Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Στη Σοφίτα το ...2014, μια Ευχή για το 2015: Το ...Γαϊτανάκι της Lina Lina

Ουυυυυυυυυυπς

Blogo-παίχνιδο........!!!!!! ωωωωωω και μάλιστα ωραίο.......!
με όμορφες προσκλήσεις και όμορφο θέμα....

Ένα κάτι σαν απολογισμός για το 2014, για τη χρονιά που φεύγει και κάποιες παρακαταθήκες για τον καινούργιο χρόνο, το 2015...

Για πάμε λοιπόν......

Πήρα μια όμορφη ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ από εδώ, από τη ΜΑΝΙΑ


Στη Σοφίτα το 2014, μια Ευχή για το 2015

και εδώ από την Άννα

http://valtzan.pblogs.gr/2014/12/sth-sofita-to-2014-mia-efhh-gia-to-2015-blogame.html


Για να συμμετάσχω σε ένα παιχνίδι που το ξεκινάει η καλή μας δικτυακή Φίλη Lina Lina



ο Χώρος δημιουργίας του παιχνιδιού είναι το εξαίρετο Ιστολόγιό της



και ....εδώ ακριβώς είναι το ΚΑΛΕΣΜΑ της:



Η Λίνα μας λοιπόν βάζει μια σειρά από 10 Ερωτήσεις που κλείνουν τη χρονιά που φεύγει και ξεκινάνε τη χρονιά που έρχεται.

Για να δούμε τις ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:



1. Ποια ήταν η πιο όμορφη στιγμή της χρονιάς που πέρασε.
2. Πόσους σημαντικούς ανθρώπους γνώρισες.
3. Γιατί ήταν σημαντικοί
4.Ποια πράγματα στην προσωπική σου ζωή πήγες λίγο πιο μπροστά
5 ποιο από τα φιλιά ήταν το πιο ζεστό και γιατί
6 Ποια στιγμή ένιωσες πιο ανθρώπινα
7 Ποια ήταν η πιο σημαντική έκπληξη
8, Ο πιο καλός καφές, το νόστιμο φαγητό, το πιο όμορφο φεγγάρι η κολακευτική κουβέντα κλπ.
9. Τι εύχεσαι για τον εαυτό σου για την καινούργια χρονιά


10 Τι σκοπεύσεις να κάνεις γι αυτό


Νάτα λοιπόν και τα ερωτήματα της Λίνας......!
Ουυυυυυυυφ στη πρώτη ματιά δεν είναι και ....εύκολα στην απάντησή τους έτσι ; καθώς επίσης ε.....όπως και να το κάνουμε έχουν πάρα πολύ μεγάλη προσωπικής υφής.....

Δεν παύουν όμως να είναι όμορφα, σημαντικά.

Το .....μαγαζί εδώ είναι Κινηματογραφικό.....! δεν έχει το χαρακτήρα του αυστηρά προσωπικού χώρου. Έτσι λοιπόν οι απαντήσεις σχολιασμοί πάνω στα ερωτήματα θα έχουν και αυτοί ......Κινηματογραφική χροιά......
Τα πρόσωπα και τα γεγονότα υποθετικά σαν ένα ...Σενάριο ζωής.....



Η Αυλαία λοιπόν πέφτει για το 2014 και πάμε λοιπόν σε απαντήσεις ατάκτως ειρημένες:

ΕΡΩΤΗΜΑ 1:  Ποια ήταν η πιο όμορφη στιγμή για τη χρονιά που πέρασε

Όπως και να το κάνουμε ήταν ορισμένες καθοριστικές όμορφες στιγμές μέσα στη χρόνια που περνάει.... που κάθε μια από αυτές έχει τη δική της σημαντικότητα.

"HACHIKO: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΣΚΥΛΟΥ"



Η Συγκλονιστική ταινία του 2009, του Σουηδού σκηνοθέτη LASSE HALLSTROM με τους:

RICHARD GERE, JOAN ALLEN, CARY-HIROYUKI TAGAWA



Ένας καθηγητής μαζεύει στο σπιτικό του ένα εγκαταλειμμένο αδέσποτο Σκύλο......

Πως μπορεί η ...άφιξη ενός αδέσποτου ζώου να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων......
Μια παρουσία που αναστατώνει, που ξεβολεύει, που γεννάει καινούργια αισθήματα, που ξαναφέρνει χαμόγελα και ανθρώπινη ζεστασιά..

Να λοιπόν μια από τις πιο όμορφες στιγμές που θα μπορούσε να σου συμβεί μέσα στο 2014.....


  "ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ"

Το συγκλονιστικό ανθρώπινο Οικογενειακό δράμα του ALEXANDER PAYNE γυρισμένο το 2011 με την υπέροχη ερμηνεία των:

GEORGE CLOONEY, SHAILLENE WOODLEY, AMARA MILLER


Μια Οικογένεια σπασμένη σε κομμάτια, μια σχέση Πατέρα-Κόρης σε γκρίζο φεγγάρι, άξαφνα αντιστρέφεται.... Μια πανέμορφη στιγμή για μια χρονιά που κλείνει δεν νομίζετε ; δυο αγκαλιές ανοίγουν ξανά, δυο χάδια, στολισμένα με δάκρυα, μικρά διαμαντάκια......


"ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΕΡΑ"

(UNA GIORNATA PARTICOLARE)

Το 1977 ο Μεγάλος Ιταλός σκηνοθέτης ETTORE SCOLA δημιουργεί μια συγκλονιστική ταινία ζωής της ....διπλανής μας πόρτας.

Μια καταπιεσμένη νοικοκυρά μέσα σε ένα ασφυκτικό συζυγικό και κοινωνικό περιβάλλον, ζει μια ΜΕΓΑΛΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΕΡΑ στη ζωή της.

Η Συνάντηση της SOPHIA LOREN και του MARCELLO MASTROIANNI στα διαμερίσματα της Πολυκατοικίας αποκτά μια ερωτική απρόσμενη καταιγίδα στην οποία καταγράφεται η αποκάλυψη, η έκρηξη, η απελευθέρωση. Μια γυναίκα με απονεκρωμένη την ερωτική αίσθηση, ξαναζεί μέσα σε μια μέρα, το ηδονικό και ερωτικό απρόσμενο.....Και ένας άντρας, "ιδιαίτερος", απόμακρος, βιώνει αυτό που δεν πιστεύει.....

Μια πραγματική ξεχωριστά όμορφη στιγμή μέσα σε μια απελθούσα χρονιά δεν νομίζετε....






ΕΡΩΤΗΜΑ 2:  ΠΟΣΟΥΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΝΩΡΙΣΕΣ

"Η ΧΙΟΝΑΤΗ και τα ΕΠΤΑ ΓΕΡΟΝΤΟΠΑΛΗΚΑΡΑ"

Το 1960 ο ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ δίνει μια εξαίρετη ταινία πάνω στην ανθρώπινη Φιλία και αλληλεγγύη και θαρρώ είναι ότι καλύτερο για να δεις ποιους σημαντικούς ανθρώπους γνώρισες στη ζωή σου τούτη τη χρονιά.




Νομίζω οι εφτά αυτοί φίλοι έδωσαν φέτος στη ζωή σου εκείνο που ζητούσες.....! να σου φέρουν πίσω την Αγάπη σου....! να σε πάρουν απ το χέρι απ τα δύσκολα μονοπάτια της ζωής σου και να σου δώσουν τη χαμένη σου στράτα μέσα απ το άγνωστο.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ, ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ, ΑΛΕΚΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ, ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
και ....εσύ η ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ....

Αυτοί λοιπόν ήταν οι καινούργιοι σου φίλοι τη χρονιά που περνάει...


ΕΡΩΤΗΜΑ 3:  ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ;

Μα γιατί καθένας από αυτούς, όλοι μαζί σε πήραν χαμένη μέσα στο γκρίζο, σκοτεινό δάσος της ζωής σου, σε μια δύσκολη στιγμή και σου ξανάδωσαν την ελπίδα, τη προσμονή, το χαμόγελο...
Και όταν βάρυνε η χλωμάδα του χαμού, τότε έδωσαν ότι καλύτερο για να ομορφύνουν στις στιγμές σου....
Τι το πιο σημαντικό λοιπόν ;;

ΕΡΩΤΗΜΑ 4:  ΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΠΗΓΕΣ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ

Το 1980 ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΣ γράφει και σκηνοθετεί το έργο

"ΘΑΝΑΣΗ ΣΦΙΞΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ"

Με τους ΘΑΝΑΣΗ ΒΕΓΓΟ, ΑΝΝΑ ΜΑΝΤΖΟΥΡΑΝΗ, ΑΝΤΩΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΑΛΕΚΟ ΛΙΒΑΔΕΙΤΗ, ΑΝΕΣΤΗ ΒΛΑΧΟ, ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ, ΒΑΣΟ ΑΝΔΡΟΝΙΔΗ και άλλους εκλεκτούς ηθοποιούς


Τι καλύτερο από το να πάει μπροστά μια χρονιά από τον επιτυχημένο αγώνα για την αξιοπρέπεια, τη δουλειά, την ίδια τη ζωή μας.
Τι καλύτερο από τα να πας μπροστά από ένα ζευγάρι που δίνει το δικό του σκληρό αγώνα μέσα από τα δικά του ξεχωριστά μετερίζια ζωής, που συναντιώνται στους δρόμους του Αγώνα, της Σύγκρουσης, αλλά της Νίκης και της δικαίωσης


Ο Θανάσης και η Άννα θα περάσουν μέσα από χίλια μύρια κύματα για να πάνε τη ζωή τους μπροστά, να είναι μαζί, να ζουν τον ελεύθερο χρόνο τους μαζί, με αξιοπρέπεια, με ανθρώπινη περηφάνεια..

Είναι θαρρώ από τα πράματα που πάνε μπροστά τη ζωή μας μέσα σε μια χρονιά.....

ΕΡΩΤΗΜΑ 5:  ΠΟΙΑ ΑΠ ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΖΕΣΤΟ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ;



Ο ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ γράφει κάποιους στίχους που ...καίνε.....! γιατι ;
μα για ένα φιλι...

"Γυρεύω πάντα το φιλί, πρώτο φιλί, στερνό φιλί, και με λαχτάρα πόση....."

Το 1999 ο SAM MENDES σκηνοθετεί το θρυλικό 

"AMERICAN BEAUTY"

Μια ταινία σταθμός πάνω στις ανθρώπινες σχέσεις αλλά και στην ατομική μας ισορροπία μέσα σε όλο αυτό.

Ο KEVIN SPACEY με την MENA SUVARI ζουν και βιώνουν ένα πολύ παράξενο Φιλί γεμάτο μυσταγωγία...

Εκείνη μια πολύ νέα και εντελώς "αβγαλτη" γυναίκα, που προσπαθεί να ζήσει, να δώσει και να πάρει τη φωτιά της ζωής.
Εκείνος, ένας ευνουχισμένος ώριμος σύζυγος μιας Αμερικανικής "επιτυχημένης" οικογένειας αναζητεί τη δική του προσωπική χειραφέτηση...

Τους Ενώνει ένα ΦΙΛΙ γεμάτο ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ, ΑΙΣΘΗΣΗ...



Η Μεγάλη, τεράστια αυτή σκηνή σε ένα έργο, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το πιο ΖΕΣΤΟ ΦΙΛΙ της χρονιάς.......ίσως και της ζωής ολάκερης........
Ένα αλλιώτικο φιλί που το βιώνεις σαν ιεροτελεστία ανθρώπινης προσέγγισης.....

Ναι.....αυτό θα ήταν το ...Φιλί της χρονιάς.....!

ΕΡΩΤΗΜΑ 6:  ΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΕΝΝΙΩΣΕΣ ΠΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ

Όταν όλα γύρω σου βουλιάζουν, όταν η απελπισία απλώνεται βαριά στη σκέψη και στη ψυχή σου, όταν σαν Πατέρας αντιλαμβάνεσαι πια ότι η τελευταία σου ελπίδα να βρεις την "ευκαιρία" με την οποία θα ζήσεις την οικογένειά σου. 
Όταν η απελπισία μετατρέπεται σε Ήττα και καταφεύγεις στον δικό σου ηθικό εκπεσμό μπας και βρεις ΑΥΤΟ που ΣΟΥ ΠΗΡΑΝ, όταν οι ενοχές και η ντροπή δίνει το τελευταίο της χτύπημα,
Τότε.........
Να,,,,,,εκεί.....ένα ζευγάρι ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΑΤΙΑ......! ένα ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΕΡΙ.....! Το χέρι του ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΟΥ, το ΚΟΙΤΑΓΜΑ του, η μετατροπή του σε άγγελο ελπίδας και νέας πορείας, είναι εκει....!

Το 1948, ο μεγάλος σκηνοθέτης VITTORIO DE SICA, δίνει στο θρυλικό "ΚΛΕΦΤΗΣ ΠΟΔΗΛΑΤΩΝ"  (LADRI DI BICCICLETE)





μακράν την πιο ΑΝΡΩΠΙΝΗ ΣΤΙΓΜΗ της χρονιάς......!!!!
Αυτή που το βίωμά της δεν συγκρίνεται με τίποτα, με καμιά άλλη εμπειρία...!
Όταν το δικό σου παιδί είναι ΕΚΕΙ να παλέψει για σένα, να σε τραβήξει μακριά από τον κατήφορο, τότε θαρρώ δεν υπάρχει μεγαλύτερη και πιο ανθρώπινη στιγμή τούτης της χρονιάς.



ΕΡΩΤΗΜΑ 7: ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Το 2010 η Ισπανίδα Σκηνοθέτρια ICIAR BOLLAIN δημιουργεί το Κοινωνικο-Πολιτικό δραματικό αριστούργημα

"ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΒΡΟΧΗ"  (TAMBIEN LA LLUVIA)


Ένα Ισπανικό συνεργείο Κινηματογράφισης, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων μιας ταινίας για τους Αποίκους εξερευνητές,  βιώνει στα ορεινά χωριά της Βολιβίας, μια σκληρή Κοινωνική σύγκρουση μεταξύ των κατοίκων του χωριού και της ωμής κτηνώδους κρατικής καταστολής, καθώς η κυβέρνηση φέρεται αποφασισμένη να ιδιωτικοποιήσει το Νερό της Βροχής σε μια πολυεθνική εταιρεία...


Η Πιο σημαντική λοιπόν έκπληξη, μια καθοριστική έκπληξη, εμπλέκει τον Ισπανό Κινηματογραφιστή COSTA (LUIS TOSAR) και τον Ιθαγενή αγωνιστή DANIEL (JUAN CARLOS ADUVIRI) σε έναν συγκλονιστικό αποχαιρετισμό...

Ποιά έκπληξη θα μπορούσε να είναι άραγε πιο σημαντική από ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΑΛΑΚΙ ΝΕΡΟ.....!!!!

Ένα ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΔΩΡΟ που κάνει ο DANIEL στον COSTA τη στιγμή του αποχαιρετισμού τους.....!
Ένα απλό μπουκαλάκι ΝΕΡΟ ΒΡΟΧΗΣ δώρο ζωής καθώς ο COSTA έσωσε τη νεαρή του κόρη από βέβαιο θάνατο μετά την επίθεση της Αστυνομίας στον κόσμο....


Πολλές φορές, η πιο σημαντική για μας έκπληξη, κρύβεται μέσα στην απλότητα....!
Μέσα στο τι αντιπροσωπεύει για εκείνον αυτό που μας προσφέρει κάποιος....
Στην περίπτωσή μας, η ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΚΠΛΗΞΗ για τον COSTA είναι, στην ουσία ένα ....τίποτα, ένα απλό μπουκαλάκι νερό, που για τον DANIEL είναι η αιτία που για αυτήν η Κόρη του μένει μερικά ανάπηρη στο πόδι της υπερασπιζόμενη την κοινοκτημοσύνη αυτού του χαρίσματος της φύσης....



ΕΡΩΤΗΜΑ 8: Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ ΚΑΦΕΣ, ΤΟ ΝΟΣΤΙΜΟ ΦΑΓΗΤΟ, ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΦΕΓΓΑΡΙ, Η ΚΟΛΑΚΕΥΤΙΚΗ ΚΟΥΒΕΝΤΑ κ.λ.π.

Όχι......όχι........δεν έχουμε μήτε καφέ, μήτε νόστιμο φαγητό σε όμορφο εστιατόριο, μήτε μια ξάστερη ρομαντική φεγγαράδα.....!
Έχουμε βροχή.....! έχουμε μια καταιγίδα......! και εκεί ανάμεσα στο λυσσομάνημα του ουρανού και της βροχής, ένα ζευγάρι.....! να......! η Ελένη (ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ) και ο Πέτρος (ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ)...
Μια ρομαντική παράξενη βόλτα, ένα παιχνίδισμα κάτω από τη λύτρωση της καταιγίδας στα κατασκότεινα δρομάκια....
-Τι κάνεις εκεί ;;; (Πέτρος)
-Μαζεύω νερό..... (Ελένη)
-Τι να το κάνεις ;.....(Πέτρος)
-Να σου κάνω ένα δώρο από τον ουρανό....! Σ' αγαπώ...! (Ελένη)
-Μπες πιο μέσα θα βραχείς...! (Πέτρος)
-Δεν τη φοβάμαι τη βροχή....(Ελένη)
-Θα μου πεις τι λέει το τραγούδι σου ; (Πέτρος)
-Βρέχει, βρέχει, βρέχει.....μέσα στο μικρό σου χέρι, μια σταγόνα φύλαξε βροχής, αγάπη να μας φέρει....στην πατρίδα μας, σαν θέλουμε να πούμε για την αγάπη μας δίνουμε στο παληκάρι να πιει λίγες σταγόνες βροχής απ τη φούχτα μας (Ελένη)
-Κι αν το πιει ;  (Πέτρος)
-Δένεται με την αγάπη μας μια ολάκερη ζωή.... (Ελένη)

Είναι η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ μιας από τις ιστορικότερες ταινίες του Ελληνικού Κινηματογράφου


ΒΑΣΙΛΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ  "ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΝΑΡΙΑ"




Είναι ο μαγευτικός περίπατος της ΤΖΕΝΗΣ ΚΑΡΕΖΗ και του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ 
στη βροχή και ο διάλογός τους......
μια μοναδική σκηνή μέσα στη χρονιά κάθε ανθρώπου.....


ΕΡΩΤΗΜΑ 9: ΤΙ ΕΥΧΕΣΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ



Αυτή θαρρώ είναι η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΥΧΗ για τη χρονιά που έρχεται.....!
Για ΚΑΘΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ στη ζωή μας......!

"Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ" .....ναι.....!
το μήνυμα της συγκλονιστικής ταινίας του ROBERTO BENIGNI το 1997

Η ζωή είναι ωραία, είναι ευλογία, είναι δώρο της Φύσης, δώρο ανεκτίμητο....!

Και φυσικά αποκτά την ύψιστη σημασία μέσα από εκείνα τα πρόσωπα που εσύ λατρεύεις και αγαπάς 

Εύχομαι σε κάθε έναν από εμάς να αντιληφθούμε αυτό το ΜΕΓΑΛΟ ΔΩΡΟ και τις χαρές του για κάθε ανθρώπινη οντότητα και κάθε στιγμή μεγαλείου που περικλείει.....



ΕΡΩΤΗΜΑ 10: ΤΙ ΣΚΟΠΕΥΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΑΥΤΟ


Μα .......αυτό :




Να γελοιοποιήσω την ΑΣΧΗΜΙΑ.....! 
να την περιφρονήσω.....! να έχω τη δύναμη να την υπερβώ ακόμα και την ύστατη εκείνη στιγμή του θανάτου......και της απανθρωπιάς.....
να μην την αφήσω να μολέψει τις καρδιές εκείνων που αγαπώ.........

Ξέρω.....ξέρω......στόχος ΠΑΝΥΨΗΛΟΣ....! ίσως ΜΑΞΙΜΑΛΙΣΤΙΚΟΣ.....!
και ίσως να μην επιτευχθεί ποτέ...! όμως το διακύβευμα είναι πολύ μεγάλο για να γίνει η προσπάθεια....

LA VITA E BELLA λοιπόν........και 
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Λίνα ευχαριστούμε πολύ για το άνοιγμα αυτής της πρόσκλησης με αυτό το παιχνίδι..

Κλείνοντας να δώσω τη σκυτάλη σε ορισμένες άλλες φίλες και φίλους:

Την  Μαρία Γ.  



Την Princess ΑΘΗΝΑ


και την Μαριλένα




Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014

"Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΙ ΕΓΩ" ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ

Για τον Ελληνικό Κινηματογράφο και τα παρασκήνιά του έχουν γραφτεί
αρκετά βιβλία που παρουσιάζουν το καθένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Εδώ και καιρό, χρόνια θα έλεγα, στη Βιβλιοθήκη μου έχω ένα εξαίρετο Βιβλίο, που 
έγραψε μια πολύ ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΡΦΗ του ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ μας.

"Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΙ ΕΓΩ"

ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ


Με ΠΡΟΛΟΓΟ του ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

Από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ:  ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2005


Δεν είναι αυτή τη στιγμή η πρόθεσή μου να παρουσιάσω τη θεματολογία του βιβλίου στους φίλους επισκέπτες. Άλλωστε το βιβλίο εδώ και χρόνια είναι απόλυτα καταξιωμένο στην συνείδηση των αναγνωστών και των απανταχού Σινεφίλ.

Όμως δεν το κρύβω ότι κάτι με παρότρυνε να το ξεφυλλίσω ξανά λίγο αυτές τις μέρες.

Μέσα σε κάθε του σελίδα κρύβεται και μια ξεχωριστή ΕΜΠΕΙΡΙΑ-ΜΑΘΗΣΗ για την μεγάλη Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου..

Βγαλμένη από έναν αδιαφιλονίκητα μεγάλο δημιουργό με μια καθοριστική σφραγίδα στην ιστορία αυτή.


Μπροστά στα μάτια σου παρελαύνουν καρέ-καρέ όλα εκείνα τα "κρυφά" παρασκήνια που συγκρότησαν τα πρόσωπα, οι συντελεστές, τα γεγονότα γύρω από τον κόσμο του Ελληνικού Κινηματογράφου.

Στάθηκα λοιπόν σε κάποιες περιγραφές του ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ που είναι ανάγλυφες του, με πόση ΑΓΑΠΗ και προσωπικό ΜΕΡΑΚΙ, στήθηκε αυτό που χρόνια τώρα λατρεύουμε.

Πάμε να διαβάσουμε μέσα από τα δικά του λόγια:

"Έπρεπε να ντύσω για ένα χορευτικό τη ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ. Δεν μου πάει να τη λέω έτσι....! εγώ ΖΩΙΤΣΑ την έλεγα πάντοτε κι όλοι Ζωίτσα τη λέγαμε. Για όλους ήταν η Ζωίτσα μας κι ως σήμερα, για μένα, είναι η Ζωίτσα, κι ας έγινε δύο φορές μαμά κι ας έγινε γιαγιά. Έπρεπε λοιπόν να την ντύσω. Κοστούμι δεν υπήρχε....! Υπήρχε μονάχα ένα μαύρο δικτυωτό καλσόν.
-Ζωίτσα έχεις ένα μαύρο σουτιέν κι ένα μαύρο κυλοτάκι ;
-Έχω
-Φέρ' τα....!
τα 'φερε η Ζωίτσα, τα φόρεσε. Φτωχό το αποτέλεσμα.
-Φέρ 'τε μου ψεύτικα μπιζού με στρας, είπα
Μου τα φέρνουν. Βάζω δύο απαστάπτοντα μακριά σκουλαρίκια στ' αυτιά, από ένα σκουλαρίκι σε κάθε στήθος κι ένα κολιέ το κρεμάω μπροστά στο κυλοτάκι. Ξαφνικά βλέπουμε ότι το διχτυωτό καλσόν είχε μια ...τρύπα κάτω απ το γόνατο. Άλλο διχτυωτό δεν υπήρχε. Βουτάω ένα σκουλαρίκι που περίσσεψε, το πιάνω πάνω στην τρύπα και το κοστούμι έγινε ....τέλειο....! Τη φωτογράφισα μάλιστα έτσι τη Ζωίτσα και την κάναμε αφίσα. Τόσο εντυπωσιακό ήταν το αποτέλεσμα. Υπήρχε βέβαια και μια ...κορμάρα μέσα στο δίχτυ."

*********************************************

Συνεχίζει το ...περιγραφικό του ταξίδι ο Γιάννης Δαλιανίδης:

"Βρέθηκα πάλι σε μια ίδια κατάσταση, αυτή τη φορά με τη ΜΑΡΘΑ. Την ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ βέβαια. Όταν εγώ γράφω ΜΑΡΘΑ, να ξέρετε ότι εννοώ πάντα την Καραγιάννη. Άλλη Μάρθα για μένα δεν υπάρχει. Κι εδώ δεν έχουμε κοστούμι για χορευτικό, παρά δύο τεράστιες βεντάλιες από φτερά στρουθοκάμηλου. Υπήρχε κι ένα μακρύ μποά. Αμέσως επί το έργον.
Το κόβω στα τέσσερα, πλησιάζω τη Μάρθα και της λέω:
-Γδύσου....!
-Εγώ ;
-Εσύ.....!
-Τελείως ;
-Τελείως.....!
-Τρελάθηκες ;
-Θέλεις να γυρίσουμε το χορευτικό ; Γδύσου....!
και γδύθηκε η καημένη. Κολλάω στο θείο γυμνό της σώμα τα δύο φτεράκια στα στήθη. Ένα σε κάθε στήθος και με τα άλλα δύο κομμάτια σκεπάζω τα "ευαίσθητα" σημεία, μπροστά και πίσω. Εκθαμβωτικό το αποτέλεσμα. Της δίνω στα χέρια της δύο μεγάλες βεντάλιες για να νιώθει πιο άνετα. Της ρίχνω και έναν ισχυρό προβολέα πάνω της κι αρχίζει να χορεύει....Τη σκηνή την βλέπετε στους
"ΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ"



Για την ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ.....

"Φέρνω κάποια φορά στα πρώτα γυρίσματα την Αλίκη στο πλατώ να την γνωρίσω με τις τρεις κοπέλες που θα έκαναν τις φίλες της στην "ΨΕΥΤΡΑ". 
Ανάμεσά τους, φυσικά, η ΧΛΟΗ ΛΙΑΣΚΟΥ, η ξανθιά, η μικρή, η χαριτωμένη. Τις αφήνω μόνες και σε λίγο ζητάω απ τον βοηθό μου να μου στείλει τη Χλόη Λιάσκου, για να της κάνω ένα γκρο πλαν.
-Αδύνατον νά ρθει, μου λέει, έχει βαλαντώσει στο κλάμα....
Τρέχω στο φουαγιέ και τη βρίσκω. Κόκκινα τα μάτια της.
-Τι συμβαίνει, Χλόη, γιατί δεν έρχεσαι ;
-Πως νά ρθω ; η Κυρία Βουγιουκλάκη......
-Τι έκανε η Κυρία Βουγιουκλάκη ;
-Μου είπε ότι το φόρεμα που φοράω είναι χάλια.
-Αν αρέσει σε μένα, της Βουγιουκλάκη δεν της πέφτει λόγος.
-Μου είπε ακόμα (τώρα κλαίει γοερά....) ότι αφού δεν έχω στήθος γιατί δεν βάζω πετσετάκια να φουσκώσει το φουστάνι, όπως κάνει η Κυρία Καρέζη.
Έξω φρενών πηγαίνω στο καμαρίνι της Αλίκης
-Γιατί Αλίκη ; θέλεις να σταματήσω την ταινία ;
-Τι συμβαίνει Γιάννη ; (είναι έτοιμη κι αυτή να ...κλάψει)
-Τι είπες στη Χλόη για το φουστάνι που φοράει ;
-Ότι είναι χάλια και να έρθει να της δώσω ένα δικό μου. Κι αυτό είναι κακό που έκανα ;
κι αμολάει τα πρώτα δάκρυα τρέχοντας προς τη Χλόη.
-Ελάτε εδώ δεσποινίς Λιάσκου. Εγώ δεν σας είπα να σας δώσω ένα δικό μου φουστάνι ;
Κλαίει η Αλίκη, κλαίει και η ...Χλόη...!
-Μάλιστα, αλλά...........
-Τι αλλά ;   (παίρνω εγώ το λόγο), τι της είπες για το στήθος της ;
-Να το ενισχύσει με μερικά χάρτινα πετσετάκια.
-Όπως κάνει η Καρέζη, συμπληρώνω εγώ.
-Γιατί δεν τό ξερες ; κι αρχίζει ένα δυνατό κλάμα λέγοντας:
-Αλλά έτσι είναι, εγώ να θέλω να βγούνε στο πανί οι συνάδελφοί μου όσο καλύτερα γίνεται και να παρεξηγούμαι τόσο, γιατί Θεέ μου ;
Κλάμα η Αλίκη, γέλια εγώ, πραγματικά την παρεξηγήσαμε.....!






ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ

Ο Γιάννης Δαλιανίδης περιγράφει ένα από τα εκατοντάδες εκείνα περιστατικά που έζησε όλα αυτά τα χρόνια με την εξαίρετη και ακομπλάριστη Ρένα.....!

"Η Ρένα ήταν πάνα σίγουρη για τον εαυτό της και δεν φοβόταν κανέναν, όπως άλλοι πρωταγωνιστές. Έπαιζε με τις ωραιότερες γυναίκες δίπλα της και με τους καλύτερους κωμικούς. Μια μέρα στη Ρόδο, στην πισίνα ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, έρχεται φορώντας το μαγιό της για να γυρίσει μια σκηνή μαζί με τρία απ τα ωραιότερα κορίτσια του Ελληνικοί Κινηματογράφου.
Τη ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ, τη ΜΑΡΘΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ και τη ΧΛΟΗ ΛΙΑΣΚΟΥ, όλες μάλιστα με μπικίνι πάνω στα ωραία τους κορμιά. 
Μόλις φτάνει στον τόπο του γυρίσματος και τις βλέπει, αντί να φοβηθεί τη σύγκρισή και να μου πει "Δεν γυρίζω έτσι. Προτιμώ να βάλω ένα φουστάνι", γυρίζει και μου λέει θρασύτατα:
-Μ' αυτές τις παλιόγριες θα παίξω ;
-Γιατί Ρένα μου, της λέω εγώ σκασμένος στα γέλια. Έχεις αντίρρηση ;
-Εγώ όχι βέβαια....! Αυτές ίσως......Γιατί εγώ από κορμί όπως βλέπεις σκίζω.....
και πραγματικά έσκιζε.....!"






Για την ΜΑΡΘΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ

"Η Μάρθα λέει για μερικές συναδέλφους που κάποια στιγμή είχε μαζί τους δυσάρεστες στιγμές:
-Μα δεν μπορώ να μην τις αγαπώ, να μην τις πονάω. Είναι κομμάτι απ τη ζωή μου. Είμαστε συγγενείς.
Συμφωνώ Μάρθα μου....! είμαστε συγγενείς. Μαρθούλα μου. Πολύ κοντινοί συγγενείς, σχεδόν αδέλφια.....Εσύ, η Ζωίτσα, ο Βουτσάς, η Χρονοπούλου, η Ρένα, ο Φαίδων, ο Γιάννης Βογιατχής.....και αυτοί που έφυγαν. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος και προ παντός για μένα ο Γιάννης Φλερύ.
Ναι Μάρθα, όπως το λες, δεν έχουμε δικαίωμα να μην τους αγαπάμε, ακόμα και αν κάποια στιγμή μας πίκραναν. Μ' αυτούς ζήσαμε κι ωραίες μέρες ίσως τις ωραιότερες της ζωής μας, καθώς ήμασταν και πολύ νέοι....
Θυμάσαι Μάρθα, που η μητέρα μου, φοβόταν μην παντρευτούμε (δεν ήθελε τις θεατρίνες...). Μήπως είναι καιρός να το κάνουμε τώρα ή μήπως παραξενέψαμε με τις δεκαετίες που προσθέσαμε στη πλάτη μας....
Αλλά δεν είναι γάμος όλη αυτή η σχέση μας τόσα χρόνια ; είναι γάμος με όλους.....! ένας γάμος ομαδικός θα τον έλεγα. Σ' Αγαπώ και σ' αγαπώ πολύ Μάρθα."





Αυτές ήταν κάποιες παντελώς σκόρπιες και άναρχα επιλεγμένες περικοπές από το πανέμορφο Βιβλίο, προσωπική εξομολόγηση, του ΓΙΑΝΝΗ ΔΑΛΙΑΝΙΔΗ, που τόσα μα τόσα μας κάνει να μαθαίνουμε για τον τρόπο που στήθηκε και δημιούργησε ο Ελληνικός Κινηματογράφος....



Μια ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ που σε παίρνει απ το χέρι μέσα στις δύσβατες και δύσκολες στράτες του Ελληνικού Κινηματογράφου, δοσμένες από έναν ΜΕΓΑΛΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ, θα τον έλεγε κανείς ΜΕΝΤΟΡΑ της μεγάλης του Φιλμογραφίας...



Ξέρω ότι χρωστάω ένα ιδιαίτερο αφιέρωμα στον μεγάλο αυτό δημιουργό και δεν το έχω ξεχάσει να το ξέρετε.........

Και όχι μόνο στον ίδιο αλλά και σε κάποιες από τις μεγάλες μορφές που ανέδειξε.......