE BEZUHOV
η LYUDMILA SAVELEVA στο ρόλο της NATASHA ROSTOVA


1959  "Η ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ"

Η Συγκλονιστική ιστορία ενός ανθρώπου, που ο μεγάλος πατριωτικός πόλεμος έκοψε στα δύο τη ζωή του διαλύοντας την οικογένειά του.
Όλα δοσμένα με δραματικό τρόπο απαράμιλλης δημιουργίας.



*********************

Θεωρώ ότι ταξιδέψαμε αντιπροσωπευτικά πάνω σε επιλεγμένες ιστορικές στιγμές του Σοβιετικού Κινηματογράφου.
Φυσικά το υλικό είναι πραγματικά ανεξάντλητο και δεν μπορεί να καλυφθεί επαρκώς σε δύο αφιερώματα.
Απλά προσπάθησα να δώσω, όσο μπορώ πιο αντιπροσωπευτική γνωστική εικόνα πάνω στον Κινηματογράφο της χώρας και των σχολών που δούλεψαν  πάνω στην αισθητική και το μοντάζ του.
 όσο ελάχιστες