Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

PEDRO ALMODOVAR: "ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ" (TODO SOBRE MI MADRE)

"Η Ταινία αυτή αφιερώνεται στην BETTE DAVIS, την ROMY SCHNEIDER, την GENA ROWLANDS. Σε όλες τις Ηθοποιούς που έπαιξαν το ρόλο της Γυναίκας. Σε όλες τις Γυναίκες που παίζουν το ρόλο της Γυναίκας κάθε μέρα και σε όλους τους Άντρες που παίζουν το ρόλο της Γυναίκας κάθε Νύχτα. 
Σε όλες τις Γυναίκες που θέλουν να γίνουν μητέρες. Σε όλες τις Μητέρες. Στη Μητέρα μου"

PEDRO ALMODOVAR



Κυρίες και Κύριοι, ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ στον Ανθρώπινο Συναισθηματικό Κόσμο του PEDRO ALMODOVAR. Του μεγάλου αυτού Ισπανού Σκηνοθέτη των καιρών μας. Του Σκηνοθέτη εκείνου που σκύβει πάνω στην ανθρωπιά και στα συναισθήματα.
Στον μεγαλύτερο Κινηματογραφικό Υμνητή της ΓΥΝΑΙΚΑΣ....

Στο ταξίδι μας σε μεγάλες και καθοριστικές Ταινίες του Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, σήμερα θα σταθούμε σε μια ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ που ξεφυλλίζει μπροστά στα σοκαρισμένα μάτια μας το ΜΕΓΑΛΕΙΟ της ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΦΥΣΗΣ σε όλη της την ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ.

Ένας διαχρονικός ΥΜΝΟΣ στη ΓΥΝΑΙΚΑ-ΜΑΝΑ, στη ΓΥΝΑΙΚΑ-ΦΙΛΗ, στη ΓΥΝΑΙΚΑ-ΝΑΥΑΓΟ από τα ερείπια των προσωπικών σχέσεων.

Είναι ώρα λοιπόν να δούμε μια ΓΥΝΑΙΚΑ-ΜΑΝΑ που στο πέρασμά της καταρρακώνει κάθε δήθεν έννοια ηθικοπλαστικής μάσκας, που παίρνει στο διάβα της όλα εκείνα τα συρματοπλέγματα που στήνει η ψευτοηθική των "Νοικοκυραίων" και του Μικροαστισμού.


"ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ"

"TODO SOBRE MI MADRE"

("TOUT SUR MA MERE")




Όσοι λοιπόν διακατέχονται σφιγμένοι από μικροαστικά ηθικοπλαστικά σύνδρομα, δεν για αυτούς ετούτη εδώ η ταινία........εκτός........, εκτός αν κάνουν τον κόπο να βυθιστούν στα σουρεαλιστικά σκοτάδια του ALMODOVAR για να δουν τι ακριβώς σημαίνει ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΨΥΧΗ.
Καθάρια, απαλλαγμένη από τους προκάτ ρόλους του συστήματος, Γυναικεία ψυχή που έχει πετάξει με βδελυγμία το ρόλο της "γατούλας" και της "sexual celebrity"...

Ταινία που κατηφορίζει στα άδυτα των προσωπικών ναυαγίων, που μιλάει για ΓΥΝΑΙΚΕΣ που βιώνουν το ρόλο τους στη ζωή και για ΑΝΤΡΕΣ που μεταλάσσονται ως Γυναίκες τις νύχτες της φυγής τους, όμως με καθάρια ψυχή, χιούμορ και συναισθήματα..





Ο Κόσμος του ALMODOVAR σουρεαλιστικός όσο ποτέ ξεπροβάλλει εμπρός μας, παρών...
Ένα ανθρώπινο puzzle από Γυναίκες, Πόρνες, Τραβεστί ακολουθούν μια ισορροπία τρόμου ανάμεσα στο τραγικό δράμα και στο ακραίο χιούμορ. Όπως ακριβώς δηλαδή είναι και η ζωή μας.
Οι σχέσει περιπλέκονται στον μέγιστο βαθμό, η πορεία στην κάθαρση θα περάσει μέσα από τον ύψιστο πόνο και την ανθρώπινη απώλεια.

Όμως μέσα σε αυτόν τον διάχυτο ορυμαγδό λύπης, να.......εκεί στο βάθος, ένα ΠΗΓΑΙΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ έρχεται να δώσει ΦΩΣ.....





ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

29 ΟΚΤΩΒΡΗ 1999

ΓΑΛΛΟ-ΙΣΠΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ-ΣΕΝΑΡΙΟ:  PEDRO ALMODOVAR
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ:  PEDRO ALMODOVAR
ΜΟΥΣΙΚΗ:  ALBERTO IGLESIAS
ΠΑΡΑΓΩΓΗ: AGUSTIN ALMODOVAR, MICHEL RUBEN
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΗ:  AFFONSO BEATO
FILM EDITING:  JOSE SALCEDO
CASTING:  SARA BILBATUA
ART DIRECTION:  ANTXON GOMEZ
DECORATION:  FEDERICO GARCIA, CAMBERO, ENRIQUE GARCIA
ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑ:  JOSE MARIA DE COSSIO, BINA DAIGELER







ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

CECILIA ROTH στο ρόλο της MANUELA


MARISA PAREDES στο ρόλο της Ηθοποιού HUMA ROJO




CANDELA PENA στο ρόλο της νεαρής Ηθοποιού ΝΙΝΑ


PENELOPE CRUZ στο ρόλο της HERMANA ROSA


ANTONIA SAN JUAN στο ρόλο της Transexual AGRADO 



 ROSA MARIA SARDA στο ρόλο της Μητέρας της ROSA


TONI CANTO στο ρόλο "της" LOLA συζύγου της MANUELA


ELOY AZORIN στο ρόλο του ESTEBAN γιού της MANUELA



CARLOS LOZANO στο ρόλο του Ηθοποιού MARIO


FERNANDO FERNAN GOMEZ στο ρόλο του Πατέρα της ROSA


Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Η MANUELA, νοσοκόμα σε μεγάλο Νοσοκομείο της Μαδρίτης, ζει και βιώνει τους εργασιακούς ρυθμούς μέσα στο κλίμα περιστατικών που αφορά ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ σε βαριά περιστατικά.
Ολάκερη η ζωή της, ο νεαρός 17χρονος γιος της ESTEBAN.
H MANUELA είναι χωρισμένη από τον σύζυγό της αρκετά πριν γεννηθεί το παιδί τους καθώς εκείνος πλέον επιλέγει να ζήσει σαν Τραβεστί (LOLA).
Ο Νεαρός ESTEBAN ένα βράδυ στην προσπάθειά του να ζητήσει αυτόγραφο από την αγαπημένη του Ηθοποιό HUMA ROJO σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Το σοκ για την MANUELA την οδηγεί να ψάξει πλέον για τον Πατέρα του. 
Εκεί ξεκινάει μια δαιδαλώδη αναζήτηση στην οποία συναντά την AGRADO, μια παλιά της transexual φίλη της και την νεαρή κοπέλα καλόγρια, την HERMANA ROSA, καθώς και την ίδια την Ηθοποιό HUMA ROJO.
Από εκεί και πέρα η πλοκή αυτής της αναζήτησης οδηγεί την MANUELA σε διαρκείς εναλλαγές ρόλων στη ζωή της σαν ΓΥΝΑΙΚΑ, ΦΙΛΗ, ΜΗΤΕΡΑ, σε μια τραγική πορεία ενός δράματος που οδηγεί σε κορυφαίες ανθρώπινες στιγμές μέχρι την τελική κάθαρση.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ

Ο ALMODOVAR προσεγγίζει τους "ήρωές" του όχι με τη διάθεση της κριτικής, της καταδίκης και της απόρριψης. Δεν είναι δικαστής. Ως πνευματικός συγγραφέας και σκηνοθέτης αφήνει στη ΓΥΝΑΙΚΑ να εκφράσει τον πλούτο των συναισθημάτων της απελευθερωμένη από το ρόλο που της επιβάλλει η θέση της. 
Μια σύζυγος που δεν κατηγορεί ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ τον πατέρα του παιδιού της έστω και αν αυτή γνωρίζει το πως και τα γιατί της συμπεριφοράς του. Δεν διακατέχεται από μίσος ή εκδίκηση.
Βιώνει τον υπέρτατο πόνο στο χαμό του παιδιού της και μπαίνει να προσφέρει σε ένα κόσμο που εμείς οι "ηθικοί" και "καθώς πρέπει" οικογενειάρχες θα προσπερνούσαμε με διάθεση κατακρεούργησης. Ναρκομανείς, πόρνες, τραβεστί, όλοι δεμένοι μέσα στη μάστιγα του AIDS.

Ανθρώπινες συμπεριφορές λοιπόν. Δεν είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ στον καθένα γύρω μας. Δεν πορευόμαστε με "έξω το πιστόλι" για να πυροβολήσουμε τον κάθε παραβατικό.

Προσπαθούμε να κατανοήσουμε, να ανοίξουμε την αγκαλιά μας, να βοηθήσουμε.

ΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ και ΠΡΟΒΟΛΕΣ στη δική μας ΖΩΗ

Ο Τρόπος που αντιμετωπίζουμε έναν άνθρωπο του περιθωρίου, έναν άνθρωπο οροθετικό, γεμάτο θανατηφόρο ιό, πως θα μας φαινόταν αν αυτός ο άνθρωπος ήταν η αδελφή μας, το παιδί μας, η μάνα μας....
Αν είχαμε στο περιβάλλον μας έναν ή μια transexual θα μπορούσαμε με χιούμορ και κατανόηση να δείξουμε ότι αυτό είναι μια σεβαστή πλευρά της ζωής του υπό τον όρο να μην μετατρέψει τον εαυτό του σε εμπόρευμα και την ψυχή του στην εκπόρνευση ;;

Ο ALOMODOVAR βάζε ερωτήματα με την ταινία που όσο προχωράει τόσο περιπλέκονται γίνονται τρομερές επιδράσεις, φανερώνουν γεγονότα που καλούμαστε να τα διαχειριστούμε.

Η έσχατη πτώση ενός δικού μας, ενός συνανθρώπου μας σε ένα επώδυνο εφιάλτη θα μας ωθήσει άραγε στον να τον διώξουμε από το σπίτι δίκην κριτή ή να ανοίξουμε την αγκαλιά μας δίπλα του ;







ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

Η ....Αποθέωση της ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ είναι το "ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ" του μεγάλου Σκηνοθέτη.
Ένα έργο κομμένο και ραμμένο για ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ.

CECILIA ROTH

Αρχής γενομένης από την συγκλονιστική 43 χρονη τότε Αργεντίνα πολυβραβευμένη Ηθοποιό
CECILIA ROTH στον Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΡΟΛΟ της Μητέρας MANUELA.

Tιμημένη με το Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ GOYA η μεγάλη αυτή ερμηνεύτρια, καθηλώνει, συγκλονίζει, παραδίδει μαθήματα ύφους, συναισθημάτων, εναλλαγών διαθέσεων, μεγαλοπρέπειας.
Ένα μεγάλο υποκριτικό αστέρι πραγματικά μακριά απ τη ..λάμψη και τη γκλαμουριά των μεγάλων φώτων.

Πως να ερμηνεύσει μια γυναίκα που ξαναβρίσκει τον Πατέρα του σκοτωμένου παιδιού της, τραβεστί πλέον, να αργοπεθαίνει από AIDS, έχοντας ήδη εμποτίσει με τον θανατηφόρο ιό ακόμα μια δική της φίλη.........

Όχι......δεν έχει μίσος....δεν έχει επιθετικότητα.......κάνει μια υπέρβαση αποδοχής που μοιάζει εξωπραγματικά αφύσικη....

Μένουμε άφωνοι.....στην ερμηνεία της.

MARISA PAREDES

η 54χρονη τότε Μεγάλη Ισπανίδα Ηθοποιός, από τις αγαπημένες του ALMODOVAR, κάνει αυτό που το μεγαλείο της τέχνης της επιτάσσει. Συγκλονιστική ερμηνεία στο ρόλο της θεατρικής Ντίβας HUMA ROJO και αυτής βουτηγμένης στις δικές της παράταιρες αγάπες με μια νεαρότερη Ηθοποιό του θιάσου της.
Μεγαλειώδης ερμηνεία γεμάτη ανθρωπιά και ένταση συναισθημάτων, τιμήθηκε με βραβεία υποστηρικτικού ρόλου

PENELOPE CRUZ

Η μετέπειτα διεθνής σταρ του Κινηματογράφου, Ισπανίδα εκλεκτή ηθοποιός, στα 25 της χρόνια τότε, υπογράφει με μια συγκλονιστική ερμηνεία το ρόλο της νεαρής ROSA, που έχει αφιερώσει τη ζωή της σε μια Ομάδα υποστήριξης εξαρτημένων ατόμων, τι ειρωνεία, συνδέει το ύψιστο γεγονός στη ζωή μας γυναίκας με το θάνατο.
Εκπληκτική η PENELOPE. Αμφιβάλλω αν την έχουμε ξαναδεί πραγματικά έτσι.

CANDELA PENA

Εξαιρετική η 26χρονη τότε Καταλανή Ηθοποιός ερμηνεύει την ΝΙΝΑ, την ηθοποιό του θιάσου στο θέατρο όπου υποδύεται την STELLA στο "ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ Ο ΠΟΘΟΣ"
Πολύ πιστή και δυνατή ερμηνεία τιμήθηκε με βραβεία Υποστηρικτικού ρόλου

ANTONIA SAN JUAN

Η μεγάλη αποκάλυψη στην ερμηνεία της AGRADO, μιας TRANSEXUAL με βασικότατο ρόλο στην ταινία. Συγκλονιστική γεμάτη βαθύ συναίσθημα και άνετο εκφραστικό χιούμορ, η 38χρονη τότε Ισπανίδα Ηθοποιός που είναι και συγγραφέας και σκηνοθέτης.
Ο Ρόλος της είναι καταλύτης σαν συνδετικός κρίκος των straight ανθρώπων με τους διαφορετικούς.
Η Ηθοποιός πήρε πάρα πολλά φεστιβαλικά βραβεία για την ερμηνεία της ως Καλύτερου Υποστηρικτικού ρόλου.

ROSA MARIA SARDA

στο ρόλο της Μητέρας της νεαρής ROSA η 58χρονη τότε Καταλανή ηθοποιός ερμηνεύει μια κλασική Μητέρα που ξεκινάει να φέρνεται σκληρά και απορριπτικά στην "παραβατική" της κόρη αλλά μετά αντιλαμβάνεται την ανάγκη της στροφής της.

TONI CANTO

Ο 34χρονος τότε Ισπανός ηθοποιός σε ένα μικρό μα ουσιαστικό και θα έλεγε κανείς καταλυτικό ρόλο. Μια σοκαριστική παρουσία που παραπέμπει σε σκηνικά αλλόκοτα. Ερμηνεύει "την" LOLA, το σύζυγο της MANUELA. Έρχεται στο κλείσιμο της ταινίας, ετοιμοθάνατος, φιγούρα που προκαλεί δέος και συναισθηματική ανατριχίλα.

ELOY AZORIN

Θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στον νεαρό 22χρονο Μαδριλένο ηθοποιό που απέδωσε με γεμάτο τρυφερότητα τρόπο, τον ESTEBAN. Τον νεαρό γιο της MANUELA. Εξαίρετος ο νεαρός....! αναζητώντας το άλλο του μισό στη ζωή του, τον ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ......αδιαφορώντας για το ποιος είναι, τι έχει κάνει, γιατί έφυγε.....Εκπληκτικός




Για όσους δεν το γνωρίζουν:

Ο Μονόλογος της AGRADO στο θέατρο είναι βασισμένος σε ΑΛΗΘΙΝΟ ΓΕΓΟΝΟΣ. 
Σε ένα ΑΡΓΕΝΤΙΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ όταν χάλασε το σύστημα, ο σκηνοθέτης ανέβαλε την παράσταση. Η Ηθοποιός LOLA MEMBIBRES τότε με πρωτοβουλία της αποφάσισε να ενημερώσει το κοινό και τους έκανε μια "προσφορά" να μείνουν να ακούσουν την ιστορία της ζωής της....

Η ΜΟΥΣΙΚΗ της ΤΑΙΝΙΑΣ

Δεν κάνω τυχαία συγκεκριμένη αναφορά στην ΜΟΥΣΙΚΗ της ταινίας.
Ο Συγκλονιστικός Μουσουργός ALBERTO IGLESIAS γράφει και διευθύνει τη Μουσική της ταινίας


Μια ΜΟΥΣΙΚΗ που συναισθηματικά σε ανατριχιάζει.........αργή, βαριά, συμφωνική.
Παίζει η ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ της ΠΡΑΓΑΣ στην εκτέλεση των θεμάτων.

Φυσικά και τιμήθηκε με ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ από το μέγιστο Ισπανικό φεστιβάλ GOYA καθώς και τα Ισπανικά βραβεία μουσικής για την ταινία.

ΟΙ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ

Το "ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ" έχει κάνει μια παγκόσμια ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ στα παγκόσμια φεστιβάλ Κινηματογράφου.

55 Διεθνή βραβεία κοσμούν αυτήν ακριβώς την ταινία και ακόμα 35 υποψηφιότητες, πραγματικά σε πιάνει ίλιγγος για την αποδοχή της τόσο από το κινηματογραφικό κοινό όσο και από τα διεθνή φόρουμ.

Ανάμεσά τους τι να διακρίνει και ξεχωρίσει κανείς ;



  • OSCAR καλύτερης ξένης ταινίας 2000
  • ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΗΠΑ 2000 καλύτερης ταινίας
  • 2 ΒΡΑΒΕΙΑ BAFTA 2000 για καλύτερη ταινία και σκηνοθεσία
  • Καλύτερη ξένη ταινία για τα Βρετανικά Ανεξάρτητα Βραβεία Κινηματογράφου
  • 2 ΒΡΑΒΕΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ ταινίας και σκηνοθεσίας
  • ΒΡΑΒΕΙΟ Σκηνοθεσίας στο BRAZIL CINEMA GRAND PRIZE
  • CESAR AWARD καλύτερης ταινίας
  • ΒΡΑΒΕΙΟ DAVID DI DONATELLO καλύτερης ταινίας
  • 2 ΒΡΑΒΕΙΑ EUROPEAN FILM AWARDS καλύτερης ταινίας και Α' ΓΥΝΑΙΚΕΙΟΥ ΡΟΛΟΥ
  • 7 ΒΡΑΒΕΙΑ GOYA 
Ένας ατέλειωτος μακρύς κατάλογος διεθνούς καταξίωσης



Αυτή φίλες και φίλοι ήταν μια από τις μεγάλες δημιουργίες του στοχαστή και δημιουργού
PEDRO ALMODOVAR

Πήρε το σουρεαλιστικό του πινέλλο, βούτηξε στον δικό του περιθωριακό κόσμο των πονεμένων ανθρώπων της φυγής και της παρακμής, των απόβλητων και απωθητικών, και κατεβαίνει στο ταξίδι του αυτό με οδηγό μια ΓΥΝΑΙΚΑ....!

Μια ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΨΥΧΗ, μια ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΦΥΣΗ, που στην αρμονική της διάσταση είναι
ικανή να υπερβεί όλα εκείνα που στήνονται ολόγυρα σαν θεσμοί και κανόνες των νόμων και της ηθικής των ανθρώπων και να προτάξει τους άγραφους νόμους της αγάπης, της αλληλεγγύης, ως
σύγχρονης ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ που δεν δειλιάζει να σταθεί και να απαξιώσει την "κρατούσα ηθική" της εξουσίας του ΚΡΕΟΝΤΟΣ.

Στο κλείσιμο της ματιάς και του ταξιδιού μας πάμε να θυμηθούμε κάποιες από τις συγκλονιστικές Μουσικές στιγμές της ταινίας, με τη μοναδική μαεστρία του ALBERTO IGLESIAS



















8 σχόλια:

  1. Για πολλά χρόνια αμφιλεγόμενος ή παρεξηγημένος ο Αλμοδόβαρ. Ποιος όμως, άραγε, μπορεί να αμφισβητήσει την ευφυή και διεισδυτική ματιά του; Ωστόσο, για αρκετούς, μάλλον η προοπτική του (παρα)είναι ανατρεπτική... (Θα φανώ πολύ κακιά αν πω ότι έχουμε επικίνδυνα εθιστεί στις "αμερικανιές"; Δεν αναφέρομαι σε αξιόλογες ταινίες, αλλά στη γενική "γραμμή" που ζήτημα είναι να κατέβει λιγάαακι πιο κάτω από τον... αφρό!...)
    Ταινία συναισθηματικής έξαρσης -για να επανέλθω στο θέμα- που, τολμώ να πω, αν δεν την είχε "χειριστεί" ο Αλμοδόβαρ, αμφιβάλλω αν θα είχε αποδοθεί έστω και αξιοπρεπώς αυτός ο θεματολογικός πλούτος.
    Για τη σπουδαία / καθηλωτική ερμηνεία της Roth... δεν έμεινε κάτι που να μην το αναφέρεις.
    Μετά από τις λέξεις, μόνο "βιώνεται" αυτή η ερμηνεία (ή, αυτό που λέμε "τη νοιώθεις στο πετσί σου"...)
    Να πω για άλλη μία φορά "συγχαρητήρια" για την έξοχη ανάλυση;

    Καλό ξημέρωμα να έχεις!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρούλα μου για μία ακόμα φορά ευχαριστώ όχι απλά για το πέρασμα αλλά και για την ουσιαστική συμμετοχή στην κουβέντα.
      Ο ALOMODOVAR ναι είναι ανατρεπτικός αν κάποιοι θεωρούν "ανατροπή" το ελεύθερο δικαίωμα επιλογής στο είδος των επαφών των ανθρώπων αλλά και στην κριτική ματιά των στάσεων ζωής.
      Οι "ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΕΣ" δεν παρίστανται τυχαία στη ζωή μας μήτε αθώα. Όπως λες, μας εθίζουν στο βάλτο, στο φτηνό και στο ευτελισμένο. Και αυτό γίνεται ευθέως για το "κάψιμο" του μυαλού και της απαίτησης του ανθρώπου πάνω στην τέχνη και τη ζωή.
      Ναι η συγκεκριμένη ταινία "ζητούσε" τον ALMODOVAR να την χτίσει και την αποδώσει.
      Οι λόγοι σαφείς και προφανείς.
      Μια τάξη ανθρώπων που θεωρεί εαυτούς "άρχοντες" και "κριτές" και συμπεριφέρεται δίκην δεσμοφυλάκων τάξεως και πειθαρχίας είναι οι εκφραστές του σκοταδιού και της συντήρησης και στο πολιτικό επίπεδο οι φασίστες, φανεροί και κρυφοί.
      Η CECILIA ROTH θεωρώ ότι κάνει ερμηνεία ζωής στο έργο. Όπως αναφέρεις το ζει σε κάθε χαμόγελο και δάκρυ της. Τεράστια γυναικεία παρουσία στον Κινηματογράφο.
      Για μια ακόμα φορά σε ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου κοπέλα μου.
      Καλή μας συνέχεια

      Διαγραφή
  2. Υπέροχη ταινία ενός μεγάλου σκηνοθέτη και εξαιρετική η παρουσίαση. Ευχαριστούμε πολύ Γιάννη!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Μαργαρίτα μου. Να είσαι καλά για το πέρασμά σου. Καλό βράδυ κοπέλα μου

      Διαγραφή
  3. Αν θέλει κάποιος να γνωρίσει τον κόσμο του "περιθωρίου" και φοβάται να το κάνει στην αληθινή ζωή, ας δει αυτή την ταινία....
    Αλλά και πάλι, χρειάζεται τα μάτια σου να θέλουν να δουν, όχι απλά να κοιτάξουν ή να κρυφοκοιτάξουν...
    Τα υπόλοιπα, τα είπες!

    Καλό Σ/Κ Γιάννη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλη κουβέντα είπες Αλεξάνδρα μου......! Είναι πολλοί που μιλάνε για περιθώριο και παρακμή, κάνουν .....αναλύσεις, ασκούν κριτική και λαμβάνουν καταδικαστικές αποφάσεις αποκλεισμών και ηθικών ακρωτηριασμών.
      Όπως ορθότατα είπες, το θέμα δεν είναι να δικάσεις, το θέμα είναι να ΘΕΛΕΙΣ να δεις, να συνυπάρξεις, να προσεγγίσεις, να καθοδηγήσεις και εν τέλει να λυτρώσεις ένα τέτοιο κόσμο.
      Εκεί είναι η τεράστια ειδοποιός διαφορά και η προοδευτική σου αποστολή ως άνθρωπος.
      Σε αυτό το θέμα, το έργο του ALMODOVAR λειτουργεί ως "Ευαγγέλιο".
      Καλό σου Σ/Κ καλή μου.

      Διαγραφή
  4. Πέντρο!
    Στη χώρα μας είχε γίνει γνωστός (αν δεν κάνω λάθος) με το Ματαντόρ το 1986. Τον είχαν αντιμετωπίσει έως και χλευαστικά τότε (πρώτος και καλύτερος ο Δανίκας). Η ταινία βέβαια έχει αδύναμο φινάλε αλλά αυτό δεν δικαιολογούσε με τίποτα την κριτική τους.
    Το εντυπωσιακό είναι ότι από ταινία σε ταινία γίνεται όλο και καλύτερος, αν εξαιρέσω την τελευταία του, για να επιβεβαιωθεί ο κανόνας
    Περιττό να σου πω ότι δεν έχω χάσει ταινία του. Η Καυτή Σάρκα απ' τις καλύτερές μου

    Ιγκλέσιας! Πιστεύω ότι δεν θα μπορούσε άλλος να αποδώσει καλύτερα τις σιωπές του. Δεν χάνω μουσική του, επίσης, με τον Επίμονο Κηπουρό στην κορυφή του "τοπ τεν" μου (Με τον Σανταολάλα οι κορυφαίοι)

    Και μια αλμοντοβαρική ατάκα απλά κλασική:
    Στο Volver (Γύρνα Πίσω) έχει φουσκώσει τα οπίσθια της Πενέλοπε
    Όταν τον ρώτησαν γιατί, απάντησε: Επειδή μια γυναίκα σαν την ηρωίδα, τέτοιο κώλο έπρεπε να ‘χει!

    Υ.Γ.
    Είχα αφήσει προχτές σχόλιο, αλλά κατά πως φαίνεται το έφαγε ο δαίμων του μπλογκογραφείου (θα πρέπει να ήμουν ολίγον ρομπότ)

    Όλα (και) για τις ταινίες μας

    Καλή συνέχεια
    Με δύναμη πάλι και πάλη



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς τον καλό μου και όπως πάντα ενημερωμένο και τεκμηριωμένο μου φίλο και συναγωνιστή.
      Ε κοίτα..........έχουμε στην πατρίδα μας αρκετούς ...ειδήμονες που έχουν λιώσει τα ρούχα τους στο να γυρίζουν ..ταινίες και να σκηνοθετούν και να γράφουν και έτσι να έχουν τη δυνατότητα, άμα λάχει, να ....χλευάζουν και τον κάθε ...παραλία ALMODOVAR ρε παιδί μου που έχει και κάμποσες δεκάδες ...κατσαρόλια για βραβείο στην κουζίνα του.
      Τι να πεις......
      Όσο για τα λοιπά δεν έχω να προσθέσω κάτι διαφορετικό. Η Επισήμανσή σου για τον IGLESIAS είναι καθοριστική, η μουσική του είναι συγκλονιστική.
      Καλό βράδυ φίλε και καλούς αγώνες καθώς προβλέπω θα είναι πολλοί μπροστά μας.

      Διαγραφή