Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

ΝΤΙΝΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗ-ΠΑΝΟΥ ΓΛΥΚΟΦΡΥΔΗ: "Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΣΦΑΛΙΑΡΑΣ"

Φίλες και Φίλοι
μιας και είναι μέρες που κορυφώνεται η αγωνία του λαού μας για τα νέα "κοστούμια" της φρίκης που ράβουν για αυτόν οι δανειστές του αλλά και οι άρχοντες του τόπου, είπα να σκαλίσω την
Ταινιοθήκη του Ελληνικού Κινηματογράφου και να βρω κάτι ανάλογο.
Κάποιο θέμα δηλαδή που να αναδεικνύει τον ανώνυμο απλό Έλληνα του μόχθου, της φτώχιας και της καθημερινότητας, μέσα από το βιασμό που υφίσταται από εκείνους τους άρχοντες, που,
εξ ονόματός του, λειτουργούσαν ως επίδοξοι "σωτήρες" του.
Κατά σύμπτωση, από ...παλαιοτάτων χρόνων, ο "μπαμπούλας" του Έθνους ήταν αυτοί οι
...Κομμουνισταί, οι οποίοι έθεταν σε κίνδυνο τα ...εθνικά συμφέροντα.

Ο Πλούτος του Ελληνικού Κινηματογράφου είναι τέτοιος, που δεν δυσκολεύτηκα να βρω την κατάλληλη ταινία.
Μια ταινία μάλιστα που ζωγραφίζει αυτόν τον βασανισμένο λαό στα μάτια ενός ανθρώπου.
Τρομοκρατημένος, Κυνηγημένος, Δαρμένος, Βιασμένος, όμως αυτός εκεί....!
με εκείνο το απαράμιλλο αληθινό του χαμόγελο, αυτό το χαμόγελο γεμάτο λύπη, πίκρα και αλήθεια.

Ο ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ και ο ΠΑΝΟΣ ΓΛΥΚΟΦΡΥΔΗΣ
Δύο μεγάλοι δημιουργοί του Κινηματογράφου μας,
η εταιρεία που υπήρξε το φυτώριο αυτών των δημιουργιών, η
FINOS FILMS
και ίσως ο μοναδικός Έλληνας Ηθοποιός, ίσως και από τους ελάχιστους στον κόσμο, που μπορεί να δώσει τέτοιο ρόλο, ο 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ

Δίνουν μια εξαίρετη ταινία, γραμμένη και φτιαγμένη στα μέτρα όσων αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει ο Ελληνικός Λαός


"Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΣΦΑΛΙΑΡΑΣ"





ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πρεμιέρα:  15 Μαρτίου 1976

Σενάριο:  ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ, ΠΑΝΟΣ ΓΛΥΚΟΦΡΥΔΗΣ, ΛΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

Κινηματογράφιση:  ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ
Μοντάζ:  ΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗΣ, ΛΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ, ΝΙΚΗ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ, ΜΠΑΜΠΗΣ ΑΛΕΠΗΣ
Χορογραφία:  ΦΩΤΗΣ ΜΕΤΑΞΟΠΟΥΛΟΣ
Μουσική:  ΜΙΜΗΣ ΠΛΕΣΣΑΣ, ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Σκηνογραφία:  ΤΑΣΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ, ΜΑΡΚΟΣ ΖΕΡΒΑΣ


Η Ταινία λοιπόν είναι από αυτές που σηματοδοτούν την ύστερη εποχή του κλασικού Ελληνικού Κινηματογράφου από τις τελευταίες μεγάλες παραγωγές της FINOS.

TO ΘΕΜΑ

Η Χώρα της σφαλιάρας λοιπόν: ο τόπος μας, η πατρίδα μας. Η Ελλάδα μας.
Η Χώρα που στο κορμί της βυσσοδομούν οι άρχοντες του τρόμου και της βίας. Οι κάθε λογής δυνάστες, τύραννοι. Η χώρα που η σφαλιάρα στον απλό πολίτη γίνεται σήμα κατατεθέν ακόμα και στις απλές χαλαρές της στιγμές μιας παράστασης τσίρκου.

Η Ταινία είναι χωρισμένη σε δύο μέρη: Το πρώτο, από τον ΝΤΙΝΟ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗ, έχει σημείο αναφοράς και δράσης ένα Τσίρκο. Μέσα σε αυτό οι ηθοποιοί της παράστασης και οι κλόουν που η εμφάνισή τους δεν ξέρεις αν σε κάνει να γελάς ή να κλαις.
Πιο άριστη αλληγορία-μεταφορά για την Ελλάδα της Μεταξικής φασιστικής δικτατορίας δεν θα μπορούσε να γίνει.
Υπέροχη έμπνευση το τσίρκο.
Οι θεατές, ο δύσμοιρος απλός λαός που αναγκάζεται με βία και τρομοκρατία να βλέπει μια "παράσταση" που όντας τσίρκου αγγίζει τα όρια της γελοιότητας.
Ένας διευθυντής του τσίρκου, που αναπαράγει με στόμφο τις "αξίες" και τις γελοίες "αρχές" της Μεταξικής κοινωνίας.
Μέσα στο τσίρκο, οι Ηθοποιοί, οι κλόουν, οι ενεργοί "πολίτες" του τσίρκου που αναγκάζονται να παίξουν μια παράσταση με τον τρόμο και το θάνατο να παραμονεύει σε κάθε στιγμή.
Το ξύλο και η σφαλιάρα πέφτουν σύννεφο, η ανθρώπινη ζωή γίνεται σκουπίδι.

Το δεύτερο μέρος της ταινίας, με δημιουργία του ΠΑΝΟΥ ΓΛΥΚΟΦΡΥΔΗ, έχει σημείο αναφοράς την Απριλιανή Χούντα.


ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Ένα πρόσωπο κυριαρχεί απόλυτα και σφραγίζει την ταινία και τη διαδρομή της και στα δύο μέρη.
Δεν είναι άλλο από τον ΘΑΝΑΣΗ, έναν απλό άνθρωπο, που δουλεύει ως παλιάτσος κλόουν στο Τσίρκο που δεν είναι άλλο από την ίδια του την πατρίδα όπως την έχουν μετατρέψει οι άρχοντες του τρόμου και της βίας, Μεταξική και Απριλιανή χούντα.

Μονάχα ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ θα μπορούσε να ερμηνεύσει έναν τέτοιο χαρακτήρα.
Το είχε ξανακάνει ένα χρόνο πριν στο "ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΘΑΝΑΣΗ" πάλι του ΝΤΙΝΟΥ ΚΑΤΣΟΥΡΙΔΗ και είχε αφήσει άφωνους θεατές και κριτικούς με τη συγκλονιστική του ερμηνεία.


Όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα μπορεί να τα εκφράσει αυτός ο άνθρωπος και τεράστιος ηθοποιός:
Γέλιο, τρέλα, κινητικότητα, πόνο, φόβο, τρόμο, πανικό, κατάθλιψη, μελαγχολία, χιούμορ, γέλιο.
Όμως εκείνο που πάντα ξέρει καλά να δίνει είναι αυτή η απίστευτη ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ που εκφράζει τον απλό λαϊκό αγωνιστή και άνθρωπο, που δεν είναι ήρωας, που δεν είναι ηγέτης ή μέντορας αλλά είναι αυτός που κινεί την ιστορία ενός λαού με τον αγώνα του, είτε σιωπηρό, είτε κραυγαλέο. Πάντα με το μέτωπο ψηλά απέναντι στους δημίους του.


ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής της ταινίας αυτής σε όλα τα επίπεδα.

Δίπλα του με εξαίρετο τρόπο είναι μια πλειάδα μεγάλων Ηθοποιών μας.

Ξεχωρίζει στο πρώτο μέρος ο εξαίρετος ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ στο ρόλο του δύσμοιρου κλόουν που ζει κάτω από την υστερία του τρόμου και της σφαλιάρας
Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ στο ρόλο του διευθυντή του Τσίρκου

Κοντά τους οι:  ΑΪΝΑ ΜΑΟΥΡΕΡ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΦΟΣ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΤΡΑΪΦΟΡΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΦΑΤΟΥΡΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΝΤΗΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΔΕΣΥΛΛΑΣ


ΣΤΟΙΧΕΙΑ για την ΤΑΙΝΙΑ

Η Ταινία είναι η προ-τελευταία παραγωγή της FINOS FILMS.
Εισπρακτικά έχει πολύ μεγάλη επιτυχία για εκείνη την εποχή που κυριαρχεί και ο ερχομός της τηλεόρασης.
Κόβει 248,982 εισιτήρια, στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 38 Ελληνικές ταινίες εκείνης της χρονιάς.
Για τον ΘΑΝΑΣΗ ΒΕΓΓΟ είναι η τελευταία του ταινία με την FINOS.

Η Ταινία έχει στιγμές γέλιου, ενός πικρού, πονεμένου χιούμορ, κάποια στιγμή ξεκαρδιστικές αλλά γενικά το όλο κλίμα είναι βαρύ και πικρό. Ευτυχώς που στο φινάλε αναδεικνύεται το φως.


Από τις μεγαλύτερες στιγμές της ταινίας αλλά και της ερμηνευτικής διαδρομής του ΘΑΝΑΣΗ ΒΕΓΓΟΥ είναι η συγκλονιστική σκηνή όπου σέρνει το κάρο με τα δολοφονημένα παιδιά του Πολυτεχνείου κρατώντας μετά στα χέρια του ένα από αυτά μπροστά στην Εκκλησία, που δεν είναι άλλη από την Αγία Μαρίνα του Θησείου





Θα τελειώσω την παρουσίαση με ένα προσωπικό μου βίωμα για την ταινία.

Ήμουν στον Κινηματογράφο όταν προβλήθηκε. Δεν είχαμε μπορέσει να βρούμε κάθισμα και η αίθουσα είχε και όρθιους για να καλύψει τις τεράστιες ουρές απέξω.
Δεν θα λησμονήσω ειλικρινά το ξέσπασμα του κοινού σε χειροκροτήματα στην σκηνή όπου το φορτηγό του Βέγγου παίζει το "ΣΩΠΑ ΟΠΟΥ ΝΑΝΑΙ ΘΑ ΣΗΜΑΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΜΠΑΝΕΣ" με τα τεράστια μεγάφωνά του, χωρίς να το έχει αντιληφθεί ο δύσμοιρος ο Θανάσης, και το φορτηγό μπαίνει σε ένα χωριό τη στιγμή μιας συγκέντρωσης Απριλιανών στην πλατεία του χωριού
Ένας Κινηματογράφος στο πόδι....




Σώπα όπου νάναι θα σημάνουν οι Καμπάνες.....

Αυτή η ταινία είναι το μήνυμα του αγώνα και της θετικής σκέψης, για τον μοναδικό δρόμο που διαθέτει ένας λαός για να διεκδικήσει πίσω την πατρίδα του, τη Γη του και τα ιδανικά του.

Μπορείτε να δείτε την ταινία εδώ:


6 σχόλια:

  1. Γιάννη μου,
    Ποτέ, ακόμη και στις πιο "ανάλαφρες" ταινίες του Βέγγου, δεν κατάφερα να γελάσω...
    Αυτός ο Άνθρωπος, μου έβγαζε πάντα κάτι τραγικό, σπαρακτικό...
    Δεν έχω να γράψω κάτι περισσότερο, μόνο ευχαριστίες που τίμησες μια τόσο σημαντική ταινία, και τον σπουδαίο Βέγγο.

    Καλό σου βράδυ, φίλε μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νατάσα μου καλησπέρα σου και καλή σου βδομάδα. Αυτός ο συνδυασμός του χαρούμενου με το τραγικό στο πρόσωπο και στην ψυχοσύνθεση του Θανάση Βέγγου ήταν κάτι το συγκλονιστικό. Οι εναλλαγές στη διάθεσή του σε έστελναν "αδιάβαστο" πραγματικά.
      Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια κορίτσι μου.

      Διαγραφή
  2. Θα την δω ξανά και ξανά! Το ελληνικό θαύμα μας ο Θανάσης, όταν ο ελληνικός κινηματογράφος έπαιρνε την κατιούσα εκείνος έβγαζε τις καλύτερες ταινίες.

    Δεν έχω κουράγιο να σκεφτώ τι θα μας έρθει πάλι. Τι να πω;

    Καλό ξημέρωμα για την ώρα και έχει ο Θεός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα σου Χριστίνα μου. Πραγματικά στη φάση που ο κλασικός Ελληνικός Κινηματογράφος έπερνε την κατιούσα, βγήκε ο Θόδωρος Μαραγκός με τον Θανάση Βέγγο επικεφαλής και έδωσε μερικές μεγάλες δημιουργίες πραγματικά.
      Χάρηκα που σε είδα Χριστίνα μου, όμορφη Άνοιξη να έχουμε.

      Διαγραφή
  3. Μικρός θυμάμαι γέλαγα με τον αγαπημένο Θανάση.
    Πέρασε ο καιρός και από ένα σημείο και μετά... στις περισσότερες με παίρνουν τα ζουμιά. Ο Θανάσης πάντα εκεί ήταν, εγώ δεν τον είχα καταλάβει.
    Ήταν εξαίρετος γιατί, εκτός των άλλων, ποτέ του δεν μιμήθηκε κανέναν. Και φυσικά ποτέ κανείς δεν τόλμησε να τον μιμηθεί.
    Έλληνας με όλη τη σημασία της λέξης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι τόσο αληθινά τα λόγια σου Πέτρο μου, τόσο ανθρώπινα και συναισθηματικά που δεν χωράνε αμφισβήτηση για το παραμικρό. Πραγματικά μοναδικός ο Θανάσης Βέγγος.
      Πέτρο ευχαριστώ φίλε για το σχόλιο. Καλό σου βράδυ.

      Διαγραφή